Monday, 13 July 2020

సంస్కృత మహాభాగవతం సప్తమ స్కంధము - పండ్రెండవ అధ్యాయము

[03:10, 12/07/2020] +91 95058 13235: 12.7.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పండ్రెండవ అధ్యాయము

బ్రహ్మచర్య, వానప్రస్థాశ్రమముల నియమములు

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

నారద ఉవాచ

12.1 (ప్రథమ శ్లోకము)

బ్రహ్మచారీ గురుకులే వసన్ దాంతో గురోర్హితమ్|

ఆచరన్ దాసవన్నీచో గురౌ సుదృఢసౌహృదః॥6127॥

నారదుడు పలికెను- ధర్మరాజా! బ్రహ్మచారి గురుకులము నందు నివసించుచు, ఇంద్రియ నిగ్రహము కలిగియుండవలెను. దాసునివలె వినమ్రుడై గురుదేవుని పాదములయందు దృఢమైన అనురాగము కలిగి, ఆయనకు హితమైన కార్యములను ఆచరించుచుండవలెను.

12.2 (రెండవ శ్లోకము)

సాయం ప్రాతరుపాసీత గుర్వగ్న్యర్కసురోత్తమాన్|

ఉభే సంధ్యే చ యతవాగ్జపన్ బ్రహ్మ సమాహితః॥6128॥

ప్రాతఃకాలమునందు, సాయం సమయము నందును (ఉభయసంధ్యల యందును), గురువును సేవించుచుండవలెను. అగ్నిని, సూర్యుని, శ్రీహరిని ఉపాసించుచుండవలెను. మౌనము వహించి, ఏకాగ్రతతో గాయత్రీ మంత్రమును జపించుచు సంధ్యావందనమును చేయుచుండవలెను.

12.3 (మూడవ శ్లోకము)

ఛందాంస్యధీయీత గురోరాహూతశ్చేత్సుయంత్రితః|

ఉపక్రమేఽవసానే చ చరణౌ శిరసా నమేత్॥6129॥

గురువు పిలిచిన సమయములలో ఆయన కడకు వెళ్ళి, ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించుచుండవలెను. వేదాధ్యయనము చేయుచుండవలెను. అధ్యయనమునకు ముందును, తరువాతను ఆయన పాదములకు శిరసా ప్రణమిల్లవలెను.

12.4 (నాలుగవ శ్లోకము)

మేఖలాజినవాసాంసి జటాదండకమండలూన్|

బిభృయాదుపవీతం చ దర్భపాణిర్యథోదితమ్॥6130॥

12.5 (ఐదవ శ్లోకము)

సాయం ప్రాతశ్చరేద్భైక్షం గురవే తన్నివేదయేత్|

భుంజీత యద్యనుజ్ఞాతో నో చేదుపవసేత్క్వచిత్॥6131॥

శాస్త్రములలో పేర్కొనబడినట్లుగా, కటిసూత్రమును, జింకచర్మమును, వస్త్రములను, జడలను, దండమును, కమండలమును, యజ్ఞోపవీతమును కలిగియుండవలెను. చేతితో దర్భలను, ధరించి యుండవలెను. ప్రాతఃకాలమునందును, సాయం సమయమునను భిక్షలను తీసికొని వచ్చి గురువునకు నివేదించుచుండవలెను. ఆయన ఆజ్ఞయైనచో, దానిని భుజించుచుండవలెను. లేనిచో, ఉపవసించుచుండవలెను.

12.6 (ఆరవ శ్లోకము)

సుశీలో మితభుగ్దక్షః శ్రద్దధానో జితేంద్రియః|

యావదర్థం వ్యవహరేత్ స్త్రీషు  స్త్రీనిర్జితేషు చ॥6132॥

బ్రహ్మచారి తన శీలమును రక్షించుకొనుచు మితముగా భుజించుచుండవలెను. తన కార్యములను దక్షతతో ఆచరించుచుండవలెను. జాగరూకుడై ఇంద్రియ నిగ్రహము కలిగియుండవలెను. స్త్రీలతోను, స్త్రీకి సంబంధించినవారితోను అవసరము ఉన్నంతవరకే మాట్లాడవలెను.

12.7 (ఏడవ శ్లోకము)

వర్జయేత్ప్రమదాగాథామగృహస్థో బృహద్వ్రతః|

ఇంద్రియాణి ప్రమాథీని హరంత్యపి యతేర్మనః॥6133॥

గృహస్థుడు అగునంతవరకును బ్రహ్మచర్యవ్రతమును పాటింపవలెను. స్త్రీల చర్చలకు దూరముగా ఉండవలెను. ఇంద్రియములు బలీయమైనవి. అవి యతీశ్వరుల మనస్సులను గూడ క్షోభపెట్టగలవు.

12.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

కేశప్రసాధనోన్మర్దస్నపనాభ్యంజనాదికమ్|

గురుస్త్రీభిర్యువతిభిః కారయేన్నాత్మనో యువా॥6134॥

యువకుడైన బ్రహ్మచారి యువతులైన స్త్రీల తోడను, గురు పత్నులతోడను కేశాలంకరణమును, నలుగు బెట్టి స్నానాది కృత్యములను చేయించుకొనరాదు.

12.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

నన్వగ్నిః ప్రమదా నామ ఘృతకుంభసమః పుమాన్|

సుతామపి రహో జహ్యాదన్యదా యావదర్థకృత్॥6135॥

స్త్రీలు నిప్పువంటివారు. పురుషులు నేతికుండల వంటివారు. ఏకాంతమున కుమార్తెలతోను ఉండరాదు. ఇతర సమయములయందు అవసరము ఉన్నంతవరకే మసలు కొనవలెను.

12.10 (పదియవ శ్లోకము)

కల్పయిత్వాఽఽత్మనా యావదాభాసమిదమీశ్వరః|

ద్వైతం తావన్న విరమేత్తతో హ్యస్య విపర్యయః॥6136॥

జీవుడు స్వయంగా ఈ విశ్వమంతయు ఆభాసమైనదని (కాంతివంతమైనదని), ప్రతీతి మాత్రమే కాని, సత్యమైనది కాదని ఆత్మచింతనద్వారా నిశ్చయింపవలెను. అంతవరకు అతనికి స్త్రీ-పురుషుడు అనే ద్వైత లేదా భేదబుద్ధి నశింపదు. ద్వైతబుద్ధి నశించునంత వరకు అజ్ఞానమే ఆవరించియున్నదని గమనింపవలెను. అంతేగాక, అట్టి ద్వైతబుద్ధి ఉండుటవలన స్త్రీయెడల కామన గలిగి, భోగ్యబుద్ధి కలుగునుకదా!

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పండ్రెండవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

పసుమర్తి వేంకట దుర్గా సుబ్రహ్మణ్యం
7702090319
[20:11, 12/07/2020] +91 95058 13235: 12.7.2020    సాయం కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పండ్రెండవ అధ్యాయము

బ్రహ్మచర్య, వానప్రస్థాశ్రమముల నియమములు

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

12.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

ఏతత్సర్వం గృహస్థస్య సమామ్నాతం యతేరపి|

గురువృత్తిర్వికల్పేన గృహస్థస్యర్తుగామినః॥6137॥

శమ-దమాది గుణములన్నియును బ్రహ్మచారికే గాక గృహస్థునకును, యతీశ్వరునకు గూడ విహితములు. కాని భార్యతో కాపురము చేయుచున్న పురుషుడు గురువునొద్దయుండి ఆయనకు అవసరము ఉన్నంతవరకే సేవచేయుచుండవలెను.

12.12 (పండ్రెండవ శ్లోకము)

అంజనాభ్యంజనోన్మర్దస్త్ర్యవలేఖామిషం మధు|

స్రగ్గంధలేపాలంకారాంస్త్యజేయుర్యే ధృతవ్రతాః॥6138॥

బ్రహ్మచర్యవ్రతమును అనుష్ఠించువాడు కన్నులకు కాటుక పెట్టుకొనుట, శరీరమున తైలమర్దనమును చేసికొనుట మొదలగు వాటిని వర్జింపవలయును. మద్యమాంసములను, పూలదండలను, చందనాదిలేపనములను, భూషణములను త్యజింపవలయును.

12.13 (పదమూడవ శ్లోకము)

ఉషిత్వైవం గురుకులే ద్విజోఽధీత్యావబుధ్య చ|

త్రయీం సాంగోపనిషదం యావదర్థం యథాబలమ్॥6139॥

ఈ విధముగా బ్రహ్మచర్యము నందు  ఉన్న ద్విజులు గురుకులమునందు నివసించుచు తనశక్తి, అవసరముల మేరకు వేదములను, వేదాంగములను, ఉపనిషత్తులను అధ్యయనము చేయుచు జ్ఞానమును ఆర్జింపవలెను.

12.14 (పదునాలుగవ శ్లోకము)

దత్త్వా వరమనుజ్ఞాతో గురోః కామం యదీశ్వరః|

గృహం వనం వా ప్రవిశేత్ప్రవ్రజేత్తత్ర వా వసేత్॥6140॥

తన సామర్థ్యము మేరకు (యథాశక్తి) గురువునకు కోరినంత దక్షిణను సమర్పింపవలెను. అనంతరము ఆయన ఆజ్ఞతో గృహస్థాశ్రమమును, వానప్రస్థమును, లేక సన్న్యాసమును స్వీకరింపవలయును. యావజ్జీవితము బ్రహ్మచర్యమును పాటించువారు అదే ఆశ్రమమునందు ఉండవచ్చును.

12.15 (పదునైదవ శ్లోకము)

అగ్నౌ గురావాత్మని చ సర్వభూతేష్వధోక్షజమ్|

భూతైః స్వధామభిః పశ్యేదప్రవిష్టం ప్రవిష్టవత్॥6141॥

భగవంతుడు సర్వత్ర వ్యాపించియున్నాడు. కావున, ఆ ప్రభువు ఒక చోట ప్రవేశించినాడని చెప్పుట ఔపచారికమే కాని, సముచితముకాదు. కావున, ప్రాణులన్నింటియందు భగవద్బుద్ధిని కలిగియుండవలెను. అయితే, అగ్నియందు, గురువునందు, ఆత్మయందు, తనను ఆశ్రయించియున్న జీవులయందు విశేషమైన భగద్బుద్ధిని కలిగియుండవలెను.

12.16 (పదునారవ శ్లోకము)

ఏవం విధో బ్రహ్మచారీ వానప్రస్థో యతిర్గృహీ|

చరన్ విదితవిజ్ఞానః పరం బ్రహ్మాధిగచ్ఛతి॥6142॥

ఈ నియమములను ఆచరించు బ్రహ్మచారి, వానప్రస్థుడు, సన్న్యాసి మరియు గృహస్థుడుగూడ విజ్ఞానసంపన్నుడై పరబ్రహ్మ తత్త్వమును అనుభవించును.

12.17 (పదునేడవ శ్లోకము)

వానప్రస్థస్య వక్ష్యామి నియమాన్ మునిసమ్మతాన్|

యానాతిష్ఠన్ మునిర్గచ్ఛేదృషిలోకమిహాంజసా॥6143॥

ఇప్పుడు నేను ఋషి ప్రోక్తములైన వానప్రస్థాశ్రమ నియమములను గూర్చి తెలిపెదను. వాటిని ఆచరించుటవలన వానప్రస్థాశ్రమమున ఉండెడివారు అనాయాసముగా ఋషిలోకమైన మహర్లోకమును చేరుదురు.

12.18 (పదునెనిమిదవ శ్లోకము)

న కృష్టపచ్యమశ్నీయాదకృష్టం చాప్యకాలతః|

అగ్నిపక్వమథామం వా అర్కపక్వముతాహరేత్॥6144॥

వానప్రస్థుడు పొలమును దున్ని పండించిన బియ్యము, గోధుమలు మొదలగు ఆహార పదార్థములను తినకూడదు. భూమినుండి సహజముగా ఉత్పన్నమైన ఆహారపదార్థములను గూడ కాలముగాని కాలములో తినరాదు. అట్లే, అగ్ని పక్వమైన ఆహారపదార్థములను, ఉడకబెట్టని పచ్చి పదార్థములను భుజింపరాదు. కేవలము సూర్యతాపముచే పండిన కందమూల ఫలాదులను స్వీకరింపవలెను.

12.19 (పందొమ్మిదవ శ్లోకము)

వన్యైశ్చరుపురోడాశాన్ నిర్వపేత్కాలచోదితాన్|

లబ్ధే నవే నవేఽన్నాద్యే పురాణం తు పరిత్యజేత్॥6145॥

వనములలో సహజముగా పండిన ధాన్యములతో, చరువును (హవ్యము), పురోడాశమును (యజ్ఞార్థము చేయు పిండివంట), తయారుచేసి నిత్యనైమిత్తిక కార్యములయందు హోమము చేయవలెను. నూతనముగా ఆహారపదార్థములు, ఫలములు, పుష్పములు దొరికినచో, పాతవాటిని పరిత్యజింపవలెను.

12.20 (ఇరువదియవ శ్లోకము)

అగ్న్యర్థమేవ శరణముటజం వాద్రికందరామ్|

శ్రయేత హిమవాయ్వగ్నివర్షార్కాతపషాట్ స్వయమ్॥6146॥

వానప్రస్దుడు హోమాగ్నులను రక్షించుటకొరకే పర్ణశాలనుగాని, కొండగుహనుగాని ఆశ్రయింపవలెను. తాను చలిని, వాయువును, అగ్నిని, వర్షములను, వేసవితాపములను సహింపవలెను.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పండ్రెండవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


13.7.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పండ్రెండవ అధ్యాయము

బ్రహ్మచర్య, వానప్రస్థాశ్రమముల నియమములు

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

12.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)

కేశరోమనఖశ్మశ్రుమలాని జటిలో దధత్|

కమండల్వజినే దండవల్కలాగ్నిపరిచ్ఛదాన్॥6147॥

శిరమున జడలను ధరించవలెను. కేశములు, రోమములు, గడ్డములు, మీసములు తీసివేయరాదు. శరీరమునగల మాలిన్యములను ఉపేక్షింపవలెను. కమండలవు, జింకచర్మము, దండము, వల్కలములు, అగ్నిహోత్రమునకు సంబంధించిన స్రుక్కు (యజ్ఞములో నెయ్యి వేయు కర్రగరిట) మొదలగు సామాగ్రులను కలిగియుండవలెను.

12.22 (ఇరువది రెండవ శ్లోకము)

చరేద్వనే ద్వాదశాబ్దానష్టౌ వా చతురో మునిః|

ద్వావేకం వా యథా బుద్ధిర్న విపద్యేత కృచ్ఛ్రతః॥6148॥

వానప్రస్థుడు పన్నెండు, ఎనిమిది, నాలుగు, రెండు లేక ఒక సంవత్సరము వరకు వానప్రస్థనియమములను పాటింపవలెను. ధ్యానము, తపశ్చర్యలు మొదలగు సాధనలో కష్టములు ఎక్కువైనప్పుడు బుద్ధి నష్టము కాకుండ చూచుకొనవలెను.

12.23 (ఇరువది మూడవ శ్లోకము)

యదాకల్పః స్వక్రియాయాం వ్యాధిభిర్జరయాథవా|

ఆన్వీక్షిక్యాం వా విద్యాయాం కుర్యాదనశనాదికమ్॥6149॥

వానప్రస్థుడు రోగములవలనగాని, వార్థక్యకారణమునగాని తన విధులను ఆచరింపజాలక వేదాంత చర్చలకు సమర్థుడు కాకున్నచో, అతడు నిరాహారాది వ్రతములను ఆచరింపవలెను.

12.24 (ఇరువది నాలుగవ శ్లోకము)

ఆత్మన్యగ్నీన్ సమారోప్య సన్న్యస్యాహంమమాత్మతామ్|

కారణేషు న్యసేత్సమ్యక్ సంఘాతం తు యథార్హతః॥6150॥

అనశనవ్రతమునకు ముందుగా వానప్రస్థుడు ఆహవనీయాది అగ్నులను తన ఆత్మయందే లీనమొనర్చుకొనవలెను. నేను-నాది అను భావములను (అహంకార-మమకారములను ) త్యజించి, శరీరమును దానికి కారణభూతములైన తత్త్వములయందు యథాయోగ్యముగా లీనమొనర్చు కొనవలెను.

12.25 (ఇరువది ఐదవ శ్లోకము)

ఖే ఖాని వాయౌ నిశ్వాసాంస్తేజస్యూష్మాణమాత్మవాన్|

అప్స్వసృక్శ్లేష్మపూయాని క్షితౌ శేషం యథోద్భవమ్॥6151॥

పురుషుడు జితేంద్రియుడై తన శరీరము యొక్క ఇంద్రియములను ఆకాశమునందును, ప్రాణాపానములను వాయువునందును, శరీరపు వేడిని అగ్నియందును, చీము, రక్తము, కఫము, మూత్రము మొదలగు జలతత్త్వములను జలములయందును, ఎముకలు స్థూల వస్తువులను పృథ్వియందు లీనమొనర్పవలయును.

12.26 (ఇరవది ఆరవ శ్లోకము)

వాచమగ్నౌ సవక్తవ్యామింద్రే శిల్పం కరావపి|

పదాని గత్యా వయసి రత్యోపస్థం ప్రజాపతౌ॥6152॥

12.27 (ఇరువది ఏడవ శ్లోకము)

మృత్యౌ పాయుం విసర్గం చ యథాస్థానం వినిర్దిశేత్|

దిక్షు శ్రోత్రం సనాదేన స్పర్శమధ్యాత్మని త్వచమ్॥6153॥

12.28 (ఇరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

థరూపాణి చక్షుషా రాజన్ జ్యోతిష్యభినివేశయేత్|

అప్సు ప్రచేతసా జిహ్వాం ఘ్రేయైర్ఘ్రాణం క్షితౌ న్యసేత్॥6154॥

అదే విధముగా వాక్కును, దాని కర్మయైన భాషణమును, వాటి అధిష్ఠాన దేవతయైన అగ్నియందును, హస్తములను, వాటితో నెరవేరు కళాకౌశలములను ఇంద్రునియందును, పాదములను వాటియొక్క గతిని కాలస్వరూపుడైన విష్ణువు నందును, రతి-ఉపస్థలను ప్రజాపతి యందును, మలమూత్రములను వాటికి ఆశ్రయము ఐన మృత్యువునందును లీన మొనర్పవలెను. శ్రోత్రేంద్రియమును దాని ద్వారా వినునట్టి శబ్దములను దిశలయందు లీనము చేయవలెను. స్పర్శ, చర్మములను వాయువునందును, నేత్రములతో సహా రూపమును జ్యోతులయందును, మాధుర్యము మొదలగు రుచులతో సహా రసేంద్రియమును జలమునందును, ఘ్రాణేంద్రియమును, దానిద్వారా వాసనను చూచునట్టి గంధమును పృథ్వియందును లీనమొనర్పవలెను.

12.29 (ఇరువది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

మనో మనోరథైశ్చంద్రే బుద్ధిం బోధ్యైః కవౌ పరే|

కర్మాణ్యధ్యాత్మనా రుద్రే యదహంమమతాక్రియా|

సత్త్వేన చిత్తం క్షేత్రజ్ఞే గుణైర్వైకారికం పరే॥6155॥

మనోరథములతో బాటు మనస్సును చంద్రునియందును, అవగాహన చేసికొన్నట్టి పదార్థములతో సహా బుద్ధిని బ్రహ్మయందును, అహంకార-మమకార క్రియలకు కారణమైన అహంకారమును, దాని కర్మలను రుద్రునియందు లీనము చేయవలెను. అదేవిధముగా చేతనా సహితమైన చిత్తమును క్షేత్రజ్ఞుని (జీవుని) యందును, గుణములకు కారణమైన వికారములతో ప్రతీతమగు జీవుని పరబ్రహ్మము నందును, లీనమొనర్పవలెను.

12.30 (ముప్పదియవ శ్లోకము)

అప్సు క్షితిమపో జ్యోతిష్యదో వాయౌ నభస్యముమ్|

కూటస్థే తచ్చ మహతి తదవ్యక్తేఽక్షరే చ తత్॥6156॥

పృథ్విని జలమునందును, జలమును అగ్నియందును, అగ్నిని వాయువునందును, వాయువును ఆకాశమునందును, ఆకాశమును అహంకారమునందును, అహంకారమును మహత్తత్త్వమునందును, మహత్తత్త్వమును అవ్యక్తము నందును, అవ్యక్తమును శాశ్వతుడైన పరమాత్మ యందును లయమొనర్పవలెను.

12.31 (ముప్పది ఒకటవ శ్లోకము)

థఇత్యక్షరతయాఽఽత్మానం చిన్మాత్రమవశేషితమ్|

జ్ఞాత్వాద్వయోఽథ విరమేద్దగ్ధయోనిరివానలః॥6157॥

ఈ విధముగా అనాత్మలను అన్నింటిని నిషేధించగా చివరకు మిగిలిన శుద్ధచైతన్య స్వరూపమగు ఆత్మను నేను అని తెలిసికొని, అద్వితీయమైన శాశ్వతుడైన పరమాత్మయందు (అద్వైత) భావమునందు స్థితుడు కావలెను. అగ్నికి ఆశ్రయమైన కాష్ఠాదులు భస్మమైన పిమ్మట అగ్ని శాంతమై స్వస్వరూపమునందు స్థితమైనట్లు ఆత్మ తన స్వరూపమునందు స్థితమగును.

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం సప్తమస్కంధే ద్వాదశోఽధ్యాయః (12)

ఇది భాగవత మహాపురాణమునందలి సప్తమ స్కంధమునందు పండ్రెండవ అధ్యాయము (12)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

Friday, 10 July 2020


సప్తమ స్కంధము - పదకొండవ అధ్యాయము
మానవ ధర్మములు - వర్ణ ధర్మములు - స్త్రీ ధర్మములు
ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉
శ్రీశుక ఉవాచ
శ్రీ శుకుడు వచించెను- పరీక్షిన్మహారాజా! భగవద్భక్తుడైన ప్రహ్లాదుని కీర్తి సాధుసమాజము నందు ప్రశంసలను అందుకొనెను. అతని పవిత్ర గాథను విని, ధర్మాత్ముడైన యుధిష్ఠిరునకు మిగుల ఆనందము కలిగెను. అతడు నారదుని ఇట్లు ప్రశ్నించెను-

యుధిష్ఠిర ఉవాచ

యుధిష్ఠిరుడు అడిగెను- మహాత్మా! నేను వర్ణాశ్రమ సదాచారములను గూర్చియు, మానవుల సనాతన ధర్మములను గురించియు వినగోరుచున్నాను. ఎందుకనగా, మానవులకు ధర్మము వలననే జ్ఞానము, భగవద్భక్తి కలుగును. వారికి సాక్షాత్తు పరమపురుషుని ప్రాప్తిగూడ కలుగును గదా!

నారదమహర్షీ! నీవు సాక్షాత్తు పరమేష్ఠియైన బ్రహ్మదేవుని సుతుడవు. తపస్సు, యోగము, సమాధి మొదలగువాటి కారణముగా బ్రహ్మదేవుని కుమారులలో ఇతరులకంటె గొప్ప గౌరవమును పొందుదువు.

నీ వంటి నారాయణ పరాయణులు, దయాళువులు, సదాచారసంపన్నులు, శాంత స్వభావులు మరియెవ్వరును లేరు. నీవు ధర్మముల రహస్యములను, యథార్థరూపములను బాగుగా ఎరిగినవాడవు. కానీ, ఇతరులకు ఆ  ధర్మరహస్యములు తెలియవు.

నారద ఉవాచ


నారదుడు వచించెను-ధర్మరాజా! జన్మరహితుడైన భగవంతుడే సకల ధర్మములకు మూలకారణము. ఆ ప్రభువే చరాచర జగత్తుయొక్క శ్రేయస్సుకొరకు ధర్ముడు మరియు దక్షపుత్రికయైన మూర్తి అను దంపతులకు తన అంశముతో అవతరించి, బదరికాశ్రమమునందు తపస్సు చేయుచున్నాడు. ఆ శ్రీమన్నారాయణునకు నమస్కరించి, ఆ స్వామివలన వినిన సనాతన ధర్మములను నీకు వివరించెదను.


శ్రీ హరిభగవానుడు సర్వవేద స్వరూపుడు. ఆయన తత్త్వమును ఎరిగిన మహర్షులచే చెప్పబడినవి స్మృతులు, వాటినుండి ఆత్మజ్ఞానమును పొందుటయే సర్వధర్మములకు మూలము. ఇట్టి ధర్మసంపాదనము వలన అంతఃకరణము ప్రసన్నమగును.

ధర్మరాజా! ధర్మమునకు ముప్పది లక్షణములు గలవని శాస్త్రములయందు పేర్కొనబడినది. అవి ఏవనగా- సత్యము, దయ, తపస్సు, శౌచము, తితిక్ష (ఓర్పు), ఉచితానుచితవిచారము, మనోనిగ్రహము, ఇంద్రియముల సంయమనము, అహింస, బ్రహ్మచర్యము, త్యాగము, స్వాధ్యాయము, సరళత్వము, సంతోషము, సమదృష్టి, మహాత్ములసేవ, మెల్లమెల్లగా సంసార భోగమునుండి నివృత్తి, మనుజునకు అభిమానముతో గూడిన ప్రయత్నముల ఫలము విపరీతముగా ఉండునను విచారము, మౌనము, ఆత్మచింతనము, ప్రాణులకు వాటి యోగ్యతకు, శక్తికి తగినట్లుగా అన్నము మొదలగువాటిని పంచియిచ్చుట, అట్టి ప్రాణులను విశేషించి మనుష్యులను ఆత్మస్వరూపులనియు, ఇష్టదేవతా స్వరూపములనియు భావించుట, సత్పురుషులకు పరమ ఆశ్రయమగు శ్రీకృష్ణుని నామ, గుణ, లీలావైభవములను వినుట, కీర్తించుట, స్మరించుట, సేవలొనర్చుట, పూజించుట, నమస్కరించుట, ఆ ప్రభువునకు దాస్యము, సఖ్యము, ఆత్మసమర్పణము గావించుట అను - ఈ ముప్పది ధర్మములను ఆచరించుటయే మానవుల పరమ ధర్మము. వీటిని పాటించుట వలన సర్వాత్ముడైన భగవంతుడు ప్రసన్నుడగును.

యుధిష్ఠిరా! తమవంశములో పరంపరగా వచ్చెడి సంస్కారవిధులను, వైదిక సంస్కారములను స్వీకరించు వారిని ద్విజులందురని బ్రహ్మదేవుడు చెప్పెను. ద్విజులకు యజ్ఞము, వేదాధ్యయనము, దానములు విధించబడినవి. జన్మ, కర్మలద్వారా పవిత్రులైన ద్విజులకు బ్రహ్మచర్య, గృహస్థ, వానప్రస్థ, సన్న్యాసములనెడు ఆశ్రమములకు చెందిన కర్మలు కూడ విధించబడినవి.
అధ్యయనము, అధ్యాపనము, దానములను ఇచ్చుట, పుచ్చుకొనుట, యజ్ఞములను చేయుట, చేయించుట (యజనయాజన అధ్యయన అధ్యాపన దాన ప్రతిగ్రహములు) అను ఆరును బ్రాహ్మణుల యొక్క విధులు. క్షత్రియులు దానమును తీసికొనరాదు. ప్రజారక్షణము చేయునట్టి క్షత్రియుడు విప్రులను దప్ప, మిగిలిన వారినుండి యథాయోగ్యముగా పన్నులను స్వీకరించుట, దోషులకు శిక్షలను, అపరాధపన్నులను విధించుట మొదలగునవి క్షత్రియ (జీవన) ధర్మములు.

వైశ్యుడు సర్వదా బ్రాహ్మణవంశజులకు అనుయాయులై గోరక్షణము, వ్యవసాయము, వ్యాపారముల ద్వారా తన జీవితమును నడుపుకొనవలెను. ద్విజాతి వారిని సేవించుట శూద్రులకు ధర్మము. అతనియొక్క జీవికను అతని యజమాని నడుపును.

బ్రాహ్మణులయొక్క జీవితములు నాలుగు సాధనముల ద్వారా నిర్వహింపబడును. అవి ఏవనగా - 1) వార్త, 2. శాలీనము, 3. యాయవారము, 4. శిలోంఛనము వీటిలో క్రమముగా మొదటి దానికంటె తరువాతది శ్రేష్ఠము.

1) వార్త అనగా యజ్ఞములు, అధ్యయనము మొదలగువాటి ద్వారా ధనము సంపాదించుట. 2) శాలీనము అనగా ఎవ్వరినీ యాచించకుండా లభించినదానితో జీవించుట, 3) యాయవారము అనగా నిత్యము ధాన్యాదులను యాచించి జీవించుట, 4) శిలోంఛనము అనగా రైతులు పైరు కోసినప్పుడు పొలములో జారిపడిన  గింజలను, ధాన్యమును ఇంటికి చేర్చునప్పుడు క్రిందబడిన గింజలను, వ్యాపార గిడ్డంగులచోట క్రిందపడిన గింజలను ఏరుకొని, వాటితో జీవించుట.
నిమ్నవర్ణములవారు ఆపత్కాలమునందు తప్ప అగ్రవర్ణముల వారి వృత్తులను చేపట్టరాదు. క్షత్రియులు దానములను స్వీకరింపక బ్రాహ్మణులయొక్క మిగిలిన ఐదు వృత్తులను అవలబింపవచ్చును. ఆపత్కాలమునందు అందరూ అన్ని వృత్తులను చేపట్టవచ్చును.
ఋతము - అమృతములు, మృతము - ప్రమృతములు, సత్యానృతములు అను వాటిలో దేనినైనను వృత్తిగా ఆచరింపవచ్చును; కాని ఎవ్వరును శ్వవృత్తి అనగా శ్వానవృత్తిని మాత్రము చేపట్టరాదు.

వీధిలోగాని, పొలములలోగాని, పడిన గింజలను ఏరుకొని, ఱాళ్ళను తీసివేసి, శిలోంఛనము అను వృత్తిని చేపట్టుట ఋతము అని యందురు. ఎవ్వరినీ యాచింపకుండ, అయాచితముగా లభించిన దానితో జీవించుటను అమృతము అనియందురు. ప్రతిదినము యాయవారము ద్వారా జీవించుటను మృతము అని యందురు. వ్యవసాయము మున్నగువాటిద్వారా వార్తావృత్తిని చేపట్టి జీవించుటను ప్రమృతము అని యందురు.

వాణిజ్యము సత్యానృతము అనబడును. నిమ్న వర్ణములవారిని సేవించుట శ్వానవృత్తి అనబడును. బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు నింద్యమైన వృత్తులను స్వీకరింపరాదు. ఏలయన బ్రాహ్మణులు వేదస్వరూపులు, క్షత్రియులు సకల దేవతాస్వరూపులు.

శమము (మనోనిగ్రహము), దమము (ఇంద్రియ నిగ్రహము), తపస్సు, శౌచము, సంతోషము, క్షమ, సరళత్వము, జ్ఞానము, దయ, భగవత్పరాయణత్వము, సత్యము అనునవి బ్రాహ్మణుని లక్షణములు.

యుద్ధమునందు ఉత్సాహము, పరాక్రమము, ధైర్యము, తేజస్సు, త్యాగము, మనోనిగ్రహము, క్షమ, బ్రాహ్మణుల యెడ భక్తి, ఆర్తులయెడ అనుగ్రహము, ప్రజారక్షణము- అనునవి క్షత్రియుల లక్షణములు.

దేవతలయెడ, గురువులయెడ, భగవంతుని యెడ భక్తి, ధర్మార్థకామము లనెడి పురుషార్థములను పాటించుట, ఆస్తిక్యము, సర్వదా కార్యశూరత్వము, వ్యావహారిక నైపుణ్యము అనునవి వైశ్యుల లక్షణములు.

అగ్రవర్ణములవారియెడ వినమ్రుడై యుండుట, పవిత్రతను కలిగియుండుట, యజమానికి నిష్కపట సేవలను అందించుట, వైదిక మంత్రములు లేకున్నను ఈశ్వరుని ఆరాధించుట, దొంగతనమును చేయకుండుట సత్యమును చెప్పుట, గోవులను, విప్రులను రక్షించుట - అనునవి శూద్రుని లక్షణములు.

పతిని సేవించుట, అతనికి అనుకూలముగా ప్రవర్తించుట, అతని బంధువుల యెడ ప్రసన్న భావమును కలిగియుండుట, సర్వదా పతియొక్క నియమములను రక్షించుట - అనునవి పతివ్రత లక్షణములు.

సాధ్వియైన స్త్రీ తన యింటిని ఊడ్చి, తుడిచి శుభ్రముగా ఉంచి, రంగవల్లులను దిద్దవలెను. నిత్యము తనను అలంకరించుకొని, ఇంటిని, సామాగ్రిని (గృహోపకరణములను)  శుభ్రముగా ఉంచుకొనవలయును. సమయానుసారముగా వినయముతో భర్త యొక్క చిన్స, పెద్ద అవసరాలను నెరవేర్పవలెను. వినయమును, ఇంద్రియనిగ్రహమును కలిగి, సత్యమైన, ప్రియమైన మాటలతో ప్రేమపూర్వకముగా పతిదేవుని సేవింపవలెను.

ఆమె లభించిన దానితో తృప్తి చెందవలెను. ఏ వస్తువు కొఱకైనను పేరాశ కలిగి యుండరాదు. అన్ని పనులయందును దక్షతను కలిగి, ధర్మములను ఎరిగి యుండవలెను. అందరితోను సత్యముగా, ప్రియముగా భాషించవలెను. తన కర్తవ్యమునందు అప్రమత్తముగా ఉండవలెను. తాను పవిత్రయై, తన పతిని పతితుడు గాకుండ ప్రేమతో సేవించుచుండవలెను.

లక్ష్మి దేవివలె పతిసేవా పరాయణయై, పతిని సాక్షాత్తు భగవత్స్వరూపునిగా భావింపవలెను. అందుకు ఆమె పతిదేవుడు వైకుంఠమున భగవత్సారూప్యమును పొందును. ఆమెయు లక్ష్మీదేవివలె అతనితోకూడి ఆనందించును.

ధర్మరాజా! చౌర్యము, అన్యాయము మొదలగు పాపకర్మలు చేయని అంత్యజులు, చండాలురు మున్నగు వర్ణసంకర జాతుల వృత్తులు, వారివారి కుల పరంపరను బట్టి ఉండును.

వేదవేత్తలైన ఋషులు, మునులు బహుశా ప్రతియుగమునందు మనుష్యుల స్వభావములను బట్టి వారి వారి ధర్మముల వ్యవస్థలను రూపొందించిరి. జనులు ఆయా ధర్మములను పాటించుటవలన ఇహపర శుభములను పొందగలరు.

మానవులు తమ స్వాభావిక వృత్తులను ఆశ్రయించి, స్వధర్మ పాలన చేసినచో, వారు క్రమక్రమముగా ఆ కర్మబంధములనుండి ముక్తులై, గుణాతీతులు అగుదురు.

ధర్మరాజా! మాటిమాటికిని సాగుచేసిన పొలము శక్తిహీనము అగును. అందు విత్తనములు మొలకెత్తవు సరిగదా, నాటిన విత్తనములుగూడ నష్టమగును. అట్లే కామ్యవాసనలకు నిలయమైన చిత్తము విషయభోగములను అతిగా అనుభవించుటచే స్వయముగా, దుఃఖమును పొంది విరక్తిని చెందును. ఉదాహరణముగా ఒక్కొక్క నేతిచుక్కను వేయుటవలన మండుచున్న అగ్ని చల్లారదు. కాని, మొత్తంగా ఒకేసారి నేతిని కుమ్మరించినచో, ఆ అగ్ని వెంటనే చల్లారిపోవునుగదా!

ఇంతవరకును వివిధ వర్ణములవారి యందుగూడ మరియొక వర్ణమునకు చెందిన లక్షణములే యున్నచో, వారిని ఆ వర్ణములకు చెందిన వారినిగా భావింపవలెను. అనగా, వ్యక్తి జన్మను బట్టిగాక, అతని గుణములను బట్టి వర్ణములను నిర్ణయింపవలెను.

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం సప్తమస్కంధే ఏకాదశోఽధ్యాయః (11)
ఇది భాగవత మహాపురాణమునందలి సప్తమ స్కంధమునందు పదకొండవ అధ్యాయము (11)
🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


10.7.2020    సాయం కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పదకొండవ అధ్యాయము

మానవ ధర్మములు - వర్ణ ధర్మములు - స్త్రీ ధర్మములు

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

శ్రీశుక ఉవాచ

11.1 (ప్రథమ శ్లోకము)

శ్రుత్వేహితం సాధుసభాసభాజితం మహత్తమాగ్రణ్య ఉరుక్రమాత్మనః|

యుధిష్ఠిరో దైత్యపతేర్ముదా యుతః పప్రచ్ఛ భూయస్తనయం స్వయంభువః॥6092॥

శ్రీ శుకుడు వచించెను- పరీక్షిన్మహారాజా! భగవద్భక్తుడైన ప్రహ్లాదుని కీర్తి సాధుసమాజము నందు ప్రశంసలను అందుకొనెను. అతని పవిత్ర గాథను విని, ధర్మాత్ముడైన యుధిష్ఠిరునకు మిగుల ఆనందము కలిగెను. అతడు నారదుని ఇట్లు ప్రశ్నించెను-

యుధిష్ఠిర ఉవాచ

11.2 (రెండవ శ్లోకము)

భగవన్ శ్రోతుమిచ్ఛామి నృణాం ధర్మం సనాతనమ్|

వర్ణాశ్రమాచారయుతం యత్పుమాన్ విందతే పరమ్॥6093॥

యుధిష్ఠిరుడు అడిగెను- మహాత్మా! నేను వర్ణాశ్రమ సదాచారములను గూర్చియు, మానవుల సనాతన ధర్మములను గురించియు వినగోరుచున్నాను. ఎందుకనగా, మానవులకు ధర్మము వలననే జ్ఞానము, భగవద్భక్తి కలుగును. వారికి సాక్షాత్తు పరమపురుషుని ప్రాప్తిగూడ కలుగును గదా!

11.3 (మూడవ శ్లోకము)

భవాన్ ప్రజాపతేః సాక్షాదాత్మజః పరమేష్ఠినః|

సుతానాం సమ్మతో బ్రహ్మంస్తపోయోగసమాధిభిః॥6094॥

నారదమహర్షీ! నీవు సాక్షాత్తు పరమేష్ఠియైన బ్రహ్మదేవుని సుతుడవు. తపస్సు, యోగము, సమాధి మొదలగువాటి కారణముగా బ్రహ్మదేవుని కుమారులలో ఇతరులకంటె గొప్ప గౌరవమును పొందుదువు.

11.4 (నాలుగవ శ్లోకము)

నారాయణపరా విప్రా ధర్మ గుహ్యం పరం విదుః|

కరుణాః సాధవః శాంతాస్త్వద్విధా న తథాపరే॥6095॥

నీ వంటి నారాయణ పరాయణులు, దయాళువులు, సదాచారసంపన్నులు, శాంత స్వభావులు మరియెవ్వరును లేరు. నీవు ధర్మముల రహస్యములను, యథార్థరూపములను బాగుగా ఎరిగినవాడవు. కానీ, ఇతరులకు ఆ  ధర్మరహస్యములు తెలియవు.

నారద ఉవాచ

11.5 (ఐదవ శ్లోకము)

నత్వా భగవతేఽజాయ లోకానాం ధర్మహేతవే|

వక్ష్యే సనాతనం ధర్మం నారాయణముఖాచ్ఛ్రుతమ్॥6096॥

11.6 (ఆరవ శ్లోకము)

యోఽవతీర్యాత్మనోంఽశేన దాక్షాయణ్యాం తు ధర్మతః|

లోకానాం స్వస్తయేఽధ్యాస్తే తపో బదరికాశ్రమే॥6097॥

నారదుడు వచించెను-ధర్మరాజా! జన్మరహితుడైన భగవంతుడే సకల ధర్మములకు మూలకారణము. ఆ ప్రభువే చరాచర జగత్తుయొక్క శ్రేయస్సుకొరకు ధర్ముడు మరియు దక్షపుత్రికయైన మూర్తి అను దంపతులకు తన అంశముతో అవతరించి, బదరికాశ్రమమునందు తపస్సు చేయుచున్నాడు. ఆ శ్రీమన్నారాయణునకు నమస్కరించి, ఆ స్వామివలన వినిన సనాతన ధర్మములను నీకు వివరించెదను.

11.7 (ఏడవ శ్లోకము)

ధర్మమూలం హి భగవాన్ సర్వవేదమయో హరిః|

స్మృతం చ తద్విదాం రాజన్ యేన చాత్మా ప్రసీదతి॥6098॥

శ్రీ హరిభగవానుడు సర్వవేద స్వరూపుడు. ఆయన తత్త్వమును ఎరిగిన మహర్షులచే చెప్పబడినవి స్మృతులు, వాటినుండి ఆత్మజ్ఞానమును పొందుటయే సర్వధర్మములకు మూలము. ఇట్టి ధర్మసంపాదనము వలన అంతఃకరణము ప్రసన్నమగును.

11.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

సత్యం దయా తపః శౌచం తితిక్షేక్షా శమో దమః|

అహింసా బ్రహ్మచర్యం చ త్యాగః స్వాధ్యాయ ఆర్జవమ్॥6099॥

11.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

సంతోషః సమదృక్సేవా గ్రామ్యేహోపరమః శనైః|

నృణాం విపర్యయేహేక్షా మౌనమాత్మవిమర్శనమ్॥6100॥

11.10 (పదియవ శ్లోకము)

అన్నాద్యాదేః సంవిభాగో భూతేభ్యశ్చ యథార్హతః|

తేష్వాత్మదేవతాబుద్ధిః సుతరాం నృషు పాండవ॥6101॥

11.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

శ్రవణం కీర్తనం చాస్య స్మరణం మహతాం గతేః|

సేవేజ్యావనతిర్దాస్యం సఖ్యమాత్మసమర్పణమ్॥6102॥

11.12 (పండ్రెండవ శ్లోకము)

నృణామయం పరో ధర్మః సర్వేషాం సముదాహృతః|

త్రింశల్లక్షణవాన్ రాజన్ సర్వాత్మా యేన తుష్యతి॥6103॥

ధర్మరాజా! ధర్మమునకు ముప్పది లక్షణములు గలవని శాస్త్రములయందు పేర్కొనబడినది. అవి ఏవనగా- సత్యము, దయ, తపస్సు, శౌచము, తితిక్ష (ఓర్పు), ఉచితానుచితవిచారము, మనోనిగ్రహము, ఇంద్రియముల సంయమనము, అహింస, బ్రహ్మచర్యము, త్యాగము, స్వాధ్యాయము, సరళత్వము, సంతోషము, సమదృష్టి, మహాత్ములసేవ, మెల్లమెల్లగా సంసార భోగమునుండి నివృత్తి, మనుజునకు అభిమానముతో గూడిన ప్రయత్నముల ఫలము విపరీతముగా ఉండునను విచారము, మౌనము, ఆత్మచింతనము, ప్రాణులకు వాటి యోగ్యతకు, శక్తికి తగినట్లుగా అన్నము మొదలగువాటిని పంచియిచ్చుట, అట్టి ప్రాణులను విశేషించి మనుష్యులను ఆత్మస్వరూపులనియు, ఇష్టదేవతా స్వరూపములనియు భావించుట, సత్పురుషులకు పరమ ఆశ్రయమగు శ్రీకృష్ణుని నామ, గుణ, లీలావైభవములను వినుట, కీర్తించుట, స్మరించుట, సేవలొనర్చుట, పూజించుట, నమస్కరించుట, ఆ ప్రభువునకు దాస్యము, సఖ్యము, ఆత్మసమర్పణము గావించుట అను - ఈ ముప్పది ధర్మములను ఆచరించుటయే మానవుల పరమ ధర్మము. వీటిని పాటించుట వలన సర్వాత్ముడైన భగవంతుడు ప్రసన్నుడగును.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పదకొండవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

11.7.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పదకొండవ అధ్యాయము

మానవ ధర్మములు - వర్ణ ధర్మములు - స్త్రీ ధర్మములు

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

11.13 (పదమూడవ శ్లోకము)

సంస్కారా యదవిచ్ఛిన్నాః స ద్విజోఽజో జగాద యమ్|

ఇజ్యాధ్యయనదానాని విహితాని ద్విజన్మనామ్|

జన్మకర్మావదాతానాం క్రియాశ్చాశ్రమచోదితాః॥6104॥

యుధిష్ఠిరా! తమవంశములో పరంపరగా వచ్చెడి సంస్కారవిధులను, వైదిక సంస్కారములను స్వీకరించు వారిని ద్విజులందురని బ్రహ్మదేవుడు చెప్పెను. ద్విజులకు యజ్ఞము, వేదాధ్యయనము, దానములు విధించబడినవి. జన్మ, కర్మలద్వారా పవిత్రులైన ద్విజులకు బ్రహ్మచర్య, గృహస్థ, వానప్రస్థ, సన్న్యాసములనెడు ఆశ్రమములకు చెందిన కర్మలు కూడ విధించబడినవి.

11.14 (పదునాలుగవ శ్లోకము)

విప్రస్యాధ్యయనాదీని షడన్యస్యాప్రతిగ్రహః|

రాజ్ఞో వృత్తిః ప్రజాగోప్తురవిప్రాద్వా కరాదిభిః॥6105॥

అధ్యయనము, అధ్యాపనము, దానములను ఇచ్చుట, పుచ్చుకొనుట, యజ్ఞములను చేయుట, చేయించుట (యజనయాజన అధ్యయన అధ్యాపన దాన ప్రతిగ్రహములు) అను ఆరును బ్రాహ్మణుల యొక్క విధులు. క్షత్రియులు దానమును తీసికొనరాదు. ప్రజారక్షణము చేయునట్టి క్షత్రియుడు విప్రులను దప్ప, మిగిలిన వారినుండి యథాయోగ్యముగా పన్నులను స్వీకరించుట, దోషులకు శిక్షలను, అపరాధపన్నులను విధించుట మొదలగునవి క్షత్రియ (జీవన) ధర్మములు.

11.15 (పదునైదవ శ్లోకము)

వైశ్యస్తు వార్తావృత్తిశ్చ నిత్యం బ్రహ్మకులానుగః|

శూద్రస్య ద్విజశుశ్రూషా వృత్తిశ్చ స్వామినో భవేత్॥6106॥

వైశ్యుడు సర్వదా బ్రాహ్మణవంశజులకు అనుయాయులై గోరక్షణము, వ్యవసాయము, వ్యాపారముల ద్వారా తన జీవితమును నడుపుకొనవలెను. ద్విజాతి వారిని సేవించుట శూద్రులకు ధర్మము. అతనియొక్క జీవికను అతని యజమాని నడుపును.

11.16 (పదునారవ శ్లోకము)

వార్తా విచిత్రా శాలీనయాయావరశిలోంఛనమ్|

విప్రవృత్తిశ్చతుర్ధేయం శ్రేయసీ చోత్తరోత్తరా॥6107॥

బ్రాహ్మణులయొక్క జీవితములు నాలుగు సాధనముల ద్వారా నిర్వహింపబడును. అవి ఏవనగా - 1) వార్త, 2. శాలీనము, 3. యాయవారము, 4. శిలోంఛనము వీటిలో క్రమముగా మొదటి దానికంటె తరువాతది శ్రేష్ఠము.

1) వార్త అనగా యజ్ఞములు, అధ్యయనము మొదలగువాటి ద్వారా ధనము సంపాదించుట. 2) శాలీనము అనగా ఎవ్వరినీ యాచించకుండా లభించినదానితో జీవించుట, 3) యాయవారము అనగా నిత్యము ధాన్యాదులను యాచించి జీవించుట, 4) శిలోంఛనము అనగా రైతులు పైరు కోసినప్పుడు పొలములో జారిపడిన  గింజలను, ధాన్యమును ఇంటికి చేర్చునప్పుడు క్రిందబడిన గింజలను, వ్యాపార గిడ్డంగులచోట క్రిందపడిన గింజలను ఏరుకొని, వాటితో జీవించుట.

11.17 (పదునేడవ శ్లోకము)

జఘన్యో నోత్తమాం వృత్తిమనాపది భజేన్నరః|

ఋతే రాజన్యమాపత్సు సర్వేషామపి సర్వశః॥6108॥

నిమ్నవర్ణములవారు ఆపత్కాలమునందు తప్ప అగ్రవర్ణముల వారి వృత్తులను చేపట్టరాదు. క్షత్రియులు దానములను స్వీకరింపక బ్రాహ్మణులయొక్క మిగిలిన ఐదు వృత్తులను అవలబింపవచ్చును. ఆపత్కాలమునందు అందరూ అన్ని వృత్తులను చేపట్టవచ్చును.

11.18 (పదునెనిమిదవ శ్లోకము)

ఋతామృతాభ్యాం జీవేత మృతేన ప్రమృతేన వా|

సత్యానృతాభ్యాం జీవేత న శ్వవృత్త్యా కథంచన॥6109॥

ఋతము - అమృతములు, మృతము - ప్రమృతములు, సత్యానృతములు అను వాటిలో దేనినైనను వృత్తిగా ఆచరింపవచ్చును; కాని ఎవ్వరును శ్వవృత్తి అనగా శ్వానవృత్తిని మాత్రము చేపట్టరాదు.

11.19 (పందొమ్మిదవ శ్లోకము)

ఋతముంఛశిలం ప్రోక్తమమృతం యదయాచితమ్|

మృతం తు నిత్యయాచ్ఞా స్యాత్ప్రమృతం కర్షణం స్మృతమ్॥6110॥

వీధిలోగాని, పొలములలోగాని, పడిన గింజలను ఏరుకొని, ఱాళ్ళను తీసివేసి, శిలోంఛనము అను వృత్తిని చేపట్టుట ఋతము అని యందురు. ఎవ్వరినీ యాచింపకుండ, అయాచితముగా లభించిన దానితో జీవించుటను అమృతము అనియందురు. ప్రతిదినము యాయవారము ద్వారా జీవించుటను మృతము అని యందురు. వ్యవసాయము మున్నగువాటిద్వారా వార్తావృత్తిని చేపట్టి జీవించుటను ప్రమృతము అని యందురు.

11.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)

సత్యానృతం తు వాణిజ్యం శ్వవృత్తిర్నీచసేవనమ్|

వర్జయేత్తాం సదా విప్రో రాజన్యశ్చ జుగుప్సితామ్|

సర్వవేదమయో విప్రః సర్వదేవమయో నృపః॥6111॥

వాణిజ్యము సత్యానృతము అనబడును. నిమ్న వర్ణములవారిని సేవించుట శ్వానవృత్తి అనబడును. బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు నింద్యమైన వృత్తులను స్వీకరింపరాదు. ఏలయన బ్రాహ్మణులు వేదస్వరూపులు, క్షత్రియులు సకల దేవతాస్వరూపులు.

11.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)

శమో దమస్తపః శౌచం సంతోషః క్షాంతిరార్జవమ్|

జ్ఞానం దయాచ్యుతాత్మత్వం సత్యం చ బ్రహ్మలక్షణమ్॥6112॥

శమము (మనోనిగ్రహము), దమము (ఇంద్రియ నిగ్రహము), తపస్సు, శౌచము, సంతోషము, క్షమ, సరళత్వము, జ్ఞానము, దయ, భగవత్పరాయణత్వము, సత్యము అనునవి బ్రాహ్మణుని లక్షణములు.

11.22 (ఇరువది రెండవ శ్లోకము)

శౌర్యం వీర్యం ధృతిస్తేజస్త్యాగ ఆత్మజయః క్షమా|

బ్రహ్మణ్యతా ప్రసాదశ్చ రక్షా చ క్షత్రలక్షణమ్॥6113॥

యుద్ధమునందు ఉత్సాహము, పరాక్రమము, ధైర్యము, తేజస్సు, త్యాగము, మనోనిగ్రహము, క్షమ, బ్రాహ్మణుల యెడ భక్తి, ఆర్తులయెడ అనుగ్రహము, ప్రజారక్షణము- అనునవి క్షత్రియుల లక్షణములు.

11.23 (ఇరువది మూడవ శ్లోకము)

దేవగుర్వచ్యుతే భక్తిస్త్రివర్గపరిపోషణమ్|

ఆస్తిక్యముద్యమో నిత్యం నైపుణ్యం వైశ్యలక్షణమ్॥6114॥

దేవతలయెడ, గురువులయెడ, భగవంతుని యెడ భక్తి, ధర్మార్థకామము లనెడి పురుషార్థములను పాటించుట, ఆస్తిక్యము, సర్వదా కార్యశూరత్వము, వ్యావహారిక నైపుణ్యము అనునవి వైశ్యుల లక్షణములు.

11.24 (ఇరువది నాలుగవ శ్లోకము)

శూద్రస్య సన్నతిః శౌచం సేవా స్వామిన్యమాయయా|

అమంత్రయజ్ఞో హ్యస్తేయం సత్యం గోవిప్రరక్షణమ్॥6115॥

అగ్రవర్ణములవారియెడ వినమ్రుడై యుండుట, పవిత్రతను కలిగియుండుట, యజమానికి నిష్కపట సేవలను అందించుట, వైదిక మంత్రములు లేకున్నను ఈశ్వరుని ఆరాధించుట, దొంగతనమును చేయకుండుట సత్యమును చెప్పుట, గోవులను, విప్రులను రక్షించుట - అనునవి శూద్రుని లక్షణములు.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పదకొండవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

11.7.2020    సాయం కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పదకొండవ అధ్యాయము

మానవ ధర్మములు - వర్ణ ధర్మములు - స్త్రీ ధర్మములు

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

11.25 (ఇరువది ఐదవ శ్లోకము)

స్త్రీణాం చ పతిదేవానాం తచ్ఛుశ్రూషానుకూలతా|

తద్బంధుష్వనువృత్తిశ్చ నిత్యం తద్వ్రతధారణమ్॥6116॥

పతిని సేవించుట, అతనికి అనుకూలముగా ప్రవర్తించుట, అతని బంధువుల యెడ ప్రసన్న భావమును కలిగియుండుట, సర్వదా పతియొక్క నియమములను రక్షించుట - అనునవి పతివ్రత లక్షణములు.

11.26 (ఇరువది ఆరవ శ్లోకము)

సమ్మార్జనోపలేపాభ్యాం గృహమండలవర్తనైః|

స్వయం చ మండితా నిత్యం పరిమృష్టపరిచ్ఛదా॥6117॥

11.27 (ఇరువది ఏడవ శ్లోకము)

కామైరుచ్చావచైః సాధ్వీ ప్రశ్రయేణ దమేన చ|

వాక్యైః సత్యైః ప్రియైః ప్రేమ్ణా కాలే కాలే భజేత్పతిమ్॥6118॥

సాధ్వియైన స్త్రీ తన యింటిని ఊడ్చి, తుడిచి శుభ్రముగా ఉంచి, రంగవల్లులను దిద్దవలెను. నిత్యము తనను అలంకరించుకొని, ఇంటిని, సామాగ్రిని (గృహోపకరణములను)  శుభ్రముగా ఉంచుకొనవలయును. సమయానుసారముగా వినయముతో భర్త యొక్క చిన్స, పెద్ద అవసరాలను నెరవేర్పవలెను. వినయమును, ఇంద్రియనిగ్రహమును కలిగి, సత్యమైన, ప్రియమైన మాటలతో ప్రేమపూర్వకముగా పతిదేవుని సేవింపవలెను.

11.28 (ఇరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

సంతుష్టాలోలుపా దక్షా ధర్మజ్ఞా ప్రియసత్యవాక్|

అప్రమత్తా శుచిః స్నిగ్ధా పతిం త్వపతితం భజేత్॥6119॥

ఆమె లభించిన దానితో తృప్తి చెందవలెను. ఏ వస్తువు కొఱకైనను పేరాశ కలిగి యుండరాదు. అన్ని పనులయందును దక్షతను కలిగి, ధర్మములను ఎరిగి యుండవలెను. అందరితోను సత్యముగా, ప్రియముగా భాషించవలెను. తన కర్తవ్యమునందు అప్రమత్తముగా ఉండవలెను. తాను పవిత్రయై, తన పతిని పతితుడు గాకుండ ప్రేమతో సేవించుచుండవలెను.

11.29 (ఇరువది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

యా పతిం హరిభావేన భజేచ్ఛ్రీరివ తత్పరా|

హర్యాత్మనా హరేర్లోకే పత్యా శ్రీరివ మోదతే॥6120॥

లక్ష్మి దేవివలె పతిసేవా పరాయణయై, పతిని సాక్షాత్తు భగవత్స్వరూపునిగా భావింపవలెను. అందుకు ఆమె పతిదేవుడు వైకుంఠమున భగవత్సారూప్యమును పొందును. ఆమెయు లక్ష్మీదేవివలె అతనితోకూడి ఆనందించును.

11.30 (ముప్పదియవ శ్లోకము)

వృత్తిః సంకరజాతీనాం తత్తత్కులకృతా భవేత్|

అచౌరాణామపాపానామంత్యజాంతేవసాయినామ్॥6121॥

ధర్మరాజా! చౌర్యము, అన్యాయము మొదలగు పాపకర్మలు చేయని అంత్యజులు, చండాలురు మున్నగు వర్ణసంకర జాతుల వృత్తులు, వారివారి కుల పరంపరను బట్టి ఉండును.

11.31 (ముప్పది ఒకటవ శ్లోకము)

ప్రాయః స్వభావవిహితో నృణాం ధర్మో యుగే యుగే|

వేదదృగ్భిః స్మృతో రాజన్ ప్రేత్య చేహ చ శర్మకృత్॥6122॥

వేదవేత్తలైన ఋషులు, మునులు బహుశా ప్రతియుగమునందు మనుష్యుల స్వభావములను బట్టి వారి వారి ధర్మముల వ్యవస్థలను రూపొందించిరి. జనులు ఆయా ధర్మములను పాటించుటవలన ఇహపర శుభములను పొందగలరు.

11.32 (ముప్పది రెండవ శ్లోకము)

వృత్త్యా స్వభావకృతయా వర్తమానః స్వకర్మకృత్|

హిత్వా స్వభావజం కర్మ శనైర్నిర్గుణతామియాత్॥6123॥

మానవులు తమ స్వాభావిక వృత్తులను ఆశ్రయించి, స్వధర్మ పాలన చేసినచో, వారు క్రమక్రమముగా ఆ కర్మబంధములనుండి ముక్తులై, గుణాతీతులు అగుదురు.

11.33 (ముప్పది మూడవ శ్లోకము)

ఉప్యమానం ముహుః క్షేత్రం స్వయం నిర్వీర్యతామియాత్|

న కల్పతే పునః సూత్యై ఉప్తం బీజం చ నశ్యతి॥6124॥

11.34 (ముప్పది నాలుగవ శ్లోకము)

ఏవం కామాశయం చిత్తం కామానామతిసేవయా|

విరజ్యేత యథా రాజన్నాగ్నివత్కామబిందుభిః॥6125॥

ధర్మరాజా! మాటిమాటికిని సాగుచేసిన పొలము శక్తిహీనము అగును. అందు విత్తనములు మొలకెత్తవు సరిగదా, నాటిన విత్తనములుగూడ నష్టమగును. అట్లే కామ్యవాసనలకు నిలయమైన చిత్తము విషయభోగములను అతిగా అనుభవించుటచే స్వయముగా, దుఃఖమును పొంది విరక్తిని చెందును. ఉదాహరణముగా ఒక్కొక్క నేతిచుక్కను వేయుటవలన మండుచున్న అగ్ని చల్లారదు. కాని, మొత్తంగా ఒకేసారి నేతిని కుమ్మరించినచో, ఆ అగ్ని వెంటనే చల్లారిపోవునుగదా!

11.35 (ముప్పది ఐదవ శ్లోకము)

యస్య యల్లక్షణం ప్రోక్తం పుంసో వర్ణాభివ్యంజకమ్|

యదన్యత్రాపి దృశ్యేత తత్తేనైవ వినిర్దిశేత్॥6126॥

ఇంతవరకును వివిధ వర్ణములవారి యందుగూడ మరియొక వర్ణమునకు చెందిన లక్షణములే యున్నచో, వారిని ఆ వర్ణములకు చెందిన వారినిగా భావింపవలెను. అనగా, వ్యక్తి జన్మను బట్టిగాక, అతని గుణములను బట్టి వర్ణములను నిర్ణయింపవలెను.

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం సప్తమస్కంధే ఏకాదశోఽధ్యాయః (11)

ఇది భాగవత మహాపురాణమునందలి సప్తమ స్కంధమునందు పదకొండవ అధ్యాయము (11)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏



Wednesday, 8 July 2020




🌹. ఓంకారము  ~ షోడశ కళలు వివరణ 🌹 
✍️. సద్గురు శ్రీ విజ్ఞాన స్వరూప్ కోసూరి మురళీకృష్ణ 
 🌻. చలాచల బోధ 
📚. ప్రసాద్ భరద్వాజ 

ఓంకారము (ప్రణవమునకు) 4 పాదములు కలవు. 

1. అవిద్యాపాదము, 
2. విద్యాపాదము, 
3. ఆనందపాదము మరియు 
4. తురీయపాదము. 

అకారము, ఉకారము, మకారము, అర్థమాత్రలే వరుసగా ఈ నాలుగు పాదములు.

ఇందొక్కొక్కటి నాలుగు ‘కళ’లు చొప్పున మొత్తము ఓంకారమునకు 16 కళలు.

ప్రణవము = [15 కళలు + 1 అలోక కళ]. 
‘కళ’యనగా 1 లో 16 వభాగము. 16 వ కళ యందు అలోక కళకు ‘పరమ’అనిపేరు.

ఈ 16 కళలను ‘జ్ఞానము యొక్క మార్పులు’అని గ్రహించవలెను.
అనగా జ్ఞానము 16 రకములుగా ఉన్నదన్నమాట.

ఎట్లనగా
1. జాగ్రత్తలో జాగ్రత్త:- 
గురు సన్నిధానమున అడిగి తెలుసుకున్న సమస్తమును మరుపులేక జ్ఞప్తి యందుంచుకొనుట.

2. జాగ్రత్తలో స్వప్నము:- 
శ్రవణము చేసిన విషయములు సగం మరచి సగం మరువకుండా ఉండడము.

3. జాగ్రత్తలో సుషుప్తి:- 
విన్న విషయములు బొత్తిగా జ్ఞప్తి యందు లేకపోవుట.

4. జాగ్రతలో తురీయము:- 
వస్తునిశ్చయజ్ఞానం కలిగి దానినే స్మరించుచుండుట.

5. స్వప్నములో జాగ్రత్త:- 
కలలో తోచిన సమస్తము తిరిగి చెప్పగలుగుట.

6. స్వప్నంలో స్వప్నం:- 
కలగన్న విషయములు కొన్ని మరచి, కొన్ని మరువక యుండుట.

7. స్వప్నంలో సుషుప్తి:- 
కలగన్న సమస్తము మరచి పోవుట.

8. స్వప్నంలో తురీయం:- 
సుఖ స్వప్నములు కని అందువలన తనకు ఏవో సుఖానుభవములు కలుగుననే భ్రాంతిని పొందకుండా తన బ్రహ్మనిష్టయందు చలించకనే యుండుట.

9. సుషుప్తిలో జాగ్రత్త:- 
సుఖముగా నిద్రించి, మేల్కొని ఆ నిద్ర సుఖమును గూర్చి చెప్పుట.

10. సుషుప్తి లో స్వప్నము:- 
నిద్ర సుఖము తెలిసి తెలియకుండుట.

11. సుషుప్తిలో సుషుప్తి:- 
నిద్రసుఖము ఇట్టిదని తెలియక పోవుట.

12. సుషుప్తిలో తురీయం:- 
నిద్ర యందలి సుఖము అజ్ఞానమున అనగా నా కారణ శరీరమగు విషయమే గాని, ప్రత్యగాత్మనైన నాకు విషయం కాదని ఎరుగుట.

13. తురీయంలో జాగ్రత్త:- 
బ్రహ్మ నిష్ట యందుండి కూడ ప్రపంచవృత్తి కలుగుట.

14. తురీయంలో స్వప్నం:- 
ఆత్మానుసంధానము చేయుచున్నప్పుడు ప్రపంచ వృత్తులు తోచీ, తోచకుండుట.

15. తురీయంలో సుషుప్తి:- 
బ్రహ్మానంద నిష్టయందున్నప్పుడు ఆకలి దప్పులు మొదలగునవి ఏమియు కలగకుండుట.

16. తురీయంలో తురీయం:- 
నేనే సచ్చిదానంద స్వరూపుడనని ఎరిగి తాను తానై యుండుట.

🌹 🌹 🌹 🌹 🌹
🌹. 

 🌹. Q 53:-- మిధ్యా భౌతికరూపం అంటే ఏమిటి? - 2 🌹 

4) మనం భూమి మీద జన్మ తీసుకోక ముందే మన తల్లిదండ్రులు ను భౌతిక పరిస్థితులు ను వాతావరణాన్ని  ప్రదేశాన్ని మనం ఏ అనుభవాలు పొందాలో మనమే అంతర్ ప్రపంచం నుండి సృష్టించుకున్నాము.

5) మనం మన స్నేహితుణ్ణి కలవాలని తీవ్రంగా ఆలోచించాం అనుకోండి. అతని దగ్గర మన మిధ్యరూపం ప్రత్యక్షమవుతుంది. అది బాహ్యేమద్రియాలకు అర్థం కాదు. మన అంతరేంద్రియాలు మనం అక్కడే ఉన్నట్లు పసిగట్టగలవు.

మనం ఏకాంతంగా వున్నప్పుడు ఇలాంటి feelings అర్థమవుతాయి. మన friends తాలూకు మిధ్యా రూపాలు మన దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు వారు మన దగ్గరే ఉన్నట్లు నిజంగానే feel అవుతాము.

6) మనం ప్రతిక్షణం వర్షపు తుంపర్లు లాగా భౌతిక రూపాలను సృష్టిస్తూనే ఉంటాము. అవి మన నుండి విడి పోయిన తర్వాత స్వతంత్రంగా పరిణామం చెందుతాయి. అవి మనపైన ఆధారపడవు.

అవి మన ఆలోచనల ద్వారా సృష్టింపబడిన మిద్యాభౌతిక రూపాలే అయినా మన సలహా మన సూచన పైన ఆధారపడవు. ఇలా మనం కూడా మన పూర్ణాత్మ ఆలోచన ద్వారా సృష్టింపబడ్డ ఆత్మ శకలమే.

ఆ విధంగా మనం పూర్ణాత్మ నుండి విడివడిన తర్వాత స్వతంత్రంగా, స్వేచ్ఛ గా పరిణామం చెందుతాము.
అలా మన నుండి వెలువడిన భౌతిక రూపాలు ఇతర డిమెన్షన్స్ లో కొనసాగుతుంటాయి.

సశేషం...

🌹 🌹 🌹 🌹 🌹
ఓం నమః శివాయ:
🙏🙏🙏🙏🙏🙏
👏👏👏👏👏👏
🌹🌹🌹🌹🌹🌹

*బిందు త్రికోణ వసుకోణ దశారయుగ్మ
మన్వస్రనాగదళ షోడశపత్రయుక్తమ్||*
*వృత్తత్రయం చ ధరణీ నత్రయంచ
శ్రీ చక్రరాజ ఉదితః పరదేవతాయా||*

ఓం నమః శివాయ:
*🔱
🚩శ్రీ చక్రరాజనిలయా శ్రీమత్సింహాసనేశ్వరి🔱🚩*
🕉🌞🌏🌙🌟🚩
🔥ఓంశ్రీమాత్రే నమః🔥
అద్వైత చైతన్య జాగృతి
🕉🌞🌏🌙🌟🚩

*చక్రరాజ రథారూఢ సర్వాయుధ 
పరిష్కృతా*

          చక్రరాజము అను పేరుగల రథములో ఉంచబడిన సమస్తమైన ఆయుధములచేఅలంకరింపబడిన తల్లికి నమస్కారము ( శ్రీ చక్రమునకు కూడా  చక్రరాజము అను పేరు ఉన్నది.) .

                చక్రరాజరథారూఢసర్వాయుధపరిష్కృతా

అన్నిరకాలయిన ఆయుధములతోనూ అలంకరించబడిన 'చక్రరాజము” అనేరథాన్ని
పరమేశ్వరి అధిరోహించింది. రథాలలో కూడా రకాలున్నాయి అని రథశాస్త్రము చెబుతోంది.
అందులో ముఖ్యంగా మూడురకాలున్నాయి. 
1. చక్రరాజము. 
2 గేయచక్రము
3. కిరిచక్రము. 
లలితోపాఖ్యానంలో ఈ విషయాన్ని వివరిస్తూ...


ఆనందధ్వజసంయుకో నవభిః పర్వభి ర్యుతః

దశయోజన మున్నమః చతుర్యోజన విస్తృతః

మహారాజ్ఞాశ్చక్రరాజరథేంద్రః ప్రచలన్‌బభౌ ॥

ఆనందధ్వజముతో కూడినది. తొమ్మిది పర్వముల (ఆవరణలు)తో కూడినది.
పదియోజనాలఎత్తు నాలుగుయోజనాల వెడల్పు గలిగినటువంటిది దేదీప్యయమానముగా ప్రకాశించునది అయిన చక్రరాజము అను రథమును పరమేశ్వరి అధిరోహించెను. ఈచక్రరాజరథమే శ్రీచక్రము.


శ్రీచక్రము అంటే చరాచరజగత్తే కాని వేరు కాదు. అందుకే భైరవయామళంలో

శ్రీచక్రాన్ని గురించి పరమేశ్వరుడు పరమేశ్వరికి వివరిస్తూ

శ్రీచక్రంత్రిపురసుందర్యా బ్రహ్మాండాకారమీశ్వరీ ।

పంచభూతాత్మకంచైవ తన్మాత్రాత్మక మేవ చ॥

ఇంద్రియాత్మక మేవం చ మన స్తత్వాత్మకం తథా ।

మాయాదితత్త్వరూపం చ తత్వాతీతం చ బైందవమ్‌ ॥

ఓ పరమేశ్వరీ ! శ్రీచక్రము అంటే సామాన్యమైనటువంటి ఒక చిన్న యంత్రం
కాదు. అది ఈ బ్రహ్మాండం మొత్తానికి ప్రతీక. ఏరకంగా అంటే...


సృష్టికి కారణం పంచభూతాలు, తన్మాత్రలు, సృష్టి ఆరంభంలో మొట్టమొదటగా
తన్మాత్రలు ఏర్పడ్డాయి. అవే శబ్ద స్పర్శ రూప రస గంధాలు. ఆ తరువాత తన్మాత్రల
స్థూలరూపాలయిన పంచభూతాలు ఏర్పడ్డాయి. అవి పృథివి, నీరు, నిప్పు, గాలి, ఆకాశము.


ఇవన్నీ పంచీకరణం చెందినాయి. అప్పుడు పంచభూతాలు, తన్మాత్రలు విడివిడిగా 15
భాగాలయినాయి. ఆ తరువాత ఇవి గుణత్రయంతో కలిసాయి. అప్పుడు ఈ సృష్టి
జరిగింది. కాబట్టి సృష్టికి మూలమైనటువంటివి పంచభూతాలు, తన్మాత్రలు. అవి రెండూ
శ్రీచక్రంలోనే ఉన్నాయి. అంటే పంచభూతాల, తన్మాత్రలతత్వాలు శ్రీచక్రంలో ఉన్నాయన్న
మాట. కాబట్టి శ్రీచక్రమే చరాచరజగత్తుకు ప్రతీక. అందుచేతనే శ్రీచక్రాన్ని అర్చించినటైతే
చరాచరజగత్తును అర్చించినట్లే. జగత్తు అంటే కేవలము అడవులు, కొండలు, చెట్లు,
పుట్టలతో కూడిన భూమి మాత్రమే కాదు. దానిమీద ఉండే జీవజాలము కూడా. శ్రీచక్రంలో
ఇంద్రియాలున్నాయి అన్నారు. అని రెండు రకాలు. 1. జ్ఞానేంద్రియాలు. 2. కర్మేంద్రియాలు.
ఈ ఇంద్రియాలు ప్రతిపాణికీ ఉంటాయి. అందుచేతనే ఆహారనిద్రా మైధునాలు అన్ని
జీవులకు సామాన్యము అని చెప్పబడుతోంది. ఈ రకంగా దశేంద్రియాల తత్వాలు
శ్రీచక్రంలో ఉన్నాయి కాబట్టి శ్రీచక్రం చరాచరజగత్తులోని జీవరాశి కంతటికీ ప్రతీక.
అయితే ఈ జీవరాశిలో మానవుడున్నాడా ? అన్నదే ప్రశ్న మిగిలిన జీవరాశికి లేనిది,
మానవుడికి ఉన్నది ఒక్కటే. అదే మనస్సు. సంకల్పవికల్పాలకు కారణమైంది మనస్సు.
దీనికారణంగానే మానవుడికి యుక్తాయుక్తవిచక్షణాజ్ఞానం కలుగుతోంది. ధర్మాధర్మాలను
విచారించగలుగుతున్నాడు. మరి ఆ మనస్సు యొక్క తత్త్వము కూడా శ్రీచక్రంలోనే ఉన్నది. కాబట్టి శ్రీచక్రము జగత్తులోని మానవాలికంతటికీ ప్రతీక. అందుచేతనే శ్రీచక్రానికి
అంత గొప్పతనం ఉన్నది. శ్రీచక్రాన్ని గనక పూజించినట్లైతే చరాచరజగత్తునూ అర్చించినట్లే.
విశ్వమానవాళినంతటినీ సేవించినట్లే. శ్రీచక్రపూజచెయ్యటమంటే తనను తాను
గౌరవించుకోవటం తప్ప వేరుకాదు.


ఈ జగత్తుకు అధిపతి పరమేశ్వరుడు. పరమేశ్వరుడు ఎక్కడ ఉంటాడు ? అని అడిగితే - జగత్తులోని ప్రతి వస్తువునందు ఉంటాడు. చరాచరజగత్తంతా పరమేశ్వరమయం ఈ జగత్తే శ్రీచక్రం అయినప్పుడు మరి ఆ పరమేశ్వరి శ్రీచక్రంలోనే కదా నివశించేది.
అందుచేతనే చక్రరాజము అనే రథాన్ని అధిరోహించింది పరమేశ్వరి.


ఇక మంత్రశాస్త్రంలోకి వెడితే ప్రపంచసార సంగ్రహంలో

బిందుత్రికోణ కాష్టావతారయుగ లోకకోణవృత్తయుతమ్‌

వసుదళవృత్త కళాదళవృత్త త్రిమహీగృహం భజే చక్రమ్‌!!


బిందువు, త్రికోణము, అష్టకోణము, పదికోణములుగల చక్రములు రెండు, పధ్నాలుగుకోణములుగల చక్రము. వృత్తము, అష్టదళము, వృత్తము, షోడశదళము,
వృత్తము, భూగృహము అనే ఆవరణలున్నాయి.


బిందు త్రికోణ వసుకోణ దశారయుగ్మ

మన్వశ్రదళ సంయుత షోడశారమ్‌ ॥

వృత్తత్రి భూపుర యుతం పరితశ్చతుర్ద్వాః

శ్రీచక్ర మేత దుదితం పరదేవతాయాః ॥

ఈ రకంగా శ్రీచక్రంలో ఉండే ఆవరణలు అనేకచోట్ల చెప్పబడ్డాయి.


అయితే శ్రీచక్రంలో తొమ్మిది ఆవరణలున్నాయి. వాటన్నింటికీ కూడా విడివిడిగా
పేర్లున్నాయి. రత్నాయరుషి వ్రాసిన ఆవరణ దేవతాస్తుతిలో వాటిని వివరించటం జరిగింది.

త్రైలోక్యమోహనం వందే సర్వాశాపరిపూరకమ్‌

సర్వసంక్షోభణం చక

్రం సర్వసౌభాగ్యదాయకమ్‌ ॥

సర్వార్థసాధకం చక్రం సర్వరక్షాకరం పరమ్‌

సర్వరోగహరం చక్రం సర్వసిద్ధిప్రదాయకమ్‌

సర్వానందమయం చక్రం ఇతి చక్రక్రమంభజే

1. ప్రధమావరణ భూపురము త్రైలోక్యమోహనచక్

రము

2. ద్వితీయావరణ షోడశదళము - సర్వాశాపరిపూరకచక్రము
3. తృతీయావరణ అష్టదళము - సర్వసంక్షోభణచక్రము

4. చతుర్థావరణ చతుర్దశారము - సర్వసౌభాగ్యదాయక చక్రము
5. పంచమావరణ బహిర్దశారము - సర్వార్ధసాధకచక్రము

6. షష్టావరణ అంతర్జశారము - సర్వరక్షాకరచక్రము

7. సప్తమావరణ అష్టకోణము - సర్వరోగహరచక్రము

8. అష్టమావరణ త్రికోణము - సర్వసిద్ధిప్రదచక్రము

9. నవమావరణ బిందువు - సర్వానందమయచక్రము

ఈ రకంగా నవావరణలున్నాయి. వీటిలో వృత్తత్రయం మాత్రం లేదు అని గుర్తించాలి. ఏ సంప్రదాయంలోనూ కూడా వృత్తత్రయానికి పూజలేదు.


భండాసురుని యొక్క వేదవిద్యలకు విరుద్ధమైన చర్యలకు పరమేశ్వరి ఆచరించే
దండనలే ప్రతి క్రియలు. అవి ప్రకృతులు, పరివారదేవతలు ఆవరణదేవతలు,
ఆయుధదేవతలుగా చెప్పబడుతున్నారు.


శ్రీచక్రంలో ఉన్న తొమ్మిదిఆవరణలే, దేవికూర్చునే రథానికి పర్యములుగా ఉన్నాయి.
ఈ ఆవరణలలో ఒక్కొక్క ఆవరణకు కొంతమంది దేవతలున్నారు. వారే ఆవరణ దేవతలు.


1. మొదటి ఆవరణ : ఇది భూపురము. త్రైలోక్యమోహనచక్రము. ఇందులో మూడు
రేఖలున్నాయి. ఈ మూడు రేఖలు భూలోక భువర్లోక సువర్లోకాలకు ప్రతీక. ఈ ఆవరణలో
ఉండే దేవతలవివరాలు.


ప్రధమరేఖలో అష్టసిద్ధులు ఉంటాయి.

1. అణిమాసిద్ధి 4. మహిమాసిద్ధి 7. ప్రాకామ్యసిద్ధి
2. లఘిమాసిద్ధి 5. ఈశిత్వసిద్ధి 8. ప్రాప్తిసిద్ధి
3. గరిమాసిద్ధి    6. వశిిత్వసిద్ధి 9. సర్వకామసిద్ధి.
రెండవరేఖలో అష్టమాత్రుకలు ఉంటాయి.

1. బ్రాహ్మి        4. వైష్ణవీ     7. చాముండా
2. మాహేశ్వరి 5. వారాహీ  8. శ్రీమహాలక్ష్మి
3. కౌమారీ      6. మాహేంద్రి


మూడవరేఖలో ముద్రాశక్తులు ఉంటాయి.

1.సర్వసంక్షోభిణీ   
2.సర్వవిద్రావిణీ         
3.సర్వాకర్షిణీ    
4. సర్వవశంకరీ    
5. సర్వోన్మాదినీ
6.సర్వమహాంకుశా
7. సర్వఖేచరీ
8.సర్వబీజా
9.సర్వయోనిః

ఈ ఆవరణకు అధిదేవత త్రిపురా. ఇక్కడ ఉండే యోగిని పేరుప్రకటయోగిని.


2. రెండవ ఆవరణ : ఇది షోడశదళపద్మము. అనగా 16 దళాలు ఉన్నటువంటి పద్మము. చంద్రకళాస్వరూపము. ఈ పదహారుదళాలలోను చంద్రుని యొక్క పదహారు
కళలు ఉంటాయి. ఆ కళలన్నీ ఆకర్షణ దేవతల రూపంలో ఉంటాయి. అవి

1.కామాకర్షిణి                
2.బుద్ధ్యాకర్షిని          
3.అహంకారాకర్షిణి్      
4.శబ్దాకర్షిణి.           
5.అమృతాకర్షిణి . 
6.రూపాకర్షిణి 
7. రసాకర్షిణి
8. గంధాకర్షిణి   
9. చిత్తాకర్షిణి 
10.స్పర్శాకర్షిణి
11. స్మృత్యాకర్షిణి
12.శరీరాకర్షిణి
13. బీజాకర్షిణి
14. ఆత్మాకర్షిణి
15. ధైర్యాకర్షిణి 

12. నామాకర్షిణి
ఈ ఆవరణకు అధిదేవత త్రిపురేశి. ఇక్కడ ఉండే యోగిని పేరు గుప్తయోగిని.


౩. మూడవ ఆవరణ : ఇది సర్వసంక్షోభణ చక్రము. 
8 దళాలు గల పద్మము.

అష్టమూర్వాత్మకము. దీని ఎనిమిది దళాలలోను విడివిడిగా ఉండే దేవతలు.
ప్టమూర్యాత్మ!

1.అనంగకుసుమా        
2అనంగమేఖలా  
3అనంగమదనా 
4.అనంగమదనాతురా
5. అనంగరేఖా
6. అనంగనవేగినీ
7.అనంగాంకుశా
8. అనంగమాలినీ

ఈ ఆవరణకు అధిదేవత త్రిపురసుందరి. ఇక్కడ ఉండే యోగిని పేరు

గుప్తతరయోగిని.


4, నాల్గవ ఆవరణ: ఇది సర్వసౌభాగ్యదాయకచక్రము. చతుర్దశారము. అంటే 14

కోణాలుగల పద్మము ఇందులోని 14 కోణాలు 14 లోకాలకు ప్రతీక. ఇక ఇక్కడ ఉండే
దేవతల వివరాలు.

1.సర్వ సంక్షోభిణీ
2.సర్వవిద్రావిణీ 
౩. సర్వాకర్షిణీ
4. సర్వాహ్లాదినీ
5. సర్వసమ్మోహినీ
6.సర్వస్తంభినీ

7.సర్వజృంభిణీ  
8.సర్వమంత్రమయీ
9 సర్వవశంకరీ  
10 సర్వద్వంద్వక్షయంకరీ
11. సర్వార్థసాధినీ
12. సర్వసంపత్తిపూరిణీ
13. సర్వరంజనీ
14.సర్వోన్మాదిని

ఈ ఆవరణకు అధిదేవత త్రిపురవాసిని. ఇక్కడ ఉండే యోగిని పేరు

సంప్రదాయయోగిని.


5. ఐదవ ఆవరణ : ఇది సర్వార్ధసాధక చక్రము. 10 కోణాలు గల పద్మము. దీన్ని

బహిర్దశారము అంటారు. దీనిలోని పదికోణాలు విష్ణుమూర్తి యొక్క పది అవతారాలకు
ప్రతీక. ఇందులో ఉండే దేవతలు.

1.సర్వసిద్ధిప్రద  
2.సర్వసంపత్రద  
3.సర్వసౌభాగ్యదాయిని
4.సర్వపియంకరి 
5. సర్వకామప్రద
6. సర్వదుఃఖవిమోచని
7. సర్వమృత్యుప్రశమని 
8. సర్వవిఘ్ననివారిణి
9. సర్వాంగసుందరి
10.సర్వమంగళకారిణి

ఈ ఆవరణకు అధిదేవత త్రిపురాశ్రీ. ఇక్కడ ఉండే యోగిని పేరు కుళోతీర్ధయోగిని.


6. ఆరవ ఆవరణ : ఇది సర్వరక్షాకరచక్రము. పదికోణములుగల పద్మము. దీన్ని

అంతర్జశారము అంటారు. ఇందులోని కోణాలు అగ్నికళలకు ప్రతీక. ఇక్కడ ఉండే

దేవతలు.

1. సర్వజ్ఞా  
2. సర్వశక్తిః 
3.సర్వరక్షాస్వరూపిణీ 
4. సర్వజ్ఞానమయి
5. సర్వవ్యాధివినాశిని
6. సర్వాధారస్వరూప
7. సర్వపాపహరా
8. సర్వైశ్వర్యప్రదాయిని 
9. సర్వానందమయీ
10. సర్వేస్సితఫలప్రద

ఈ ఆవరణకు అధిదేవత త్రిపురమాలిని. ఇక్కడ ఉండే యోగిని పేరు నిగర్భయోగిని,


7. ఏడవ ఆవరణ : ఇది సర్వరోగహరచక్రము. అష్టకోణము. దీని కోణాలలో

అష్టవసువులు వాగ్దేవతలరూపంలో ఉంటారు.

1వశిని  
2 కామేశ్వరి  
3 మోదిని 
4. విమల
5. అరుణ
6. జయ
7. సర్వేశ్వరి
8. కౌళిని

ఈ ఆవరణకు అధిదేవత త్రిపురా సిద్ధాంబ

. ఇక్కడ ఉండే యోగిని పేరు
రహస్యయోగిని.


8. ఎనిమిదవ ఆవరణ : ఇది సర్వసిద్ధిప్రద చక్రము. త్రికోణము. త్రిగుణాత్మకము.
ఇందులో కామేశ్వరి వజ్రేశ్వరి భగమాలిని అనే ముగ్గురు దేవతలు ఆయుధబీజసంయు

తులై
ఉంటారు.
ఇక్కడ త్రికోణము యొక్క మూడు కోణాలయందు.

1.త్రిమూర్తులు బ్రహ్మ విష్ణువు రుద్రుడు
2.త్రిశక్తులు మహాకాళి, మహాలక్ష్మి, మహాసరస్వతి
3.సృష్టి స్థితి లయాలు
4.వామజ్యేష్టరౌద్రి
5.ఇచ్చాజ్ఞానక్రియాశక్తులు
6.జ్ఞాత జ్ఞానము జ్షేయము
7.అ నుంచి స వరకు 48 అక్షరాలు

ఉంటాయి. అసలు సృష్టి అంతా ఇక్కడి నుంచే జరిగింది. ఈ ఆవరణకు అధిదేవత త్రిపురాంబ. ఇక్కడ ఉండే యోగిని పేరు అతి రహస్యయోగిని.


9. తొమ్మిదవ ఆవరణ : ఇది సర్వానందమయ చక్రము. బిందురూపము. అదే పరబ్రహ్మస్వరూపము. ఈ ఆవరణకు అధిదేవత మహాత్రిపురసుందరి. ఇక్కడ ఉండే యోగిని పేరు పరాపర రహస్యయోగిని.


ఈ రకంగా తొమ్మిది ఆవరణలు గల శ్రీచక్రంలోని సర్వానందమయచక్రంలో పరమేశ్వరి ఉన్నది.

శ్రీచక్రము మీద మరిన్ని వివరాలకు 996వ నామం చూడండి.

శ్రీచక్రము అంటే కేవలము పూజామందిరంలో ఉంచి పూజించే ఒక యంత్రం మాత్రమే కాదు. చరాచరజగత్తే శ్రీచక్రము అని లోగడ చెప్పాం. అది ఎలా అంటే...
శ్రీచక్రంలోని వివిధ ఆవరణలను భావనోపనిషత్తు వివరిస్తోంది.


1. మొదటి ఆవరణలోని మొదటిరేఖలో సాధకుని శరీరంలోని నవరసాలే ఇక్కడ
సిద్ధిదేవతలు. నవరసాలు అంటే -

శృంగారరసము, హాస్యము, కరుణ, రౌద్రము, వీరము, భయము, భీభత్సము,
అద్భుతము, శాంతము.


రెండవరేఖలో సాధకుని శరీరంలోని మనోవికారాలే ఇక్కడ అష్టమాత్రుకలు.
మనోవికారాలంటే -


కామ, క్రోధ, లోభ, మోహ, మద, మాత్సర్య, పుణ్య పాపములు.


మూడవరేఖలో సాధకుని శరీరంలోని మూలాధారం నుండి ద్వాదశాంతం వరకు ఉండే స్థానాలే. ముద్రాశక్తులు. ఆ స్థానాలవివరాలు.


మూలాధారము, స్వాధిష్టానము, మణిపూరము, అనాహతము, విశుద్ధచక్రము,
లంబికాగ్రము, ఆజ్ఞాచక్రము, సహస్రారము, ద్వాదశాంతము.


2. రెండవ ఆవరణలో చంద్రకళలు అంటే జ్ఞానేంద్రియాలు, కర్మేంద్రియాలు,
మనస్సు, పంచభూతాలు.


3. మూడవ ఆవరణలో ఇక్కడ అష్టమూర్తులు అంటే సాధకుని శరీరంలోని
ఇంద్రియధర్మాలు. అవి వచన, దాన, గమన, విసర్ద, సంభోగ, ప్రవృతి, నివృత్తి, ఉపేక్ష


4. నాల్గవవ ఆవరణలో చతుర్దశభువనాలు అంటే సాధకుని శరీరంలోని ముఖ్యమైన
నాడులే అవి.

అలంబుసా, కుహూ, విశ్వోదరి, వరుణా, హస్తిజిహ్వ, యశస్వని, అశ్వని, గాంధారి,
పూషా, శంఖినీ, సరస్వతీ, ఇడా, పింగళా, సుషుమ్నా.


5. ఐదవ ఆవరణలో సాధకుని శరీరంలోని ప్రధాన వాయువులు, ఉపవాయువులే
దశావతారాలు. ఆ వాయువుల వివరాలు.

ప్రాణ, అపాన, వ్యాన, ఉదాన, సమాన, నాగ, కూర్మ, కృకుర, దేవదత్త, ధనుంజయములు.


6. ఆరవ ఆవరణలోని అగ్నికళలు దశవాయువులగుణాలు. చతుర్విదాన్నములను
పచనముచేయు శక్తులు. అవి

దశవిధవాయువులగుణాలు : రేచకము, పూరకము, శోషకము, దాహకము, ప్లావకము.

వివిధాన్నములు : భక్ష్యము, భోజ్యము, లేహ్యము, చోప్యము, పేయము.


7. ఏడవ ఆవరణలోని అష్టవసువులు సాధకుని శరీరంలోగల లక్షణాలు అవి
శీతము, ఉష్ణము, సుఖము, దుఃఖము, ఇచ్చ, సత్వగుణము, రజోగుణము, తమోగుణము.


8. ఎనిమిదవ ఆవరణలోని త్రిశక్తులు పాడ్యమి నుంచి పూర్ణిమలేక అమావాస్య వరకుగల తిథులు.


9. తొమ్మిదవ ఆవరణలో కామేశ్వరీ కామేశ్వరులుంటారు. సాధకుని ఆత్మయే
కామేశ్వరి. బుద్ధికామేశ్వరుడు. ఈ రెండూ ఒకటైతే సాదకుడు బ్రహ్మెక్యానుసంధానం పొందుతాడు. అదే జీవన్ముక్తి.


కాబట్టి చక్రరాజరధములోని తొమ్మిదవ పర్వములో ఆ పరమేశ్వరి ఉన్నది అని చెప్పాలి.

అసలు మానవశరీరమే శ్రీచక్రము. శ్రీచక్రంలోని వివిధ ఆవరణలు మానవదేహంలోని వివిధ భాగాలు.


బైందవమ్‌ బ్రహ్మరంధ్రం చ । మస్తకం చ త్రికోణకమ్‌ ।

లలాటే ప్టారకంపత్రం భృవోర్మధ్యే దశారకమ్‌

బహి ర్దశారం కంఠే తు! మన్వశ్రంహృదయం భవేత్‌

నాభౌ చ వసుపత్రం చ ॥ కట్యాం షోడశపత్రకమ్‌

వృత్తత్రయం చ ఊరుభ్యాం ! పద్భ్యాం భూపురత్రయమ్‌ ॥॥

బిందువు నా బ్రహ్మరంధ్రము
త్రికోణము నా తలముందు భాగము
అష్టకోణము గా లలాటము
అంతర్జశారము గా భ్రూమధ్యము
బహిర్దశారము గా కంఠము
చతుర్దశారము గా హృదయము
అష్టదళము గా నాభి
షోడశదళము గా కటి ప్రదేశము
వృత్తత్రయము గా ఊరువులు
భూపురము గా పాదాలు.

 మానవదేహమనే శ్రీచక్రంలో మొదటి ఆవరణ అయిన పాదాల దగ్గరనుండి బయలుదేరి పైకి వెళ్ళగా బ్రహ్మరంధ్రమే బిందుస్థానము. అదే తొమ్మిదవ ఆవరణ.


ఆధారచక్రంలో నిద్రుస్తున్న కుండలినీ శక్తిని జాగృతంచేసి సహప్రారానికి చేర్చినట్లేతే,అజ్ఞాని అయిన సాధకుడికి భగవసాక్షాత్కారం కలుగుతుంది. కాగా జ్ఞానికి
ఆత్మసాక్షాత్కారము కలుగుతుంది. అంటే పరబ్రహ్మస్వరూపమైన పరమేశ్వరి సాధకుని
దేహమనే శ్రీచక్రంలోని తొమ్మిదవ ఆవరణ అయిన సర్వానందమయ చక్రమనే బ్రహ్మరంధ్రం దగ్గర ఉన్నది.


ఇప్పుడు అజ్ఞాని అయిన భండాసురునికి జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించటానికి ఆ దేవి అతడితో యుద్ధానికి సమాయత్తమవుతున్నది. శ్రీచక్రరథమును సిద్ధిపొందినవాడు అనగా శ్రీవిద్యలో సిద్ధిపొందినవాడు ఆత్మసాక్షాత్కారం పొందుతాడు. అతడికి సాయుజ్యం లభిస్తుంది.

🔱🚩ఓం శ్రీమాత్రే నమః🔱🚩


🕉🌞🌎🌙🌟🚩

చిత్తము యొక్క అవస్థలు :

1. విక్షిప్తము : దీని లక్షణము, "ప్రవృత్తి". ఇట్టి మనఃస్థితి, సుఖ దుఃఖముల యందు వ్యక్తమగుచుండును.

2. మూఢము : ప్రమాద హేతువగు సోమరితనము మూఢావస్థకు లక్షణము.

3. విక్షిప్తము : చిత్తమును ఏకాగ్రము చేయుటకు యత్నించుటయే " విక్షిప్తము" అంటారు.

4. నిరుద్ధము : ఏకాగ్ర స్థితి నుండి, సమాధి స్థితికి పోవునట్టి స్థితియే, "నిరుద్ధావస్థ".

5. ఏకాగ్రము : చిత్తమును ఒకానొక ధ్యేయ వస్తువు నందు నిలుపుటయే, "ఏకాగ్రము".


---పతంజలి మహర్షి
🌹. ఓంకారము యొక్క చతుష్పాదములు - వివరణ 🌹 
✍️. సద్గురు శ్రీ విద్యాసాగర్ 
 చలాచల బోధ 
📚. ప్రసాద్ భరద్వాజ 

‘ఓం’ అనే అక్షరము సర్వము అయివున్నది. భూత భవిష్య వర్తమానములలో ఓం అనునదే వున్నది. త్రికాలాతీతమైనది ఏదైతే వున్నదో అది కూడా ఓంకారమే అవుతున్నది. ఇదంతయూ బ్రహ్మమే. ఈ ప్రత్యగాత్మ కూడా బ్రహ్మమే. అట్టి ఈ ఆత్మ చతుష్పాదములు కలది. 

ప్రథమ పాదము వైశ్వానరుడు. అతని కర్మక్షేత్రము జాగ్రదావస్థ. అతడు బహిః ప్రజ్ఞ కలవాడు. అతనికి సప్త అంగములు, 19 ముఖములు కలవు. అతడు స్థూల విషయములనే అనుభవించును.

ద్వితీయ పాదము తైజసుడు. అతని కర్మక్షేత్రము స్వప్నావస్థ. అంతః ప్రజ్ఞ కలిగివున్నాడు. సప్త అంగములు మరియు 19 అంగములు కలిగివున్నాడు. అతడు మానసిక ప్రపంచము నందలి, సూక్ష్మ విషయములను అనుభవించుచున్నాడు. 

తృతీయ పాదము ప్రాజ్ఞుడు. నిద్రపోవువాడు. ఎచట ఎట్టి కోరికలను కోరడో, స్వప్నమును కూడా చూడడో అదే సుషుప్తి అవస్థ. అతని యందు అన్ని అనుభవములు భేదరహితమై ఏకీభవించుచున్నవి. అతను సంపూర్ణ చైతన్యము యొక్క ప్రజ్ఞానఘనరూపమై వున్నాడు. ఈ సుషుప్త్యావస్థ జాగ్రత స్వప్నములయందు ఆ చైతన్యమును ప్రసరింపచేయుటకు ముఖద్వారమై వున్నది. 

నాల్గవ పాదము తురీయము. ప్రత్యగాత్మ. అది అంతః ప్రజ్ఞకాదు. బహిః ప్రజ్ఞ కాదు. ఉభయతా ప్రజ్ఞ కలది కాదు. ప్రజ్ఞాన ఘనమూ కాదు. ప్రజ్ఞయూ, అప్రజ్ఞయూ కాదు. అది అదృష్టము. అవ్యవహారము, అగ్రాహ్యము, అలక్షణము, అచింత్యము, అన్యాపదేశము, ఏకాత్మ, ప్రపంచోపశమము, శాంతము, శివము, అద్వైతము అదియే చతుర్థపాదము. అదియే ఆత్మ.
🌹 🌹 🌹 🌹 🌹
🌹. మనోశక్తి  - Mind Power  - 56 🌹 
 Know Your Infinite Mind 
 🌴. సేత్ విజ్ఞానం - చానెలింగ్  ద్వారా  మానవజాతికి అందించిన సందేశాలు. 🌴 
సంకలనం : శ్రీవైష్ణవి 
📚. ప్రసాద్ భరద్వాజ

 🌹. Q 53:-- మిధ్యా భౌతికరూపం అంటే ఏమిటి? - 1 🌹 

Ans :--
మనం ఒక సముద్రం దెగ్గర ఒక అందమైన ప్రదేశాన్ని ఊహించుకుని అక్కడ మనం ఉన్నట్లు ఆ వాతావరణాన్ని ఆస్వాదిస్తూ ఆనందంగా గడుపుతున్నట్లు emotions, ఫీలింగ్స్ తో ఊహించుకుంటే మన అంతర్ ప్రపంచం నుండి విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు సముద్రపు ఒడ్డున మన దేహం లాగానే ఒక రూపం లాగా ప్రత్యక్షీకరిస్తాయి.

ఈ రూపం ఇతరులకు కనిపించదు. ఏ శాస్త్ర పరికరాలకు కనిపించదు. మన మైండ్ నుండి వెలువడిన ఆలోచనా తరంగాలు దాని ఫ్రీక్వెన్సీ ని బట్టి భౌతికరూపం సృష్టింపబడుతుంది. దీనినే మిధ్యా భౌతిక రూపం అంటారు.

2) మనం నిరంతరం ఇలాంటి రూపాలను అంతర్ ప్రపంచం నుండి సృష్టిస్తూనే ఉంటాము. ఈ ప్రక్రియ ప్రతిక్షణమూ సాగుతూనే ఉంటుంది. మన ఆలోచనా తరంగాల యొక్క శక్తి సాంద్రత తీవ్రత ఫ్రీక్వెన్సీ మారితే అనగా దాని స్థాయిని బట్టి భౌతిక రూపాలు వేర్వేరు సాంద్రత లతో సృష్టింపబడతాయి. 

దేని ప్రత్యేకత దానికుంటుంది.
మనం మన ఆలోచనల ద్వారా సృష్టింపచేసిన భౌతిక రూపాలకు సృష్టికర్త మనమే అవుతాము.

3) మనం మన మనోశక్తి ద్వారా ఫలానా పరిస్థితులు కావాలని బలంగా కోరుకుంటే మన అంతర్ ప్రపంచం దానిని బాహ్య ప్రపంచంలో భౌతిక సంఘటన గా రూపొందిస్తుంది. కావున జీవితంలో ప్రవేశించే పరిస్థితులకు సంఘటనలకు మనమే సృష్టికర్తలం.

సశేషం.... 

🌹 🌹 🌹 🌹 🌹
గురు బోధ
......................................,.....
ఆత్మ స్వరూపులు అందరికీ శుభోదయం శుభాశీస్సులు
మీరు దైవ వారసులు అను విషయం ఎప్పుడూ జ్ఞప్తికి ఉంచుకోండి. అది ఎప్పుడూ మరువవద్దు.
ఎప్పుడైతే మీరు శరీర దారులుగా, నామ దారులుగా భావించు కుంటారు, మీ జీవితం మీ చేతిలోని కి మీరే తీసుకోవలసి వుంటుంది. అప్పుడు వర్తనము, భవిష్యత్తుకి బాధ్యత మీరే వహించాలి. వర్తమానంలో ఏ కార్యము చేస్తారో దానికి అనుగుణంగా గానే భవిష్యత్తు ఉంటుంది. మీకు తెలియని రహస్యం ఏమిటంటే అందరి జాతకం దైవ అధీనంలో ఉంటుంది. మీ చేతి రేకల బట్టే మీ రత వ్రాయ బడుతుంది.కానీ మీరు మాత్రం దేహదారిగా ఆలోచిస్తూ ప్రక్కవారిని చూస్తూ ఉంటారు. మీరు ఎప్పుడైతే ప్రక్కవారుని చూస్తూ ఉంటారో మీరు మీ దారిని సరిచేసు కోలేరు. మీ రాతను సరిచేసుకోవాలి, అంటే మీ రాతను చూసుకోవాలి, మీ రాతను సరిచేసుకోవాలి. 

మీరు ఎప్పుడైతే దైవ వారసులం అని భావిస్తారో , భావించడం కాదు మరిపోతా రో, అప్పుడు మాత్రమే మీ రాత మారుతుంది. మీ చేతిలో గీత మారితే మీ నొసటన రాత మారుతుంది. మీ నొసటన రాత మరనిదే మీరు ఎన్ని ప్రయత్నాలు చేసినా ఏమి ప్రయోజనం లేదు. అందుకు ఉదాహరణ ఇప్పుడు ఉన్న కాల మాన పరిస్థితులే అందుకు ఉదాహరణ. 

ప్రపంచంలో ఉన్న మనుష్యులు అందరూ  ప్రకృతికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించి వృక్షాలను, కొండలను, వన్య జీవులను, వాటికి ఉనికి లేకుండా చేశారు. ఇప్పుడు వాటిని పాడు చేసిన మనుష్యులకు ఉనికి లేకుండా పోతుంది. దీనికి కారణం ఎవరు? మనుష్యుడు. 

మనిషి ఎప్పుడైతే మానవుడిగా మారతాడో అప్పుడు మాత్రమే మాధవునిగా పరిగణింప బడతారు. మనిషి ఎప్పుడూ తన స్వార్థం కొరకు మాత్రమే ఉంటాడు. మానవుడు సకల చరాచర జీవుల సహా జీవనంలో ఉంటాడు మాధవుడు సకల చరాచర జీవులు సంరక్షణార్థం ఉంటాడు. ఆ స్థితికి వెళ్ళాలి అన్నదే దైవ నిర్ణయం . అలా వెళ్ళ నంత వరకు మనిషి తన తలరాతను తాను మార్చుకో లేడు. ఇది ఎవరికి ఇష్టంలేని సత్యం..... ఇప్పుడు, ఇక ముందు ఇలాగే జరుగుతుంది. ఈ విషయం చదివినా, విన్నా ఆ ఏముందిలే ఎలా జరిగేది అలా జరుగుతుంది ఏమైనా మన చేతిలో ఉందా? అంతా దేవుని చేతిలో ఉంది , మనము మాత్రం ఇలాగే స్వార్థంతో బ్రతికేస్తూ పొదాము. అందరితో పాటు మనము అనుకుంటారు అందరూ.... మరి ఎవరి తలరాతను వారు మార్చుకోవడానికి ఇష్టపడరు గా. మరి వారి తలరాతను ఆ దైవమే మారుస్తుంది. మరి ప్రస్తుత పరిస్తితి రూపంగా......


 🌻 Q 52 :-- సృష్టి, ఫ్రీక్వెన్సీ - 1 🌻

Ans :--
1) చైతన్యశక్తి రూపాంతరం చెంది కోటానుకోట్ల లోకాలుగా వెలిశాయి. మన భూమి అందులో ఒక లోకం. మనం దాన్ని 3d plane అంటాం.

2) frequency ఎక్కువ వున్నప్పుడు పదార్ధస్వరూపం ఒకలా, frequency తక్కువ ఉన్నప్పుడు పదార్ధస్వరూపం ఒకలా ఉంటుంది.
For ex:--fan ని గమనిద్దాం. ఫ్యాన్ మాములుగా తిరిగేటప్పుడు రెక్కలు కనపడతాయి. స్పీడ్ గా తిరిగేటప్పుడు రెక్కలు కనిపించవు.

3) మన దేహం యొక్క frequency పెరిగితే మనకు higher frequency ఉన్న లోకాలు కనపడతాయి. మన దేహం మన ఆలోచనలు lower frequency లో ఉంటే lower frequency ఉన్న లోకాలు కనపడతాయి. మనకంటే ఎక్కువ frequency ఉన్న లోకాలు మనకు కనపడవు.

4) ఈ విశ్వంలో వివిధ లోకాలు వివిధ శక్తిస్తాయిలతో వివిధ frequency లతో చైతన్య పరిణామం చెందుతున్నాయి.
🌹 🌹 🌹 🌹 🌹

Tuesday, 7 July 2020

మహాభాగవతం సప్తమ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము


సప్తమ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము
ప్రహ్లాదునకు రాజ్యపట్టాభిషేకము - త్రిపురాసుర సంహారము
ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
నారద ఉవాచ
నారదుడు వచించెను- వరములను కోరుకొనుట భక్తి యోగమునకు ఆటంకమని బాలుడైన ప్రహ్లాదుడు భావించెను. అందువలన అతడు మందహాసము  చేయుచు భగవానునితో ఇట్లనెను-

ప్రహ్లాద ఉవాచ
ప్రహ్లాదుడు పలికెను) - దేవా! అసురవంశములో పుట్టిన నేను సహజముగా విషయ భోగాసక్తుడను. ఇప్పుడు నన్ను వరములతో ప్రలోభ పెట్టవలదు. నేను ఆ భోగముల సాంగత్యమునకు భయపడి, వాటివలన కలుగు తీవ్రవేదనలను తెలిసికొని వీటిని త్యజింపదలచి, నిన్ను ఆశ్రయించితిని.

ప్రభూ! నాలో భక్తుని లక్షణములు ఉన్నవా? లేవా? అని తెలిసికొనుటకే నీ భక్తుడ నైన నన్ను వరములను కోరుకొమ్మని ప్రేరేపించితివి. ఈ విషయభోగములు హృదయగ్రంథిని  ఇంకను దృఢపఱచి, జనన మరణ చక్రములో పడవేయుచుండును కదా!

ప్రభూ! నీవు సకలలోకములకును గురుడవు. పరమ దయాళుడవగు నీవు భక్తులను పరీక్షింపకయే ఇట్లు పలుకుటకు వేరు కారణము కనబడదు. నీ భక్తుని విషయ భోగములకు గురిచేయునట్టి వరములను నీవు ఎట్లు ప్రసాదించెదవు. తన కోరికలను ప్రసాదింపుము అని కోరువాడు నిజముగా సేవకుడు గాడు. అతడు కేవలము వ్యాపారియే యగును.

తన కోరికలను కోరుకొనుటకై ప్రభువును సేవించువాడు, నిజముగా సేవకుడు గాడు. సేవకుని నుండి  సేవలను అందుకొనుటకై, అతని కోరికలను తీర్చు యజమాని నిజముగా యజమాని కాడు.

నేను నీకు నిష్కామ సేవకుడను. నీవును నాకు నిరపేక్ష స్వామివి. రాజు తన సేవకునకు జీతమిచ్చి, అతని వలన సేవలను అందుకొనును. కాని, నీకు నాకును అట్టి హంబంధము లేదు.

స్వామీ! నీవు వరములను అనుగ్రహించుటలో శ్రేష్ఠుడవు. నేను కోరుకొనిన వరమును ప్రసాదింపదలచినచో, నా హృదయమున ఎట్టి కోరిక అంకురింపకుండ చేయుము. ఇదియే నా కోరిక. హృదయమునందు ఏదేని ఒక కోరిక కలిగినచో ఇంద్రియములు, మనస్సు, ప్రాణములు, దేహము, ధర్మము, ధైర్యము, బుద్ధి, లజ్జ, సంపదలు, తేజస్సు, స్మృతి, సత్యము, మొదలగునవి అన్నియును నష్టమైపోవును సుమా!

పుండరీకాక్షా! మానవుడు తన మనస్సులోని కోరికలను పరిత్యజించి నంతనే, అతనికి భగవత్స్వరూపము ప్రాప్తించును.

పరమపురుషా! నీవు సకల ప్రాణులహృదయములలో విరాజీల్లుచుందువు. ఉదారశిరోమణివి, పరబ్రహ్మ, పరమాత్ముడవు. అద్భుతమైన నృసింహస్వరూపమును ధరించిన శ్రీహరివి. నీ పాదములకడ పదేపదే ప్రణమిల్లుచున్నాను.

నృసింహ భగవానుడు పలికెను- ప్రహ్లాదా! నీవంటి పరమభక్తుడు ఈ లోకమునగాని, పరలోకమునగాని ఏ వస్తువును గూడ ఎన్నడును ఆశింపడు. ఐనను, కేవలము ఒక మన్వంతరము వరకు నా సంతోషము కొరకు నీవు దైత్యులకు అధిపతివై సమస్త భోగములను అనుభవింపుము.

సమస్త ప్రాణుల హృదయములలో యజ్ఞభోక్తయైన ఈశ్వరుడుగా నేనే విరాజిల్లుచుందును. నీవు నీ హృదయములో నన్నే దర్శించుచుందుము. నీకు అత్యంత ప్రియమైన నా లీలా గాథలను వినుచుండుము. సమస్తకర్మలద్వారా నన్ను ఆరాధించుచు నీ ప్రారబ్ధకర్మను నశింపజేయుము.

భోగముల ద్వారా పుణ్యకర్మల ఫలములను, నిష్కామపుణ్య కర్మల ద్వారా పాపములను నశింపజేయుము. సమయము ఆసన్నమైనప్పుడు శరీరమును త్యజించి, సకలబంధముల నుండి ముక్తుడవై నా చెంతకు చేరగలవు. దేవలోకమునందు గూడ జనులు విశుద్ధమైన నీ కీర్తిని గానము చేయుదురు.

నీవు ఒనర్చిన నా యీ స్తుతిని కీర్తించువారును, నన్ను నిన్ను స్మరించిన వారును, తగిన సమయమున కర్మ బంధముల నుండి ముక్తులగుదురు.
ప్రహ్లాద ఉవాచ

ప్రహ్లాదుడు పలికెను- మహేశ్వరా! నీవు వరములను ఇచ్చు వారిలో శ్రేష్ఠుడవు. నిన్ను మరియొక వరమును కోరుచున్నాను, నా తండ్రి నీ తేజఃప్రభావమును తెలిసికొనజాలక సకల చరాచరములకు గురుడవు, సర్వశక్తిమంతుడువు ఐన నిన్ను నిందించెను. "ఈ విష్ణువు నా తమ్ముడైన హిరణ్యాక్షుని వధించిన అపరాధి" అని మిథ్యానిందలు మోపి క్రోధావేశమును అతిక్రమింపలేక అసమర్థుడయ్యెను. అందువలన, నీ భక్తుడైన నాకును ద్రోహమొనర్చెను. దీనబంధూ! నీదృష్టి సోకినంతనే అతడు పవిత్రుడాయెను. ఐనను, దుస్తరమైన అతని పాపములను ప్రక్షాళితమొనర్చి అతనిని పునీతుని గావింపుము. ఇదియే నా ప్రార్థన.

శ్రీభగవానువాచ

శ్రీభగవానుడు పలికెను- పుణ్యాత్ముడా! ప్రహ్లాదా! నీవు వంశపావనుడవు. ఆ వంశమున నీవు జన్మించుటవలన నీ తండ్రియే గాక, అతనికి పూర్వజులైన ఇరువది యొక్క తరముల పితృదేవతలు గూడ పునీతులైరి.

ప్రశాంతచిత్తులు, సమదర్శనులు, సదాచారపరులైన నీ వంటి నా భక్తులు నివసించు దేశములు అన్నియును పవిత్రములైనవి. అంతేగాక, అపవిత్రములైన కీకట దేశములును పునీతములగును.

దైత్యరాజా! నా యందలి భక్తిభావ ప్రభావమున కోరికలు నశించిన వారు సర్వత్ర తమ ఆత్మనే దర్శించుచుందురు. వారు చిన్న, పెద్ద అను భేద భావములు లేకుండ ఏ ప్రాణిని ఎన్నడును హింసింపరు.

ప్రహ్లాదా! నిన్ను అనుసరించువారుగూడ నా భక్తులే యగుదురు. నాయనా! వారందరికిని నీవు ఆదర్శభక్తుడవు అగుదువు. నా అంగస్పర్శవలన నీ తండ్రి పూర్తిగా పవిత్రుడైనాడు. ఐనను, నీవు ఆయనకు అంత్యక్రియలను ఆచరింపుము. నీ వంటి కుమారులను గన్నవారికి ఉత్తమ లోకములే ప్రాప్తించును.

నాయనా! నీవు నీ తండ్రి యొక్క రాజ్య సింహాసనమును అధిష్ఠింపుము. నా యందు మనస్సును నిలిపి నన్ను శరణు పొందుము. బ్రహ్మవేత్తలైన మునీశ్వరుల ఆజ్ఞానుసారము నాకు సేవలను ఒనర్చుచు సకల కార్యములను నిర్వహించుచుండుము.

నారద ఉవాచ
నారదుడు పలికెను- ధర్మరాజా! నృసింహ భగవానుని ఆజ్ఞ మేరకు ప్రహ్లాదుడు తన తండ్రికి అంత్య క్రియలను ఆచరించెను. అనంతరము బ్రాహ్మణోత్తములు అతనికి రాజ్య పట్టాభిషేకమును ఒనర్చిరి.

నృసింహరూపుడుగా నున్న శ్రీహరియొక్క ప్రసన్న వదనమును జూచి, బ్రహ్మదేవుడు ఇతర దేవతలతో గూడి ఆ దేవదేవుని పవిత్ర వచనములతో స్తుతించుచు ఇట్లు పలికెను.

బ్రహ్మోవాచ

బ్రహ్మదేవుడు పలికెను- దేవదేవా! నీవు సకలదేవతలకు ఆరాధ్యుడవు. సర్వాంతర్యామివి. జీవులకు ప్రాణదాతవు. నాకు తండ్రివి. పాపాత్ముడైన ఈ దైత్యుడు  లోకములను బాధించుచుండెను. వానిని వధించి లోకములకు మహోపకార మొనర్చితివి.

నేను సృష్టించినట్టి ఏ ప్రాణి చేతను మరణింపకుండునట్లు, ఈ హిరణ్యకశిపుడు నా నుండి వరమును పొందియుండెను. అందు వలన ఇతడు గర్వోన్మత్తుడు అయ్యెను. తపస్సు చేసి, యోగబలమును సంపాదించిన కారణముగా ఇతడు విశృంఖలుడయ్యెను. వేదోక్త కర్మలను అన్నింటిని చెడగొట్టెను.

దేవా! మా అదృష్టవశమున ఇతని తనయుడైన ప్రహ్లాదకుమారుడు భాగవతోత్తముడయ్యెను. అతనిని నీవు మృత్యుముఖమునుండి రక్షించితివి. నేడు అతడు నిన్ను శరణుజొచ్చెను.

పరమాత్మా! నీ ఈ నృసింహరూపము ఏకాగ్రచిత్తముతో ధ్యానించినవాడను. అన్ని విధముల భయముల నుండి ముక్తుడగును. అంతేగాదు, ఏ ప్రాణిని ఐనను సంహరింపదలచి దగ్గరకు చేరిన మృత్యుదేవత కూడ అతనిని ఏమియు చేయజాలదు.

నృసింహ ఉవాచ

శ్రీనృసింహభగవానుడు పలికెను- పద్మసంభవా! దైత్యులకు ఇట్టి వరములను ఇయ్యరాదు. వారు సహజముగనే క్రూరులు. అట్టివారికి వరములను ఇచ్చినచో, పాములకు పాలుబోసినట్లు అగును.

నారదుడు వచించెను- ధర్మరాజా! నృసింహ భగవానుడు ఈ విధముగా పలికి, బ్రహ్మదేవుని పూజలను స్వీకరించి, అచటనే అంతర్ధానమయ్యెను. సకల ప్రాణులకును అదృశ్యుడయ్యెను.

అనంతరము ప్రహ్లాదుడు బ్రహ్మదేవుని, పరమశివుని, ప్రజాపతులను, దేవతలను భక్తి శ్రద్ధలతో పూజించి, శిరసా ప్రణమిల్లెను.

పిమ్మట, శుక్రాచార్యుడు మొదలగు మునులతో గూడి బ్రహ్మదేవుడు ప్రహ్లాదుని సమస్త దైత్యులకును, దానవులకును ప్రభువుగా జేసెను.

ధర్మరాజా! బ్రహ్మాదిదేవతలు ప్రహ్లాదుని అభినందించి, అతనికి శుభాశీస్సులను పలికిరి. ప్రహ్లాదుడు  గూడా వారందరిని యథాయోగ్యముగా సత్కరించెను. పిమ్మట వారు తమ తమ లోకములకు వెళ్ళిపోయిరి.

యుధిష్ఠిరా! ఈ విధముగా విష్ణుపార్షదులైన జయ విజయులు దితికి పుత్రులై జన్మించిరి. వారుభగవంతుని పైైర భావముతోనైనను తమ హృదయములలో ఆ ప్రభువును నిలుపుకొనిరి. శ్రీహరి వారిని హతమార్చి, ఉద్ధరించెను.

మహర్షుల శాపకారణముగా వారికి అంతటితో ముక్తి లభింపలేదు. వారే మరుజన్మలో రావణ, కుంభకర్ణులను రాక్షసులై జన్మించిరి. వారిని శ్రీరామచంద్రుడు తన బల పరాక్రమములతో హతమార్చెను.

భగవానుడైన శ్రీరాముడు యుద్ధమునందు వారి హృదయములను భిన్నమొనర్చెను. వారు పూర్వజన్మలలో వలెనే భగవంతుని స్మరించుచు తమ దేహములను త్యజించిరి.

వారే ఇప్పుడు ఈ యుగమున శిశుపాల దంతవక్త్రులుగా జన్మించిరి. భగవంతుని యెడ వారికి గల వైర కారణముగా శ్రీకృష్ణునిచే వధింపబడి నీవు చూచుచుండగనే ఆయనలో లీనమైరి.

ధర్మరాజా! శ్రీకృష్ణునియెడ వైరభావముతో నున్న రాజులందరును అవసానదశయందు ఆ స్వామిని స్మరించి, తుమ్మెదచే పట్టు కొనబడిన పురుగువలె, తద్రూపమును పొందిరి. అంతవరకును వారు చేసికొనిన పాపములు అన్నియును ప్రక్షాళితములయ్యెను.

భగవంతునకు ప్రియమైన భక్తులు భేద భావరహితులై అనన్య భక్తి ద్వారా భగవత్స్వరూపమును పొందిరి. ఆ విధముగనే శిశుపాలాదిరాజులు గూడ వైర భావముతో నైనను, ఆ దేవదేవుని స్మరించుటవలన భగవానుని సారూప్యమును పొందిరి.

ధర్మరాజా! భగవంతునిపై ద్వేషము వహించు శిశుపాలాదులకును, ఆయన సారూప్యము ఎట్లు లభించినది? అని నీవు అడిగియుంటివి. దానికి సమాధానమును ఇచ్చియున్నాను.

శ్రీకృష్ణపరమాత్మ వేదవేత్తలైన బ్రాహ్మణుల యెడ పూజ్య భావము కలిగియుండువాడు. ఇది ఆయన యొక్క పవిత్రమైన అవతారముల చరిత్ర. ఇందు దితిపుత్రులైన హిరణ్యాక్ష హిరణ్యకశిపుల సంహారము వర్ణింపబడినది.

ఈ సందర్భమున భాగవతోత్తముడైన ప్రహ్లాదుని యొక్క వృత్తాంతమును, భక్తి, జ్ఞాన, వైరాగ్యములును  వర్ణింపబడినవి. అట్లే జగత్తు యొక్క సృష్టిస్థితి లయములకు కారణమైన శ్రీహరి యొక్క యథార్ధస్వరూపమును, అట్లే ఆ ప్రభువు యొక్క దివ్యగుణములును, లీలలును వర్ణింపబడినవి. కాలక్రమముగా దేవతల, దైత్యుల అధికారముల యందు జరిగిన మార్ఫులు గూడ నిరూపింపబడినవి.

భగవత్ప్రాప్తికి సాధనములైన భాగవత ధర్మములు ఈ గాథయందు తెలుపబడినవి. తెలిసికొనదగిన ఆధ్యాత్మిక విషయములును ఇందులో చక్కగా వివరింపబడినవి.

భగవంతుని పరాక్రమమును గూర్చి తెలుపుచున్న ఈ పవిత్ర వృత్తాంతములను భక్తి, శ్రద్ధలతో కీర్తించిన వారును, వినిన వారును సర్వ కర్మాబంధములనుండి విముక్తులగుదురు.

ఇందు పరమపురుషుడైన పరమాత్మయొక్క ఈ నృసింహావతారగాథయు, హిరణ్యకశిపుని యొక్క ఆయన సేనాపతుల యొక్క వధలును, భక్తశిరోమణియైన ప్రహ్లాదుని పావన చరితము వర్ణింపబడినవి. వీటిని ఏకాగ్రచిత్తముతో వినినవారు, పఠించినవారు, పఠింపజేసినవారు భయరహితమైన పరంధామమును పొందుదురు.

ధర్మరాజా! ఈ మానవలోకములో మీరు మిగుల భాగ్యశాలులు. ఎందుకనగా, సాక్షాత్తు పరబ్రహ్మ పరమాత్మయే మనుష్యరూపమున గుప్తముగా మీ యింట నివసించుచున్నాడు. జగత్తును పునీతమొనర్చునట్టి ఋషులు, మునులు ఆ ప్రభుదర్శనమునకై నలు దిక్కులనుండి పదే పదే మీ ఇంటికి వచ్చుచున్నారు.

శ్రీకృష్ణుడు మాయాస్పర్శ ఏ మాత్రమూ లేని పరమశాంత స్వరూపుడు. ఆయన పరమానంద విగ్రహుడు. ఆ పరబ్రహ్మ పరమాత్మ దర్శనమునకై మహాత్ములు నిరంతరము తహతహ లాడుచుందురు. అట్టి శ్రీకృష్ణుడు మీకు ప్రియమైనవాడు, హితైషి, మేనబావ, పూజ్యుడు, కార్యసహాయకారి, అంతేగాక, సాక్షాత్తుగా గురువు, ఆత్మీయుడు.

సాక్షాత్తు పరమశివుడు, బ్రహ్మదేవుడు, దేవతలు మున్నగువారుగూడ అవాఙ్మానసగోచరుడైన ఆ స్వామి రూపమును వాస్తవముగ వర్ణింపజాలరు. మేమైతే ఆయనకు మౌనముతో భక్తియుక్తులమై సంయమనము ద్వారా నమస్కరించెదము. దానినే ఆ ప్రభువు పూజగా స్వీకరించును. భక్తవత్సలుడైన ఆ ప్రభువు మా పూజలను స్వీకరించి, మమ్ము అనుగ్రహించుగాక!
ధర్మరాజా! శ్రీకృష్ణుడు ఒక్కడే ఆరాధ్యదైవము. పూర్వకాలమునందు గొప్ప మాయావియైన మయాసురుడు శంకరుని యొక్క కీర్తికి కళంకము తెచ్చుటకు ప్రయత్నించెను. అప్పుడు పరమాత్ముడైన శ్రీకృష్ణుడు ఒక్కడే ఆయన యశస్సును రక్షించి విస్తరింపజేసెను.

రాజోవాచ

యుధిష్ఠిరుడు నుడివెను నారద మహర్షీ! మయాదానవుడు ఏ కార్యముద్వారా జగదీశ్వరుడైన శివుని యశస్సును నష్ట పరుచదలచెను? శ్రీకృష్ణభగవానుడు ఆయన కీర్తిని ఎట్లు రక్షించెను? దయతో వివరింపుము.

నారద ఉవాచ

నారద మహర్షి నుడివెను ఒకానొకసారి శ్రీకృష్ణ భగవానునిచే శక్తిని పొంది, దేవతలు యుద్ధమున అసురులను జయించిరి. అపుడు అసురులు అందరును మాయావులకు పరమగురువైన మయదానవుని శరణు జొచ్చిరి.

శక్తిశాలియైన మయాసురుడు బంగారము, వెండి, ఇనుములతో మూడు పురములను నిర్మించి ఇచ్చెను. అవి విమానాకారములో ఉండెను. వాటి గమనాగమనములు ఎవ్వరికిని తెలియకుండెను. అవి అపరిమితమైన యుద్ధసామాగ్రితో నిండియుండెను.

ధర్మరాజా! దైత్య సేనాధిపతుల మనస్సులలో ముల్లోకముల పైనను, లోకపాలుర యెడలను వైరభావము ఉండెను. ఇప్పుడు దానిని స్మరించుచు, వారు తమ మూడు విమానములయందు దాగికొని, వాటి ద్వారా వారిని అందరిని అంతమొందింపసాగిరి.

అంతట లోకపాలురతో గూడి, ప్రజలు అందరును పరమేశ్వరుని శరణుజొచ్చి ఇట్లు ప్రార్దించిరి.- "ప్రభూ! అసురులు త్రిపురములలో నుండి మమ్ములను నాశమొందించుచున్నారు. దేవా! నీవారమైన మమ్ములను రక్షింపుము"

దేవతల ప్రార్థనలను విని, దయాళువైన పరమశివుడు 'భయపడకుడు' అని పలికి తన ధనుస్సునందు బాణములను సంధించి, ఆ మూడు పురములపై ప్రయోగించెను.

సూర్యమండలము నుండి వెలువడు కిరణములవలె పరమేశ్వరుని బాణమునుండి అసంఖ్యాకములైన బాణములు వెలువడెను. వాటినుండి అగ్నిజ్వాలలు బయలుదేరుచుండెను. ఆ కారణముగా పురములు కనబడకుందెను.

పరమేశ్వరుని బాణముల తాకిడికి ఆ విమానములలోని వారందరును అసువులను బాసి, క్రిందబడిపోవుచుండిరి. మహా మాయావియైన మయుడు పెక్కు మాయోపాయములను ఎరిగినవాడు. అందువలన అతడు తస మాయల ద్వారా వారిని బ్రతికించుచు తాను నిర్మించిన అమృతకూపమునందు పడవేయుచుండెను.

ఆ సిద్ధామృతము యొక్క రస స్పర్శచే అసురుల శరీరములు మిక్కిలి తేజస్సుతో ఒప్పుచు  వజ్రమువలె బలిష్ఠములగు చుండెను. అంతట వారు మేఘములను చీల్చుకొని  వచ్చుచున్న మెరుపు తీగలవలె లేచి నిలబడుచుండిరి.

మహాదేవుడు తన సంకల్పము నెరవేరక పోవుటచే నిరాశకు లోనగుచుండెను. శ్రీకృష్ణభగవానుడు అతనిని జూచి, అసురులను జయించుటకు ఒక ఉపాయమును పన్నెను.

వెంటనే శ్రీమహావిష్ణువు గోవుగను, బ్రహ్మదేవుడు దూడగను మారిపోయిరి. వారు ఇద్దరు మధ్యాహ్న సమయమున అభిజిన్మూహూర్తమునందు ఆ మూడుపురముల యందు ప్రవేశించి, అమృత కూపము నందలి అమృతమును త్రాగివేసిరి.

ఆ అమృతకూపమును రక్షించు దైత్యులు ఆ ఆవును, దూడను చూచుచున్నప్పటికిని విష్ణుమాయా మోహితులై వాటిని అడ్డగింపరైరి. పెక్కు ఉపాయములను ఎరిగిన మయాసురునకు ఈ విషయము తెలిసెను. అప్పుడు అతడు భగవంతుని ఈ లీలను స్మరించినంత మాత్రముననే అతనికి ఎట్టి శోకమూ కలుగలేదు. అప్పుడు అమృతరక్షకులైన అసురులతో ఇట్లనెను- "సోదరులారా! దేవతలు, అసురులు, మానవులు మరే ప్రాణికైనను తమకు, ఇతరులకు విధింపబడిన ప్రారబ్ధమును తుడిచిపెట్టలేరు. కానున్నది కాకమానదు కదా! శోకించనందువలన ప్రయోజనము ఏమి?" అనంతరము శ్రీకృష్ణభగవానుడు తన శక్తులతో శంకరునకు యుద్ధ సామాగ్రిని సమకూర్చెను.

ఆ ప్రభువు ధర్మముతో రథమును, జ్ఞానముచే సారథిని, వైరాగ్యముచే ధ్వజమును, ఐశ్వర్యముల ద్వారా గుర్రములను, తపోబలముతో ధనుస్సును, విద్యచే కవచమును, క్రియలచే బాణములను నిర్మించెను. తన ఇతర శక్తుల ద్వారా ఇతర వస్తువులను నిర్మించెను.

ఆ సామాగ్రులతో సన్నద్ధుడైన శంకర భగవానుడు రథమును అధిరోహించి, ధనుర్బాణములను ధరించెను. అభిజిన్ముహూర్తమున ధనుస్సునందు బాణములను సంధించి, దుర్భేద్యమైన ఆ మూడు విమానములను భస్మమొనర్చెను. ధర్మరాజా! ఆ సమయమున స్వర్గమునందు దుందుభులు మ్రోగెను. వందలకొలది విమానములు ఆకాశమునందు గుంపులు గట్టెను. దేవతలు, ఋషులు, పితృదేవతలు, సిద్ధులు ఆనందముతో జయజయధ్వానములు పలికిరి. పుష్పవర్షములు కురిపించిరి. అప్సరసలు నృత్యములు చేసిరి.

ధర్మరాజా! ఈ విధముగా మూడు పురములను దహించి, పరమశివుడు పురారి అని ప్రసిద్ధికెక్కెను. బ్రహ్మాది దేవతలు ఆ శంకరభగవానుని స్తుతించుచు తమ తమ లోకములకు వెళ్ళిపోయిరి.

సకల ప్రాణులకును ఆత్మస్వరూపుడు, జగద్గురువు ఐన శ్రీకృష్ణభగవానుడు తస మాయచే మానవులవలె లీలలను నెరపెను. లోకపావనుడైన ఆ స్వామి యొక్క లీలలను, బలపరాక్రమములను ఋషులు కీర్తించిరి. లోకములను పావనము చేయునట్టి ఆ స్వామి గాథలను గురుంచి ఇంకను ఏమి చెప్పవలెను?
ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం సప్తమస్కంధే దశమోఽధ్యాయః (10)
ఇది భాగవత మహాపురాణమునందలి సప్తమ స్కంధమునందు పదియవ అధ్యాయము (10)
🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

***


7.7.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము

ప్రహ్లాదునకు రాజ్యపట్టాభిషేకము - త్రిపురాసుర సంహారము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

నారద ఉవాచ

10.1 (ప్రథమ శ్లోకము)

భక్తియోగస్య తత్సర్వమంతరాయతయార్భకః|

మన్యమానో హృషీకేశం స్మయమాన ఉవాచ హ॥6021॥

నారదుడు వచించెను- వరములను కోరుకొనుట భక్తి యోగమునకు ఆటంకమని బాలుడైన ప్రహ్లాదుడు భావించెను. అందువలన అతడు మందహాసము  చేయుచు భగవానునితో ఇట్లనెను-

ప్రహ్లాద ఉవాచ

10.2 (రెండవ శ్లోకము)

మా మాం ప్రలోభయోత్పత్త్యాఽఽసక్తంకామేషు తైర్వరైః|

తత్సంగభీతో నిర్విణ్ణో ముముక్షుస్త్వాముపాశ్రితః॥6012॥

ప్రహ్లాదుడు పలికెను) - దేవా! అసురవంశములో పుట్టిన నేను సహజముగా విషయ భోగాసక్తుడను. ఇప్పుడు నన్ను వరములతో ప్రలోభ పెట్టవలదు. నేను ఆ భోగముల సాంగత్యమునకు భయపడి, వాటివలన కలుగు తీవ్రవేదనలను తెలిసికొని వీటిని త్యజింపదలచి, నిన్ను ఆశ్రయించితిని.

10.3 (మూడవ శ్లోకము)

భృత్యలక్షణజిజ్ఞాసుర్భక్తం కామేష్వచోదయత్|

భవాన్ సంసారబీజేషు హృదయగ్రంథిషు ప్రభో॥6023॥

ప్రభూ! నాలో భక్తుని లక్షణములు ఉన్నవా? లేవా? అని తెలిసికొనుటకే నీ భక్తుడ నైన నన్ను వరములను కోరుకొమ్మని ప్రేరేపించితివి. ఈ విషయభోగములు హృదయగ్రంథిని  ఇంకను దృఢపఱచి, జనన మరణ చక్రములో పడవేయుచుండును కదా!

10.4 (నాలుగవ శ్లోకము)

నాన్యథా తేఽఖిలగురో ఘటేత కరుణాత్మనః|

యస్త ఆశిష ఆశాస్తే న స భృత్యః స వై వణిక్॥6024॥

ప్రభూ! నీవు సకలలోకములకును గురుడవు. పరమ దయాళుడవగు నీవు భక్తులను పరీక్షింపకయే ఇట్లు పలుకుటకు వేరు కారణము కనబడదు. నీ భక్తుని విషయ భోగములకు గురిచేయునట్టి వరములను నీవు ఎట్లు ప్రసాదించెదవు. తన కోరికలను ప్రసాదింపుము అని కోరువాడు నిజముగా సేవకుడు గాడు. అతడు కేవలము వ్యాపారియే యగును.

10.5 (ఐదవ శ్లోకము)

ఆశాసానో న వై భృత్యః స్వామిన్యాశిష ఆత్మనః|

న స్వామీ భృత్యతః స్వామ్యమిచ్ఛన్ యో రాతి చాశిషః॥6025॥

తన కోరికలను కోరుకొనుటకై ప్రభువును సేవించువాడు, నిజముగా సేవకుడు గాడు. సేవకుని నుండి  సేవలను అందుకొనుటకై, అతని కోరికలను తీర్చు యజమాని నిజముగా యజమాని కాడు.

10.6 (ఆరవ శ్లోకము)

అహం త్వకామస్త్వద్భక్తస్త్వం చ స్వామ్యనపాశ్రయః|

నాన్యథేహావయోరర్థో రాజసేవకయోరివ॥6026॥

నేను నీకు నిష్కామ సేవకుడను. నీవును నాకు నిరపేక్ష స్వామివి. రాజు తన సేవకునకు జీతమిచ్చి, అతని వలన సేవలను అందుకొనును. కాని, నీకు నాకును అట్టి హంబంధము లేదు.

10.7 (ఏడవ శ్లోకము)

యది దాస్యసి మే కామాన్ వరాంస్త్వం వరదర్షభ|

కామానాం హృద్యసంరోహం భవతస్తు వృణే వరమ్॥6027॥

10.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

ఇంద్రియాణి మనః ప్రాణ ఆత్మా ధర్మో ధృతిర్మతిః|

హ్రీః శ్రీస్తేజః స్మృతిః సత్యం యస్య నశ్యంతి జన్మనా॥6028॥

స్వామీ! నీవు వరములను అనుగ్రహించుటలో శ్రేష్ఠుడవు. నేను కోరుకొనిన వరమును ప్రసాదింపదలచినచో, నా హృదయమున ఎట్టి కోరిక అంకురింపకుండ చేయుము. ఇదియే నా కోరిక. హృదయమునందు ఏదేని ఒక కోరిక కలిగినచో ఇంద్రియములు, మనస్సు, ప్రాణములు, దేహము, ధర్మము, ధైర్యము, బుద్ధి, లజ్జ, సంపదలు, తేజస్సు, స్మృతి, సత్యము, మొదలగునవి అన్నియును నష్టమైపోవును సుమా!

10.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

విముంచతి యదా కామాన్ మానవో మనసి స్థితాన్|

తర్హ్యేవ పుండరీకాక్ష భగవత్త్వాయ కల్పతే॥6028॥

పుండరీకాక్షా! మానవుడు తన మనస్సులోని కోరికలను పరిత్యజించి నంతనే, అతనికి భగవత్స్వరూపము ప్రాప్తించును.

10.10 (పదియవ శ్లోకము)

ఓం నమో భగవతే తుభ్యం పురుషాయ మహాత్మనే|

హరయేఽద్భుతసింహాయ బ్రహ్మణే పరమాత్మనే॥6030॥

పరమపురుషా! నీవు సకల ప్రాణులహృదయములలో విరాజీల్లుచుందువు. ఉదారశిరోమణివి, పరబ్రహ్మ, పరమాత్ముడవు. అద్భుతమైన నృసింహస్వరూపమును ధరించిన శ్రీహరివి. నీ పాదములకడ పదేపదే ప్రణమిల్లుచున్నాను.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పదియవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

7.7.2020    సాయం కాల సందేశము


వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం


సప్తమ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము


ప్రహ్లాదునకు రాజ్యపట్టాభిషేకము - త్రిపురాసుర సంహారము


ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ

🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

నృసింహ ఉవాచ


10.11 (పదకొండవ శ్లోకము)


నైకాంతినో మే మయి జాత్విహాశిష ఆశాసతేఽముత్ర చ యే భవద్విధాః|


అథాపి మన్వంతరమేతదత్ర  దైత్యేశ్వరాణామనుభుంక్ష్వ భోగాన్॥6031॥


నృసింహ భగవానుడు పలికెను- ప్రహ్లాదా! నీవంటి పరమభక్తుడు ఈ లోకమునగాని, పరలోకమునగాని ఏ వస్తువును గూడ ఎన్నడును ఆశింపడు. ఐనను, కేవలము ఒక మన్వంతరము వరకు నా సంతోషము కొరకు నీవు దైత్యులకు అధిపతివై సమస్త భోగములను అనుభవింపుము.


10.12 (పడ్రెండవ శ్లోకము)


కథా మదీయా జుషమాణః ప్రియాస్త్వమావేశ్య మామాత్మని సంతమేకమ్|


సర్వేషు భూతేష్వధియజ్ఞమీశం యజస్వ యోగేన చ కర్మ హిన్వన్॥6032॥


సమస్త ప్రాణుల హృదయములలో యజ్ఞభోక్తయైన ఈశ్వరుడుగా నేనే విరాజిల్లుచుందును. నీవు నీ హృదయములో నన్నే దర్శించుచుందుము. నీకు అత్యంత ప్రియమైన నా లీలా గాథలను వినుచుండుము. సమస్తకర్మలద్వారా నన్ను ఆరాధించుచు నీ ప్రారబ్ధకర్మను నశింపజేయుము.


10.13 (పదమూడవ శ్లోకము)


భోగేన పుణ్యం కుశలేన పాపం  కలేవరం కాలజవేన హిత్వా|


కీర్తిం విశుద్ధాం సురలోకగీతాం  వితాయ మామేష్యసి ముక్తబంధః॥6033॥


భోగముల ద్వారా పుణ్యకర్మల ఫలములను, నిష్కామపుణ్య కర్మల ద్వారా పాపములను నశింపజేయుము. సమయము ఆసన్నమైనప్పుడు శరీరమును త్యజించి, సకలబంధముల నుండి ముక్తుడవై నా చెంతకు చేరగలవు. దేవలోకమునందు గూడ జనులు విశుద్ధమైన నీ కీర్తిని గానము చేయుదురు.


10.14 (పదునాలుగవ శ్లోకము)


య ఏతత్కీర్తయేన్మహ్యం త్వయా గీతమిదం నరః|


త్వాం చ మాం చ స్మరన్ కాలే కర్మబంధాత్ప్రముచ్యతే॥6034॥


నీవు ఒనర్చిన నా యీ స్తుతిని కీర్తించువారును, నన్ను నిన్ను స్మరించిన వారును, తగిన సమయమున కర్మ బంధముల నుండి ముక్తులగుదురు.


ప్రహ్లాద ఉవాచ


10.15 (పదునైదవ శ్లోకము)


వరం వరయ ఏతత్తే వరదేశాన్మహేశ్వర|


యదనిందత్పితా మే త్వామవిద్వాంస్తేజ ఐశ్వరం॥6035॥


10.16 (పదునారవ శ్లోకము)


విద్ధామర్షాశయః సాక్షాత్సర్వలోకగురుం ప్రభుం|


భ్రాతృహేతి మృషాదృష్టిస్త్వద్భక్తే మయి చాఘవాన్॥6036॥


10.17 (పదునేడవ శ్లోకము)


తస్మాత్పితా మే పూయేత దురంతాద్దుస్తరాదఘాత్|


పూతస్తేఽపాంగసందృష్టస్తదా కృపణవత్సల॥6037॥


ప్రహ్లాదుడు పలికెను- మహేశ్వరా! నీవు వరములను ఇచ్చు వారిలో శ్రేష్ఠుడవు. నిన్ను మరియొక వరమును కోరుచున్నాను, నా తండ్రి నీ తేజఃప్రభావమును తెలిసికొనజాలక సకల చరాచరములకు గురుడవు, సర్వశక్తిమంతుడువు ఐన నిన్ను నిందించెను. "ఈ విష్ణువు నా తమ్ముడైన హిరణ్యాక్షుని వధించిన అపరాధి" అని మిథ్యానిందలు మోపి క్రోధావేశమును అతిక్రమింపలేక అసమర్థుడయ్యెను. అందువలన, నీ భక్తుడైన నాకును ద్రోహమొనర్చెను. దీనబంధూ! నీదృష్టి సోకినంతనే అతడు పవిత్రుడాయెను. ఐనను, దుస్తరమైన అతని పాపములను ప్రక్షాళితమొనర్చి అతనిని పునీతుని గావింపుము. ఇదియే నా ప్రార్థన.


శ్రీభగవానువాచ


10.18 (పదునెనిమిదవ శ్లోకము)


త్రిఃసప్తభిః పితా పూతః పితృభిః సహ తేఽనఘ|


యత్సాధోఽస్య గృహే జాతో భవాన్ వై కులపావనః॥6038॥


శ్రీభగవానుడు పలికెను- పుణ్యాత్ముడా! ప్రహ్లాదా! నీవు వంశపావనుడవు. ఆ వంశమున నీవు జన్మించుటవలన నీ తండ్రియే గాక, అతనికి పూర్వజులైన ఇరువది యొక్క తరముల పితృదేవతలు గూడ పునీతులైరి.


10.19 (పందొమ్మిదివ శ్లోకము)


యత్ర యత్ర చ మద్భక్తాః ప్రశాంతాః సమదర్శినః|


సాధవః సముదాచారాస్తే పూయంత్యపి కీకటాః॥6039॥


ప్రశాంతచిత్తులు, సమదర్శనులు, సదాచారపరులైన నీ వంటి నా భక్తులు నివసించు దేశములు అన్నియును పవిత్రములైనవి. అంతేగాక, అపవిత్రములైన కీకట దేశములును పునీతములగును.


10.20 (ఇరువదియవ శ్లోకము)


సర్వాత్మనా న హింసంతి భూతగ్రామేషు కించన|


ఉచ్చావచేషు దైత్యేంద్ర మద్భావేన గతస్పృహాః॥6040॥


దైత్యరాజా! నా యందలి భక్తిభావ ప్రభావమున కోరికలు నశించిన వారు సర్వత్ర తమ ఆత్మనే దర్శించుచుందురు. వారు చిన్న, పెద్ద అను భేద భావములు లేకుండ ఏ ప్రాణిని ఎన్నడును హింసింపరు.


(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పదియవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)



🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏



8.7.2020    ప్రాతః కాల సందేశము


వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం


సప్తమ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము


ప్రహ్లాదునకు రాజ్యపట్టాభిషేకము - త్రిపురాసుర సంహారము


ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ

🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

10.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)


భవంతి పురుషా లోకే మద్భక్తాస్త్వామనువ్రతాః|


భవాన్ మే ఖలు భక్తానాం సర్వేషాం ప్రతిరూపధృక్॥6041॥


10.22 (ఇరువది రెండవ శ్లోకము)


కురు త్వం ప్రేతకృత్యాని పితుః పూతస్య సర్వశః|


మదంగస్పర్శనేనాంగ లోకాన్ యాస్యతి సుప్రజాః॥6042॥


ప్రహ్లాదా! నిన్ను అనుసరించువారుగూడ నా భక్తులే యగుదురు. నాయనా! వారందరికిని నీవు ఆదర్శభక్తుడవు అగుదువు. నా అంగస్పర్శవలన నీ తండ్రి పూర్తిగా పవిత్రుడైనాడు. ఐనను, నీవు ఆయనకు అంత్యక్రియలను ఆచరింపుము. నీ వంటి కుమారులను గన్నవారికి ఉత్తమ లోకములే ప్రాప్తించును.


10.23 (ఇరువది మూడవ శ్లోకము)


పిత్ర్యం చ స్థానమాతిష్ఠ యథోక్తం బ్రహ్మవాదిభిః|


మయ్యావేశ్య మనస్తాత కురు కర్మాణి మత్పరః॥6043॥


నాయనా! నీవు నీ తండ్రి యొక్క రాజ్య సింహాసనమును అధిష్ఠింపుము. నా యందు మనస్సును నిలిపి నన్ను శరణు పొందుము. బ్రహ్మవేత్తలైన మునీశ్వరుల ఆజ్ఞానుసారము నాకు సేవలను ఒనర్చుచు సకల కార్యములను నిర్వహించుచుండుము.


నారద ఉవాచ


10.24 (ఇరువది నాలుగవ శ్లోకము)


ప్రహ్లాదోఽపి తథా చక్రే పితుర్యత్సాంపరాయికమ్|


యథాఽఽహ భగవాన్ రాజన్నభిషిక్తో ద్విజోత్తమైః॥6044॥


నారదుడు పలికెను- ధర్మరాజా! నృసింహ భగవానుని ఆజ్ఞ మేరకు ప్రహ్లాదుడు తన తండ్రికి అంత్య క్రియలను ఆచరించెను. అనంతరము బ్రాహ్మణోత్తములు అతనికి రాజ్య పట్టాభిషేకమును ఒనర్చిరి.


10.25 (ఇరువది ఐదవ శ్లోకము)


ప్రసాదసుముఖం దృష్ట్వా బ్రహ్మా నరహరిం హరిమ్|


స్తుత్వా వాగ్భిః పవిత్రాభిః ప్రాహ దేవాదిభిర్వృతః॥6045॥


నృసింహరూపుడుగా నున్న శ్రీహరియొక్క ప్రసన్న వదనమును జూచి, బ్రహ్మదేవుడు ఇతర దేవతలతో గూడి ఆ దేవదేవుని పవిత్ర వచనములతో స్తుతించుచు ఇట్లు పలికెను.


బ్రహ్మోవాచ


10.26(ఇరువది ఆరవ శ్లోకము)


దేవదేవాఖిలాధ్యక్ష భూతభావన పూర్వజ|


దిష్ట్యా తే నిహతః పాపో లోకసంతాపనోఽసురః॥6046॥


బ్రహ్మదేవుడు పలికెను- దేవదేవా! నీవు సకలదేవతలకు ఆరాధ్యుడవు. సర్వాంతర్యామివి. జీవులకు ప్రాణదాతవు. నాకు తండ్రివి. పాపాత్ముడైన ఈ దైత్యుడు  లోకములను బాధించుచుండెను. వానిని వధించి లోకములకు మహోపకార మొనర్చితివి.


10.27 (ఇరువది ఏడవ శ్లోకము)


యోఽసౌ లబ్ధవరో మత్తో న వధ్యో మమ సృష్టిభిః|


తపోయోగబలోన్నద్ధః సమస్తనిగమానహన్॥6047॥


నేను సృష్టించినట్టి ఏ ప్రాణి చేతను మరణింపకుండునట్లు, ఈ హిరణ్యకశిపుడు నా నుండి వరమును పొందియుండెను. అందు వలన ఇతడు గర్వోన్మత్తుడు అయ్యెను. తపస్సు చేసి, యోగబలమును సంపాదించిన కారణముగా ఇతడు విశృంఖలుడయ్యెను. వేదోక్త కర్మలను అన్నింటిని చెడగొట్టెను.


10.28 (ఇరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)


దిష్ట్యాస్య తనయః సాధుర్మహాభాగవతోఽర్భకః|


త్వయా విమోచితో మృత్యోర్దిష్ట్యా త్వాం సమితోఽధునా॥6048॥


దేవా! మా అదృష్టవశమున ఇతని తనయుడైన ప్రహ్లాదకుమారుడు భాగవతోత్తముడయ్యెను. అతనిని నీవు మృత్యుముఖమునుండి రక్షించితివి. నేడు అతడు నిన్ను శరణుజొచ్చెను.


10.29 (ఇరువది తొమ్మిదవ శ్లోకము)


ఏతద్వపుస్తే భగవన్ ధ్యాయతః ప్రయతాత్మనః|


సర్వతో గోప్తృ సంత్రాసాన్మృత్యోరపి జిఘాంసతః॥6049॥


పరమాత్మా! నీ ఈ నృసింహరూపము ఏకాగ్రచిత్తముతో ధ్యానించినవాడను. అన్ని విధముల భయముల నుండి ముక్తుడగును. అంతేగాదు, ఏ ప్రాణిని ఐనను సంహరింపదలచి దగ్గరకు చేరిన మృత్యుదేవత కూడ అతనిని ఏమియు చేయజాలదు.


నృసింహ ఉవాచ


10.30 (ముప్పదియవ శ్లోకము)


మైవం వరోఽసురాణాం తే ప్రదేయః పద్మసంభవ|


వరః క్రూరనిసర్గాణామహీనామమృతం యథా॥6050॥


శ్రీనృసింహభగవానుడు పలికెను- పద్మసంభవా! దైత్యులకు ఇట్టి వరములను ఇయ్యరాదు. వారు సహజముగనే క్రూరులు. అట్టివారికి వరములను ఇచ్చినచో, పాములకు పాలుబోసినట్లు అగును.


(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పదియవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)



🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

8.7.2020    సాయం కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము

ప్రహ్లాదునకు రాజ్యపట్టాభిషేకము - త్రిపురాసుర సంహారము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

నారద ఉవాచ

10.31 (ముప్పది ఒకటవ శ్లోకము)

ఇత్యుక్త్వా భగవాన్ రాజంస్తత్రైవాంతర్దధే హరిః|

అదృశ్యః సర్వభూతానాం పూజితః పరమేష్ఠినా॥6051॥

నారదుడు వచించెను- ధర్మరాజా! నృసింహ భగవానుడు ఈ విధముగా పలికి, బ్రహ్మదేవుని పూజలను స్వీకరించి, అచటనే అంతర్ధానమయ్యెను. సకల ప్రాణులకును అదృశ్యుడయ్యెను.

10.32 (ముప్పది రెండవ శ్లోకము)

తతః సంపూజ్య శిరసా వవందే పరమేష్ఠినమ్|

భవం ప్రజాపతీన్ దేవాన్ ప్రహ్లాదో భగవత్కలాః॥6052॥

అనంతరము ప్రహ్లాదుడు బ్రహ్మదేవుని, పరమశివుని, ప్రజాపతులను, దేవతలను భక్తి శ్రద్ధలతో పూజించి, శిరసా ప్రణమిల్లెను.

10.33 (ముప్ఫది మూడవ శ్లోకము)

తతః కావ్యాదిభిః సార్ధం మునిభిః కమలాసనః|

దైత్యానాం దానవానాం చ ప్రహ్లాదమకరోత్పతిమ్॥6053॥

పిమ్మట, శుక్రాచార్యుడు మొదలగు మునులతో గూడి బ్రహ్మదేవుడు ప్రహ్లాదుని సమస్త దైత్యులకును, దానవులకును ప్రభువుగా జేసెను.

10.34 (ముప్పది నాలుగవ శ్లోకము)

ప్రతినంద్య తతో దేవాః ప్రయుజ్య పరమాశిషః|

స్వధామాని యయూ రాజన్ బ్రహ్మాద్యాః ప్రతిపూజితాః॥6054॥

ధర్మరాజా! బ్రహ్మాదిదేవతలు ప్రహ్లాదుని అభినందించి, అతనికి శుభాశీస్సులను పలికిరి. ప్రహ్లాదుడు  గూడా వారందరిని యథాయోగ్యముగా సత్కరించెను. పిమ్మట వారు తమ తమ లోకములకు వెళ్ళిపోయిరి.

10.35 (ముప్పది ఐదవ శ్లోకము)

ఏవం తౌ పార్షదౌ విష్ణోః పుత్రత్వం ప్రాపితౌ దితేః|

హృది స్థితేన హరిణా వైరభావేన తౌ హతౌ॥6055॥

యుధిష్ఠిరా! ఈ విధముగా విష్ణుపార్షదులైన జయ విజయులు దితికి పుత్రులై జన్మించిరి. వారుభగవంతుని పైైర భావముతోనైనను తమ హృదయములలో ఆ ప్రభువును నిలుపుకొనిరి. శ్రీహరి వారిని హతమార్చి, ఉద్ధరించెను.

10.36 (ముప్పది ఆరవ శ్లోకము)

పునశ్చ విప్రశాపేన రాక్షసౌ తౌ బభూవతుః|

కుంభకర్ణదశగ్రీవౌ హతౌ తౌ రామవిక్రమైః॥6056॥

మహర్షుల శాపకారణముగా వారికి అంతటితో ముక్తి లభింపలేదు. వారే మరుజన్మలో రావణ, కుంభకర్ణులను రాక్షసులై జన్మించిరి. వారిని శ్రీరామచంద్రుడు తన బల పరాక్రమములతో హతమార్చెను.

10.37 (ముప్పది ఏడవ శ్లోకము)

శయానౌ యుధి నిర్భిన్నహృదయౌ రామసాయకైః|

తచ్చిత్తౌ జహతుర్దేహం యథా ప్రాక్తనజన్మని॥6057॥

భగవానుడైన శ్రీరాముడు యుద్ధమునందు వారి హృదయములను భిన్నమొనర్చెను. వారు పూర్వజన్మలలో వలెనే భగవంతుని స్మరించుచు తమ దేహములను త్యజించిరి.

10.38 (ముప్పది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

తావిహాథ పునర్జాతౌ శిశుపాలకరూషజౌ|

హరౌ వైరానుబంధేన పశ్యతస్తే సమీయతుః॥6058॥

వారే ఇప్పుడు ఈ యుగమున శిశుపాల దంతవక్త్రులుగా జన్మించిరి. భగవంతుని యెడ వారికి గల వైర కారణముగా శ్రీకృష్ణునిచే వధింపబడి నీవు చూచుచుండగనే ఆయనలో లీనమైరి.

10.39 (ముప్పది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

ఏనః పూర్వకృతం యత్తద్రాజానః కృష్ణవైరిణః|

జహుస్త్వంతే తదాత్మానః కీటః పేశస్కృతో యథా॥6059॥

ధర్మరాజా! శ్రీకృష్ణునియెడ వైరభావముతో నున్న రాజులందరును అవసానదశయందు ఆ స్వామిని స్మరించి, తుమ్మెదచే పట్టు కొనబడిన పురుగువలె, తద్రూపమును పొందిరి. అంతవరకును వారు చేసికొనిన పాపములు అన్నియును ప్రక్షాళితములయ్యెను.

10.40 (నలుబదియవ శ్లోకము)

యథా యథా భగవతో భక్త్యా పరమయాభిదా|

నృపాశ్చైద్యాదయః సాత్మ్యం హరేస్తచ్చింతయా యయుః॥6060॥

భగవంతునకు ప్రియమైన భక్తులు భేద భావరహితులై అనన్య భక్తి ద్వారా భగవత్స్వరూపమును పొందిరి. ఆ విధముగనే శిశుపాలాదిరాజులు గూడ వైర భావముతో నైనను, ఆ దేవదేవుని స్మరించుటవలన భగవానుని సారూప్యమును పొందిరి.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పదియవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

9.7.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము

ప్రహ్లాదునకు రాజ్యపట్టాభిషేకము - త్రిపురాసుర సంహారము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉


10.41 (నలుబది ఒకటవ శ్లోకము)

ఆఖ్యాతం సర్వమేతత్తే యన్మాం త్వం పరిపృష్టవాన్|

దమఘోషసుతాదీనాం హరేః సాత్మ్యమపి ద్విషామ్॥6061॥

ధర్మరాజా! భగవంతునిపై ద్వేషము వహించు శిశుపాలాదులకును, ఆయన సారూప్యము ఎట్లు లభించినది? అని నీవు అడిగియుంటివి. దానికి సమాధానమును ఇచ్చియున్నాను.

10.42 (నలుబది రెండవ శ్లోకము)

ఏషా బ్రహ్మణ్యదేవస్య కృష్ణస్య చ మహాత్మనః|

అవతారకథా పుణ్యా వధో యత్రాదిదైత్యయోః॥6062॥

శ్రీకృష్ణపరమాత్మ వేదవేత్తలైన బ్రాహ్మణుల యెడ పూజ్య భావము కలిగియుండువాడు. ఇది ఆయన యొక్క పవిత్రమైన అవతారముల చరిత్ర. ఇందు దితిపుత్రులైన హిరణ్యాక్ష హిరణ్యకశిపుల సంహారము వర్ణింపబడినది.

10.43 (నలుబది మూడవ శ్లోకము)

ప్రహ్లాదస్యానుచరితం మహాభాగవతస్య చ|

భక్తిర్జ్ఞానం విరక్తిశ్చ యాథాత్మ్యం చాస్య వై హరేః॥6063॥

10.44 (నలుబది నాలుగవ శ్లోకము)

సర్గస్థిత్యప్యయేశస్య గుణకర్మానువర్ణనం|

పరావరేషాం స్థానానాం కాలేన వ్యత్యయో మహాన్॥6064॥

ఈ సందర్భమున భాగవతోత్తముడైన ప్రహ్లాదుని యొక్క వృత్తాంతమును, భక్తి, జ్ఞాన, వైరాగ్యములును  వర్ణింపబడినవి. అట్లే జగత్తు యొక్క సృష్టిస్థితి లయములకు కారణమైన శ్రీహరి యొక్క యథార్ధస్వరూపమును, అట్లే ఆ ప్రభువు యొక్క దివ్యగుణములును, లీలలును వర్ణింపబడినవి. కాలక్రమముగా దేవతల, దైత్యుల అధికారముల యందు జరిగిన మార్ఫులు గూడ నిరూపింపబడినవి.

10.45 (నలుబది ఐదవ శ్లోకము)

ధర్మో భాగవతానాం చ భగవాన్ యేన గమ్యతే|

ఆఖ్యానేఽస్మిన్ సమామ్నాతమాధ్యాత్మికమశేషతః॥6065॥

భగవత్ప్రాప్తికి సాధనములైన భాగవత ధర్మములు ఈ గాథయందు తెలుపబడినవి. తెలిసికొనదగిన ఆధ్యాత్మిక విషయములును ఇందులో చక్కగా వివరింపబడినవి.

10.46 (నలుబది ఆరవ శ్లోకము)

య ఏతత్పుణ్యమాఖ్యానం విష్ణోర్వీర్యోపబృంహితమ్|

కీర్తయేచ్ఛ్రద్ధయా శ్రుత్వా కర్మపాశైర్విముచ్యతే॥6066॥

భగవంతుని పరాక్రమమును గూర్చి తెలుపుచున్న ఈ పవిత్ర వృత్తాంతములను భక్తి, శ్రద్ధలతో కీర్తించిన వారును, వినిన వారును సర్వ కర్మాబంధములనుండి విముక్తులగుదురు.

10.47 (నలుబది ఏడవ శ్లోకము)

ఏతద్య ఆదిపురుషస్య మృగేంద్రలీలాం  దైత్యేంద్రయూథపవధం ప్రయతః పఠేత|

దైత్యాత్మజస్య చ సతాం ప్రవరస్య పుణ్యం  శ్రుత్వానుభావమకుతోభయమేతి లోకం॥6067॥

ఇందు పరమపురుషుడైన పరమాత్మయొక్క ఈ నృసింహావతారగాథయు, హిరణ్యకశిపుని యొక్క ఆయన సేనాపతుల యొక్క వధలును, భక్తశిరోమణియైన ప్రహ్లాదుని పావన చరితము వర్ణింపబడినవి. వీటిని ఏకాగ్రచిత్తముతో వినినవారు, పఠించినవారు, పఠింపజేసినవారు భయరహితమైన పరంధామమును పొందుదురు.

10.48 (నలుబది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

యూయం నృలోకే బత భూరిభాగాః  లోకం పునానా మునయోఽభియంతి|

యేషాం గృహానావసతీతి సాక్షాద్గూఢం పరం బ్రహ్మ మనుష్యలింగమ్॥6068॥.

ధర్మరాజా! ఈ మానవలోకములో మీరు మిగుల భాగ్యశాలులు. ఎందుకనగా, సాక్షాత్తు పరబ్రహ్మ పరమాత్మయే మనుష్యరూపమున గుప్తముగా మీ యింట నివసించుచున్నాడు. జగత్తును పునీతమొనర్చునట్టి ఋషులు, మునులు ఆ ప్రభుదర్శనమునకై నలు దిక్కులనుండి పదే పదే మీ ఇంటికి వచ్చుచున్నారు.

10.49 (నలుబది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

స వా అయం బ్రహ్మ మహద్విమృగ్యకైవల్యనిర్వాణసుఖానుభూతిః|

ప్రియః సుహృద్వః ఖలు మాతులేయః ఆత్మార్హణీయో విధికృద్గురుశ్చ॥6069॥

శ్రీకృష్ణుడు మాయాస్పర్శ ఏ మాత్రమూ లేని పరమశాంత స్వరూపుడు. ఆయన పరమానంద విగ్రహుడు. ఆ పరబ్రహ్మ పరమాత్మ దర్శనమునకై మహాత్ములు నిరంతరము తహతహ లాడుచుందురు. అట్టి శ్రీకృష్ణుడు మీకు ప్రియమైనవాడు, హితైషి, మేనబావ, పూజ్యుడు, కార్యసహాయకారి, అంతేగాక, సాక్షాత్తుగా గురువు, ఆత్మీయుడు.

10.50 (ఏబదియవ శ్లోకము)

న యస్య సాక్షాద్భవపద్మజాదిభీ  రూపం ధియా వస్తుతయోపవర్ణితమ్|

మౌనేన భక్త్యోపశమేన పూజితః  ప్రసీదతామేష స సాత్వతాం పతిః॥6070॥

సాక్షాత్తు పరమశివుడు, బ్రహ్మదేవుడు, దేవతలు మున్నగువారుగూడ అవాఙ్మానసగోచరుడైన ఆ స్వామి రూపమును వాస్తవముగ వర్ణింపజాలరు. మేమైతే ఆయనకు మౌనముతో భక్తియుక్తులమై సంయమనము ద్వారా నమస్కరించెదము. దానినే ఆ ప్రభువు పూజగా స్వీకరించును. భక్తవత్సలుడైన ఆ ప్రభువు మా పూజలను స్వీకరించి, మమ్ము అనుగ్రహించుగాక!

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పదియవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

9.7.2020    సాయం కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము

ప్రహ్లాదునకు రాజ్యపట్టాభిషేకము - త్రిపురాసుర సంహారము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

10.51 (ఏబది ఒకటవ శ్లోకము)

స ఏష భగవాన్ రాజన్ వ్యతనోద్విహతం యశః|

పురా రుద్రస్య దేవస్య మయేనానంతమాయినా॥6071॥

ధర్మరాజా! శ్రీకృష్ణుడు ఒక్కడే ఆరాధ్యదైవము. పూర్వకాలమునందు గొప్ప మాయావియైన మయాసురుడు శంకరుని యొక్క కీర్తికి కళంకము తెచ్చుటకు ప్రయత్నించెను. అప్పుడు పరమాత్ముడైన శ్రీకృష్ణుడు ఒక్కడే ఆయన యశస్సును రక్షించి విస్తరింపజేసెను.

రాజోవాచ

10.52 (ఏబది రెండవ శ్లోకము)

కస్మిన్ కర్మణి దేవస్య మయోఽహన్ జగదీశితుః|

యథా చోపచితా కీర్తిః కృష్ణేనానేన కథ్యతామ్॥6072॥

యుధిష్ఠిరుడు నుడివెను నారద మహర్షీ! మయాదానవుడు ఏ కార్యముద్వారా జగదీశ్వరుడైన శివుని యశస్సును నష్ట పరుచదలచెను? శ్రీకృష్ణభగవానుడు ఆయన కీర్తిని ఎట్లు రక్షించెను? దయతో వివరింపుము.

నారద ఉవాచ

నిర్జితా అసురా దేవైర్యుధ్యనేనోపబృంహితైః|

మాయినాం పరమాచార్యం మయం శరణమాయయుః॥6073॥

నారద మహర్షి నుడివెను ఒకానొకసారి శ్రీకృష్ణ భగవానునిచే శక్తిని పొంది, దేవతలు యుద్ధమున అసురులను జయించిరి. అపుడు అసురులు అందరును మాయావులకు పరమగురువైన మయదానవుని శరణు జొచ్చిరి.

10.54 (ఏబది నాలుగవ శ్లోకము)

స నిర్మాయ పురస్తిస్రో హైమీరౌప్యాయసీర్విభుః|

దుర్లక్ష్యాపాయసంయోగా దుర్వితర్క్యపరిచ్ఛదాః॥6074॥

శక్తిశాలియైన మయాసురుడు బంగారము, వెండి, ఇనుములతో మూడు పురములను నిర్మించి ఇచ్చెను. అవి విమానాకారములో ఉండెను. వాటి గమనాగమనములు ఎవ్వరికిని తెలియకుండెను. అవి అపరిమితమైన యుద్ధసామాగ్రితో నిండియుండెను.

10.55 (ఏబది ఐదవ శ్లోకము)

తాభిస్తేఽసురసేనాన్యో లోకాంస్త్రీన్ సేశ్వరాన్నృప|

స్మరంతో నాశయాంచక్రుః పూర్వవైరమలక్షితాః॥6075॥

ధర్మరాజా! దైత్య సేనాధిపతుల మనస్సులలో ముల్లోకముల పైనను, లోకపాలుర యెడలను వైరభావము ఉండెను. ఇప్పుడు దానిని స్మరించుచు, వారు తమ మూడు విమానములయందు దాగికొని, వాటి ద్వారా వారిని అందరిని అంతమొందింపసాగిరి.

10.56 (ఏబది ఆరవ శ్లోకము)

తతస్తే సేశ్వరా లోకా ఉపాసాద్యేశ్వరం విభో|

త్రాహి నస్తావకాన్ దేవ వినష్టాంస్త్రిపురాలయైః॥6074॥

అంతట లోకపాలురతో గూడి, ప్రజలు అందరును పరమేశ్వరుని శరణుజొచ్చి ఇట్లు ప్రార్దించిరి.- "ప్రభూ! అసురులు త్రిపురములలో నుండి మమ్ములను నాశమొందించుచున్నారు. దేవా! నీవారమైన మమ్ములను రక్షింపుము"

10.57 (ఏబది ఏడవ శ్లోకము)

అథానుగృహ్య భగవాన్మా భైష్టేతి సురాన్ విభుః|

శరం ధనుషి సంధాయ పురేష్వస్త్రం వ్యముంచత॥6077॥

దేవతల ప్రార్థనలను విని, దయాళువైన పరమశివుడు 'భయపడకుడు' అని పలికి తన ధనుస్సునందు బాణములను సంధించి, ఆ మూడు పురములపై ప్రయోగించెను.

10.58 (ఏబది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

తతోఽగ్నివర్ణా ఇషవ ఉత్పేతుః సూర్యమండలాత్|

యథా మయూఖసందోహా నాదృశ్యంత పురో యతః॥6078॥

సూర్యమండలము నుండి వెలువడు కిరణములవలె పరమేశ్వరుని బాణమునుండి అసంఖ్యాకములైన బాణములు వెలువడెను. వాటినుండి అగ్నిజ్వాలలు బయలుదేరుచుండెను. ఆ కారణముగా పురములు కనబడకుందెను.

10.59 (ఏబది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

తైః స్పృష్టా వ్యసవః సర్వే నిపేతుః స్మ పురౌకసః|

తానానీయ మహాయోగీ మయః కూపరసేఽక్షిపత్॥6079॥

పరమేశ్వరుని బాణముల తాకిడికి ఆ విమానములలోని వారందరును అసువులను బాసి, క్రిందబడిపోవుచుండిరి. మహా మాయావియైన మయుడు పెక్కు మాయోపాయములను ఎరిగినవాడు. అందువలన అతడు తస మాయల ద్వారా వారిని బ్రతికించుచు తాను నిర్మించిన అమృతకూపమునందు పడవేయుచుండెను.

10.60 (అరువదియవ శ్లోకము)

సిద్ధామృతరసస్పృష్టా వజ్రసారా మహౌజసః|

ఉత్తస్థుర్మేఘదలనా వైద్యుతా ఇవ వహ్నయః॥6080॥

ఆ సిద్ధామృతము యొక్క రస స్పర్శచే అసురుల శరీరములు మిక్కిలి తేజస్సుతో ఒప్పుచు  వజ్రమువలె బలిష్ఠములగు చుండెను. అంతట వారు మేఘములను చీల్చుకొని  వచ్చుచున్న మెరుపు తీగలవలె లేచి నిలబడుచుండిరి.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి సప్తమస్కంధములోని పదియవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)


🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

10.7.2020    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

సప్తమ స్కంధము - పదియవ అధ్యాయము

ప్రహ్లాదునకు రాజ్యపట్టాభిషేకము - త్రిపురాసుర సంహారము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

10.61 (అరువది ఒకటవ శ్లోకము)

విలోక్య భగ్నసంకల్పం విమనస్కం వృషధ్వజమ్|

తదాయం భగవాన్ విష్ణుస్తత్రోపాయమకల్పయత్॥6081॥

మహాదేవుడు తన సంకల్పము నెరవేరక పోవుటచే నిరాశకు లోనగుచుండెను. శ్రీకృష్ణభగవానుడు అతనిని జూచి, అసురులను జయించుటకు ఒక ఉపాయమును పన్నెను.

10.62 (అరువది రెండవ శ్లోకము)

వత్స ఆసీత్తదా బ్రహ్మా స్వయం విష్ణురయం హి గౌః|

ప్రవిశ్య త్రిపురం కాలే రసకూపామృతం పపౌ॥6082॥

వెంటనే శ్రీమహావిష్ణువు గోవుగను, బ్రహ్మదేవుడు దూడగను మారిపోయిరి. వారు ఇద్దరు మధ్యాహ్న సమయమున అభిజిన్మూహూర్తమునందు ఆ మూడుపురముల యందు ప్రవేశించి, అమృత కూపము నందలి అమృతమును త్రాగివేసిరి.

10.63 (అరువది మూడవ శ్లోకము)

తేఽసురా హ్యపి పశ్యంతో న న్యషేధన్ విమోహితాః|

తద్విజ్ఞాయ మహాయోగీ రసపాలానిదం జగౌ॥6083॥

10.64 (అరువది నాలుగవ శ్లోకము)

స్వయం విశోకః శోకార్తాన్ స్మరన్ దైవగతిం చ తామ్|

దేవోఽసురో నరోఽన్యో వా నేశ్వరోఽస్తీహ కశ్చన॥6084॥

10.65 (అరువది ఐదవ శ్లోకము)

ఆత్మనోఽన్యస్య వా దిష్టం దైవేనాపోహితుం ద్వయోః|

అథాసౌ శక్తిభిః స్వాభిః శంభోః ప్రాధనికం వ్యధాత్॥6085॥

ఆ అమృతకూపమును రక్షించు దైత్యులు ఆ ఆవును, దూడను చూచుచున్నప్పటికిని విష్ణుమాయా మోహితులై వాటిని అడ్డగింపరైరి. పెక్కు ఉపాయములను ఎరిగిన మయాసురునకు ఈ విషయము తెలిసెను. అప్పుడు అతడు భగవంతుని ఈ లీలను స్మరించినంత మాత్రముననే అతనికి ఎట్టి శోకమూ కలుగలేదు. అప్పుడు అమృతరక్షకులైన అసురులతో ఇట్లనెను- "సోదరులారా! దేవతలు, అసురులు, మానవులు మరే ప్రాణికైనను తమకు, ఇతరులకు విధింపబడిన ప్రారబ్ధమును తుడిచిపెట్టలేరు. కానున్నది కాకమానదు కదా! శోకించనందువలన ప్రయోజనము ఏమి?" అనంతరము శ్రీకృష్ణభగవానుడు తన శక్తులతో శంకరునకు యుద్ధ సామాగ్రిని సమకూర్చెను.

10.66 (అరువది ఆరవ శ్లోకము)

ధర్మజ్ఞానవిరక్త్యృద్ధితపోవిద్యాక్రియాదిభిః|

రథం సూతం ధ్వజం వాహాన్ ధనుర్వర్మశరాది యత్॥6086॥

ఆ ప్రభువు ధర్మముతో రథమును, జ్ఞానముచే సారథిని, వైరాగ్యముచే ధ్వజమును, ఐశ్వర్యముల ద్వారా గుర్రములను, తపోబలముతో ధనుస్సును, విద్యచే కవచమును, క్రియలచే బాణములను నిర్మించెను. తన ఇతర శక్తుల ద్వారా ఇతర వస్తువులను నిర్మించెను.

10.67 (అరువది ఏడవ శ్లోకము)

సన్నద్ధో రథమాస్థాయ శరం ధనురుపాదదే|

శరం ధనుషి సంధాయ ముహూర్తేఽభిజితీశ్వరః॥6087॥

10.68 (అరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

దదాహ తేన దుర్భేద్యా హరోఽథ త్రిపురో నృప|

దివి దుందుభయో నేదుర్విమానశతసంకులాః॥6088॥

10.69 (అరువది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

దేవర్షిపితృసిద్ధేశా జయేతి కుసుమోత్కరైః|

అవాకిరన్ జగుర్హృష్టా  ననృతుశ్చాప్సరోగణాః॥6089॥

ఆ సామాగ్రులతో సన్నద్ధుడైన శంకర భగవానుడు రథమును అధిరోహించి, ధనుర్బాణములను ధరించెను. అభిజిన్ముహూర్తమున ధనుస్సునందు బాణములను సంధించి, దుర్భేద్యమైన ఆ మూడు విమానములను భస్మమొనర్చెను. ధర్మరాజా! ఆ సమయమున స్వర్గమునందు దుందుభులు మ్రోగెను. వందలకొలది విమానములు ఆకాశమునందు గుంపులు గట్టెను. దేవతలు, ఋషులు, పితృదేవతలు, సిద్ధులు ఆనందముతో జయజయధ్వానములు పలికిరి. పుష్పవర్షములు కురిపించిరి. అప్సరసలు నృత్యములు చేసిరి.

10.70 (డెబ్బదియవ శ్లోకము)

ఏవం దగ్ధ్వా పురస్తిస్రో భగవాన్ పురహా నృప|

బ్రహ్మాదిభిః స్తూయమానః స్వధామ ప్రత్యపద్యత॥6090॥

ధర్మరాజా! ఈ విధముగా మూడు పురములను దహించి, పరమశివుడు పురారి అని ప్రసిద్ధికెక్కెను. బ్రహ్మాది దేవతలు ఆ శంకరభగవానుని స్తుతించుచు తమ తమ లోకములకు వెళ్ళిపోయిరి.

10.71 (డెబ్బది ఒకటవ శ్లోకము)

ఏవం విధాన్యస్య హరేః స్వమాయయా విడంబమానస్య నృలోకమాత్మనః|

వీర్యాణి గీతాన్యృషిభిర్జగద్గురోర్లోకాన్  పునానాన్యపరం వదామి కిం॥6091॥

సకల ప్రాణులకును ఆత్మస్వరూపుడు, జగద్గురువు ఐన శ్రీకృష్ణభగవానుడు తస మాయచే మానవులవలె లీలలను నెరపెను. లోకపావనుడైన ఆ స్వామి యొక్క లీలలను, బలపరాక్రమములను ఋషులు కీర్తించిరి. లోకములను పావనము చేయునట్టి ఆ స్వామి గాథలను గురుంచి ఇంకను ఏమి చెప్పవలెను?

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం సప్తమస్కంధే దశమోఽధ్యాయః (10)

ఇది భాగవత మహాపురాణమునందలి సప్తమ స్కంధమునందు పదియవ అధ్యాయము (10)


🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏