Wednesday, 3 June 2020

మహాభాగవతం షష్ఠ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము

3.6.2020    సాయం కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము

దధీచిమహర్షి ఎమకల నుండి దేవతలు వజ్రాయుధమును సిద్ధపరచుట - వృత్రాసురుని సేనపై దండెత్తుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

శ్రీ శుక ఉవాచ

10.1 (ప్రథమ శ్లోకము)

ఇన్ద్రమేవం సమాదిశ్య భగవాన్ విశ్వభావనః।

పశ్యతామనిమేషాణాం తత్రైవాన్తర్దధే హరిః॥5157॥

శ్రీ శుకుడు వచించెను - పరీక్షిన్మహారాజా! దేవేంద్రునకు ఇట్లు ఉపదేశించిన పిమ్మట విశ్వ రక్షకుడైన శ్రీహరి దేవతలు చూచుచుండగానే అంతర్ధానమయ్యెను.

10.2 (రెండవ శ్లోకము)

తథాభియాచితో దేవైరృషిరాథర్వణో మహాన్|

మోదమాన ఉవాచేదం ప్రహసన్నివ భారత॥5158॥

మహారాజా! మహాత్ముడు అథర్వవేదజ్ఞుడు ఐన దధీచి కడకేగి దేవతలు అతని శరీరాంగమును యాచించిరి. అప్పుడు దధీచి సంతోషముథో నవ్వుచు వారితో ఇట్లు పల్కెను-

10.3 (మూడవ శ్లోకము)

అపి వృన్దారకా యూయం న జానీథ శరీరిణామ్|

సంస్థాయాం యస్త్వభిద్రోహో దుఃసహశ్చేతనాపహః॥5159॥

10.4 (నాలుగవ శ్లోకము)

జిజీవిషూణాం జీవానామాత్మా ప్రేష్ఠ ఇహేప్సితః|

క ఉత్సహేత తం దాతుం భిక్షమాణాయ విష్ణవే॥5160॥॥

"దేవతలారా! మరణ సమయమునందు ప్రాణులకు దుస్సహమైన కష్టము కల్గును. శరీరమునందు చైతన్యము ఉన్నంతవరకును ఈ బాధలను అనుభవింపవలసియే ఉండును. చివరకు వారు మూర్చితులగుదురు. బహుశః మీకు ఈ విషయము తెలయదు. జగత్తునందు జీవింపగోరు వారికి ఈ  శరీరము మిక్కిలి అమూల్యము, ప్రియము, అభీష్టమైన వస్తువు. ఇట్టి స్థితిలో స్వయముగా శ్రీహరియే వచ్చి అడిగిననూ, తన శరీరమును ఇచ్చుటకు ఎవరు సాహసింపగలరు?"

దేవా ఊచుః

॥0.5 (ఐదవ శ్లోకము)

కిం ను తద్దుస్త్యజం బ్రహ్మన్ పుంసాం భూతానుకమ్పినామ్|

భవద్విధానాం మహతాం పుణ్యశ్లోకేడ్యకర్మణామ్॥5161॥

దేవతలు నుడివిరి- మహాత్మా! నీవు ఉదారస్వభావము గలవాడవు. భూతదయగల మహాపురుషుడవు. నీ కర్మలను గొప్ప పేరు ప్రతిష్ఠలుగలవారుగూడ ప్రశంసింతురు. ప్రాణుల శ్రేయస్సు కొరకు నీవు త్యజింపజాలని వస్తువేమున్నది?

10.6 (ఆరవ శ్లోకము)

న ను స్వార్థపరో లోకో న వేద పరసఙ్కటమ్

యది వేద న యాచేత నేతి నాహ యదీశ్వరః॥5162॥

మహానుభావా! యాచించువారు స్వార్థపరులై యుందురు. వారు దాత యొక్క ఇబ్బందులను గూర్చి ఏమియును ఆలోచింపరు. దాతల ఇబ్బందులను గూర్చిన అవగాహనయున్నచో, అట్లు అడుగనే అడుగరు. దాత ఉదారుడైనచో, యాచకుని కవ్టములను గుర్తెరిగి లేదు అని పలుకడు కదా! (కనుక నీవును ఆపదను గుర్తించి మేము యాచించిన దానిని అనుగ్రహింపుము)

ఋషిరువాచ

10.7 (ఏడవ శ్లోకము)

ధర్మం వః శ్రోతుకామేన యూయం మే ప్రత్యుదాహృతాః|

ఏష వః ప్రియమాత్మానం త్యజన్తం సన్త్యజామ్యహమ్॥5163॥

దధీచి మహర్షి పలికెను- దేవతలారా! మీ నోట ధర్మవచనములను వినుటకొరకే మీ కోరికలయెడ ఉపేక్ష వహించితిని. మీరు చింతింపవలదు. నా ప్రియమైన శరీరమును మీ కొరకు ఇప్పుడే త్యజించెదను. ఏదియో ఒకనాడు ఈ తనువు స్వయముగా నన్ను విడిచిపెట్టునదే కదా!

10.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

యోఽధ్రువేణాత్మనా నాథా న ధర్మం న యశః పుమాన్|

ఈహేత భూతదయయా స శోచ్యః స్థావరైరపి॥5164॥

అనిత్యమైన ఈ శరీరముతో దుఃఖితులైన ప్రాణులకొరకు కనీస ధర్మమును ఆచరింపని వ్యక్తి యశస్సును పొందజాలడు. అట్లు చేయనివాడు చేట్లు-చేమలకంటే హీనుడైపోవును.

10.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

ఏతావానవ్యయో ధర్మః పుణ్యశ్లోకైరుపాసితః|

యో భూతశోక హర్షాభ్యామాత్మా శోచతి హృష్యతి॥5165॥

గొప్ప  గొప్ప మహాత్ములు శాశ్వతమైన ధర్మమునే ఉపాసింతురు. ఇతరులకు దుఃఖము వచ్చినప్పుడు తాము దుంఖించుట, సుఖములు కలిగినప్పుడు సంతోషపడుట వారి స్వభావము.

10.10 (పదియవ శ్లోకము)

అహో దైన్యమహో కష్టం పారక్యైః క్షణభఙ్గురైః|

యన్నోపకుర్యాదస్వార్థైర్మర్త్యః స్వజ్ఞాతివిగ్రహైః॥5166॥

జగత్తునందు ధనము, పరివారము, శరీరము మొదలగునవి క్షణ భంగురములు. వీటి వలన మానవులకు ఏమాత్రమూ ఉపయోగములేదు. కనుక ఇతరులకును ఉపయోగపడడు. మనుజులకు మృత్యువు అనివార్యము. అట్టి ఈ శరీరము ద్వారా ఇతరులకు మేలు చేయకుండుట కడు శోచనీయము.

10.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

శ్రీశుక ఉవాచ

ఏవం కృతవ్యవసితో దధ్యఙ్ఙాథర్వణస్తనుమ్

పరే భగవతి బ్రహ్మణ్యాత్మానం సన్నయన్ జహౌ॥5167॥

శ్రీశుకుడు ఇట్లనెను- అథర్వణ వేదజ్ఞుడైన దధీచి మహర్షి ఇట్లు నిశ్చయించుకొని తన ఆత్మను పరమాత్మయందు లీనమొనర్చెను. అంతట స్థూలశరీరమును త్యజించెను.

10.12 (పండ్రెండవ శ్లోకము)

యతాక్షాసుమనోబుద్ధిస్తత్త్వదృగ్ ధ్వస్తబన్ధనః|

ఆస్థితః పరమం యోగం న దేహం బుబుధే గతమ్॥5168॥

దధీచి మహర్షి ఇంద్రియములను, ప్రాణములను, మనస్సును, బుద్ధిని నిగ్రహించియుండెను. అతని దృష్టి తత్త్వమయమయ్యెను. వివిధబంధములును తొలగిపోయెను. అప్పుడు భగవదైక్య స్థితిని పొందుటచే అతనికి దేహముపై ధ్యాసయే లేకుండెను. అట్టిస్థితిలో అతని శరీరము విడివడిపోయెను.

10.13 (పదమూడవ శ్లోకము)

అథేన్ద్రో వజ్రముద్యమ్య నిర్మితం విశ్వకర్మణా|

మునేః శుక్తిభిరుత్సిక్తో భగవత్తేజసాన్వితః ॥5169॥

10.14 (పదునాలుగవ శ్లోకము)

వృతో దేవగణైః సర్వైర్గజేన్ద్రోపర్యశోభత

స్తూయమానో మునిగణైస్త్రైలోక్యం హర్షయన్నివ॥5170॥

10.15 (పదునైదవ శ్లోకము)

వృత్రమభ్యద్రవచ్ఛత్రుమసురానీకయూథపైః|

పర్యస్తమోజసా రాజన్ క్రుద్ధో రుద్ర ఇవాన్తకమ్॥5171॥

శ్రీహరి యొక్క శక్తిని పొంది ఇంద్రుని యొక్క బల పౌరుషములు ఇనుమడించెను. దధీచి యొక్క ఎముకలనుండి విశ్వకర్మ వజ్రాయుధమును సిద్ధపరచి ఇంద్రునకు ఇచ్చెను. దేవేంద్రుడు ఆ వజ్రాయుధమును గ్రహించి ఐరావతమును అధిష్టించెను. అతనితోబాటు దేవతలందరును యుద్ధమునకు సిద్ధమైరి. గొప్ప గొప్ప ఋషులు, మునులు అతనిని స్తుతింపసాగిరి. ముల్లోకములు హర్షించునట్లుగా వృత్రాసురుని వధించుటకై తన శక్తిని కూడగట్టుకొని, క్రుద్ధుడైన పరమశివుడు మృత్యుదేవత మీదికి వలె విజృంభించెను. వృత్రాసురుడు గూడ దైత్య సేవావాహినిని సన్నద్ధము చేసి, యుద్దమునకు సిద్ధమయ్యెను.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని పదియవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


4.6.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము

దధీచిమహర్షి ఎమకల నుండి దేవతలు వజ్రాయుధమును సిద్ధపరచుట - వృత్రాసురుని సేనపై దండెత్తుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

10.16 (పదునారవ శ్లోకము)

తతః సురాణామసురై రణః పరమదారుణః|


త్రేతాముఖే నర్మదాయామభవత్ప్రథమే యుగే॥5172॥

ఆ సమయమున వైవస్వత మన్వంతరమునందలి మొదటి చతుర్యుగమున త్రేతాయుగము ఆరంభమగుచుండెను. అప్పుడు నర్మదాతీరమున దేవతలకును, దైత్యులకును ఘోరయుద్ధము జరిగెను.

10.17 (పదిహేడవ శ్లోకము)

రుద్రైర్వసుభిరాదిత్యైరశ్విభ్యాం పితృవహ్నిభిః|

మరుద్భిరృభుభిః సాధ్యైర్విశ్వేదేవైర్మరుత్పతిమ్॥5173॥

10.18 (పదునెనిమిదవ శ్లోకము)

దృష్ట్వా వజ్రధరం శక్రం రోచమానం స్వయా శ్రియా|

నామృష్యన్నసురా రాజన్ మృధే వృత్రపురఃసరాః॥5174॥

రాజా! అప్పుడు దేవేంద్రుడు వజ్రాయుధమును చేబూని యుండెను. రుద్రులు, వసువులు, ఆదిత్యులు, అశ్వినీ కుమారులు, పితృగణములు, అగ్ని, మరుద్గణములు, ఋభుగణములు, సాధ్యులు, విశ్వేదేవతలు మొదలగువారు తమ తేజస్సులతో ఇంద్రునకు తోడుగా నిలిచి యుండిరి. వృత్రాసురుడు మొదలగు దైత్యులు తమ యెదుటనున్న వారిని జూచి, యుద్ధభూమి యందు ఇంకను రెచ్చి పోయిరి.

10.19 (పందొమ్మిదవ శ్లోకము)

నముచిః శమ్బరోఽనర్వా ద్విమూర్ధా ఋషభోఽసురః

హయగ్రీవః శఙ్కుశిరా విప్రచిత్తిరయోముఖః॥5175॥

10.20 (ఇరువదియవ శ్లోకము)

పులోమా వృషపర్వా చ ప్రహేతిర్హేతిరుత్కలః

దైతేయా దానవా యక్షా రక్షాంసి చ సహస్రశః॥5176॥

10.21 (ఇరువదియొకటవ శ్లోకము)

సుమాలిమాలిప్రముఖాః కార్తస్వరపరిచ్ఛదాః|

ప్రతిషిధ్యేన్ద్రసేనాగ్రం మృత్యోరపి దురాసదమ్॥5177॥

అప్పుడు సముచి, శంబరుడు, అనర్వుడు, ద్విమూర్ఖుడు, ఋషభుడు, అంబరుడు, హయగ్రీవుడు, శంకుశిరుడు. విప్రచిత్తి, అయోముఖుడు, పులోముడు, వృషపర్వుడు, ప్రహేతి, హేతి, ఉత్కలుడు, సుమాలి, మాలి మొదలగు వేలకొలది దైత్యులు, దానవులు, యక్షరాక్షసులు, బంగారు ఆభరణములు ధరించి, దేవేంద్రుని సేనను ఎదుర్కొనిరి. దేవతలసేన మృత్యుదేవతకు కూడ అజేయముగా ఉండెను.

10.22 (ఇరువది రెండవ శ్లోకము)

అభ్యర్దయన్నసమ్భ్రాన్తాః సింహనాదేన దుర్మదాః|

గదాభిః పరిఘైర్బాణైః ప్రాసముద్గరతోమరైః॥5178॥

10.23 (ఇరువది మూడవ శ్లోకము)

శూలైః పరశ్వధైః ఖడ్గైః శతఘ్నీభిర్భుశుణ్డిభిః|

సర్వతోఽవాకిరన్ శస్త్రైరస్త్రైశ్చ విబుధర్షభాన్॥5179॥

గర్వితులైన అసురులు సింహగర్జనలను జేయుచు ఏ మాత్రము తొట్రుపడక దేవతల సైన్యము పైన విరుచుకొని పడిరి. వారు గదలు, పరిఘలు, బాణములు, ఈటెలు, ముద్గరములు, తోమరములు, శూలములు, గండ్రగొడ్డళ్ళు, ఖడ్గములు, శతఘ్నులు, సమ్మెటలు మొదలగు అస్త్ర శస్త్రములను వర్షించుచు దేవతలను అన్ని వైపులనుండి అడ్డగించిరి.

10.24 (ఇరువది నాలుగవ శ్లోకము)

న తేఽదృశ్యన్త సఞ్ఛన్నాః శరజాలైః సమన్తతః|

పుఙ్ఖానుపుఙ్ఖపతితైర్జ్యోతీంషీవ నభోఘనైః॥5180॥

అన్నివైపుల నుండియు శరపరంపరలు చుట్టుముట్టుట వలన మేఘాచ్ఛాదితమైన ఆకాశమునందు నక్షత్రములు గోచరములు కానట్లు, దేవతలు రణరంగమున కనబడకుండిరి.

10.25 (ఇరువది ఐదవ శ్లోకము)

న తే శస్త్రాస్త్రవర్షౌఘా హ్యాసేదుః సురసైనికాన్|

ఛిన్నాః సిద్ధపథే దేవైర్లఘుహస్తైః సహస్రధా॥5181॥

దైత్యులయొక్క అస్త్రశస్త్రములు దేవతల సైన్యముల దరిదాపులకుగూడ రాలేకుండెను. ఏలయన, దేవతలు తమచేతి ఒడుపుతో వాటిని ఆకాశమునందే ముక్కలుముక్కలు గావించుచుండిరి.

10.26 (ఇరువదియారవ శ్లోకము)

అథ క్షీణాస్త్రశస్త్రౌఘా గిరిశృఙ్గద్రుమోపలైః|

అభ్యవర్షన్ సురబలం చిచ్ఛిదుస్తాంశ్చ పూర్వవత్॥5182॥

అసురుల యొక్క అస్త్ర శస్త్రములు అన్నియును క్రమముగా క్షీణించిపోయెను. అప్పుడు వారు పర్వత శిఖరములను, వృక్షములను, బండరాళ్ళను దేవతల సైన్యముపై వర్షించిరి. కాని దేవతలు వాటిని గూడ మునుపటివలె ఛిన్నాభిన్నమొనర్చిరి.

10.27 (ఇరువది ఏడవ శ్లోకము)

తానక్షతాన్ స్వస్తిమతో నిశామ్య శస్త్రాస్త్రపూగైరథ వృత్రనాథాః|


ద్రుమైర్దృషద్భిర్వివిధాద్రిశృఙ్గైరవిక్షతాంస్తత్రసురిన్ద్రసైనికాన్॥5183॥

10.28 (ఇరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

సర్వే ప్రయాసా అభవన్ విమోఘాః కృతాః కృతా దేవగణేషు దైత్యైః|

కృష్ణానుకూలేషు యథా మహత్సు క్షుద్రైః ప్రయుక్తా రుశతీ రూక్షవాచః॥5184॥

వృత్రాసురుని అనుయాయులైన అసురులు అసంఖ్యాకములైన తమ అస్త్ర శస్త్రములు దేవతా సైన్యమును ఏమియూ చేయలేకుండుటను గమనించిరి. వారు ప్రయోగించిన వృక్షములు, బండరాళ్ళు, పర్వత శిఖరములు దేవతల సైన్యములను గాయపరచ లేకుండెను. వారు సురక్షితముగా ఉండుటను జూచి, దైత్యులు మిగుల భయపడిరి. దేవతలను పరాజితులను గావించుటకై వారు చేసిన ప్రయత్నము లన్నియును శ్రీకృష్ణానుగ్రహముచే సురక్షితులైన భక్తులపై దుష్టుల కఠోర వాక్యములవలె నిష్ఫలములయ్యెను.

10.29 (ఇరువది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

తే స్వప్రయాసం వితథం నిరీక్ష్య హరావభక్తా హతయుద్ధదర్పాః|

పలాయనాయాజిముఖే విసృజ్య పతిం మనస్తే దధురాత్తసారాః॥5185॥

భగవద్విముఖులైన అసురులు తమ ప్రయత్నములు అన్నియును వ్యర్థములగుట చూచి నిరుత్సాహమునకు లోనైరి. వారి యుద్ధగర్వమంతయు అణగారిపోయెను. వారు తమ నాయకుడైన వృత్రాసురుని యుద్ధభూమియందే విడిచిపెట్టి పారి పోయిరి. ఏలయన దేవతలు వారి బల పౌరుషములను నిర్వీర్యమొనర్చిరి.

10.30 (ముప్పదియవ శ్లోకము)

వృత్రోఽసురాంస్తాననుగాన్ మనస్వీ ప్రధావతః ప్రేక్ష్య బభాష ఏతత్|

పలాయితం ప్రేక్ష్య బలం చ భగ్నం భయేన తీవ్రేణ విహస్య వీరః॥5186॥

తన అనుయాయులు అందరును పారిపోవుటను, తన సైనికులందరును మిక్కిలి భీతావహులై చెల్లా చెదరగుటను, ధీరుడు, వీరుడు ఐన వృత్రాసురుడు గమనించెను. అప్పుడు అతడు వారి పిరికి తనమునకు నవ్వుచు ఇట్లు పలుకసాగెను.

10.31 (ముప్పది ఒకటవ శ్లోకము)

కాలోపపన్నాం రుచిరాం మనస్వినాం ఉవాచ వాచం పురుషప్రవీరః|

హే విప్రచిత్తే నముచే పులోమన్ మయానర్వన్ఛమ్బర మే శృణుధ్వమ్॥5187॥

వీరశిరోమణియైన వృత్రాసురుడు సమయానుకూలముగ వీరోచితమైన ఈ మాటలను పలికెను ఓ విప్రచిత్తీ! నముచీ! పులోమా! మయా! అనర్వా! శంబరా! నా మాటను వినుడు

10.32 (ముప్పది రెండవ శ్లోకము)

జాతస్య మృత్యుర్ధ్రువ ఏవ సర్వతః ప్రతిక్రియా యస్య న చేహ కౢప్తా|

లోకో యశశ్చాథ తతో యదిహ్యముం కో నామ మృత్యుం న వృణీత యుక్తమ్॥5188॥

వృత్రాసురుడు ఇంకను ఇట్లు పలుకసాగెను-

పుట్టిన ప్రతి వానికి ఏదేని ఒకనాడు మృత్యువు తప్పదు. ఇందు సందేహములేదు. మృత్యువును తప్పించుకొనుటకు ఈ జగత్తులో విధాత ఎట్టి ఉపాయములను చేయలేదు. ఇట్టి స్థితిలో మృత్యువు ద్వారా స్వర్గాదిలోకములు, కీర్తియు ప్రాప్తించుచున్నప్పుడు, అట్టి యోగ్యమగు వీరోచితమైన మృత్యువును ఎవరు వరించకుండును? అనగా - బుద్ధిమంతుడగువాడు ఇట్టి వీరోచితమైన మృత్యువును తప్పక వరించును.

10.33 (ముప్పది మూడవ శ్లోకము)

ద్వౌ సమ్మతావిహ మృత్యూ దురాపౌ యద్బ్రహ్మసన్ధారణయా జితాసుః|

కలేవరం యోగరతో విజహ్యాద్యదగ్రణీర్వీరశయేఽనివృత్తః॥5189॥

వృత్రాసురుడు ఇంకను ఇట్లు పలుకుట కొనసాగించెను-

లోకమున రెండు విధములైన మృత్యువు దుర్లభము, శ్రేష్ఠము అని భావింపబడును. మొదటిది యోగులు తమ ప్రాణములను వశపరచుకొని బ్రహ్మమును ధ్యానించుచు శరీరమును త్యజింతురు. ఇక రెండవది యుద్ధభూమియందు సైనికులు ముందుగానిలిచి వెన్ను చూపక మరణింతురు. ఈ రెండు విధములైన మృత్యువులు శ్రేష్ఠములే! ఇట్టి శుభావకాశమును ఎందులకు వదులుకొందురు?

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే దశమోఽధ్యాయః (10)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు పదియవ అధ్యాయము (10)


🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


Tuesday, 2 June 2020

మహాభాగవతం షష్ఠ స్కంధము - తొమ్మిదవ అధ్యాయము

1.6.2020   

విశ్వరూపుని వధ - వృత్రాసురుడు దేవతలను జయించుట - భగవంతుని ప్రేరణతో దేవతలు దధీచిమహర్షి కడకు వెళ్ళుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

శ్రీశుక ఉవాచ

శ్రీ శుకుడు వచించెను- పరీక్షిన్మహారాజా! విశ్వరూపునకు మూడుతలలు ఉండెనని నేను వింటిని. అతడు ఒక ముఖముతో సోమరసము త్రాగుచుండెను. రెండవ ముఖముతో సురాపానము చేయుచుండెను. మూడవ ముఖముతో అన్నమును స్వీకరించుచుండెను.

9.2 (రెండవ శ్లోకము)

త్వష్ట మొదలగు ద్వాదశాదిత్యులు అతని పితరులు. కావున, అతడు యజ్ఞము చేయునప్పుడు ప్రత్యక్షముగా బిగ్గరగా మంత్రమును  పఠించుచు, దేవతలకు హవ్యభాగములను అందించుచుండెను.

9.3 (మూడవ శ్లోకము)

అదే సమయమున అతడు పరోక్షముగా లోలోపలనే మంత్రములను పఠించుచు అసురులకు గూడ హవిర్భాగములను అందించుచుండెను. అతని తల్లి అసురవంశస్థురాలగుటవలన మాతృప్రేమకు వశుడై యజ్ఞభాగములను అసురులకు కూడా ఇచ్చుచుండెను.

9.4(నాలుగవ శ్లోకము)

ఈ విధముగా ఆ విశ్వరూపుడు దేవతలను అవమాన పరచుచున్నాడనియు, ధర్మము పేరుతో వంచన చేయు చున్నాడనియు ఇంద్రుడు తలంచెను. అందుకు ఇంద్రుడు భయపడెను. వెంటనే క్రోధోద్రిక్తుడై వేగముగా అతని మూడుతలలను నరికి వేసెను.

9.5 (ఐదవ శ్లోకము)

విశ్వరూపుని మూడు శిరస్సులలో సోమరసమును త్రాగునట్టిది కౌజు పిట్టగను, సురాపానమును చేయునది పిచ్చుకగను, అన్నమును భుజించునది తీతువుపిట్టగను మారెను.

9.6 (ఆరవ శ్లోకము)

ఇంద్రుడు స్వర్గాధిపతియేయైనను ఆయనకు బ్రహ్మహత్యా దోషము తప్పలేదు. కావున, అతడు అంజలి ఘటించి ఆ పాపమును స్వీకరించెను. ఒక సంవత్సరము తరువాత తన దేహము నందలి పంచభూతములలో నాల్గింటి పరిశుద్ధికొరకై నేల, నీరు, చెట్లు, స్త్రీలకు నాలుగు భాగములుగా పంచియిచ్చెను.

9.7 (ఏడవ శ్లోకము)

భూమిపై ఎక్కడైనను గోయి తనంతతానుగ పూడ్చబడవలె నను  వరమును తీసికొని భూమి ఆ పాపముయొక్క నాల్గవ భాగమును స్వీకరించెను. కావున, భూమిపై కనబడు చవిటినేల బ్రహ్మహత్యా రూపమే.

9.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

తెగిన కొమ్మ చిగురింపవలెను అను వరమును పొంది చెట్లు ఆ పాపములో నాల్గవవంతును స్వీకరించెను. కొమ్మను నరికినప్పుడు వచ్చెడి బంక (జిగురు) రూపములో ఆ బ్రహ్మహత్యాదోషము కనబడును.

9.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

సర్వదా పురుష సహవాసమును కలిగియుండు వరమును పొంది స్త్రీలు బ్రహ్మహత్యాదోషములో నాల్గవ వంతును స్వీకరించిరి. కనుక స్త్రీలలో ప్రతి నెల రజస్వలయగుట అను రూపములో ఆ దోషము కనబడును.

9.10 (పదియవ శ్లోకము)

నూతులలో నీరు త్రవ్వేకొలదీ ఊరుచుండవలెను. అను వరమును పొంది జలములు నాల్గవవంతు పాపమును స్వీకరించెను. ఆ పాపము నీటియందు బుడగలు, నురగలు రూపమున కనబడును. జనులు నీటిని తోడుకొను సమయమున వీటిని ప్రక్కకు త్రోసివేయుదురు.

9.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

విశ్వరూపుని మరణానంతరము అతని తండ్రియైన త్వష్ట ఇంద్రుని సంహరించుటకై ఒక యజ్ఞమును ఆచరించెసను. ఇంద్రశత్రూ! నీవు వర్ధిల్లుము. శీఘ్రముగనే నీ శత్రువును వధింపుము అను మంత్రమును పఠింపుచు హోమము చేసెను.

9.12 (పడ్రెండవ శ్లోకము)

యజ్ఞసమాప్తి అగునప్పుడు అన్వాహార్య పచనము అను పేరు గల అగ్ని (దక్షిణాగ్ని) నుండి ఒక భయంకరమైన పురుషుడు వెలువడెను. అతడు లోకములను నశింపజేయు ప్రళయకాలమృత్యు దేవతవలె భీకరరూపముతో ఉండెను.

9.13 (పదమూడవ శ్లోకము)
9.14 (పదునాలుగవ శ్లోకము)

అతడు ప్రతిదినము అన్ని వైపుల ఒక బాణము ప్రమాణములో పెరుగుచుండెను. తగులబడిన పర్వతమువలె నల్లనై, అతడు సంధ్యాకాలమున మేఘములు గుంపు యొక్క కాంతిని కలిగియుండెను. అతని శిరోజములు, గడ్డము, మీసములు పుటము పెట్టిన రాగిని బోలియుండెను. కన్నులు మధ్యాహ్నసూర్యునివలె ప్రచండముగా ఉండెను.

9.15 (పదునైదవ శ్లోకము)

అతడు ధరించిన మూడుకొనల శూలము వెలుగులను చిమ్ముచుండెను. దానిని పట్టుకొని అతడు బిగ్గరగ ధ్వని చేయుచు భూమి కంపించునట్లు నాట్యము చేయుచుండెను. అతడు తన త్రిశూలముచే అంతరిక్షమును గ్రుచ్చుచున్నాడా! అనునట్లు ఉండెను.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని తొమ్మిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


2.6.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - తొమ్మిదవ అధ్యాయము

విశ్వరూపుని వధ - వృత్రాసురుడు దేవతలను జయించుట - భగవంతుని ప్రేరణతో దేవతలు దధీచిమహర్షి కడకు వెళ్ళుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

అతడు మాటిమాటికి ఆవులించుచుండగా, భయంకరమైన కోరలుగల గుహవంటి అతని నోటితో ఆకాశము త్రాగి వేయుచున్నట్లుగను, నాలుకతో నక్షత్రములను నాకివేయు చున్నట్లుగను, ముల్లోకములను మ్రింగివేయుచున్నట్లుగను కనబడెను. అతని భయంకర రూపమును జూచి, జనులు భీతిల్లి అటునిటు పారిపోసాగిరి.

త్వష్టయొక్క పుత్రుని రూపములో నున్న ఆ పురుషుడు తన విశాలమైన శరీరముతో లోకములను ఆవరించి చీకటిమయము చేసెను. అందువలన మహాపాపియు, అత్యంత క్రూరుడును ఐన ఆ పురుషుడు వృత్రాసురుడు అని పిలువబడెను.

దేవతా శ్రేష్ఠులు తమ అనుయాయులతోగూడి, ఒక్కుమ్మడిగా అతనిపై విజృంభించిరి. తమ దివ్యాస్త్ర శస్త్రములతో అతని పై దెబ్బతీసిరి. కాని, వృత్రాసురుడు వాటిని అన్నింటిని పూర్తిగా మ్రింగి వేసెను.

ఆ వృత్రాసురుని శక్తి దేవతలను ఆశ్చర్యములో ముంచివేసెను. వారు అందరును తేజోహీనులై దైన్యమునకు గురియైరి. అప్పుడు వారు తమ హృదయములలో విరాజమానుడైన ఆదిపురుషుడగు శ్రీమన్నారాయణుని ఏకాగ్ర చిత్తముతో శరణువేడుకొనుచు ఇట్లు ప్రార్థించిరి.

దేవా ఊచుః

దేవతలు ఇట్లు పలికిరి పృథివి, నీరు, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశము అనునవి పంచమహా భూతములు. వాటితో ఏర్పడినలోకములు, ఆ లోకములకు అధిపతియైన బ్రహ్మ, అట్లే దేవతలమైన మేము కాలపురుషునకు భయపడుచుందుము. కనుక అతనికి పూజాద్రవ్యములను కానుకలుగా సమర్ఫించుచుందుము. ఆ కాలపురుషుడు గూడ శ్రీహరికి భయపడుచుండును. అందువలన ఇప్పుడు మనకు ఆ శ్రీహరియే దిక్కు.

సమస్త విశ్వమును నిర్మించునట్టి నీకు ఈ వృత్రాసురుడు ఏపాటివాడు. వాడొకలెక్కయా! సర్వధాపూర్ణకాముడవు. అన్ని పరిస్థితులయందును వికారరహితుడవు. ప్రశాంతముగా ఉండువాడవు. అట్టి నిన్ను విడిచి ఇతరులను శరణు వేడువాడు కుక్కతోకను బట్టుకొని సముద్రమును దాటుటకు ప్రయత్నించు మూర్ఖుని వంటివాడగును.

పూర్వకల్పాంతమునందు వైవస్వతమనువు పొడవైన ఆ శ్రీహరి కొమ్మునకు పృథ్వియను నౌకను గట్టి సులభముగా ప్రళయకాల సంకటము నుండి బయట పడెను. మత్స్యావతార రూపుడైన ఆ భగవంతుడే శరణాగతులమైన మమ్ములను వృత్రాసురుని వలన ఏర్పడిన భయమునుండి తప్పక రక్షింపగలడు.

ప్రాచీన కాలమున ప్రచండమైన గాలుల తాకిడికి ఉవ్వెత్తుగా పైకెగసిన తరంగముల గర్జనలకు భీతిల్లి బ్రహ్మదేవుడు ఆ శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క నాభికమలము నుండి ప్రళయకాల జలములలో పడిపోయెను. నిస్సహాయుడైయున్న అతడు శ్రీహరి కృపవలన ఆ పెను విపత్తునుండి బయటపడెను. అట్లు  సర్వరక్షకుడైన శ్రీహరియే మమ్ములను ఈ సంకటమునుండి రక్షించుగాక!

అద్వితీయుడైన ఆ ప్రభువు తన మాయాశక్తి ద్వారా మమ్ములను సృష్టించెను. ఆ స్వామి అనుగ్రహము వలన మేము సృష్టికార్యములను జరుపుచున్నాము. అతడు మా సమక్షముననే తన లీలలను ప్రదర్శించుచున్నాడు. మాతో అన్ని కార్యములను చేయించుచున్నాడు. ఐనను, మేము స్వతంత్రులమైన ఈశ్వరులము అని విర్రవీగుచుందుము. అందువలన మేము ఆ స్వామి స్వరూపమును దర్శింపలేకున్నాము.

వాస్తవముగా ఆ భగవంతుడు నిర్వికారుడు. ఐనను తనకు ఆత్మీయులైన దేవతలు శత్రువులచే పీడింప బడుచున్న సమయమున తనమాయ ద్వారా దేవతల, ఋషుల, మానవుల, పశుపక్ష్యాదుల అవతారములను దాల్చి, ప్రతియుగము నందును మమ్ములను రక్షించుచుండును.

ఆ శ్రీహరియే సకల ప్రాణులకును ఆత్మస్వరూపుడు. ఆరాధ్యుడైన సర్వేశ్వరుడు. ప్రకృతి పురుషరూపముగల విశ్వమునకు ఆదికారణుడు. అతడు ఈ విశ్వమునుండి వేరైనవాడు, మరియు విశ్వరూపుడుగూడ. మేమందరము శరణాగతవత్సలుడైన ఆ శ్రీమన్నారాయణుని శరణు జొచ్చుచున్నాము. ఉదారశిరోమణియైన ఆ ప్రభువు తప్పక ఆత్మీయులమైన మాకు శుభములను చేకూర్చును.

శ్రీ శుకుడు వచించెను- మహారాజా! దేవతలు ఇట్లు స్తుతింపగా శ్రీమహావిష్ణువు శంఖ, చక్ర, గదాధారియై వారిముందు పశ్చిమ దిశయందు ప్రకటమాయెను.

భగవంతుని నేత్రములు వికసించిన శరత్కాల కమలములవలె మనోహరముగా ఉండెను. సునందుడు మొదలగు పదునారుగురు పార్షదులు ఆయనను సేవించుచుండిరి. వారందరు వక్షస్థలమున శ్రీవత్స చిహ్నము, కంఠమున కౌస్తుభమణి తప్ప అన్ని విధములుగా శ్రీహరినే పోలియుండిరి. శ్రీ మహావిష్ణువును దర్శించినంతనే దేవతలందరను ఆనందపరవశులైరి. నేలపై సాగిలపడి సాష్టాంగ దండ ప్రణామములను ఆచరించిరి. పిమ్మట తిన్నగా లేచి నిలబడి భగవంతుని ఇట్లు స్తుతించిరి.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని తొమ్మిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


విశ్వరూపుని వధ - వృత్రాసురుడు దేవతలను జయించుట - భగవంతుని ప్రేరణతో దేవతలు దధీచిమహర్షి కడకు వెళ్ళుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉




2.6.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - తొమ్మిదవ అధ్యాయము

విశ్వరూపుని వధ - వృత్రాసురుడు దేవతలను జయించుట - భగవంతుని ప్రేరణతో దేవతలు దధీచిమహర్షి కడకు వెళ్ళుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - తొమ్మిదవ అధ్యాయము

విశ్వరూపుని వధ - వృత్రాసురుడు దేవతలను జయించుట - భగవంతుని ప్రేరణతో దేవతలు దధీచిమహర్షి కడకు వెళ్ళుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

శ్రీశుక ఉవాచ

9.1 (ప్రథమ శ్లోకము)

తస్యాసన్ విశ్వరూపస్య శిరాంసి త్రీణి భారత ।

సోమపీథం సురాపీథమన్నాదమితి శుశ్రుమ ॥ 5102॥

శ్రీ శుకుడు వచించెను- పరీక్షిన్మహారాజా! విశ్వరూపునకు మూడుతలలు ఉండెనని నేను వింటిని. అతడు ఒక ముఖముతో సోమరసము త్రాగుచుండెను. రెండవ ముఖముతో సురాపానము చేయుచుండెను. మూడవ ముఖముతో అన్నమును స్వీకరించుచుండెను.

9.2 (రెండవ శ్లోకము)

స వై బర్హిషి దేవేభ్యో భాగం ప్రత్యక్షముచ్చకైః ।

అదదద్యస్య పితరో దేవాః సప్రశ్రయం నృప ॥5103॥

త్వష్ట మొదలగు ద్వాదశాదిత్యులు అతని పితరులు. కావున, అతడు యజ్ఞము చేయునప్పుడు ప్రత్యక్షముగా బిగ్గరగా మంత్రమును  పఠించుచు, దేవతలకు హవ్యభాగములను అందించుచుండెను.

9.3 (మూడవ శ్లోకము)

స ఏవ హి దదౌ భాగం పరోక్షమసురాన్ ప్రతి|

యజమానోఽవహద్భాగం మాతృస్నేహవశానుగః॥5104॥

అదే సమయమున అతడు పరోక్షముగా లోలోపలనే మంత్రములను పఠించుచు అసురులకు గూడ హవిర్భాగములను అందించుచుండెను. అతని తల్లి అసురవంశస్థురాలగుటవలన మాతృప్రేమకు వశుడై యజ్ఞభాగములను అసురులకు కూడా ఇచ్చుచుండెను.

9.4(నాలుగవ శ్లోకము)

తద్దేవహేలనం తస్య ధర్మాలీకం సురేశ్వరః|

ఆలక్ష్య తరసా భీతస్తచ్ఛీర్షాణ్యచ్ఛినద్రుషా॥5105॥

ఈ విధముగా ఆ విశ్వరూపుడు దేవతలను అవమాన పరచుచున్నాడనియు, ధర్మము పేరుతో వంచన చేయు చున్నాడనియు ఇంద్రుడు తలంచెను. అందుకు ఇంద్రుడు భయపడెను. వెంటనే క్రోధోద్రిక్తుడై వేగముగా అతని మూడుతలలను నరికి వేసెను.

9.5 (ఐదవ శ్లోకము)

సోమపీథం తు యత్తస్య శిర ఆసీత్కపింఞ్జలః|

కలవిఙ్కః సురాపీథమన్నాదం యత్స తిత్తిరిః॥5106॥

విశ్వరూపుని మూడు శిరస్సులలో సోమరసమును త్రాగునట్టిది కౌజు పిట్టగను, సురాపానమును చేయునది పిచ్చుకగను, అన్నమును భుజించునది తీతువుపిట్టగను మారెను.

9.6 (ఆరవ శ్లోకము)

బ్రహ్మహత్యామఞ్జలినా జగ్రాహ యదపీశ్వరః|

సంవత్సరాన్తే తదఘం భూతానాం స విశుద్ధయే॥5107॥

ఇంద్రుడు స్వర్గాధిపతియేయైనను ఆయనకు బ్రహ్మహత్యా దోషము తప్పలేదు. కావున, అతడు అంజలి ఘటించి ఆ పాపమును స్వీకరించెను. ఒక సంవత్సరము తరువాత తన దేహము నందలి పంచభూతములలో నాల్గింటి పరిశుద్ధికొరకై నేల, నీరు, చెట్లు, స్త్రీలకు నాలుగు భాగములుగా పంచియిచ్చెను.

9.7 (ఏడవ శ్లోకము)

భూమ్యమ్బుద్రుమయోషిద్భ్యశ్చతుర్ధా వ్యభజద్ధరిః|

భూమిస్తురీయం జగ్రాహ ఖాతపూరవరేణ వై॥5108॥

భూమిపై ఎక్కడైనను గోయి తనంతతానుగ పూడ్చబడవలె నను  వరమును తీసికొని భూమి ఆ పాపముయొక్క నాల్గవ భాగమును స్వీకరించెను. కావున, భూమిపై కనబడు చవిటినేల బ్రహ్మహత్యా రూపమే.

9.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

ఈరిణం బ్రహ్మహత్యాయా రూపం భూమౌ ప్రదృశ్యతే|

తుర్యం ఛేదవిరోహేణ వరేణ జగృహుర్ద్రుమాః॥5109॥

తెగిన కొమ్మ చిగురింపవలెను అను వరమును పొంది చెట్లు ఆ పాపములో నాల్గవవంతును స్వీకరించెను. కొమ్మను నరికినప్పుడు వచ్చెడి బంక (జిగురు) రూపములో ఆ బ్రహ్మహత్యాదోషము కనబడును.

9.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

తేషాం నిర్యాసరూపేణ బ్రహ్మహత్యా ప్రదృశ్యతే|

శశ్వత్కామవరేణాంహస్తురీయం జగృహుః స్త్రియః॥5110॥

సర్వదా పురుష సహవాసమును కలిగియుండు వరమును పొంది స్త్రీలు బ్రహ్మహత్యాదోషములో నాల్గవ వంతును స్వీకరించిరి. కనుక స్త్రీలలో ప్రతి నెల రజస్వలయగుట అను రూపములో ఆ దోషము కనబడును.

9.10 (పదియవ శ్లోకము)

రజోరూపేణ తాస్వంహో మాసి మాసి ప్రదృశ్యతే

ద్రవ్యభూయోవరేణాపస్తురీయం జగృహుర్మలమ్॥5111॥

నూతులలో నీరు త్రవ్వేకొలదీ ఊరుచుండవలెను. అను వరమును పొంది జలములు నాల్గవవంతు పాపమును స్వీకరించెను. ఆ పాపము నీటియందు బుడగలు, నురగలు రూపమున కనబడును. జనులు నీటిని తోడుకొను సమయమున వీటిని ప్రక్కకు త్రోసివేయుదురు.

9.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

తాసు బుద్బుదఫేనాభ్యాం దృష్టం తద్ధరతి క్షిపన్|

హతపుత్రస్తతస్త్వష్టా జుహావేన్ద్రాయ శత్రవే॥5112॥

విశ్వరూపుని మరణానంతరము అతని తండ్రియైన త్వష్ట ఇంద్రుని సంహరించుటకై ఒక యజ్ఞమును ఆచరించెసను. ఇంద్రశత్రూ! నీవు వర్ధిల్లుము. శీఘ్రముగనే నీ శత్రువును వధింపుము అను మంత్రమును పఠింపుచు హోమము చేసెను.

9.12 (పడ్రెండవ శ్లోకము)

ఇన్ద్రశత్రో వివర్ధస్వ మా చిరం జహి విద్విషమ్

అథాన్వాహార్యపచనాదుత్థితో ఘోరదర్శనః॥5113॥

యజ్ఞసమాప్తి అగునప్పుడు అన్వాహార్య పచనము అను పేరు గల అగ్ని (దక్షిణాగ్ని) నుండి ఒక భయంకరమైన పురుషుడు వెలువడెను. అతడు లోకములను నశింపజేయు ప్రళయకాలమృత్యు దేవతవలె భీకరరూపముతో ఉండెను.

9.13 (పదమూడవ శ్లోకము)

కృతాన్త ఇవ లోకానాం యుగాన్తసమయే యథా|

విష్వగ్వివర్ధమానం తమిషుమాత్రం దినే దినే॥5114॥

9.14 (పదునాలుగవ శ్లోకము)

దగ్ధశైలప్రతీకాశం సన్ధ్యాభ్రానీకవర్చసమ్

తప్తతామ్రశిఖాశ్మశ్రుం మధ్యాహ్నార్కోగ్రలోచనమ్॥5115॥

అతడు ప్రతిదినము అన్ని వైపుల ఒక బాణము ప్రమాణములో పెరుగుచుండెను. తగులబడిన పర్వతమువలె నల్లనై, అతడు సంధ్యాకాలమున మేఘములు గుంపు యొక్క కాంతిని కలిగియుండెను. అతని శిరోజములు, గడ్డము, మీసములు పుటము పెట్టిన రాగిని బోలియుండెను. కన్నులు మధ్యాహ్నసూర్యునివలె ప్రచండముగా ఉండెను.

9.15 (పదునైదవ శ్లోకము)

దేదీప్యమానే త్రిశిఖే శూల ఆరోప్య రోదసీ|

నృత్యన్తమున్నదన్తం చ చాలయన్తం పదా మహీమ్॥5116॥

అతడు ధరించిన మూడుకొనల శూలము వెలుగులను చిమ్ముచుండెను. దానిని పట్టుకొని అతడు బిగ్గరగ ధ్వని చేయుచు భూమి కంపించునట్లు నాట్యము చేయుచుండెను. అతడు తన త్రిశూలముచే అంతరిక్షమును గ్రుచ్చుచున్నాడా! అనునట్లు ఉండెను.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని తొమ్మిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


2.6.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - తొమ్మిదవ అధ్యాయము

విశ్వరూపుని వధ - వృత్రాసురుడు దేవతలను జయించుట - భగవంతుని ప్రేరణతో దేవతలు దధీచిమహర్షి కడకు వెళ్ళుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

9.16 (పదునారవ శ్లోకము)

దరీగమ్భీరవక్త్రేణ పిబతా చ నభస్తలమ్

లిహతా జిహ్వయర్ క్షాణి గ్రసతా భువనత్రయమ్॥5117॥

9.17 (పదిహేడవ శ్లోకము)

మహతా రౌద్రదంష్ట్రేణ జృమ్భమాణం ముహుర్ముహుః|

విత్రస్తా దుద్రువుర్లోకా వీక్ష్య సర్వే దిశో దశ॥5118॥

అతడు మాటిమాటికి ఆవులించుచుండగా, భయంకరమైన కోరలుగల గుహవంటి అతని నోటితో ఆకాశము త్రాగి వేయుచున్నట్లుగను, నాలుకతో నక్షత్రములను నాకివేయు చున్నట్లుగను, ముల్లోకములను మ్రింగివేయుచున్నట్లుగను కనబడెను. అతని భయంకర రూపమును జూచి, జనులు భీతిల్లి అటునిటు పారిపోసాగిరి.

9.18 (పదునెనిమిదవ శ్లోకము)

యేనావృతా ఇమే లోకాస్తమసా త్వాష్ట్రమూర్తినా|


స వై వృత్ర ఇతి ప్రోక్తః పాపః పరమదారుణః॥5119॥

త్వష్టయొక్క పుత్రుని రూపములో నున్న ఆ పురుషుడు తన విశాలమైన శరీరముతో లోకములను ఆవరించి చీకటిమయము చేసెను. అందువలన మహాపాపియు, అత్యంత క్రూరుడును ఐన ఆ పురుషుడు వృత్రాసురుడు అని పిలువబడెను.

9.19 (పందొమ్మిదవ శ్లోకము)

తం నిజఘ్నురభిద్రుత్య సగణా విబుధర్షభాః|

స్వైః స్వైర్దివ్యాస్త్రశస్త్రౌఘైః సోఽగ్రసత్తాని కృత్స్నశః॥5120॥

దేవతా శ్రేష్ఠులు తమ అనుయాయులతోగూడి, ఒక్కుమ్మడిగా అతనిపై విజృంభించిరి. తమ దివ్యాస్త్ర శస్త్రములతో అతని పై దెబ్బతీసిరి. కాని, వృత్రాసురుడు వాటిని అన్నింటిని పూర్తిగా మ్రింగి వేసెను.

9.20 (ఇరువదియవ శ్లోకము)

తతస్తే విస్మితాః సర్వే విషణ్ణా గ్రస్తతేజసః|

ప్రత్యఞ్చమాదిపురుషముపతస్థుః సమాహితాః॥5121॥

ఆ వృత్రాసురుని శక్తి దేవతలను ఆశ్చర్యములో ముంచివేసెను. వారు అందరును తేజోహీనులై దైన్యమునకు గురియైరి. అప్పుడు వారు తమ హృదయములలో విరాజమానుడైన ఆదిపురుషుడగు శ్రీమన్నారాయణుని ఏకాగ్ర చిత్తముతో శరణువేడుకొనుచు ఇట్లు ప్రార్థించిరి.

దేవా ఊచుః

9.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)

వాయ్వమ్బరాగ్న్యప్-క్షితయస్త్రిలోకాః బ్రహ్మాదయో యే వయముద్విజన్తః|

హరామ యస్మై బలిమన్తకోఽసౌ బిభేతి యస్మాదరణం తతో నః॥5122॥

దేవతలు ఇట్లు పలికిరి పృథివి, నీరు, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశము అనునవి పంచమహా భూతములు. వాటితో ఏర్పడినలోకములు, ఆ లోకములకు అధిపతియైన బ్రహ్మ, అట్లే దేవతలమైన మేము కాలపురుషునకు భయపడుచుందుము. కనుక అతనికి పూజాద్రవ్యములను కానుకలుగా సమర్ఫించుచుందుము. ఆ కాలపురుషుడు గూడ శ్రీహరికి భయపడుచుండును. అందువలన ఇప్పుడు మనకు ఆ శ్రీహరియే దిక్కు.

9.22 (ఇరువది రెండవ శ్లోకము)

అవిస్మితం తం పరిపూర్ణకామం స్వేనైవ లాభేన సమం ప్రశాన్తమ్|

వినోపసర్పత్యపరం హి బాలిశః శ్వలాఙ్గులేనాతితితర్తి సిన్ధుమ్॥5123॥

సమస్త విశ్వమును నిర్మించునట్టి నీకు ఈ వృత్రాసురుడు ఏపాటివాడు. వాడొకలెక్కయా! సర్వధాపూర్ణకాముడవు. అన్ని పరిస్థితులయందును వికారరహితుడవు. ప్రశాంతముగా ఉండువాడవు. అట్టి నిన్ను విడిచి ఇతరులను శరణు వేడువాడు కుక్కతోకను బట్టుకొని సముద్రమును దాటుటకు ప్రయత్నించు మూర్ఖుని వంటివాడగును.

9.23 (ఇరువది మూడవ శ్లోకము)

యస్యోరుశృఙ్గే జగతీం స్వనావం మనుర్యథాబధ్య తతార దుర్గమ్|

స ఏవ నస్త్వాష్ట్రభయాద్దురన్తా- త్త్రాతాశ్రితాన్ వారిచరోఽపి నూనమ్॥5124॥

పూర్వకల్పాంతమునందు వైవస్వతమనువు పొడవైన ఆ శ్రీహరి కొమ్మునకు పృథ్వియను నౌకను గట్టి సులభముగా ప్రళయకాల సంకటము నుండి బయట పడెను. మత్స్యావతార రూపుడైన ఆ భగవంతుడే శరణాగతులమైన మమ్ములను వృత్రాసురుని వలన ఏర్పడిన భయమునుండి తప్పక రక్షింపగలడు.

9.24 (ఇరువది నాలుగవ శ్లోకము)

పురా స్వయమ్భూరపి సంయమామ్భస్యుదీర్ణవాతోర్మిరవైః కరాళే|

ఏకోఽరవిన్దాత్పతితస్తతార తస్మాద్భయాద్యేన స నోఽస్తు పారః॥5125॥;

ప్రాచీన కాలమున ప్రచండమైన గాలుల తాకిడికి ఉవ్వెత్తుగా పైకెగసిన తరంగముల గర్జనలకు భీతిల్లి బ్రహ్మదేవుడు ఆ శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క నాభికమలము నుండి ప్రళయకాల జలములలో పడిపోయెను. నిస్సహాయుడైయున్న అతడు శ్రీహరి కృపవలన ఆ పెను విపత్తునుండి బయటపడెను. అట్లు  సర్వరక్షకుడైన శ్రీహరియే మమ్ములను ఈ సంకటమునుండి రక్షించుగాక!

9.25 (ఇరువధి ఐదవ శ్లోకము)

య ఏక ఈశో నిజమాయయా నః ససర్జ యేనాను సృజామ విశ్వమ్|

వయం న యస్యాపి పురః సమీహతఃపశ్యామ లిఙ్గం పృథగీశమానినః॥5126॥

అద్వితీయుడైన ఆ ప్రభువు తన మాయాశక్తి ద్వారా మమ్ములను సృష్టించెను. ఆ స్వామి అనుగ్రహము వలన మేము సృష్టికార్యములను జరుపుచున్నాము. అతడు మా సమక్షముననే తన లీలలను ప్రదర్శించుచున్నాడు. మాతో అన్ని కార్యములను చేయించుచున్నాడు. ఐనను, మేము స్వతంత్రులమైన ఈశ్వరులము అని విర్రవీగుచుందుము. అందువలన మేము ఆ స్వామి స్వరూపమును దర్శింపలేకున్నాము.

9.26 (ఇరువది ఆరవ శ్లోకము)

యో నః సపత్నైర్భృశమర్ద్యమానాన్ దేవర్షితిర్యఙ్నృషు నిత్య ఏవ|

కృతావతారస్తనుభిః స్వమాయయా కృత్వాత్మసాత్పాతి యుగే యుగే చ॥5127

వాస్తవముగా ఆ భగవంతుడు నిర్వికారుడు. ఐనను తనకు ఆత్మీయులైన దేవతలు శత్రువులచే పీడింప బడుచున్న సమయమున తనమాయ ద్వారా దేవతల, ఋషుల, మానవుల, పశుపక్ష్యాదుల అవతారములను దాల్చి, ప్రతియుగము నందును మమ్ములను రక్షించుచుండును.

9.27 (ఇరువది ఏడవ శ్లోకము)

థతమేవ దేవం వయమాత్మదైవతం పరం ప్రధానం పురుషం విశ్వమన్యమ్|

వ్రజామ సర్వే శరణం శరణ్యం స్వానాం స నో ధాస్యతి శం మహాత్మా॥5128॥

ఆ శ్రీహరియే సకల ప్రాణులకును ఆత్మస్వరూపుడు. ఆరాధ్యుడైన సర్వేశ్వరుడు. ప్రకృతి పురుషరూపముగల విశ్వమునకు ఆదికారణుడు. అతడు ఈ విశ్వమునుండి వేరైనవాడు, మరియు విశ్వరూపుడుగూడ. మేమందరము శరణాగతవత్సలుడైన ఆ శ్రీమన్నారాయణుని శరణు జొచ్చుచున్నాము. ఉదారశిరోమణియైన ఆ ప్రభువు తప్పక ఆత్మీయులమైన మాకు శుభములను చేకూర్చును.

9.28 (ఇరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

శ్రీశుక ఉవాచ

ఇతి తేషాం మహారాజ సురాణాముపతిష్ఠతామ్|

ప్రతీచ్యాం దిశ్యభూదావిః శఙ్ఖచక్రగదాధరః॥5129॥

శ్రీ శుకుడు వచించెను- మహారాజా! దేవతలు ఇట్లు స్తుతింపగా శ్రీమహావిష్ణువు శంఖ, చక్ర, గదాధారియై వారిముందు పశ్చిమ దిశయందు ప్రకటమాయెను.

9.29 (ఇరువది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

ఆత్మతుల్యైః షోడశభిర్వినా శ్రీవత్సకౌస్తుభౌ|

పర్యుపాసితమున్నిద్రశరదమ్బురుహేక్షణమ్॥5130॥

9.30 (ముప్పదియవ శ్లోకము)

దృష్ట్వా తమవనౌ సర్వే ఈక్షణాహ్లాదవిక్లవాః|

దణ్డవత్పతితా రాజఞ్ఛనైరుత్థాయ తుష్టువుః॥5131॥

భగవంతుని నేత్రములు వికసించిన శరత్కాల కమలములవలె మనోహరముగా ఉండెను. సునందుడు మొదలగు పదునారుగురు పార్షదులు ఆయనను సేవించుచుండిరి. వారందరు వక్షస్థలమున శ్రీవత్స చిహ్నము, కంఠమున కౌస్తుభమణి తప్ప అన్ని విధములుగా శ్రీహరినే పోలియుండిరి. శ్రీ మహావిష్ణువును దర్శించినంతనే దేవతలందరను ఆనందపరవశులైరి. నేలపై సాగిలపడి సాష్టాంగ దండ ప్రణామములను ఆచరించిరి. పిమ్మట తిన్నగా లేచి నిలబడి భగవంతుని ఇట్లు స్తుతించిరి.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని తొమ్మిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

2.6.2020    సాయం కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - తొమ్మిదవ అధ్యాయము

విశ్వరూపుని వధ - వృత్రాసురుడు దేవతలను జయించుట - భగవంతుని ప్రేరణతో దేవతలు దధీచిమహర్షి కడకు వెళ్ళుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

దేవా ఊచుః

9.31 (ముప్పది ఒకటవ శ్లోకము)

నమస్తే యజ్ఞవీర్యాయ వయసే ఉత తే నమః|

నమస్తే హ్యస్తచక్రాయ నమః సుపురుహూతయే॥5132॥

దేవతలు ఇట్లు స్తుతించిరి- శ్రీహరీ! యజ్ఞమునందు స్వర్గాదులను అనుగ్రహించు శక్తియు, వాటి ఫలములను నిశ్చయించు కాలపురుషుడవు నీవే. యజ్ఞములకు విఘ్నములను కలిగించు దైత్యులను నీ చక్రముచే హతమార్చెదవు. నీ నామములు అనంతములు. నీకు పదేపదే నమస్కరించు చున్నాము".

9.32 (ముప్పది రెండవ శ్లోకము)

యత్తే గతీనాం తిసౄణామీశితుః పరమం పదమ్|

నార్వాచీనో విసర్గస్య ధాతర్వేదితుమర్హతి॥5133॥

విధాతా! సత్త్వ రజస్తమోగుణములను అనుసరించి, జీవులకు ఉత్తమ, మధ్యమ, అధమగతులు ప్రాప్తించును. వాటి నియామకుడవు నీవే. నీ పరమపదము యొక్క వాస్తవస్వరూపమును ఈ కార్యరూప జగత్తునందలి నేటి ప్రాణులెవ్వరును తెలిసికొనజాలరు.

9.33 (ముప్పది మూడవ శ్లోకము)

ఓం నమస్తేఽస్తు భగవన్ నారాయణ వాసుదేవాఽఽదిపురుష మహాపురుష మహానుభావ  పరమమఙ్గల పరమకల్యాణ పరమకారుణిక కేవల జగదాధార లోకైకనాథ సర్వేశ్వర లక్ష్మీనాథ పరమహంసపరివ్రాజకైః పరమేణాత్మయోగ సమాధినా పరిభావితపరిస్ఫుట పారమహంస్య ధర్మేణోద్ఘాటిత తమఃకపాటద్వారే చిత్తేఽపావృత ఆత్మలోకే స్వయముపలబ్ధనిజసుఖానుభవో భవాన్॥5134॥

షడ్గుణైశ్వర్య సంపన్నుడవైన శ్రీమన్నారాయణా! వాసుదేవా! నీవు ఆదిపురుషుడవు. పురుషోత్తముడవు. నీ మహిమలు అనంతములు. సకల శుభములకు నిధివి. కల్యాణస్వరూపుడవు. పరమదయాళుడవన్న నీవే. సమస్త జగత్తునకు ఆధారమైనవాడవు. అద్వితీయుడవు. నీవు సర్వేశ్వరుడవు. సౌందర్యములకును, సంపదలకును అధిష్టాత్రియైన లక్ష్మీదేవికి పరమగతివి నీవే. పరమహంసపరివ్రాజకులు, విరాగులు, మహాత్ములు, ఆత్మసంయమ రూపమైన సమాధిద్వారా నిన్ను ధ్యానించెదరు. అప్పుడు వారి పవిత్ర హృదయముల యందు పరమవాస్తవిక ధర్మమైన భగవద్భక్తి ఉదయించును. దాని ప్రభావమున వారి హృదయమునందలి అజ్ఞానము తొలగిపోవును. వారి ఆత్మలయందు ఆవరణ రహితమైన ఆత్మానందానుభూతి కలుగును. మేము నీకు నమస్కరించు చున్నాము.

9.34 (ముప్పది నాలుగవ శ్లోకము)

దురవబోధ ఇవ తవాయం విహారయోగో యదశరణోఽశరీర ఇదమనవేక్షితాస్మ త్సమవాయ ఆత్మనైవావిక్రియమాణేన సగుణమగుణః సృజసి పాసి హరసి॥5135॥

భగవన్! నీ లీలా రహస్యములు, ఎఱుంగశక్యముగానివి. ఎందుకనగా, నీవు ఎట్టి ఆధారముగాని, ప్రాకృత శరీరముగాని లేనివాడవు. నిర్గుణుడవు. నిర్వికారుడవు. ఐనను, దేనినీ ఆశ్రయించకుండా, ప్రాకృతశరీరములుగల మావంటివారి సహకారమును కోరకుండా త్రిగుణముల కార్యమగు జగత్తును సృష్టించి, పాలించి, లయ మొనర్చుచుందువు.

9.35 (ముప్పది ఐదవ శ్లోకము)

అథ తత్ర భవాన్ కిం దేవదత్తవదిహ గుణవిసర్గపతితః పారతన్త్ర్యేణ స్వకృతకుశలాకుశలం ఫలముపాదదాత్యాహోస్విదాత్మారామ ఉపశమశీలః సమఞ్జసదర్శన ఉదాస్త ఇతి హ వావ న విదామః॥5136॥

పరమాత్మా! ఈ సృష్టియందు దేవదత్తునివంటి సామాన్యవ్యక్తివలె త్రిగుణములకు కార్యరూపమైన ఈ జగత్తునందు జీవరూపములో ప్రకటితుడవై వారు ఒనర్చెడి కర్మలకు అధీనుడవై పుణ్యపాపకర్మల ఫలములను అనుభవించెదవో! లేక ఆత్మారాముడుగా, శాంతస్వభావుడవుగా ఉదాసీనుడవై, సాక్షివై అన్నింటిని సమాన దృష్టితో చూచెదవో! ఈ విషయము మాకు బోధపడుట లేదు.

9.36 (ముప్పది ఆరవ శ్లోకము)

న హి విరోధ ఉభయం భగవత్యపరిమితగుణగణేశ్వరేఽనవగాహ్యమాహాత్మ్యేఽర్వాచీనవికల్ప వితర్కవిచారప్రమాణాభసకుతర్కశాస్త్రకలిలాన్తఃకరణాశ్రయదురవగ్ర హవాదినాం వివాదానవస  ఉపరతసమస్తమాయామయే కేవల ఏవాత్మమాయామన్తర్ధాయ కో న్వర్థో దుర్ఘట ఇవ భవతి స్వరూపద్వయాభావాత్॥5137॥

నీలో ఈ రెండు విషయములుగూడ ఉన్నవనియు, ఐనను, నీలో ఎట్టి వైరుధ్యము లేదనియు మాకు అనిపించుచున్నది. ఏలయన నీవు స్వయముగా భగవంతుడవు. అసంఖ్యాక గుణములు గలవాడవు. నీ మహిమ అగాధము. నీవు సర్వశక్తిమంతుడవు. ఆధునికులు వివిధములైన వికల్ప, వితర్క విచార- అసత్య ప్రమాణములను, కుతర్కములతో నిండిన శాస్త్రములను అధ్యయనముచేసి, తమ హృదయములను కలుషితమొనర్చుకొనుచున్నారు. ఆ కారణమున వారు దురాగ్రహులగు చున్నారు. నీ విషయముస వాదవివాదములకు తావే లేదు. నీ వాస్తవిక స్వరూపము సమస్త మాయామయ పదార్థములకు అతీతమైనది. నీవు కేవలస్వరూపుడవు అనగా నిరంజనుడవు. నిన్ను నీవు మాయయొక్క ఆవరణయందు కప్పి ఉంచెదవు. అట్టి మాయ ఆవరణమును తొలగించినమీదట నీవే మిగిలియుందువు. నీవు అద్వితీయుడవు. కావున, మాయాశక్తిచే నీలో సంభవింపని సంఘటన ఏమందును? కావున నీవు సాధారణ ఫురుషులవలె, కర్తయు, భోక్తయు కాగలవు. మరియు మహాపురుషులవలె ఉదాసీనుడవై ఉందువు. భోక్తృత్వములు లేవు. ఔదాసీన్యములేదు. నీవు రెండింటికంటెను విలక్షణుడవు. అనిర్వచనీయుడవు.

9.37 (ముప్పది ఏడవ శ్లోకము)

సమవిషమమతీనాం మతమనుసరసి యథా రజ్జుఖణ్డః సర్పాదిధియామ్॥5130॥

భ్రాంతచిత్తులకు ఒకే త్రాడు సర్పము, మాల మొదలగు రూపములుగను ప్రతీతమగుచుండును. కాని, వివేకము గలవానికి అది త్రాడుగనే బోధపడును. అట్లే భ్రమకులోనైన వారికి నీవు కర్త, భోక్త, మొదలగు పలురూపములలో కనబడుచుందువు. కాని, జ్ఞానికి శుద్ధసచ్చిదానంద రూపములో ఉందువు. అందరి బుద్ధులకు అనురూపముగా కనబడెదవు.

9.38 (ముప్పది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

స ఏవ హి పునః సర్వవస్తుని వస్తుస్వరూపః సర్వేశ్వరః సకలజగత్కారణకారణభూతః   సర్వప్రత్యగాత్మత్వాత్సర్వగుణాభసోపలక్షిత ఏక ఏవ పర్యవశేషితః॥5139॥

బాగుగా ఆలోచించినచో నీవు సకల వస్తువుల యందును, సత్తారూపమున విరాజిల్లుచుందువనియు, అన్నింటికి ప్రభుడవనియు, సకల జగత్తునకు కారణమైన బ్రహ్మ, ప్రకృతి మొదలగు వాటికి గూడ కారకుడ వనియు తెలియుచున్నది. నీవు అన్నింటికిని అంతర్యామివి, అంతరాత్మవు. కనుక జగత్తునందు ప్రతీతమగు గుణదోషములకు, అన్నింటికిని అధిష్ఠాన స్వరూపుడవుగ నీవే గోచరమగుచుందువు. శ్రుతులు, సమస్త పదార్థములను నిషేధించుచు పోగా, చివరకు నిషేధమునకు అవధిగా నీ రూపమే మిగిలి ఉండును.

9.39 (ముప్పది తొమ్మిదవ శ్లోకము)


అథ హ వావ తవ మహిమామృతరససముద్రవిప్రుషా సకృదవలీఢయా స్వమనసి  నిష్యన్దమానానవరతసుఖేన విస్మారిత దృష్టశ్రుతవిషయసుఖలేశాభాసాః పరమభాగవతా ఏకాన్తినో భగవతి సర్వభూతప్రియసుహృది సర్వాత్మని నితరాం నిరన్తరం నిర్వృతమనసః కథము హ వా ఏతే మధుమథన పునః స్వార్థకుశలా హ్యాత్మప్రియసుహృదః సాధవస్త్వచ్చరణామ్బుజానుసేవాం విసృజన్తి న యత్ర పునరయం సంసారపర్యావర్తః॥5140॥

మధుసూదనా! నీ మహిమ అనంతమైన అమృతరస సముద్రము. అందులో ఒక బిందువును ఒక్కసారి రుచి చూచినను హృదయమున నిత్యనిరంత పరమానందధార ప్రవహించును. అకారణముగ జగత్తునందు సుఖముగా ప్రతీతమగు లేశమాత్రమైన విషయభోగములు, లేదా తెలియవచ్చిన పరలోక సుఖములు మరపునకు వచ్చును. సకల ప్రాణులకును నీవు ప్రియతముడవు, హితైషివి, సుహృదుడవు, సర్వాత్మవు. అట్టి ఐశ్వర్యనిధివి, పరమాత్ముడవు ఐన నీయందు నిరంతరము మనస్సును లగ్నము చేసిన వారు ఆత్మానందమును అనుభవింతురు. నీ అనన్య భక్తులే స్వార్థపరమార్థములను గూడ పొందుదురు. నీకు అత్యంత ప్రియులైన సుహృదులు, భక్తులు నీ పాదపద్మముల సేవలను చేయుచు, జననమరణ రూపసంసార చక్రము నుండి శాశ్వతముగా విముక్తులగుదురు. కావున, అట్టివారలు నీ చరణకమలముల సేవలను త్యజించుటకు ఏల ఇచ్చగించెదరు?

9.40 (నలుబదియవ శ్లోకము)

త్రిభువనాత్మభవన త్రివిక్రమ త్రినయన త్రిలోకమనోహరానుభావ తవైవ విభూతయో దితిజదనుజాదయశ్చాపి తేషామనుపక్రమసమయోఽయ తి స్వాత్మమాయయా   సురనరమృగమిశ్రితజలచరాకృతిభిర్యథాపరాధం దణ్డం దణ్డధర దధర్థ ఏవమేనమపి భగవన్ జహి త్వాష్ట్రముత యది మన్యసే॥5141॥

ప్రభూ! నీవు ముల్లోకములకును ఆత్మవు, ఆశ్రయుడవు, నీవు త్రివిక్రమడవై, మూడు పాదములతో సకల జగత్తును కొలిచితివి. ఈ మూడులోకములకు సంచాలకుడవు నీవే. నీ మహిమ ముల్లోకములవారి మనస్సులకు ఆనందమును కలిగించునది. దైత్యులు, దానువులు మున్నగు అసురులుగూడ నిశ్చయముగా నీ విభూతులే. ఐనను, వారి విజృంభణకు సమయము కాదని భావించి, నీవు నీ యోగమాయద్వారా దేవత (వామనుడు), మానవుడు (శ్రీరాముడు), మృగము (వారాహము), నరసింహముల కలయిక (నారసింహ), మత్స్యముల రూపములలో అవతరించి, వారి అపరాధములకు తగిన దండనలను విధించితివి. ప్రభూ! అట్లే నీకు అంగీకారమైనచో త్వష్టయొక్క పుత్రుడైన వృత్రాసురుని గూడ వధింపుము.

9.41 (నలుబది ఒకటవ శ్లోకము)

అస్మాకం తావకానాం తవ నతానాం తత తతామహ తవ చరణనళినయుగల ధ్యానానుబద్ధహృదయనిగడానాంస్వలిఙ్గవివరణేనాత్మసాత్కృతానామనుకమ్పానురఞ్జితవిశదరుచిరశిశిరస్మితావలోకేన విగళితమధురముఖరసామృతకలయా చాన్తస్తాప మనఘార్హసి శమయితుమ్॥5142॥

పరమాత్మా! నీవు మాకు తండ్రివి, తాతవు, సర్వమును నీవే. మేము నీకు ఆత్మీయులము. నిరంతరము నీ ముందు తలవంచుకొని యుండెడి వినమ్రులము. నీ పాదపద్మములను ధ్యానించుచుండుట వలన మా హృదయములు వాటియందలి భక్తిచే పెనవైచుకొనినవి. దివ్య గుణములతో ఒప్పుచున్న నీ సాకారరూపమును మాకు ప్రత్యక్షము గావించి మమ్ములను నీ వారినిగా స్వీకరించితివి. నీ చూపుల దయాపూర్ణములు, నిర్మలములు, సుందరములు. చల్లని చిఱునవ్వులను చిందించుచుండునట్టివి. నీవు చిరునవ్వును చిందించే చూపులతో, నీ మధురమైన వాక్సుధలతో మా హృదయముల యందలి పరితాపములను చల్లార్చుము.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని తొమ్మిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏



[04:48, 03/06/2020] +91 95058 13235: 3.6.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - తొమ్మిదవ అధ్యాయము

విశ్వరూపుని వధ - వృత్రాసురుడు దేవతలను జయించుట - భగవంతుని ప్రేరణతో దేవతలు దధీచిమహర్షి కడకు వెళ్ళుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

9.42 (నలుబది రెండవ శ్లోకము)

అథ భగవంస్తవాస్మాభిరఖిలజగ దుత్పత్తిస్థితిలయనిమిత్తాయమా దివ్యమాయావినోదస్య సకలజీవనికాయానామన్తర్హృదయషు బహిరపి చ బ్రహ్మప్రత్యగాత్మ స్వరూపేణ ప్రధానరూపేణ చ యథాదేశకాలదేహావస్థానవిశేషం  తదుపాదానోపలమ్భకతయానుభవతః సర్వప్రత్యయసాక్షిణ ఆకాశశరీరస్య సాక్షాత్పరబ్రహ్మణః పరమాత్మనః కియానిహ వార్థవిశేషో విజ్ఞాపనీయః స్యాద్విస్ఫులిఙ్గాదిభిరివ హిరణ్యరేతసః॥5143॥

ప్రభూ! అగ్నియొక్క అంశములేయైన నిప్పు రవ్వలు అగ్నిని ప్రకాశింపజేయలేవు. అట్లే మేము నీ అంశలమేయైనను మా స్వార్థపరమార్థములను నివేదింపజాలము. నీవు సకల జగదుత్పత్తి లయములకు కారణమైన దివ్యమగు నీ మాయతో గూడి వినోదించుచుందువు. సమస్త జీవుల అంతః కరణములయందు ప్రత్యగాత్మవై అంతర్యామి రూపములో విరాజిల్లుచుందువు. అంతేగాదు,బాహ్యజగత్తునందుగూడ ప్రకృతి రూపమున నీవు ప్రకటమగుచుందువు. జగత్తునందలి దేశ, కాల, శరీర - అవస్థాదులకు ఉపాదానకారణమై, వాటిని ప్రకాశింపజేయుచు నీవే వాటిని అనుభవించుచుందువు. అన్ని వృత్తులకును నీవే సాక్షివి. ఆకాశమువలె సర్వవ్యాపకుడవు. నిర్లిప్తుడవు. స్వయముగా పరబ్రహ్మ పరమాత్ముడవు నీవే.

9.43 (నలుబది మూడవ శ్లోకము)

అత ఏవ స్వయం తదుపకల్పయాస్మాకం భగవతః పరమగురోస్తవ చరణశత పలాశచ్ఛాయాంవివిధవృజినసంసపరిశ్రమోపశమనీముపపసృతానాం వయం యత్కామేనోపసాదితాః॥5144॥

నీవు అంతర్యామిగా అందరిలో విరాజిల్లుచుందువు. మా మనోరథములన్నియూ నీవు ఎరిగినవాడవే. కనుక మేము ఇచటికి వచ్చుటకు కారణమైన మా అభిలాషను స్వయముగా గమనించి నీవు నెరవేర్పుము. నీవే షడ్గుణైశ్వర్య సంఫూర్ణుడవు, జగత్తునకు పరమగురుడవు (జ్ఞానదాయకుడవు) అట్టి నిన్ను శరణు పొందినవారికి వివిధ పాపముల ఫలస్వరూపమైన జనన, మరణ రూపసంసారమున తిరుగుటవలన కలుగు అలసటలన్నింటినీ, నీ పాదపద్మముల ఛత్రచ్ఛాయ తొలగింపజేయును.

9.44 (నలుబది నాలుగవ శ్లోకము)

అథో ఈశ జహి త్వాష్ట్రం గ్రసన్తం భువనత్రయమ్|

గ్రస్తాని యేన నః కృష్ణ తేజాంస్యస్త్రాయుధాని చ॥5145॥

సర్వశక్తిమంతువైన శ్రీకృష్ణా! వృత్రాసురుడు మా తేజస్సులను, అస్త్రశస్త్రములను మ్రింగివేసెను. అతడు ముల్లోకములను గూడ కబళించు చున్నాడు. నీవు అతనిని వధింపుము.

9.45 (నలుబది ఐదవ శ్లోకము)

హంసాయ దహ్రనిలయాయ నిరీక్షకాయ కృష్ణాయ మృష్టయశసే నిరుపక్రమాయ

సత్సఙ్గ్రహాయ భవపాన్థనిజాశ్రమాప్తవన్తే పరీష్టగతయే హరయే నమస్తే॥5146॥

ప్రభూ! నీవు పవిత్రములైన హృదయాకాశముల యందు స్థితుడవైన జ్యోతిర్మయుడవు. అన్నిటికిని సాక్షివి, ఉజ్జ్వలమైన కీర్తిప్రతిష్ఠలు గలవాడవు. ఆద్యంతములు లేనివాడవు. జీవులు సంసారమునందు తిరిగి, తిరిగి, అలసటచే నిన్ను శరణుజొచ్చెదరు. అప్పుడు నీవు పరమానంద స్వరూపమైన వారి అభీష్టములను తీర్తువు. వారి జన్మజన్మాంతరముల కష్టములను తొలగించెదవు. అట్టి సచ్చిదానందస్వరూపుడవగు శ్రీకృష్ణా! నీకు మా నమస్కారములు" ఈ విధముగా (31వ శ్లోకము నుండి 45వ శ్లోకము వరకు) దేవతలు శ్రీహరిని స్తుతించిరి

శ్రీశుక ఉవాచ

9.46 (నలుబది ఆరవ శ్లోకము)

అథైవమీడితో రాజన్ సాదరం త్రిదశైర్హరిః|

స్వముపస్థానమాకర్ణ్య ప్రాహ తానభినన్దితః॥5147॥

శ్రీ శుకుడు పలికెను మహారాజా!  దేవతలు సాదరముగా శ్రీహరిని ఇట్లు స్తుతింపగా ఆ ప్రభువు ప్రసన్నుడై వారితో ఇట్లనెను-

శ్రీభగవానువాచ

9.47 (నలుబది ఏడవ శ్లోకము)

ప్రీతోఽహం వః సురశ్రేష్ఠా మదుపస్థానవిద్యయా

ఆత్మైశ్వర్యస్మృతిః పుంసాం భక్తిశ్చైవ యయా మయి॥5148॥

శ్రీ భగవానుడు ఇట్లు నుడివెను- సురశ్రేష్ఠులారా! జ్ఞానయుక్తములైన మీ స్తుతుల ద్వారా నన్ను ఉపాసించితిరి. నేను ప్రసన్నుడనైతిని. ఈ స్తుతులద్వారా జీవులు తమ వాస్తవరూపస్మృతిని, నా యందు భక్తిని పొందగలరు.

9.48 (నలుబది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

కిం దురాపం మయి ప్రీతే తథాపి విబుధర్షభాః|

మయ్యేకాన్తమతిర్నాన్యన్మత్తో వాఞ్ఛతి తత్త్వవిత్॥5149॥

దేవతా ప్రముఖులారా! నేను ప్రసన్నుడనైనచో, దుర్లభమైనది ఏదియును లేదు. నాయందు అనన్యభక్తిగల తత్త్వవేత్త నన్ను దప్ప మఱేమియు కోరడు.

9.49 (నలుబది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

న వేద కృపణః శ్రేయ ఆత్మనో గుణవస్తుదృక్|

తస్య తానిచ్ఛతో యచ్ఛేద్యది సోఽపి తథావిధః॥5150॥

అజ్ఞాని జగత్తులోని విషయములను సత్యముగా భావించును. అతడు వాస్తవముగా తనకేది శ్రేయస్కరమో ఎరుగడు. అందువలన అతడు విషయభోగములనే కోరుకొనుచుండును కాని, అవి అన్నియును అసత్యములే అని తెలిసియు, అతడు కోరిన వస్తువులను ఇచ్చువాడు కూడ అజ్ఞానియే.

9.50 (ఏబదియవ శ్లోకము)

స్వయం నిఃశ్రేయసం విద్వాన్ న వక్త్యజ్ఞాయ కర్మ హి|

న రాతి రోగిణోఽపథ్యం వాఞ్ఛతో హి భిషక్తమః॥5151॥

ముక్తిస్వరూపమును ఎరిగినవాడు అజ్ఞానికి కర్మబంధములలో చిక్కుకొను ఉపదేశమును బోధింపడు. రోగి అపథ్యాహారమును కోరినను ఉత్తముడైన వైద్యుడు దానిని అతనికి అనుమతింపడు.

9.51 (ఏబది ఒకటవ శ్లోకము)

మఘవన్ యాత భద్రం వో దధ్యఞ్చమృషిసత్తమమ్

విద్యావ్రతతపఃసారం గాత్రం యాచత మా చిరమ్॥5152॥

దేవేంద్రా! నీకు మేలు కలుగుగాక! ఇక ఆలస్యము చేయవలదు. ఋషిశ్రేష్ఠుడైన దధీచికడకు వెళ్ళి, అతని శరీరమును యాచింపుడు. ఉపాసనలు, వ్రతములు, తపశ్చర్యలకారణముగా అది మిక్కిలి దృఢమైనది.

9.52 (ఏబది రెండవ శ్లోకము)

స వా అధిగతో దధ్యఙ్ఙశ్విభ్యాం బ్రహ్మ నిష్కలమ్|

యద్వా అశ్వశిరో నామ తయోరమరతాం వ్యధాత్॥5153॥

దధీచిమహర్షి గొప్ప బ్రహ్మజ్ఞానము గలవాడు. అతడు అశ్వినీ కుమారులకు ఉపదేశమును ఇచ్చుట వలన అతడు అశ్వశిరుడు అనియు ప్రసిద్ధికెక్కెను. అతడు ఉపదేశించిన ఆత్మవిద్యాప్రభావమున అశ్వినీ కుమారులు జీవన్ముక్తులైరి.

దధీచికి అశ్వశిరుడు అను నామధేయము ఎట్లు వచ్చెను:-

(దేవ వైద్యులైన అశ్వినీ కుమారులు బ్రహ్మజ్ఞానియైన దధీచి కడకు వచ్చి తమకు ఆత్మవిద్యను ఉపదేశింపుమని ప్రార్థించిరి. అందులకు దధీచి నేను ఇప్పుడు ఒక విశేషకార్యమునందు నిరతుడవైయున్నాను. మరియొక సమయమున విచ్చేయుడు అని పలికెను. వారు వెళ్ళిపోయిరి. ఇంతలో  ఇంద్రునకు ఈ విషయము తెలిసి దధీచితో ఇట్లనెను. మునీశ్వరా! అశ్వినీకుమారులు వైద్యులు. వారికి నీవు బ్రహ్మవిద్యను  ఉపదేశింపవలదు. నా మాటను వినకుండ నీవు ఉపదేశించినచో, నీ తలను నరికివేయుదును అని ఇట్లు పలికి ఇంద్రుడు వెడలిపోయెను. అశ్వనీ కుమారులు మరలవచ్చి, బ్రహ్మవిద్యకై ప్రార్థింపగా దధీచి ఇంద్రుని వృత్తాంతమును వినిపించెను. అప్పుడు అశ్వినీకుమారులు ఇట్లనిరి - మేము మొదట నీ తలను నరికి గుర్రపు శిరస్సును అతికించెదము. నీవు ఆ శిరస్సుతోనే మాకు బ్రహ్మవిద్యను ఉపదేశింపుము. ఇంద్రుడు వచ్చి ఆ గుర్రము శిరస్సును ఖండించినచో మరల నీ శిరస్సును అతికించెదము దధీచి అట్లేయని అశ్వముఖముతోనే వారికి బ్రహ్మోపదేశమును చేసెను. అందువలన దధీచికి అశ్వశిరుడు అనియు, ఆ ఉపదేశమునకు అశ్వశిరము అనియు పేర్లు ఏర్పడెను.

9.53 (ఏబది మూడవ శ్లోకము)

దధ్యఙ్ఙాథర్వణస్త్వష్ట్రే వర్మాభేద్యం మదాత్మకమ్|

విశ్వరూపాయ యత్ప్రాదాత్త్వష్టా యత్త్వమధాస్తతః॥5154॥

9.54 (ఏబది నాలుగవ శ్లోకము)

యుష్మభ్యం యాచితోఽశ్విభ్యాం ధర్మజ్ఞోఽఙ్గాని దాస్యతి|

తతస్తైరాయుధశ్రేష్ఠో విశ్వకర్మవినిర్మితః|

యేన వృత్రశిరో హర్తా మత్తేజ ఉపబృంహితః॥5155॥

అథర్వణ వేదజ్ఞానముగల దధీచి, మొట్టమొదట నా స్వరూపమును వివరించునట్టి నారాయణ కవచమును త్వష్టకు ఉపదేశించెను. దానిని అతడు విశ్వరూపునకు బోధింపగా, అతని నుండి దానిని నీవు పొందితివి. దధీచిమహర్షి ధర్మజ్ఞుడు, పరమ మర్మజ్ఞుడు. అశ్వినీ కుమారులు వెళ్ళి అడిగినచో అతడు నీకు (ఇంద్రునకు) తన శరీర భాగమును తప్పక ఇయ్యగలడు. అనంతరము అతని అంగములనుండి విశ్వకర్మ ద్వారా ఒక శ్రేష్ఠమైన ఆయుధమును  చేయింపుడు. నా శక్తితోగూడిన ఒక శస్త్రముతో వృత్రాసురుని శిరస్సును ఖండింపుడు.

9.56 (ఏబది ఐదవ శ్లోకము)

తస్మిన్ వినిహతే యూయం తేజోఽస్త్రాయుధసమ్పదః|

భూయః ప్రాప్స్యథ భద్రం వో న హింసన్తి చ మత్పరాన్॥5156॥

దేవతలారా! వృత్రాసురుని మరణానంతరము మీకు మరల మీ తేజస్స, అస్త్రశస్త్రములు, సంపదలు ప్రాప్తించును. మీకు శుభములు కలుగును. నన్ను శరణు జొచ్చిన వారిని ఎవ్వరును హింసింపరు.

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే నవమోఽధ్యాయః (9)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు తొమ్మిదవ అధ్యాయము (9)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

పసుమర్తి వేంకట దుర్గా సుబ్రహ్మణ్యం

Saturday, 30 May 2020

మహాభాగవతం షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం
షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము
నారాయణ కవచము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

పరీక్షిన్మహారాజు నుడివెను - మహాత్మా! శుకయోగీ! నారాయణ కవచ ప్రభావమున దేవేంద్రుడు శత్రువుల చతురంగబలములను అవలీలగా జయించి, త్రైలోక్య రాజ్యసంపదను అనుభవించెనని నీవు తెలిపియుంటివి. ఆ నారాయణ కవచమును నాకు ఉపదేశింపుము. దాని ప్రభావమున దేవేంద్రుడు తనపై దండెత్తిన శత్రువులను జయించిన విధానమును వివరింపుము.

శ్రీ శుక ఉవాచ

శ్రీశుకుడు వచించెను- మహారాజా! దేవతలు త్వష్టపుత్రుడగు విశ్వరూపుని పురోహతునిగా చేసికొనిన పిమ్మట, దేవేంద్రుడు ప్రశ్నింపగా విశ్వరూపుడు ఆయనకు నారాయణ కవచమును ఉపదేశించెను. దానిని సావధానుడవై వినుము.

విశ్వరూప ఉవాచ

విశ్వరూపుడు వచించెను- దేవేంద్రా! భయావహ పరిస్థితి ఏర్పడినప్పుడు నారాయణ కవచమును పఠించి, తమ శరీరమును రక్షించుకొనవలెను. దాని విధానమును తెలిపెదను- కాళ్ళు, చేతులను ప్రక్షాళనమొనర్చుకొని, ఆచమింపపవలెను. పవిత్రమును చేతియందు ధరించి, ఉత్తరముఖముగా కూర్చొనవలెను. అనంతరము కవచధారణ పర్యంతము మౌనము వహించుటకు నిశ్చయించుకొని, శుచియై ఓమ్ నమో నారాయణాయ, ఓమ్ నమో భగవతే వాసుదేవాయ అను మంత్రముల ద్వారా హృదయాది అంగన్యాసమును, అంగుష్ఠాది కరన్యాసములను ఆచరింపవలెను. ఓమ్ నమోనారాయణాయ - అను అష్టాక్షరి మంత్రము యొక్క ఓమ్ మొదలుకొని ఎనిమిది అక్షరములను క్రమముగా కాళ్ళు, మోకాళ్ళు, తొడలు, ఉదరము, హృదయము, వక్షస్థలము, ముఖము, శిరస్సు అను అంగముల యందు న్యాసము చేయవలెను (ఎనిమిది అంగములను స్పృశించుచు మంత్రము నందలి ఎనిమిది అక్షరములను జపించవలెను). లేదా ఇదే మంత్రమును యకారమునుండి ఓంకార పర్యంతము ఎమిమిది అక్షరములను శిరస్సుతో ప్రారంభించి పాదములవరకు, ఎనిమిది అంగములయందు విపరీత (సంహార) క్రమములో న్యాసము చేయవలెను.

అనంతరము ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ అను ద్వాదశాక్షరి మంత్రముయొక్క ఓం మొదలుకొని పన్నెండు అక్షరముల మంత్రముతో, ఓంకారమును మొదలుకొని, యకారము వరకు ఒక్కొక్క అక్షరమునకు ఓంకారమును జోడించి రెండు చేతుల ఎనిమిది వ్రేళ్ళయందు (బొటన వ్రేళ్ళను మినహాయించి), రెండు బొటన వ్రేళ్ళు యొక్క నాలుగు కణుపులయందు, వెరసి పన్నెండు స్థానములలో కరన్యాసమును చేయవలెను.

పిమ్మట ఓం విష్ణవే నమః అనుమంత్రము యొక్క ఓంకారమును హృదయమునందును, వి కారమును బ్రహ్మరంధ్రమున, ష కారమును కనుబొమల మధ్యయందును, ణ కారమును శిఖయందును, వే కారముసు రెండుకనుల యందును, స కారమును అన్ని కీళ్ళయందును వ్యాసము చేయవలెను. ఓం, మః, అస్త్రాయఫట్ అని చెప్పి దిగ్బంధము చేయవలెను. ఈ విధముగా వివేకియైన సాధకుడు ఓం విష్ణవే నమః అను మంత్రస్వరూపుడగును.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

అనంతరము సమగ్రమగు ఐశ్వర్యము, ధర్మము, యశస్సు, సంపద, జ్ఞానము, వైరాగ్యము అను  సద్గుణములచే పరిపూర్ణుడైన శ్రీహరిని ధ్యానింపవలెను. తనను గూడ ఆ రూపములోనే చింతింపవలెను. పిదప విద్య, తేజస్సు,తపస్స్వరూపమైన ఈకవచమునుపఠింపవలెను.

ఆశ్రితుల ఆర్తిని హరించునట్టి భగవంతుడైన శ్రీహరి గరుడుని మూపుపై తన పాదపద్మములను మోపియున్నాడు. అణిమాది అష్టసిద్ధులు ఆ స్వామిని సేవించుచున్నవి. ఎనిమిది చేతుల యందు శంఖము, చక్రము, డాలు, ఖడ్గము, గద, బాణము, ధనుస్సు, పాశము ధరించియున్నాడు. ఓంకారస్వరూపుడైన ఆ ప్రభువే అన్ని విధములుగా అంతటను నన్ను రక్షించుగాక.

శ్రీహరి మత్స్యమూర్తియై, జలముల యందలి జలజంతువుల నుండియు, వరుణపాశము నుండి నన్ను రక్షించుగాక. మాయాబ్రహ్మచారి రూపమునగల వామనమూర్తి భూతలము నందును, విశ్వరూపుడైన త్రివిక్రముడు ఆకాశమునందును నన్ను కాపాడుగాక.

శ్రీహరి, నృసింహప్రభువుగా అవతరించి రాక్షససైన్యములను హతమార్చెను. దిక్కులు పిక్కటిల్లునట్లు ఆ స్వామి యొనర్చిన భయంకరమైన అట్టహాసమునకు దైత్యస్త్రీలయొక్క గర్భములు జారిపోయెను. అట్టి నృసింహ ప్రభువు నన్ను దుర్గములు, అడవులు, రణరంగములు మొదలగు సంకట స్దానములయందు కాపాడుగాక!

శ్రీమన్నారాయణుడు యజ్ఞవరాహమూర్తిగా అవతరించి, పృథ్విని తన దంతములపై ధరించెను. అట్టి ఆ ప్రభువు మార్గములయందు నన్ను కాపాడుగాక! పర్వతశిఖరములపై పరశురాముడుగను, ప్రవాసకాలముల యందు లక్ష్మణ సహితుడైన భరతాగ్రజుడైన శ్రీరామచంద్రుడుగను నన్ను రక్షించుగాక!

శ్రీమన్నారాయణుడు అభిచారహోమముల వంటి భయంకరమైన మారణ హోమములనుండియు, అన్నివిధమలైన ప్రమాదముల నుండియు, నన్ను రక్షించుగాక! ఋషిశ్రేష్ఠుడైన నరుడుగా నా గర్వమును దూరము చేయుగాక! యోగ విఘ్నములనుండి యోగేశ్వరుడైన దత్తాత్రేయుడుగా నన్ను కాపాడుగాక! త్రిగుణాధిపతియైన కపిలభగవానుడుగా కర్మబంధముల నుండి నన్ను రక్షించుగాక!

మహర్షియైన సనత్కుమారుడు కామదేవుని నుండి రక్షించుగాక! హయగ్రీవుడు నేను మార్గమునందు సంచరించుచున్నప్పుడు, దేవతామూర్తులకు నమస్కారములు చేయకుండుట మొదలగు అపరాధముల నుండి నన్ను రక్షించుచుందురుగాక! దేవర్షియైన నారదుడు నేను ఒనర్చెడి సేవాపరాధములనుండి నన్ను రక్షించుచుండుగాక! కూర్మావతారుడైన శ్రీహరి వివిధములగు నరక బాధలనుండి రక్షించుచుండుగాక!

ధన్వంతరి భగవానుడు అనారోగ్యముల నుండి కాపాడుగాక! జితేంద్రియుడైన ఋషభదేవుడు సుఖదుఃఖాది భయంకర బాధలనుండి నన్ను కాపాడుగాక!  యజ్ఞ పురుషుడైన నారాయణుడు లోకాపవాదముల నుండియు, బలరాముడు మానవుల వలన కలుగు కష్టముల నుండియు, ఆదిశేషుడు క్రోధమును సర్పగణములనుండియు నన్ను రక్షించు చుండునుగాక!

వ్యాసభగవానుడు అజ్ఞానవశమున నేను చేయు కార్యములనుండి రక్షించుచుండుగాక! బుద్ధుడు పాషండగణముల నుండియును, ప్రమాదముల నుండియు నాకు రక్షణను ప్రసాదించుచుండుగాక! ధర్మరక్షణకొరకు కల్కి అవతారమును దాల్చి భగవంతుడు పాపసంకులమైన కలికాల దోషములనుండి నన్ను కాపాడుచుండుగాక!

కేశవభగవానుడు ప్రాతఃకాలమున తన గదాయుధము తోడను, ఆసంగవకాలమున (సూర్యోదయానంతర కాలమున) వేణుగానలోలుడగు గోవిందుడు, పూర్వాహ్నమున నారాయణుడు తీవ్రమైన శక్తిని ధరించియు, మధ్యాహ్న కాలమున విష్ణుభగవానుడు సుదర్శన చక్రమును చేబూనియు, నన్ను రక్షించుచుండుగాక!

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)

అపరాహ్ణకాలమున మధుసూదనుడు ప్రచండమైన తన ధనుస్సుతోడను, సాయంకాలము నందు మాధవుడు బ్రహ్మవిష్ణుమహేశ్వర రూపము తోడను, సూర్యాస్తమయమైన పిదప హృషీకేశునిగను, అర్ధరాత్రముస పద్మనాభునిగను నన్ను కాపాడుగాక!

అపరరాత్రి యందు శ్రీవత్సలాంఛనుడైన శ్రీహరియు, ఉషఃకాలమున ఖడ్గధారియైన జనార్దనుడుగను, సూర్యోదయమునకు పూర్వము దామోదరుడుగను, ఉషఃకాలానంతరము ప్రభాతవేళ కాలస్వరూపుడైన విశ్వేశ్వరుడుగను నన్ను కాపాడుగాక!

తీవ్రమైన అంచులు గల సుదర్శనచక్రము ప్రళయాగ్నిని విరజిమ్ముచు, భగవత్ప్రేరణచే అన్ని వైపుల తిరుగుచుండును. వాయువు తోడగుటతో అగ్ని ఎండుగడ్డిని కాల్చివైచినట్లు ఆ సదర్శనచక్రము మా శత్రుసైన్యములను వెంటనే దగ్ధమొనర్చుగాక!

కౌమోదకీ గదాయుధమా! నీనుండి వెలువడు అగ్ని కణముల స్పర్శ వజ్రాయుధమువలె దుర్భరమైనవిగా నుండును. నీవు అజితుడైన శ్రీహరికి ప్రియమైన దానివి. నేను ఆ ప్రభువునకు సేవకుడను. కనుక, నీవు కూష్మాండ వినాయక, యక్షరాక్షసభూత ప్రేతాది గణములను ఇప్పుడే నుగ్గు నుగ్గు చేయుము. అట్లే నాశత్రువులను పిండి, పిండిగావింపుము.

శ్రేష్ఠమైన శంఖమా! పాంచజన్యమా! శ్రీకృష్ణభగవానునిచే పూరింపబడి, భీకరమైన శబ్దమొనర్చుచు శత్రువుల హృదయములను కంపింపజేయుదువు. అట్లే రాక్షసులు, ప్రమథగణములు, ప్రేతములు, మాతృకలు, పిశాచములు, బ్రహ్మరాక్షసులు మొదలగు భయంకర ప్రాణులను వెంటనే పారద్రోలుము.

శ్రీహరికి ప్రీతి పాత్రమైన ఓ ఖడ్గమా! నీ అంచులు మిగుల తీవ్రమైనవి. భగవంతునిచే ప్రయోగింపబడి నీవు శత్రువులను కకావికలు గావింపుము. నీవు భగవంతునకు మిగుల ప్రియమైన దానివి. నీయందు వందలకొలది చంద్రునివంటి మండలాకారములు గలవు. శత్రువుల పాపదృష్టిని హరించివేయుము.

సూర్యాదిగ్రహములు, ధూమకేతువులు మొదలగునవి, దుష్టమానవులు, సర్పాది విషప్రాణులు, కోఱలుగల క్రూరమృగములు, భూతప్రేతాదులు, అట్లే పాపాత్ములైన ప్రాణులనుండియు నన్ను రక్షింఫుము. మా శ్రేయస్సునకు వీరు అందరు విరోధులు. మేము భగవంతుని నామరూపములను, ఆయుధములను కీర్తించుటవలన ఇవి అన్నియును వెంటనే నశించుగాక!

పూజ్యుడు, వేదమూర్తియు అగు గరుత్మంతుడు బృహద్రధంతరము మొదలగు సామములచే స్తుతింపబడు చుండును. ఆ ప్రభువు అన్ని కష్టములనుండియు మమ్ము కాపాడుచుండుగాక! పార్షదుడైన విష్వక్సేనుడు తన నామోచ్చారణ ప్రభావముచే నన్ను రక్షించుగాక!

శ్రీహరియొక్క నామ, రూపములు, వాహనములు, ఆయుధములు, పార్షదోత్తములు, మా బుద్ధులను, ఇంద్రియములను, మనస్సులను, ప్రాణములను, సకల ఆపదలనుండి  కాపాడుగాక!

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏



వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం
షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము
నారాయణ కవచము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.1 (ప్రథమ శ్లోకము)

యయా గుప్తః సహస్రాక్షః సవాహాన్ రిపుసైనికాన్|
క్రీడన్నివ వినిర్జిత్య త్రిలోక్యా బుభుజే శ్రియమ్॥5060॥

8.2 రెండవ శ్లోకము)

భగవంస్తన్మమాఖ్యాహి వర్మ నారాయణాత్మకమ్|
యథాఽఽతతాయినః శత్రూన్ యేన గుప్తోఽజయన్మృధే॥5061॥

శ్రీ శుక ఉవాచ

8.3 (మూడవ శ్లోకము)

వృతః పురోహితస్త్వాష్ట్రో మహేంద్రాయానుపృచ్ఛతే|
నారాయణాఖ్యం వర్మాహ తదిహైకమనాః శృణు॥5062॥

విశ్వరూప ఉవాచ

8.4 (నాలుగవ శ్లోకము)

ధౌతాంఘ్రిపాణిరాచమ్య సపవిత్ర ఉదఙ్ముఖః|
కృతస్వాంగకరన్యాసో మంత్రాభ్యాం వాగ్యతః శుచిః॥5063॥

8.5 (ఐదవ శ్లోకము)

నారాయణమయం వర్మ సన్నహ్యేద్భయ ఆగతే|
పాదయోర్జానునోరూర్వోరుదరే హృద్యథోరసి॥5064॥

8.6 (ఆరవ శ్లోకము)

ముఖే శిరస్యానుపూర్వ్యాదోంకారాదీని విన్యసేత్|
ఓం నమో నారాయణాయేతి విపర్యయమథాపి వా॥5065॥

8.7 (ఏడవ శ్లోకము)

కరన్యాసం తతః కుర్యాద్ద్వాదశాక్షరవిద్యయా|
ప్రణవాదియకారాస్తమంగుళ్యంగుష్ఠపర్వసు॥5066॥

8.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

న్యసేద్ధృదయ ఓంకారం వికారమను మూర్ధని|
షకారం తు భ్రువోర్మధ్యే ణకారం శిఖయా దిశేత్॥5067॥

8.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

వేకారం నేత్రయోర్యుంజ్యాన్నకారం సర్వసంధిషు|
మకారమస్త్రముద్దిశ్య మంత్రమూర్తిర్భవేద్బుధః॥5068॥

8.10 (పదియవ శ్లోకము)

సవిసర్గం షదంతం తత్ సర్వదిక్షు వినిర్దిశేత్|
ఓం విష్ణవే నమ ఇతి॥5069॥

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

31.5.2020    ప్రాతఃకాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము

నారాయణ కవచము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

ఆత్మానం పరమం ధ్యాయేద్ధ్యేయం షట్ఛక్తిభిర్యుతమ్|
విద్యాతేజస్తపోమూర్తిమిమం మంత్రముదాహరేత్॥5070॥

8.12 (పండ్రెండవ శ్లోకము)

ఓం హరిర్విదధ్యాన్మమ సర్వరక్షాం న్యస్తాంఘ్రిపద్మః పతగేంద్రపృష్టే|
దరారిచర్మాసిగదేషుచాపపాశాన్ దధానోఽష్టగుణోఽష్టబాహుః॥5071॥

8.13 (పదమూడవ శ్లోకము)

జలేషు మాం రక్షతు మత్స్యమూర్తిః యాదోగణేభ్యో వరుణస్య పాశాత్|
స్థలేషు మాయావటువామనోఽవ్యాత్ త్రివిక్రమః భేఽవతు విశ్వరూపః॥5072॥

8.14 (పదునాలుగవ శ్లోకము)

దుర్గేష్వటవ్యాజిముఖాదిషు ప్రభుః పాయాన్నృసింహోఽసురయూథపారిః|
విముంచతో యస్య మహాట్టహాసం దిశో వినేదుర్న్యపతంశ్చ గర్భాః॥5073॥

8.15 (పదునైదవ శ్లోకము)

రక్షత్వసౌ మాధ్వని యజ్ఞకల్పః స్వదంష్ట్రయోన్నీతధరో వరాహః|
రామోఽద్రికూటేష్వథ విప్రవాసే సలక్ష్మణోఽవ్యాద్భరతాగ్రజోఽస్మాన్॥5074॥

8.16 (పదునారవ శ్లోకము)

మాముగ్రధర్మాదఖిలాత్ప్రమాదాత్  నారాయణః పాతు నరశ్చ హాసాత్|
దత్తస్త్వయోగాదథ యోగనాథః పాయాద్గుణేశః కపిలః కర్మబంధాత్॥5075॥

8.17 (పదునేడవ శ్లోకము)

సనత్కుమరోఽవతు కామదేవాత్ హయశీర్షా మాం పథి దేవహేళనాత్|
దేవర్షివర్యః పురుషార్చనాంతరాత్ కూర్మో హరిర్మాం నిరయాదశేషాత్॥5076॥


8.18 (పదునెనిమిదవ శ్లోకము)

ధన్వన్తరిర్భగవాన్ పాత్వపథ్యాత్ ద్వంద్వాద్భయాదృషభో నిర్జితాత్మా|
యజ్ఞశ్చ లోకాదవతాజ్జనాంతాత్ బలో గణాత్ క్రోధవశాదహీంద్రః॥5077॥


8.19 (పందొమ్మిదవ శ్లోకము)

ద్వైపాయనో భగవానప్రబోధాత్ బుద్ధస్తు పాషండగణాత్ ప్రమాదాత్|
కల్కిః కలేః కాలమలాత్ ప్రపాతు ధర్మావనాయోరుకృతావతారః|


8.20 (ఇరువదియవ శ్లోకము)

మాం కేశవో గదయా ప్రాతరన్యాద్ గోవింద ఆసంగవమాత్తవేణుః|
నారాయణః ప్రాహ్ణ ఉదాత్తశక్తిః మధ్యందినే విష్ణురరీంద్రపాణిః॥5079॥


(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

31.5.2020    సాయంకాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము

నారాయణ కవచము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)

దేవోఽపరాహ్ణే మధుహోగ్రధన్వా సాయం త్రిధామావతు మాధవో మామ్|

దోషీ హృషీకేశ ఉతార్ధరాత్రే నిశీథ ఏకోఽవతు పద్మనాభః॥5080॥

8.22 (ఇరువది రెండవ శ్లోకము)

శ్రీవత్సధామాపరరాత్ర ఈశః ప్రత్యూష ఈశోఽసిధరో జనార్దనః|

దామోదరోఽవ్యాదనుసంధ్యం ప్రభాతే విశ్వేశ్వరో భగవాన్ కాలమూర్తిః॥5081॥

8.23 (ఇరువది మూడవ శ్లోకము)

చక్రం యుగాన్తానల తిగ్మనేమి భ్రమత్ సమంతాద్భగవత్ప్రయుక్తమ్|

దందగ్థి దందగ్ధ్యరి సైన్యమాశు కక్ష్యం యథా వాతసభో హుతాశః॥5082॥

8.24 (ఇరువది నాలుగవ శ్లోకము)

గదేఽశనిస్పర్శనవిస్ఫులింగే నిష్పింఢీ నిష్పింఢ్యజితప్రియాసి|

కూష్మాండవైనాయక యక్షరక్షోభూతగ్రహాంశ్చూర్ణయ చూర్ణయాదీన్॥5083॥

8.25 (ఇరువది ఐదవ శ్లోకము)

త్వం యాతుధానప్రమథ ప్రేతమాతృపిశాచవిప్రగ్రహఘోరదృష్టీన్| 

దరేంద్ర విద్రావయ కృష్ణపూరితో భీమస్వనోఽరేర్హృదయాని కంపయన్॥5084॥

8.26 (ఇరువది ఆరవ శ్లోకము)

త్వం తిగ్మధారాసివరారిసైన్యమ్ ఈశప్రయుక్తో మమ ఛింధి ఛింధి|

చక్షూంషి చర్మన్ శతచంద్ర ఛాదయ ద్విషామఘోనాం హర పాపచక్షుషామ్॥5085॥

8.27 (ఇరువది ఏడవ శ్లోకము)

యన్నో భయం గ్రహేభ్యోఽభూత్కేతుభ్యో నృభ్య ఏవ చ|

సరీసృపేభ్యో దంష్ట్రిభ్యో భూతేభ్యోఽంహోభ్య ఏవ వా॥5086॥

8.28 (ఇరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

సర్వాణ్యేతాని భగవన్నామరూపాస్త్రకీర్తనాత్|

ప్రయాంతు సంక్షయం సద్యో యే నః శ్రేయః ప్రతీపకాః॥5087॥

8.29 (ఇరువది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

గరుడో భగవాన్ స్తోత్రస్తోభశ్ఛందోమయః ప్రభుః|

రక్షత్వశేషకృఛ్రేభ్యో విష్వక్సేనః స్వనామభిః॥5088॥

8.30 (ముప్పదియవ శ్లోకము)

సర్వాపద్భ్యో హరేర్నామరూపయానాయుధాని నః|

బుద్ధీంద్రియమనః ప్రాణాన్ పాంతు పార్షదభూషణాః॥5089॥

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

1.6.2020    ప్రాతఃకాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము

నారాయణ కవచము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.31 (ముప్పది ఒకటవ శ్లోకము)

యథా హి భగవానేవ వస్తుతః సదసచ్చ యత్|

సత్యేనానేన నః సర్వే యాంతు నాశముపద్రవాః॥5090॥


8.32 (ముప్పది రెండవ శ్లోకము)

యథైకాత్మ్యానుభావానాం వికల్పరహితః స్వయమ్|

భూషణాయుధలింగాఖ్యా ధత్తే శక్తీః స్వమాయయా॥5091॥

8.33 (ముప్పది మూడవ శ్లోకము)

తేనైవ సత్యమానేన సర్వజ్ఞో భగవాన్ హరిః|

పాతు సర్వైః స్వరూపైర్నః సదా సర్వత్ర సర్వగః॥5092॥


8.34 (ముప్పది నాలుగవ శ్లోకము)

విదిక్షు దిక్షూర్ధ్వమధః సమంతాత్ అంతర్బహిర్భగవాన్ నారసింహః|

ప్రహాపయల్లోకభయం స్వనేన స్వతేజసా గ్రస్తసమస్తతేజాః॥5093॥


8.35 (ముప్పది ఐదవ శ్లోకము)

మఘవన్నిదమాఖ్యాతం వర్మ నారాయణాత్మకమ్|

విజేష్యస్యఽంజసా యేన దంశితోఽసురయూథపాన్॥5094॥


8.36 (ముప్పది ఆరవ శ్లోకము)

ఏతద్ధారయమాణస్తు యం యం పశ్యతి చక్షుషా|

పదా వా సంస్పృశేత్సద్యః సాధ్వసాత్స విముచ్యతే॥5095॥


8.37 (ముప్పది ఏడవ శ్లోకము)

న కుతశ్చిద్భయం తస్య విద్యాం ధారయతో భవేత్|

రాజదస్యుగ్రహాదిభ్యో వ్యాఘ్రాదిభ్యశ్చ కర్హిచిత్॥5096॥

8.38 (ముప్పది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

ఇమాం  విద్యాం పురా కశ్చిత్ ధారయన్ ద్విజః|

యోగధారణయా స్వాంగం జహౌ స మరుధన్వని॥5097॥

8.39 (ముప్పది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

తస్యోపరి విమానేన గంధర్వపతిరేకదా|

యయౌ చిత్రరథః స్త్రీభిర్వతో యత్ర ద్విజక్షయః॥5098॥

8.40 (నలుబదియవ శ్లోకము)

గగనాన్న్యపతత్సద్యః సవిమానో  హ్యవాక్ఛిరాః|

స వాలఖిల్యవచనాదస్థీన్యాదాయ విస్మితః|

ప్రాస్య ప్రాచీనరస్వత్యాం స్నాత్వాధామ స్వమన్వగాత్॥5099॥

శ్రీ శుక ఉవాచ

8.41 (నలుబది ఒకటవ శ్లోకము)

య ఇదం శ్రుణుయత్కాలే యో ధారయతి చాదృతః|

తం నమస్యంతి భూతాని ముచ్యతే సర్వతో భయాత్॥5100॥

8.42 (నలుబది రెండవ శ్లోకము)

ఏతాం విద్యామధిగతో విశ్వరూపాచ్ఛతక్రతుః|

త్రైలోక్యలక్ష్మీం బుభుజే వినిర్జిత్య మృధేఽసురాన్॥5101॥

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే అష్టమోఽధ్యాయః (8)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు ఎనిమిదవ అధ్యాయము (8)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


30.5.2020    సాయంకాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము

నారాయణ కవచము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.1 (ప్రథమ శ్లోకము)

యయా గుప్తః సహస్రాక్షః సవాహాన్ రిపుసైనికాన్|

క్రీడన్నివ వినిర్జిత్య త్రిలోక్యా బుభుజే శ్రియమ్॥5060॥

8.2 రెండవ శ్లోకము)

భగవంస్తన్మమాఖ్యాహి వర్మ నారాయణాత్మకమ్|

యథాఽఽతతాయినః శత్రూన్ యేన గుప్తోఽజయన్మృధే॥5061॥

పరీక్షిన్మహారాజు నుడివెను - మహాత్మా! శుకయోగీ! నారాయణ కవచ ప్రభావమున దేవేంద్రుడు శత్రువుల చతురంగబలములను అవలీలగా జయించి, త్రైలోక్య రాజ్యసంపదను అనుభవించెనని నీవు తెలిపియుంటివి. ఆ నారాయణ కవచమును నాకు ఉపదేశింపుము. దాని ప్రభావమున దేవేంద్రుడు తనపై దండెత్తిన శత్రువులను జయించిన విధానమును వివరింపుము.

శ్రీ శుక ఉవాచ

8.3 (మూడవ శ్లోకము)

వృతః పురోహితస్త్వాష్ట్రో మహేంద్రాయానుపృచ్ఛతే|

నారాయణాఖ్యం వర్మాహ తదిహైకమనాః శృణు॥5062॥

శ్రీశుకుడు వచించెను- మహారాజా! దేవతలు త్వష్టపుత్రుడగు విశ్వరూపుని పురోహతునిగా చేసికొనిన పిమ్మట, దేవేంద్రుడు ప్రశ్నింపగా విశ్వరూపుడు ఆయనకు నారాయణ కవచమును ఉపదేశించెను. దానిని సావధానుడవై వినుము.

విశ్వరూప ఉవాచ

8.4 (నాలుగవ శ్లోకము)

ధౌతాంఘ్రిపాణిరాచమ్య సపవిత్ర ఉదఙ్ముఖః|

కృతస్వాంగకరన్యాసో మంత్రాభ్యాం వాగ్యతః శుచిః॥5063॥

8.5 (ఐదవ శ్లోకము)

నారాయణమయం వర్మ సన్నహ్యేద్భయ ఆగతే|

పాదయోర్జానునోరూర్వోరుదరే హృద్యథోరసి॥5064॥

8.6 (ఆరవ శ్లోకము)

ముఖే శిరస్యానుపూర్వ్యాదోంకారాదీని విన్యసేత్|

ఓం నమో నారాయణాయేతి విపర్యయమథాపి వా॥5065॥

విశ్వరూపుడు వచించెను- దేవేంద్రా! భయావహ పరిస్థితి ఏర్పడినప్పుడు నారాయణ కవచమును పఠించి, తమ శరీరమును రక్షించుకొనవలెను. దాని విధానమును తెలిపెదను- కాళ్ళు, చేతులను ప్రక్షాళనమొనర్చుకొని, ఆచమింపపవలెను. పవిత్రమును చేతియందు ధరించి, ఉత్తరముఖముగా కూర్చొనవలెను. అనంతరము కవచధారణ పర్యంతము మౌనము వహించుటకు నిశ్చయించుకొని, శుచియై ఓమ్ నమో నారాయణాయ, ఓమ్ నమో భగవతే వాసుదేవాయ అను మంత్రముల ద్వారా హృదయాది అంగన్యాసమును, అంగుష్ఠాది కరన్యాసములను ఆచరింపవలెను. ఓమ్ నమోనారాయణాయ - అను అష్టాక్షరి మంత్రము యొక్క ఓమ్ మొదలుకొని ఎనిమిది అక్షరములను క్రమముగా కాళ్ళు, మోకాళ్ళు, తొడలు, ఉదరము, హృదయము, వక్షస్థలము, ముఖము, శిరస్సు అను అంగముల యందు న్యాసము చేయవలెను (ఎనిమిది అంగములను స్పృశించుచు మంత్రము నందలి ఎనిమిది అక్షరములను జపించవలెను). లేదా ఇదే మంత్రమును యకారమునుండి ఓంకార పర్యంతము ఎమిమిది అక్షరములను శిరస్సుతో ప్రారంభించి పాదములవరకు, ఎనిమిది అంగములయందు విపరీత (సంహార) క్రమములో న్యాసము చేయవలెను.

8.7 (ఏడవ శ్లోకము)

కరన్యాసం తతః కుర్యాద్ద్వాదశాక్షరవిద్యయా|

ప్రణవాదియకారాస్తమంగుళ్యంగుష్ఠపర్వసు॥5066॥

అనంతరము ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ అను ద్వాదశాక్షరి మంత్రముయొక్క ఓం మొదలుకొని పన్నెండు అక్షరముల మంత్రముతో, ఓంకారమును మొదలుకొని, యకారము వరకు ఒక్కొక్క అక్షరమునకు ఓంకారమును జోడించి రెండు చేతుల ఎనిమిది వ్రేళ్ళయందు (బొటన వ్రేళ్ళను మినహాయించి), రెండు బొటన వ్రేళ్ళు యొక్క నాలుగు కణుపులయందు, వెరసి పన్నెండు స్థానములలో కరన్యాసమును చేయవలెను.

8.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

న్యసేద్ధృదయ ఓంకారం వికారమను మూర్ధని|

షకారం తు భ్రువోర్మధ్యే ణకారం శిఖయా దిశేత్॥5067॥

8.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

వేకారం నేత్రయోర్యుంజ్యాన్నకారం సర్వసంధిషు|

మకారమస్త్రముద్దిశ్య మంత్రమూర్తిర్భవేద్బుధః॥5068॥

8.10 (పదియవ శ్లోకము)

సవిసర్గం షదంతం తత్ సర్వదిక్షు వినిర్దిశేత్|

ఓం విష్ణవే నమ ఇతి॥5069॥

పిమ్మట ఓం విష్ణవే నమః అనుమంత్రము యొక్క ఓంకారమును హృదయమునందును, వి కారమును బ్రహ్మరంధ్రమున, ష కారమును కనుబొమల మధ్యయందును, ణ కారమును శిఖయందును, వే కారముసు రెండుకనుల యందును, స కారమును అన్ని కీళ్ళయందును వ్యాసము చేయవలెను. ఓం, మః, అస్త్రాయఫట్ అని చెప్పి దిగ్బంధము చేయవలెను. ఈ విధముగా వివేకియైన సాధకుడు ఓం విష్ణవే నమః అను మంత్రస్వరూపుడగును.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

31.5.2020    ప్రాతఃకాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము

నారాయణ కవచము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

ఆత్మానం పరమం ధ్యాయేద్ధ్యేయం షట్ఛక్తిభిర్యుతమ్|

విద్యాతేజస్తపోమూర్తిమిమం మంత్రముదాహరేత్॥5070॥

అనంతరము సమగ్రమగు ఐశ్వర్యము, ధర్మము, యశస్సు, సంపద, జ్ఞానము, వైరాగ్యము అను  సద్గుణములచే పరిపూర్ణుడైన శ్రీహరిని ధ్యానింపవలెను. తనను గూడ ఆ రూపములోనే చింతింపవలెను. పిదప విద్య, తేజస్సు,తపస్స్వరూపమైన ఈకవచమునుపఠింపవలెను.

8.12 (పండ్రెండవ శ్లోకము)

ఓం హరిర్విదధ్యాన్మమ సర్వరక్షాం న్యస్తాంఘ్రిపద్మః పతగేంద్రపృష్టే|

దరారిచర్మాసిగదేషుచాపపాశాన్ దధానోఽష్టగుణోఽష్టబాహుః॥5071॥

ఆశ్రితుల ఆర్తిని హరించునట్టి భగవంతుడైన శ్రీహరి గరుడుని మూపుపై తన పాదపద్మములను మోపియున్నాడు. అణిమాది అష్టసిద్ధులు ఆ స్వామిని సేవించుచున్నవి. ఎనిమిది చేతుల యందు శంఖము, చక్రము, డాలు, ఖడ్గము, గద, బాణము, ధనుస్సు, పాశము ధరించియున్నాడు. ఓంకారస్వరూపుడైన ఆ ప్రభువే అన్ని విధములుగా అంతటను నన్ను రక్షించుగాక.

8.13 (పదమూడవ శ్లోకము)

జలేషు మాం రక్షతు మత్స్యమూర్తిః యాదోగణేభ్యో వరుణస్య పాశాత్|

స్థలేషు మాయావటువామనోఽవ్యాత్ త్రివిక్రమః భేఽవతు విశ్వరూపః॥5072॥

శ్రీహరి మత్స్యమూర్తియై, జలముల యందలి జలజంతువుల నుండియు, వరుణపాశము నుండి నన్ను రక్షించుగాక. మాయాబ్రహ్మచారి రూపమునగల వామనమూర్తి భూతలము నందును, విశ్వరూపుడైన త్రివిక్రముడు ఆకాశమునందును నన్ను కాపాడుగాక.

8.14 (పదునాలుగవ శ్లోకము)

దుర్గేష్వటవ్యాజిముఖాదిషు ప్రభుః పాయాన్నృసింహోఽసురయూథపారిః|

విముంచతో యస్య మహాట్టహాసం దిశో వినేదుర్న్యపతంశ్చ గర్భాః॥5073॥

శ్రీహరి, నృసింహప్రభువుగా అవతరించి రాక్షససైన్యములను హతమార్చెను. దిక్కులు పిక్కటిల్లునట్లు ఆ స్వామి యొనర్చిన భయంకరమైన అట్టహాసమునకు దైత్యస్త్రీలయొక్క గర్భములు జారిపోయెను. అట్టి నృసింహ ప్రభువు నన్ను దుర్గములు, అడవులు, రణరంగములు మొదలగు సంకట స్దానములయందు కాపాడుగాక!

8.15 (పదునైదవ శ్లోకము)

రక్షత్వసౌ మాధ్వని యజ్ఞకల్పః స్వదంష్ట్రయోన్నీతధరో వరాహః|

రామోఽద్రికూటేష్వథ విప్రవాసే సలక్ష్మణోఽవ్యాద్భరతాగ్రజోఽస్మాన్॥5074॥

శ్రీమన్నారాయణుడు యజ్ఞవరాహమూర్తిగా అవతరించి, పృథ్విని తన దంతములపై ధరించెను. అట్టి ఆ ప్రభువు మార్గములయందు నన్ను కాపాడుగాక! పర్వతశిఖరములపై పరశురాముడుగను, ప్రవాసకాలముల యందు లక్ష్మణ సహితుడైన భరతాగ్రజుడైన శ్రీరామచంద్రుడుగను నన్ను రక్షించుగాక!

8.16 (పదునారవ శ్లోకము)

మాముగ్రధర్మాదఖిలాత్ప్రమాదాత్  నారాయణః పాతు నరశ్చ హాసాత్|

దత్తస్త్వయోగాదథ యోగనాథః పాయాద్గుణేశః కపిలః కర్మబంధాత్॥5075॥

శ్రీమన్నారాయణుడు అభిచారహోమముల వంటి భయంకరమైన మారణ హోమములనుండియు, అన్నివిధమలైన ప్రమాదముల నుండియు, నన్ను రక్షించుగాక! ఋషిశ్రేష్ఠుడైన నరుడుగా నా గర్వమును దూరము చేయుగాక! యోగ విఘ్నములనుండి యోగేశ్వరుడైన దత్తాత్రేయుడుగా నన్ను కాపాడుగాక! త్రిగుణాధిపతియైన కపిలభగవానుడుగా కర్మబంధముల నుండి నన్ను రక్షించుగాక!

8.17 (పదునేడవ శ్లోకము)

సనత్కుమరోఽవతు కామదేవాత్ హయశీర్షా మాం పథి దేవహేళనాత్|

దేవర్షివర్యః పురుషార్చనాంతరాత్ కూర్మో హరిర్మాం నిరయాదశేషాత్॥5076॥

మహర్షియైన సనత్కుమారుడు కామదేవుని నుండి రక్షించుగాక! హయగ్రీవుడు నేను మార్గమునందు సంచరించుచున్నప్పుడు, దేవతామూర్తులకు నమస్కారములు చేయకుండుట మొదలగు అపరాధముల నుండి నన్ను రక్షించుచుందురుగాక! దేవర్షియైన నారదుడు నేను ఒనర్చెడి సేవాపరాధములనుండి నన్ను రక్షించుచుండుగాక! కూర్మావతారుడైన శ్రీహరి వివిధములగు నరక బాధలనుండి రక్షించుచుండుగాక!

8.18 (పదునెనిమిదవ శ్లోకము)

ధన్వన్తరిర్భగవాన్ పాత్వపథ్యాత్ ద్వంద్వాద్భయాదృషభో నిర్జితాత్మా|

యజ్ఞశ్చ లోకాదవతాజ్జనాంతాత్ బలో గణాత్ క్రోధవశాదహీంద్రః॥5077॥

ధన్వంతరి భగవానుడు అనారోగ్యముల నుండి కాపాడుగాక! జితేంద్రియుడైన ఋషభదేవుడు సుఖదుఃఖాది భయంకర బాధలనుండి నన్ను కాపాడుగాక!  యజ్ఞ పురుషుడైన నారాయణుడు లోకాపవాదముల నుండియు, బలరాముడు మానవుల వలన కలుగు కష్టముల నుండియు, ఆదిశేషుడు క్రోధమును సర్పగణములనుండియు నన్ను రక్షించు చుండునుగాక!

8.19 (పందొమ్మిదవ శ్లోకము)

ద్వైపాయనో భగవానప్రబోధాత్ బుద్ధస్తు పాషండగణాత్ ప్రమాదాత్|

కల్కిః కలేః కాలమలాత్ ప్రపాతు ధర్మావనాయోరుకృతావతారః|

వ్యాసభగవానుడు అజ్ఞానవశమున నేను చేయు కార్యములనుండి రక్షించుచుండుగాక! బుద్ధుడు పాషండగణముల నుండియును, ప్రమాదముల నుండియు నాకు రక్షణను ప్రసాదించుచుండుగాక! ధర్మరక్షణకొరకు కల్కి అవతారమును దాల్చి భగవంతుడు పాపసంకులమైన కలికాల దోషములనుండి నన్ను కాపాడుచుండుగాక!

8.20 (ఇరువదియవ శ్లోకము)

మాం కేశవో గదయా ప్రాతరన్యాద్ గోవింద ఆసంగవమాత్తవేణుః|

నారాయణః ప్రాహ్ణ ఉదాత్తశక్తిః మధ్యందినే విష్ణురరీంద్రపాణిః॥5079॥

కేశవభగవానుడు ప్రాతఃకాలమున తన గదాయుధము తోడను, ఆసంగవకాలమున (సూర్యోదయానంతర కాలమున) వేణుగానలోలుడగు గోవిందుడు, పూర్వాహ్నమున నారాయణుడు తీవ్రమైన శక్తిని ధరించియు, మధ్యాహ్న కాలమున విష్ణుభగవానుడు సుదర్శన చక్రమును చేబూనియు, నన్ను రక్షించుచుండుగాక!

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

31.5.2020    సాయంకాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము

నారాయణ కవచము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)

దేవోఽపరాహ్ణే మధుహోగ్రధన్వా సాయం త్రిధామావతు మాధవో మామ్|

దోషీ హృషీకేశ ఉతార్ధరాత్రే నిశీథ ఏకోఽవతు పద్మనాభః॥5080॥

అపరాహ్ణకాలమున మధుసూదనుడు ప్రచండమైన తన ధనుస్సుతోడను, సాయంకాలము నందు మాధవుడు బ్రహ్మవిష్ణుమహేశ్వర రూపము తోడను, సూర్యాస్తమయమైన పిదప హృషీకేశునిగను, అర్ధరాత్రముస పద్మనాభునిగను నన్ను కాపాడుగాక!

8.22 (ఇరువది రెండవ శ్లోకము)

శ్రీవత్సధామాపరరాత్ర ఈశః ప్రత్యూష ఈశోఽసిధరో జనార్దనః|

దామోదరోఽవ్యాదనుసంధ్యం ప్రభాతే విశ్వేశ్వరో భగవాన్ కాలమూర్తిః॥5081॥

అపరరాత్రి యందు శ్రీవత్సలాంఛనుడైన శ్రీహరియు, ఉషఃకాలమున ఖడ్గధారియైన జనార్దనుడుగను, సూర్యోదయమునకు పూర్వము దామోదరుడుగను, ఉషఃకాలానంతరము ప్రభాతవేళ కాలస్వరూపుడైన విశ్వేశ్వరుడుగను నన్ను కాపాడుగాక!

8.23 (ఇరువది మూడవ శ్లోకము)

చక్రం యుగాన్తానల తిగ్మనేమి భ్రమత్ సమంతాద్భగవత్ప్రయుక్తమ్|

దందగ్థి దందగ్ధ్యరి సైన్యమాశు కక్ష్యం యథా వాతసభో హుతాశః॥5082॥

తీవ్రమైన అంచులు గల సుదర్శనచక్రము ప్రళయాగ్నిని విరజిమ్ముచు, భగవత్ప్రేరణచే అన్ని వైపుల తిరుగుచుండును. వాయువు తోడగుటతో అగ్ని ఎండుగడ్డిని కాల్చివైచినట్లు ఆ సదర్శనచక్రము మా శత్రుసైన్యములను వెంటనే దగ్ధమొనర్చుగాక!

8.24 (ఇరువది నాలుగవ శ్లోకము)

గదేఽశనిస్పర్శనవిస్ఫులింగే నిష్పింఢీ నిష్పింఢ్యజితప్రియాసి|

కూష్మాండవైనాయక యక్షరక్షోభూతగ్రహాంశ్చూర్ణయ చూర్ణయాదీన్॥5083॥

కౌమోదకీ గదాయుధమా! నీనుండి వెలువడు అగ్ని కణముల స్పర్శ వజ్రాయుధమువలె దుర్భరమైనవిగా నుండును. నీవు అజితుడైన శ్రీహరికి ప్రియమైన దానివి. నేను ఆ ప్రభువునకు సేవకుడను. కనుక, నీవు కూష్మాండ వినాయక, యక్షరాక్షసభూత ప్రేతాది గణములను ఇప్పుడే నుగ్గు నుగ్గు చేయుము. అట్లే నాశత్రువులను పిండి, పిండిగావింపుము.

8.25 (ఇరువది ఐదవ శ్లోకము)

త్వం యాతుధానప్రమథ ప్రేతమాతృపిశాచవిప్రగ్రహఘోరదృష్టీన్|

దరేంద్ర విద్రావయ కృష్ణపూరితో భీమస్వనోఽరేర్హృదయాని కంపయన్॥5084॥

శ్రేష్ఠమైన శంఖమా! పాంచజన్యమా! శ్రీకృష్ణభగవానునిచే పూరింపబడి, భీకరమైన శబ్దమొనర్చుచు శత్రువుల హృదయములను కంపింపజేయుదువు. అట్లే రాక్షసులు, ప్రమథగణములు, ప్రేతములు, మాతృకలు, పిశాచములు, బ్రహ్మరాక్షసులు మొదలగు భయంకర ప్రాణులను వెంటనే పారద్రోలుము.

8.26 (ఇరువది ఆరవ శ్లోకము)

త్వం తిగ్మధారాసివరారిసైన్యమ్ ఈశప్రయుక్తో మమ ఛింధి ఛింధి|

చక్షూంషి చర్మన్ శతచంద్ర ఛాదయ ద్విషామఘోనాం హర పాపచక్షుషామ్॥5085॥

శ్రీహరికి ప్రీతి పాత్రమైన ఓ ఖడ్గమా! నీ అంచులు మిగుల తీవ్రమైనవి. భగవంతునిచే ప్రయోగింపబడి నీవు శత్రువులను కకావికలు గావింపుము. నీవు భగవంతునకు మిగుల ప్రియమైన దానివి. నీయందు వందలకొలది చంద్రునివంటి మండలాకారములు గలవు. శత్రువుల పాపదృష్టిని హరించివేయుము.

8.27 (ఇరువది ఏడవ శ్లోకము)

యన్నో భయం గ్రహేభ్యోఽభూత్కేతుభ్యో నృభ్య ఏవ చ|

సరీసృపేభ్యో దంష్ట్రిభ్యో భూతేభ్యోఽంహోభ్య ఏవ వా॥5086॥

8.28 (ఇరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

సర్వాణ్యేతాని భగవన్నామరూపాస్త్రకీర్తనాత్|

ప్రయాంతు సంక్షయం సద్యో యే నః శ్రేయః ప్రతీపకాః॥5087॥

సూర్యాదిగ్రహములు, ధూమకేతువులు మొదలగునవి, దుష్టమానవులు, సర్పాది విషప్రాణులు, కోఱలుగల క్రూరమృగములు, భూతప్రేతాదులు, అట్లే పాపాత్ములైన ప్రాణులనుండియు నన్ను రక్షింఫుము. మా శ్రేయస్సునకు వీరు అందరు విరోధులు. మేము భగవంతుని నామరూపములను, ఆయుధములను కీర్తించుటవలన ఇవి అన్నియును వెంటనే నశించుగాక!

8.29 (ఇరువది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

గరుడో భగవాన్ స్తోత్రస్తోభశ్ఛందోమయః ప్రభుః|

రక్షత్వశేషకృఛ్రేభ్యో విష్వక్సేనః స్వనామభిః॥5088॥

పూజ్యుడు, వేదమూర్తియు అగు గరుత్మంతుడు బృహద్రధంతరము మొదలగు సామములచే స్తుతింపబడు చుండును. ఆ ప్రభువు అన్ని కష్టములనుండియు మమ్ము కాపాడుచుండుగాక! పార్షదుడైన విష్వక్సేనుడు తన నామోచ్చారణ ప్రభావముచే నన్ను రక్షించుగాక!

8.30 (ముప్పదియవ శ్లోకము)

సర్వాపద్భ్యో హరేర్నామరూపయానాయుధాని నః|

బుద్ధీంద్రియమనః ప్రాణాన్ పాంతు పార్షదభూషణాః॥5089॥

శ్రీహరియొక్క నామ, రూపములు, వాహనములు, ఆయుధములు, పార్షదోత్తములు, మా బుద్ధులను, ఇంద్రియములను, మనస్సులను, ప్రాణములను, సకల ఆపదలనుండి  కాపాడుగాక!

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

1.6.2020    ప్రాతఃకాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - ఎనిమిదవ అధ్యాయము

నారాయణ కవచము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

8.31 (ముప్పది ఒకటవ శ్లోకము)

యథా హి భగవానేవ వస్తుతః సదసచ్చ యత్|

సత్యేనానేన నః సర్వే యాంతు నాశముపద్రవాః॥5090॥

కార్యకారణరూపమగు ఈ సకలజగత్తు వాస్తవముగా భగవత్స్వరూపమే. ఇట్టి సత్యప్రభావముచే  ఉపద్రవములు అన్నియును నశించిపోవుగాక!

8.32 (ముప్పది రెండవ శ్లోకము)

యథైకాత్మ్యానుభావానాం వికల్పరహితః స్వయమ్|

భూషణాయుధలింగాఖ్యా ధత్తే శక్తీః స్వమాయయా॥5091॥

8.33 (ముప్పది మూడవ శ్లోకము)

తేనైవ సత్యమానేన సర్వజ్ఞో భగవాన్ హరిః|

పాతు సర్వైః స్వరూపైర్నః సదా సర్వత్ర సర్వగః॥5092॥

బ్రహ్మ-ఆత్మల ఏకత్వమును (అద్వైతస్థితిని) అనుభవించిన వారికి వారి దృష్టిలో భగవత్స్వరూపము సమస్త వికార, భేదరహితము. ఐనను, భగవంతుడు తన మాయాశక్తి ద్వారా భూషణములును, ఆయుధములను, నామ, రూపములను,శక్తులను ధరించుచుండును. ఇది నిశ్చయముగా సత్యము. ఈ కారణము వలన సర్వజ్ఞుడు, సర్వవ్యాపకుడైన శ్రీహరి సదా సర్వత్ర అన్ని రూపములతో మమ్ము రక్షించుచుండుగాక!

8.34 (ముప్పది నాలుగవ శ్లోకము)

విదిక్షు దిక్షూర్ధ్వమధః సమంతాత్ అంతర్బహిర్భగవాన్ నారసింహః|

ప్రహాపయల్లోకభయం స్వనేన స్వతేజసా గ్రస్తసమస్తతేజాః॥5093॥

నృసింహభగవానుడు తన భయంకర అట్టహాసముచే జనులు భీతిల్లి పారిపోవునట్లు చేయును. తన దివ్యతేజస్సుతో అందరి తేజస్సులను గ్రహించును. అట్టి శ్రీహరి దశదిశలయందును, పైన, క్రింద, లోపల, వెలుపలను, అంతటను మమ్ము రక్షించుచుండుగాక.

8.35 (ముప్పది ఐదవ శ్లోకము)

మఘవన్నిదమాఖ్యాతం వర్మ నారాయణాత్మకమ్|

విజేష్యస్యఽంజసా యేన దంశితోఽసురయూథపాన్॥5094॥

దేవేంద్రా! నేను నీకు ఈ నారాయణ కవచమును వినిపించితిని. దీనివలన నీవు సురక్షితుడవు అగుదువు. ఇంక నీవు సులభముగా దైత్య సేనాపతులందరిని జయింపగలవు.

8.36 (ముప్పది ఆరవ శ్లోకము)

ఏతద్ధారయమాణస్తు యం యం పశ్యతి చక్షుషా|

పదా వా సంస్పృశేత్సద్యః సాధ్వసాత్స విముచ్యతే॥5095॥

ఈ నారాయణ కవచమును ధరించినవాడు, నేత్రములతో ఎవరిని చూచినను, తన పాదములతో ఎవరిని తాకినను అతడు కూడా వెంటనే సమస్త భయములనుండి విముక్తుడగును.

8.37 (ముప్పది ఏడవ శ్లోకము)

న కుతశ్చిద్భయం తస్య విద్యాం ధారయతో భవేత్|

రాజదస్యుగ్రహాదిభ్యో వ్యాఘ్రాదిభ్యశ్చ కర్హిచిత్॥5096॥

ఈ వైష్ణవీ విద్యను ధరించిన వానిని రాజులవలన, దొంగలవలన, ప్రేత పిశాచాదుల వలన, వ్యాఘ్రాది క్రూరమృగముల వలన ఎట్టి భయమూ ఉండదు.

8.38 (ముప్పది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

ఇమాం  విద్యాం పురా కశ్చిత్ ధారయన్ ద్విజః|

యోగధారణయా స్వాంగం జహౌ స మరుధన్వని॥5097॥

దేవేంద్రా! పూర్వకాలమున కౌశిక గోత్రమునకు చెందిన ఒక బ్రాహ్మణుడు ఈ విద్యసు (నారాయణ కవచమును) ధరించి, యోగధారణచే ఒక మరుభూమియందు తన దేహమును త్యజించెను.

8.39 (ముప్పది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

తస్యోపరి విమానేన గంధర్వపతిరేకదా|

యయౌ చిత్రరథః స్త్రీభిర్వతో యత్ర ద్విజక్షయః॥5098॥

ఒకప్పుడు గంధర్వరాజైస చిత్రరథుడు, తన స్త్రీలతో గూడి విమానమును అధిష్ఠించి, ఆకాశమున వెళ్ళుచుండెను. ఆ విమానము ఆ విప్రుని శరీరము పడిన చోటునకు మీదుగా వెళ్ళుచుండెను.

8.40 (నలుబదియవ శ్లోకము)

గగనాన్న్యపతత్సద్యః సవిమానో  హ్యవాక్ఛిరాః|

స వాలఖిల్యవచనాదస్థీన్యాదాయ విస్మితః|

ప్రాస్య ప్రాచీనరస్వత్యాం స్నాత్వాధామ స్వమన్వగాత్॥5099॥

అంతట ఆ గంధర్వరాజు విమానముతో గూడ తలక్రిందులుగా భూమిపై బడెను. ఈ సంఘటన ఆయనకు ఆశ్చర్యమును కలిగించెను. వాలఖిల్యమహర్షులు అది నారాయణ కవచమును ధరించిన బ్రాహ్మణుని యొక్క మహత్త్వము అని తెలిపిరి. అప్పుడు ఆ గంధర్వుడు ఆ బ్రాహ్మణోత్తముని అస్థులను తీసికొనిపోయి పూర్వవాహిన ఐన సరస్వతీ నది యందు కలిపెను. పిమ్మట అతడు స్నానమాచరించి తన లోకమునకు వెళ్ళెను.

శ్రీ శుక ఉవాచ

8.41 (నలుబది ఒకటవ శ్లోకము)

య ఇదం శ్రుణుయత్కాలే యో ధారయతి చాదృతః|

తం నమస్యంతి భూతాని ముచ్యతే సర్వతో భయాత్॥5100॥

శ్రీ శుకుడు వచించెను- పరీక్షిన్మహారాజా! ఈ నారాయణ కవచమును ఎప్పుడైనను వినిన వానికి, సాదరముగా దీనిని గ్రహించిన వానికి సకలప్రాణులు గౌరవముగా నమస్కరించును. వారు సమస్త భయముల నుండియు విముక్తులగుదురు.

8.42 (నలుబది రెండవ శ్లోకము)

ఏతాం విద్యామధిగతో విశ్వరూపాచ్ఛతక్రతుః|

త్రైలోక్యలక్ష్మీం బుభుజే వినిర్జిత్య మృధేఽసురాన్॥5101॥

ఇంద్రుడు తన పురోహితుడైన విశ్వరూపుని ద్వారా ఈ నారాయణ కవచము అను విద్యను పొంది, రణభూమియందు అసురులను జయించెను. ముల్లోకములయందలి సంపదలను అనుభవించెను.

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే అష్టమోఽధ్యాయః (8)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు ఎనిమిదవ అధ్యాయము (8)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


Friday, 29 May 2020

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం షష్ఠ స్కంధము - ఏడవ అధ్యాయము




పరీక్షిన్మహారాజు పలికెను-మహాత్మా! దేవగురువైన బృహస్పతి తన ప్రియ శిష్యులైన దేవతలను పరిత్యజించుటకు కారణమేమి? దేవతలు ఆయనయెడ చేసిన అపచారమేమి? దయతో తెలుపుము.

శ్రీశుక ఉవాచ

శ్రీ శుకుడు నుడివెను- ఇంద్రుడు ముల్లోకముల ఐశ్వర్యములను పొందుటచే గర్వితుడయ్యెను. అందువలన ధర్మమర్యాదలను, సదాచారములను ఉల్లంఘింపసాగెను. ఒకానొకనాడు అతడు తనపత్నియైన శచీదేవితో గూడి నిండుసభలో సింహాసనముపై  ఆసీనుడైయుండెను. నలుబది తొమ్మిది మంది మరుద్గణములు, అష్టవసువులు, ఏకాదశరుద్రులు, ద్వాదశ-ఆదిత్యులు, ఋభుగణములు, విశ్వేదేవతలు, సాధ్యులు, అశ్వినీకుమారులు అతనిని సేవించు చుండిరి. సిద్ధులు,  చారణులు, గంధర్వులు, బ్రహ్మవాదులైన మునులు, విద్యాధరులు, అప్సరసలు, కిన్నరులు, పక్షిగణములు, నాగులు అతనిని సేవించుచు స్తుతించుచుండిరి.

వారు అందరును మధురమైన స్వరములతో ఇంద్రుని కీర్తించుచుండిరి. చంద్రమండలము వలె సుందరమైన శ్వేతచ్ఛత్రము శోభిల్లుచుండెను. వింజామరలు, వీవనలు మొదలగు మహారాజోచితమైన మర్యాదలు నిర్వహింపబడు చుండెను.

ఆ సమయమున దేవేంద్రాదిదేవతలకు పరమగురువైన బృహస్పతి అచటికి ఏతెంచెను. అతనికి సురాసురులందరునూ నమస్కరింతురు. అయితే, సురాసురులందరకును పూజ్యుడైన బృహస్పతి సభలో ప్రవేశించుటను ఇంద్రుడు చూచెను. ఐనను, అతడు సింహాసనము నుండి లేచుట గాని, గురువును సత్కరించుటగాని చేయక అటుఇటు కదలకుండా కూర్చొనియుండెను.

త్రికాలదర్శి, సమర్థుడు ఐన బృహస్పతి, ఇదీ ఐశ్వర్యమద దోషము అని భావించి, వెంటనే అతడు అచటి నుండి మౌనముగా వెను దిరిగి, తన ఇంటికి చేరెను.

అంతట ఇంద్రుడు తనవలన బృహస్పతికి అవమానము జరిగినదను విషయమును గ్రహించెను. అప్పుడు నిండు సభలో తనను తాను నిందించుకొనసాగెను.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని ఏడవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)


🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

బృహస్పతికి నిండుసభలో జరిగిన అవమానమునకు దేవేంద్రుడు తనను తానిట్లు నిందించుకొనసాగెను:

అయ్యో! నేడు ఈ నిండుసభలో నేను ఎంతటి అపరాధమొనర్చితిని? ఐశ్వర్యభమదోన్మత్తుడనై మూర్ఖముగ ప్రవర్తించి గురువునెడ తీరని అపరాధమొనర్చితిని. వాస్తవముగా నేను ఇట్లు వ్యవహరించుట మిగుల గర్హణీయము.

దేవేంద్రుడు ఇంకను ఇట్లనుకొనుచుండెను:-

బుద్ధిమంతుడైన వాడెవడు ఈ స్వర్గరాజ్య సంపదలను పొందుటకు ఇష్టపడడు. చూడుడు! నేడు ఈ సంపదయే దేవతలకు ప్రభువైన నన్ను గూడ అనుచరులవలె రజోగుణ భావమునకు గురిచేసినది.

దేవేంద్రుడు ఇంకను ఇట్లనుకొనసాగెను:

'సార్వభౌమ అధికారముతో రాజ్యసభ సింహాసనముపై కూర్చున్న చక్రవర్తి ఎవరు వచ్చిననూ సింహాసనమునుండి లేవగూడదు' అని కొందరు చెప్ఫెదరు. వారు వాస్తవముగా ధర్మస్వరూపమును ఎరుగనివారే.

॥5033॥

దేవేంద్రుడు ఇంకను ఇట్లనుకొనుచుండెను:-

ఏలయన, ఇట్లు ఉపదేశించువారు జనులను చెడు మార్గములలో తీసికొనిపోవుదురు. అట్టివారు స్వయముగా ఘోర నరకమున పడుదురు. వారి పలుకులను విశ్వసించినవారు రాతిపడవవలె నీటిలో మునిగిపోవుదురు.

దేవేంద్రుడు ఇంకను ఇట్లనుకొనుచుండెను:-

నా గురువైన బృహస్పతి అగాధమైన జ్ఞానసముద్రుడు. అట్టి వానియెడ నేను గొప్ప అపరాధమొనర్చితిని. ఇప్పుడు నేను ఆ మహాత్ముని పాదములపై వ్రాలి ఆయనను ప్రసన్నుని చేసికొనుటయే నా కర్తవ్యము".

అని దేవేంద్రుడు ఈ విధముగా అనుకొనుచుండగనే మహాత్ముడైన బృహస్పతి తన ఇంటినుండి వెడలి యోగబలముచే అంతర్హితుడయ్యెను. 


దేవేంద్రుడు తన గురువును తాను స్వయముగ వెదకుటయేగాక, ఇతరులచే వెదకించెను. కాని, ఆయన ఆ చూకీ దొరకలేదు. గురువులేకుండా తనకు రక్షణ యుండదని ఇంద్రుడు భావించెను. అంతట ఇతర దేవతలతో గూడి స్వర్గ రక్షణకై తగిన ఉపాయము కొరకై ఆలోచించెను. కాని, వారి నుండి ఎట్టి ఉపాయము లభింపకుండుటచే అతడు అశాంతికి గురియయ్యెను.

దేవగురువైన బృహస్పతి దేవతలను వదలివెళ్ళిన సమాచారము దైత్యులకు తెలిసెను. అప్ఫుడు మదోన్మత్తులు, ఆతతాయులు ఐన దైత్యులు శుక్రాచార్యుని ఆదేశానుసారము దేవతలను జయించుటకు ఉద్యమించిరి.

ఆ దైత్యులు దేవతలపై తీవ్రమైన బాణములను వర్షింపజేసి, వారి మస్తకములు, ఊరువులు, బాహువులు మొదలగు అంగములను భేదింపసాగిరి. అప్పుడు ఇంద్రాదిదేవతలు వినమ్రులై బ్రహ్మదేవుని శరశుజొచ్చిరి.

సర్వసమర్థుడు, స్వయంభువు ఐన బ్రహ్మదేవుడు వాస్తవముగ దేవతలకు దుర్దశ ఏర్పడినదని గ్రహించెను. అందుకు అతని హృదయము దయార్ద్రమయ్యెను. అంతట దేవతలకు ధైర్యము గొలుపుటకై అతడు ఇట్లు పలికెను.

బ్రహ్మదేవుడు ఇట్లనెను- దేవతలారా! వాస్తవముగా మీరు గొప్ప తప్పుపని చేసితిరి. ఐశ్వర్యమదముచే కన్ను మిన్ను గానక బ్రహ్మజ్ఞాని జితేంద్రియుడు ఐన బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుని నిరాదరించితిరి. ఇది మిగుల శోచనీయము. మీరొనర్చిన అపరాధమునకు ఇది ఫలితము. మీరు సంపదలతో తులతూగుచున్నను దుర్భలులైన శత్రువులచే పరాభవమును ఎదుర్కొనవలసి వచ్చినది.

ఇంద్రా! చూడుము. నీ శత్రువులు గూడ మొదట తమకు గురువైన శుక్రాచార్యుని అవమాన పరచినందులకు మిక్కిలి బలహీనులైరి. కాని భక్తి భక్తిభావముతో అతనిని ఆరాధించి ధనముతోను, బలముతోను తులతూగిరి. శుక్రుని తమ ఆరాధ్యదైవముగా భావించునట్టి ఈ దైత్యులు కొలది దినములలో నా బ్రహ్మలోకములను గూడ ఆక్రమించెదరని నాకు తోచుచున్నది. భృగువంశీయులు వీరికి అర్థశాస్త్రమునందు పూర్తిగ శిక్షణను ఇచ్చినది. వారి పన్నాగములను త్రిప్పికొట్టు మార్గములు మీకు గూడ తెలియవు. అవి చాల గుప్తముగా ఉండును. ఇట్టి స్థితిలో స్వర్గమునే గాదు, వారు ఏ లోకమునైనను జయింపగలరు. బ్రాహ్మణులను, గోవిందుని, గోవులను తమ సర్వస్వముగా భావించెడు రాజులకు ఎన్నిటికినీ, అశుభము కలుగదు.

కనుక, ఇప్పుడు మీరు వెంటనే త్వష్టపుత్రుడైన విశ్వరూపునికడకేగి, ఆయనను సేవింపుడు. అతడు విప్రోత్తముడు, తపస్సంపన్నుడు, జితేంద్రియుడు. కాని, అతని తల్లి అసురకులమునకు చెందినది. కనుక, మీరు అసురులను ప్రేమతో క్షమింఛి, అతనిని గౌరవించినచో, అతడు మీకార్యమును నెరవేర్చగలడు.

శ్రీ శుక ఉవాచ

శ్రీ శుకుడు పలికెను- పరీక్షిన్మహాజా! బ్రహ్మదేవుడు ఈ విధముగ సూచించిన పిమ్మట దేవతలకు చింతతొలగి ధైర్యము వచ్చెను. వెంటనే వారు విశ్వరూపమహర్షి కడకేగి, ఆయనను అక్కున జేర్చుకొని ఇట్లు నుడివిరి.

దేవా ఊచుః

దేవతలు ఇట్లనిరి- నాయనా! విశ్వరూపా! నీకు శుభమగుగాక! మేము నీ ఆశ్రమమునకు అతిథులమై వచ్చితిమి. ఒక విధముగా మేము నీకు పితృతుల్యులము. కనుక సమయోచితమైన మా అభిలాషను నెరవేర్చుము.

బ్రాహ్మణోత్తమా! సంతానవంతులైన సత్పుత్రులు తమ తల్లిదండ్రులసు, ఇతర గురుజనులను సేవించుటయే పరమధర్మమని భావింతురు. ఇక బ్రహ్మచారిగా ఉన్న నీ విషయము చెప్పనేల?

గురువు వేదస్వరూపుడు. తండ్రి బ్రహ్మదేవుని వంటివాడు. సోదరుడు ఇంద్రునితో సమానము. ఇంక తల్లి సాక్షాత్తు భూదేవి స్వరూపము. చెల్లెలు దయామూర్తి. అతిథి, సాక్షాత్తు ధర్మమూర్తియే. అభ్యాగతుడు అగ్నితో సమానుడు. జగత్తునందలి సకల ప్రాణులు ఆత్మ స్వరూపులే.నాయనా! విశ్వరూపా! మేము నీకు పితృసమానులము. ఇప్పుడు శత్రువులు మమ్ము జయించిరి. మేము ఆపదలపాలైయున్నాము నీవు నీ తపోబలముతో మా దుఃఖమును, దారిద్ర్యమును, పరాజయమును పారద్రోలుము. మా అభిప్రాయమును ఆలకించి, మాకు మేలు చేయుము.

నీవు బ్రహ్మనిష్ఠాపరుడవైన (వేదధర్మజ్ఞుడవైన) విప్రవరుడవు. కావున, జన్మతః మాకు గురుడవు. నిన్ను మేము మా ఆచార్యునిగా ఎన్నుకొనుచున్నాము. నీ తపోబలముతో మేము సులభముగ మా శత్రువులపై విజయమును సాధింపగలము.

మహాత్మా! సందర్భమును బట్టి తమకంటెను చిన్నవారిపదములకు నమస్కరించుట తప్పుగాదని విజ్ఞులందురు. పెద్దరికము వయస్సునుబట్టిగాక వేదజ్ఞానముబట్టి నిర్ణయింపవలెను. కావున, వయస్సునుబట్టి పెద్దరికము లభింపదు. నీవు వేదజ్ఞానసంపన్నుడవు ఐనందున, మా అందరికి నీవు పెద్దవాడవు ఐతివి.

ఋషిరువాచ

శ్రీశుకుడు వచించెను- మహారాజా! దేవతలు ఈ విధముగా విశ్వరూపుని తమకు పురోహితునిగా ఉండుమని ప్రార్థించిరి. అప్పుడు పరమతపస్వియైన విశ్వరూపుడు ప్రసన్నుడై వారితో ప్రియముగా, మధురముగా ఇట్లనెను-

విశ్వరూప ఉవాచ

విశ్వరూపుడు పలికెను "పెద్దలారా! పౌరోహిత్యము బ్రహ్మతేజస్సును క్షీణింప జేయును. కనుక, అది గర్హింపదగినది అని ధర్మజ్ఞులు నుడువుదురు. కాని, మీరు నాకు పితృతుల్యులు, లోకపాలురు. ఐనను, మీరు నన్ను పురోహితునిగా ఉండుమని వేడుకొనుచున్నారు. ఇట్టి స్థితిలో నా వంటి వాడు మీ కోరికను ఎట్లు తిరస్కరింపగలడు? నేను మీ సేవకుడను. మీ ఆజ్ఞను పాటించుటయే నా ధర్మము.

దేవతలారా! మేము అకించనులము. పొలములో పైర్లు కోసిన పిదప రాలిన ధాన్యములను ఏరుకొందుము. దానితో దేవకార్యమును, పితృకార్యమును ఆచరించుచుందుము. ఆ విధముగా శిలోంఛవృత్తితో జీవితమును గడుపునట్టి నేను నింద్యమగు పౌరోహిత్యమును ఎట్లు చేయగలను? అట్టి వృత్తిచే సంతోషించువారు బుద్ధిహీనులు.

ఐనను, నేను మీ కోరికను తిరస్కరింపజాలను. మీ ప్రార్థన మిగుల స్వల్పమైనది. నా ప్రాణమును, తపోబలమును ఒడ్డియైనను మీ మనోరథమును నెరవేర్చెదను".

శ్రీ శుక ఉవాచ

శ్రీ శుకుడు పలికెను- పరీక్షిన్మహారాజా! మహాతపస్వియైన  విశ్వరూపుడు దేవతలకు ఇట్లు ప్రతిజ్ఞ చేసి, వారిప్రార్థన మేరకు పౌరోహిత్య వృత్తిని చేపట్టెను. మిక్కిలి ఏకాగ్రతతో తన వృత్తిధర్మమును నెరవేర్చెను.

శుక్రాచార్యుడు తన నీతి బలముతో అసురుల సంపదను సురక్షితముగా భద్రపరచెను. ఐనను, సర్వసమర్థుడైన విశ్వరూపుడు తన వైష్ణవ విద్య (నారాయణ కవచ) ప్రభావముచే ఆ సంపదలను మరల గ్రహించి, దేవేంద్రునకు అప్పగించెను.

రాజా! ఉదారశీలుడైన విశ్వరూపుడు ఆ వైష్ణవి విద్యను దేవేంద్రునకు బోధించెను. తత్ప్రభావమున వేయికన్నుల వేల్పుడగు దేవేంద్రుడు అసురసైన్యములపై విజయమును సాధించెను.

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే సప్తమోఽధ్యాయః (7)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు ఏడవ అధ్యాయము (7)


🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏



Tuesday, 26 May 2020

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం షష్ఠ స్కంధము - ఆరవ అధ్యాయము



షష్ఠ స్కంధము - ఆరవ అధ్యాయము
దక్షప్రజాపతి యొక్క అరువది మంది పుత్రికల వంశవర్ణనము
ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉
శ్రీ శుక ఉవాచ
శ్రీ శుకుడు వచించెను- పరీక్షిన్మహారాజా! పిమ్మట బ్రహ్మదేవుడు దక్ష ప్రజాపతిని మిగుల ఊరడించెను. దక్షుని వలన తన భార్యయైన అసిక్ని యందు అరువదిమంది కుమార్తెలు కలిగిరి. వారు అందరును తమ తండ్రి మీద మిగుల అనురాగము కలిగియుండిరి.

దక్షప్రజాపతి వారిలో పదిమంది కన్యలను ధర్మునకును, పదముగ్గురిని కశ్యపునకును, ఇరువది ఏడుగురిని చంద్రునకును, ఇద్దరిని భూతునకును, ఇరువురిని అంగిరసునకును, ఇద్దరిని కృశాశ్వునకును, మిగిలిన నలువురిని తార్ క్ష్యుడు అను పేరుగల కశ్యపునకును ఇచ్చి వివాహములు చేసెను. 

మహారాజా! ఈ దక్షకన్యల పేర్లను, వారికి కలిగిన సంతానము యొక్క పేర్లను వినుము. వీరికి కలిగిన వంశపరంపరయే ముల్లోకములయందును వ్యాపించినది.

ధర్మునియొక్క పదిమంది భార్యల పేర్లు భాను, లంబ, కకుభ, జామి, విశ్వ, సాధ్య, మరుత్వతి, వసు, ముహూర్త, సంకల్ప అనునవి - ఇంక వీరి పుత్రుల పేర్లను వినుము.

మహారాజా! భాను అను నామెకు దేవఋషభుడు కలిగెను. అతనికి ఇంద్రసేనుడు జన్మించెను. లంబ అను నామె పుత్రుడు విద్యోతుడు. అతనికి మేఘగణములు జన్మించెను.

కకుభునకు సంకటుడు, అతనికి కికటుడు జన్మించిరి. కికటునకు భూతలమునందలి సకల దుర్గముల అభిమానదేవతలు జన్మించిరి. జామి అను నామె పుత్రుడు స్వర్గుడు, అతనికి నంది అను సుతుడు జన్మించెను.

విశ్వ అనునామెకు విశ్వదేవతలు కలిగిరి. వారికి ఎట్టి సంతానమూ లేకుండెను. సాధ్య అను నామెకు సాధ్యగణములు జన్మించిరి. వారి పుత్రుడు, అర్థసిద్ధి.

మరుత్వతి అను నామెకు మరుత్వంతుడు, జయంతుడు అను ఇద్దరు తనయులు కలిగిరి. జయంతుడు వాసుదేవుని అంశము. అతనిని జనులు ఉపేంద్రుడు అనియు వ్యవహరింతురు.

ముహూర్త అను నామెకు ముహూర్తాభిమాన దేవతలు కలిగిరి. వారు ఆయా ముహూర్తములయందు జీవులకు వారి, వారి కర్మలను అనుసరించి, ఫలములను ఇచ్చుచుందురు.

సంకల్ప అను నామెకు ఎనిమిది మంది వసువులు జన్మించిరి. ద్రోణుడు, ప్రాణుడు, ధ్రువుడు, అర్కుడు, అగ్ని, దోషుడు, వసువు, 
అర్కుని భార్య వాసన. ఆమెకు తర్షుడు(తృష్ణ) మొదలగువారు కలిగిరి. అగ్ని అను పేరుగల వసువు యొక్క పత్ని ధార. ఆమె యందు ద్రవిణకుడు మొదలగు పెక్కుమంది కలిగిరి.

కృత్తిక పుత్రుడగు స్కంధుడు గూడ అగ్ని వలననే జన్మించెను. అతనికి విశాఖుడు మొదలగువారు కలిగిరి. దోషుని పత్ని శర్వరి. ఆమె యందు శిశుమారుడు జన్మించెను. అతడు భగవంతుని కలావతారము.

వసువు యొక్క పత్నియైన అంగిరసి యందు శిల్పకళకు అధిపతియైస విశ్వకర్మ జన్మించెను. విశ్వకర్మ భార్యయైన కృతి యందు చాక్షుష మనువు కలిగెను. అతనికి విశ్వేదేవతలు, సాధ్యగణములు కలిగిరి.

విభావసుని పత్నియైన ఉష యందు వ్యుష్టుడు, రోచిషుడు, ఆతపుడు జన్మించిరి. వారిలో ఆతపునకు పంచయాముడు (దినము) అను పుత్రుడు కలిగెను. అతని వలననే సకల జీవులు తమ తమ కార్యముల యందు నిమగ్నులగుదురు.

దక్షుని కూతురు, భూతుని భార్యయగు సరూప యందు కోట్లకొలది రుద్రగణములు జన్మించెను. వారిలో రైవతుడు, అజుడు, భవుడు, భీముడు, వాముడు, ఉగ్రుడు, వృషాకపి, అజైకపాదుడు, అహిర్బుధ్న్యుడు, బహురూపుడు, మహంతుడు అను పదకొండుమంది ముఖ్యులు, భూతుని రెండవభార్యయైన భూతయందు భయంకరుడై, భూతుడు, వినాయకుడు మున్నగువారు జన్మించిరి. వీరు అందరు పదకొండుమంది రుద్రులలో ముఖ్యుడైన మహంతునకు పార్షదులైరి.

ప్రజాపతియైన అంగిరసుని మొదటిభార్య పేరు స్వధ, ఆమె పితృగణములకు జన్మనిచ్చెను. రెండవ భార్యయైన సతి అధర్వాంగిరసము అను వేదమునే పుత్రరూపమున స్వీకరించెను.

కృశాశ్వుని భార్యయగు అర్చి యందు ధూమ్రకేశుడు అనువాడు జన్మించెను. రెండవ భార్యయగు ధిషణకు వేదశిరుడు, దేవలుడు, వయునుడు, మనువు అను నల్వురు పుత్రులు కలిగిరి.

తార్ క్ష్యుడు అను పేరుగల కశ్యపునకు వినత, కద్రువ, పతంగి, యామిని అను నలుగురు భార్యలుండిరి. పతంగి అను నామెకు పక్షులు జన్మించెను. యామినికి శలభములు (మిడుతలు) జన్మించెను.  

వినతయందు గరుత్మంతుడు ఉదయించెను. అతడు శ్రీమహావిష్ణువునకు వాహనమయ్యెను. వినత యొక్క రెండవ కుమారుడైన అనూరుడు సూర్యభగవానునికి సారథి అయ్యెను. కద్రువవలన అనేక నాగులు ఉత్పన్నమయ్యెను.

పరీక్షిన్మహారాజా! కృత్తిక మొదలగు ఇరువదియేడు మంది నక్షత్రాభిమాన దేవతలు చంద్రుని భార్యలైరి. చంద్రుడు రోహిణిపై ఇతర పత్నులకంటె ఎక్కువ మక్కువ కలిగియుండెను. ఆకారణముగా దక్షుడు అతనిని శపించగా అతడు క్షయరోగ పీడితుడయ్యెను. అతనికి ఎట్టి సంతానమూ కలుగకుండెను.

చంద్రుడు దక్షుని ప్రసన్నునిగా చేసికొనుట వలన కృష్ణపక్షము అతని కళలు క్షీణించుచుండునట్లుగను, శుక్లపక్షమునందు ఆయనకళలు వృద్ధి చెందుచుండునట్లుగను వరమును పొందెను. కాని, నక్షత్రాభి మానదేవతలలో ఎవ్వరి యందును అతని వలన సంతానము కలుగకుండెను. ఇప్పుడు కశ్యపప్రజాపతియొక్క పత్నుల పేర్లను వినుము - వారందరును శుభంకరులు, లోకమునకు తల్లుల వంటివారు; వారి వలననే ఈ జగత్తు అంతయు సృష్టింపబడినది. వారిపేర్లు అదితి, దితి, దనువు, కాష్ఠ, అరిష్ట, సురస, ఇల, ముని, క్రోధవశ, తామ్ర, సురభి, సరమ, తిమి అనువారు. తిమియందు జలచర జంతువులు, సరమయందు పులులు మొదలగు హింసించు జంతువులు ఉత్పన్నమాయెను.

సురభియందు గోవులు, ఎద్దులు ఇంకను, రెండు గిట్టలు గల ఇతర పశువులు జన్మించెను. తామ్ర అను నామెకు రాబందులు, గ్రద్దలు మొదలగు వేటాడు పక్షులు కలిగెను. ముని అను నామెకు అప్సరసలు జన్మించిరి.

క్రోధవశకు పాములు, త్రేళ్ళు మొదలగు విషజంతువులు కలిగెను. ఇల అను నామెకు వృక్షములు, లతలు మొదలగునవియును, భూమియందు ఉత్పన్నములగు వసస్పతులు ఉదయించెను. సురస అను నామెకు యాతుధానులు (రాక్షసులు) జన్మించిరి.

అరిష్టయందు గంధర్వులు, కాష్టయందు గుర్రములు, మొదలగు ఒక్క గిట్టగల పశువులు జన్మించెను. దనువునకు అరువదియొక్క పుత్రులు జన్మించిరి. వారిలో ముఖ్యులైనవారి పేర్లను వినుము-

ద్విమూర్ధుడు, శంబరుడు, అరిష్టుడు, హయగ్రీవుడు, విభావసుడు, అయోముఖుడు, శంకుశిరుడు, స్వర్భానుడు, కపిలుడు, అరుణుడు, పులోముడు, వృషపర్వుడు, ఏకచక్రుడు, అనుతాపనుడు, ధూమ్రకేతుడు, విరూపాక్షడు, విప్రచిత్తి, దుర్జయుడు అనువారు కలిగిరి.

స్వర్భానుయొక్క కుమార్తెయైన సుప్రభకు సుముచియను వానితో వివాహమయ్యెను. వృషపర్వుని కూతురైన శర్మిష్ఠను నహుషనందనుడు, మహాబలవంతుడైన యయాతి వివాహమాడెను.

దనువు పుత్రుడైన వైశ్వానరునకు అందమైన నలువురు కుమార్తెలు గలిగిరి. వారిపేర్లు ఉపదానవి, హయశిర, పులోమ, కాలక.


ఉపదానవిని హిరణ్యాక్షుడు, హయశిరను క్రతువు పెండ్లియాడిరి. బ్రహ్మదేవుని ఆజ్ఞ మేరకు కశ్యపప్రజాపతి, వైశ్వానరుని కుమార్తెలైన పులోమను, కాలకను పెండ్లియాడెను. వారి యందు పౌలోములు, మరియు కాలకేయులు అను పేరుగల అరువదివేలమంది దానవులు కలిగిరి. వారు గొప్ప యుద్ధవీరులు. వారే నివాత కవచులు అను పేర్లతో  ప్రసిద్ధి చెందిరి. వారు యజ్ఞకార్యములకు విఘ్నములను కలిగించుచుండిరి. కనుక, పరీక్షిన్మహారాజా! మీ తాతయైన అర్జునుడు ఒక్కడే ఇంద్రునకు ప్రియమును గూర్చుటకై వారిని వధించెను. ఆ సమయమున అర్జునుడు స్వర్గమునందు ఉండెను.

విప్రచిత్తి పత్నియైన సింహికయందు నూట ఒక్క మంది పుత్రులు ఉదయించిరి. వారిలో జ్యేష్ఠుడు రాహువు. అతడు గ్రహములలో ఒకడుగా లెక్కింపబడెను. మిగిలిన వందమంది పుత్రులు కేతువులుగా వ్యవహరింపబడిరి.

రాజా! ఇప్పుడు క్రమముగా అదితి యొక్క వంశపరంపరను గూర్చి వినుము- ఈ వంశమునందు సర్వవ్యాపకుడు, దేవాదిదేవుడు ఐన శ్రీమన్నారాయణుడు తన అంశతో వామనరూపమున అవతరించెను.

అదితికి వివస్వంతుడు, అర్యముడు, పూష, త్వష్ట, సవిత, భగుడు, ధాత, విధాత, వరుణుడు, మిత్రుడు, ఇంద్రుడు, త్రివిక్రముడు (వామనుడు) అను పుత్రులు ఉదయించిరి. ఈ పన్నెండు మంది ఆదిత్యులు అని వ్యవహరింపబడిరి.

వివస్వంతుని పత్నియైన సంజ్ఞ మహాభాగ్యశాలిని. ఆమెయందు శ్రాద్ధదేవుడు (వైవస్వతుడు) అనుమనువు, ఇంకను, యముడు, యమున అను కవలలు జన్మించిరి. సంజ్ఞయే గుర్రము రూపమును ధరించి, సూర్యభగవానుని ద్వారా భూలోకముస అశ్వినీకుమారులు అను ఇరువురికి జన్మనిచ్చెను.

వివస్వంతుని రెండవ భార్య ఫేరు ఛాయ. ఆమె యందు శనైశ్చరుడు సావర్ణి అను మనువు, తపతి యను కూతురు జన్మించిరి. తపతి సంవరణుని భార్యయయ్యెను.

అర్యముని పత్ని మాతృక, ఆమె యందు చర్షణులు అను పుత్రులు గలిగిరి. వారు కర్తవ్య-అకర్తవ్య అను జ్ఞానము గలవారు. అందువలన బ్రహ్మదేవుడు వారిని ఆధారముగా చేసికొని బ్రాహ్మణాది వర్ణములను ఏర్పరచెను.

పూషకు సంతానము లేకుండెను. పూర్వకాలమున పరమశివుడు దక్షునిపై కుపితుడైనప్ఫుడు పూష వికృతముగానవ్వెను. అందు వలన వీరభద్రుడు అతని పండ్లూడగొట్టెను. అప్పటి నుండి పూష పిండిని ఆహారముగా తీసికొనసాగెను.

త్వష్టుని భార్య పేరు రచన. ఆమె దైత్యుల చెల్లెలు. రచనకు సన్నివేశుడు, పరాక్రమశాలియైన విశ్వరూపుడు అను ఇద్దరు కుమారులు కలిగిరి.

ఒకానొకప్పుడు దేవగురువైన బృహస్పతి ఇంద్రునిచే అవమానింపబడి దేవతలను పరిత్యజించెను. అప్ఫుడు దేవతలు  దైత్యులకు మేనల్లుడాయెనని విశ్వరూపుని తమకు పురోహితునిగా చేసికొనిరి.

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే షష్డోఽధ్యాయః (6)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు ఆరవ అధ్యాయము (6)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏