Sunday, 24 May 2020

మహాభాగవతం షష్ఠ స్కంధము - రెండవ అధ్యాయము






విష్ణుదూతలు భాగవతధర్మములను తెలుపుట - అజామిలుడు పరంధామమునకు చేరుట
శ్రీ శుకుడు వచించెను

శ్రీ శుకుడు ఉవాచ- పరీక్షిన్మహారాజా! నీతికోవిదులైన శ్రీహరి పార్షదులు ధర్మరహస్యములను బాగుగా ఎరిగినవారు. వారు యమదూతలయొక్క వచనములను ఆలకించి ఇట్లు పలికిరి.

విష్ణుదూతా ఊచుః

విష్ణుదూతలు పలికిరి- యమదూతలారా! ధర్మజ్ఞుల సభయందు అధర్మము ప్రవేశించు చున్నది. అచట నిరపరాధులు, శిక్షింపదగని వారుగూడ దండింపబడుచున్నారు. ఇది మిక్కిలి ఆశ్చర్యకరము, శోచనీయము.

ప్రజలను రక్షించువారు, శాసించువారు, సమదర్శనులు, పరోపకారులు ఐన వారే ప్రజలయెడ విపరీతముగా ప్రవర్తించినచో, ఇంక ఆ ప్రజలకు దిక్కెవ్వరు?

సత్పురుషుల ఆచరణమునే సామాన్య ప్రజలుగూడ అనుసరింతురు. తమ ఆచరణము ద్వారా వారు ధర్మానుకూలముగా వ్యవహరించినప్పుడు సామాన్యులు వాటినే ప్రమాణముగా స్వీకరింతురు.

సామాన్యజనులు పశువులవలె ధర్మాధర్మ స్వరూపములను ఎరుగరు. కాని, వారు సత్పురుషులను విశ్వసించి, వారి యొడిలో తలులుంచి, నిర్భయముగా నిశ్చింతగా ఉందురు.

దయాళువులైన ఆ సత్పురుషులు ప్రాణులకు మిగుల విశ్వాసపాత్రులు. వారిని తమహితైషులుగా భావించిన జీవులు మిత్రభావముతో ఆత్మసమర్పణ చేయుదురు. కనుక, దయాళువులైన సత్పురుషులు అజ్ఞానులైన జీవుల విశ్వాసమును ఏల వమ్ము చేయుదురు?

యమదూతలారా! ఈ అజామిళుడు బుద్ధి పూర్వకముగా కాకున్నను, పరమశుభప్రదమైన (మోక్షదాయకమైన) శ్రీహరి నామమును ఉచ్చరించినాడు. అందువలన ఇతడు కోటిజన్మల పాపములకు పూర్తిగా ప్రాయశ్చిత్తమును చేసికొనినట్లే, నారాయణ అను నాలుగు అక్షరములను ఉచ్చరించినంతనే, ఇతని సమస్త పాపములకును ప్రాయశ్చిత్తము చేసికొనినట్లైనది.

దొంగతనము చేసినవాడు, మద్యపాన మొనర్చినవాడు, మిత్ర ద్రోహి, బ్రాహ్మణహంతకుడు, గురుపత్నిని గోరినవాడు. ఇట్టివారితో జత కట్టినవాడు, స్త్రీని, రాజును, తండ్రిని, గోవును చంపినవాడు ఇంకను తదితరములైన ఎంతటి ఘోరపాపములకు ఒడి గట్టినవాడైనను సరే! అట్టి వానికి భగవంతుని నామమును ఉచ్చరించుటయే చక్కటి ప్రాయశ్చిత్తమగును. తద్ద్వారా, అతని సకల పాపములును ప్రక్షాళితములగును. భగవంతుని నామోచ్ఛారణ ప్రభావమున మనుజుని బుద్ధి పునీతమగును. తద్ద్వారా గుణములయందు, పరమాత్ముని. లీలలయందు, స్వరూపమునందు తల్లీనుడు అగును. అతనియెడ పరమాత్మకుగూడ ఆత్మీయత కల్గును.

బ్రహ్మజ్ఞానులైన ఋషులు క్రచ్ఛ్ర, చాంద్రాయణాది వ్రతముల ద్వారా పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తము కలుగునని, తెలిపియుండిరి. కాని, ఇట్టి వ్రతాదులను ఆచరించుటవలన మనుజులకు పూర్తిగా పాపవిమోచనము కలుగదు. భగవంతుని నామోచ్చారణము వలన పూర్తిగా పాపములనుండి విముక్తి కలుగును. పవిత్రకీర్తిగల ఆ దేవదేవుని గుణముల జ్ఞానము కలుగును.

మానవులు తమ పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తమును చేసికొనిన తరువాత గూడ వారి మనస్సు మరల చెడుమార్గములవైపు పరుగెత్తినచో, అది సంపూర్ణమైన ప్రాయశ్చిత్తము కానేరదు. ప్రాయశ్చిత్తములో వారి పాపకర్మలేగాక, వాటికి మూలములైన వాసనలుగూడ తొలగిపోవలెను. కనుక భగవంతుని గుణగానము చేసినచో వారి చిత్తములు అన్ని విధములుగా పరిశుద్ధములగును.

కావున, యమదూతలారా! మీరు ఇతనిని నరకమునకు తీసికొనిపోవలదు. ఇతడు చనిపోవు సమయమున మంగళకరమైన భగవన్నామమును ఉచ్చరించినాడు. అందువలన ఈతని సకల పాపములకును ప్రాయశ్చిత్తము జరిగినట్లే.

ఇతరులను ఉద్దేశించిగాని, పరిహాసమునకుగాని, గీతాలాపమునందుగాని, లేక ఎవరినైనను అవహేళన చేయు సందర్భమునగాని ఎవ్వరైనను భగవన్నామమును ఉచ్చరించినచో అతని పాపములన్నియు తొలగిపోవునని మహాత్ములు ఎఱుగుదురు.

మనుజుడు క్రిందపడినప్పుడు గాని, జాఱిపడిపోయినప్పుడుగాని, అవయవములు విరిగినప్పుడుగాని, సర్పాదులు కాటు వేసినప్పుడుగాని, మంటలలో చిక్కుపడినప్పుడుగాని, దెబ్బ తగిలినప్పుడుగాని, అవశుడై హరిహరీ అని భగవన్నామమును ఉచ్చరించినచో అతడు యమయాతనలకు గురికాడు.

విష్ణుదూతలు భాగవతధర్మములను తెలుపుట - అజామిలుడు పరంధామమునకు చేరుట

మానవులు తాము చేసిన పాపకర్మలను బట్టి ప్రాయశ్చిత్తమును చేసికొనవలెనని మహర్షులు చక్కగా ఆలోచించి తెలిపిరి.

తపస్సు, దానము, జపము మొదలగు ప్రాయశ్చిత్తముల ద్వారా పాపములు తొలగిపోవును. అందులకు సందేహములేదు. కాని ఆ పాపముచే మలినమైన వాని హృదయము మాత్రము పరిశుద్ధముగాదు. భగవంతుని పాదములను సేవించుట వలన అంతఃకరణము పవిత్రమగును.

యమదూతలారా! తెలిసిగాని, తెలియకగాని పవిత్రకీర్తియగు భగవంతుని నామమును సంకీర్తనము చేసినచో, అతని పాపములు అన్నియును నిప్ఫు, కట్టెలను కాల్చి బూడిద చేసినట్లుగా, భస్మీపటలము అగుట నిశ్చయము.

శక్తిమంతమైన అమృతము యొక్క ప్రభావము తెలియకున్నను దానిని త్రాగినవాడు అవశ్యముగా అమరుడగును. అట్లే భగవన్నామ ప్రభావము తెలియకున్నను ఆ నామమును ఉచ్చరించుటవలన అది సత్ఫలమును ఇచ్చియే తీరును (వస్తుశక్తి శ్రద్ధను గూర్చి ఆలోచింపదు).

శ్రీ శుక ఉవాచ

శ్రీ శుకుడు వచించెను- పరీక్షిన్మహారాజా! శ్రీహరి పార్షదులు ఈ విధముగా భాగవత ధర్మములను పూర్తిగా వివరింపగా యమదూతలు అజామిళుని పాశవిముక్తుని గావంచిరి. అంతేగాక, అతనిని మృత్యుముఖమునుండియు కాపాడిరి.

శత్రుసూధనా! శ్రీహరిపార్షదుల యొక్క మాటలను విన్నపిదప యమదూతలును ధర్మరాజు కడకు వెళ్ళిరి. జరిగిన వృత్తాంతమును అంతయు యమునకు వివరించిరి.

అజామిళుడు యమదూతల పాశములనుండి విముక్తుడై, భయరహితుడయ్యెను, అతనికి స్వస్థత చేకూరెను. శ్రీహరి పార్షదులను దర్శించి. అతడు ఆనంద మగ్నుడాయెను. వారికి శిరసా ప్రణమిల్లెను.

పుణ్యాత్మా! పరీక్షిన్మహారాజా! అజామిళుడు ఏదో చెప్పదలచు కొన్నాడని పార్షదులు గ్రహించిరి. వెంటనే వారు అచటినుండి అంతర్ధానమైరి.

అజామిళుడు శ్రీహరి పార్షదుల వలన పవిత్రమైన భాగవతధర్మములను, యమదూతలద్వారా వేదోక్తములైన సగుణ (ప్రవృతి విషయకములైన) ధర్మములను వినియుండెను.

సర్వపాపములను హరించునట్టి  భగవన్మహిమలను వినుటవలన అజామిళుని హృదయమున శీఘ్రముగా భక్తిభావము ఉదయించెను. అతడు చేసిన పాపకృత్యములను స్మరించుకొని, పశ్చాత్తాపపడసాగెను.

అజామిళుడు తన మనస్సులో ఇట్లు అనుకొనసాగెను - 'అరెరే! నేను ఇంద్రియములకు దాసుడనైతిని కదా! ఒక వేశ్య గర్భమున పుత్రులను పుట్టించి, నా బ్రాహ్మణత్వమును మంట గలిపితిని. ఇది మిక్కిలి శోచనీయము'.

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'అయ్యోయ్యో! నా ప్రవర్తన గర్హణియము. పాపాత్ముడనైన నన్ను సత్ఫురుషులు నిందించెదరు. నా వంశమునకు కళంకమును దెచ్చితిని. పరమసాధ్వియు, అమాయకురాలు ఐన నాధర్మపత్నిని పరిత్యజించితిని. మద్యపానము చేయు కులటతో సంసారము చేసితిని'.

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'నా తల్లిదండ్రులు వృద్ధులు, తపస్సంపన్నులు. వారికి సేవలొనర్చుటకు బంధువులు ఎవ్వరును లేరు. అట్టి దిక్కులేనివారిని త్యజించిన కృతఘ్నుడను, నీచుడను'.

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'ఇప్ఫుడు నాకు భయంకరమైన (దుర్భరమైన) నరకము తప్పదు. విషయలోలురై, ధర్మము తప్పిన పాపాత్ములు నరకము నుండి పెక్కు విధములైన యమయాతనలను అనుభవింతురు'.

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'నేను ఇప్పుడు చూచిన ఈ అద్భుత దృశ్యము స్వప్నమా? లేక జాగ్రదవస్థలోనే ప్రత్యక్షముగా అనుభవించితినా! చేతులలో పాశములను ధరించి, నన్ను లాగికొనిపోవుచుండెడివారు ఎక్కడికి వెళ్ళినట్లు?'

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'ఇప్పటికి ఇప్పుడే వారు నన్ను పాశములచే బంధించి, అధోలోకమునకు తీసుకొనిపోవుచుండిరి. కాని, అత్యంత సుందరులై నలుగురు సిద్ధులు వచ్చి, నన్ను విడిపించిరి. వారెక్కడికి పోయిరి'.

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'ఈ జన్మలో నేను మహాపాపిని. ఐనను, పూర్వజన్మలో తప్పక సత్కర్మలను ఆచరించి యుంటినేమో? అందువలననే కాబోలు, నాకు ఉత్తమదేవతల దర్శనమైనది. వారు జ్ఞప్తికి వచ్చినంతనే నా హృదయము ఆనందముతో పొంగిపోవుచున్నది'

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'నేను వేశ్యతో జీవితమును గడపితిని. అత్యంతపాపిని. పూర్వజన్మలో నేను ఏదైనను సుకృతమును చేసియుండనిచో, మరణసమయమున నా నోట ఆ భగవంతుని నామము ఎట్లు వచ్చియుండెడిది?'

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'మహాకపటిని, పాపిని, లజ్జాహీనుడను, బ్రాహ్మణత్వమును మంటగల్పిన వాడను అయిన నేనెక్కడ? పరమశ్రేయస్కరమైన భగవంతుని నారాయణ నామమెక్కడ?'

విష్ణుదూతలు భాగవతధర్మములను తెలుపుట - అజామిలుడు పరంధామమునకు చేరుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ

ఇప్పుడు నేను నా మనస్సును, ఇంద్రియములను, ప్రాణములను నియంత్రించుటకు ప్రయత్నించెదను. దాని వలన అంధకారమయమైన ఘోర నరకమునందు పడవలసిన స్థితి మరల సంభవింపదు.

అజ్ఞానవశమున శరీరమే నేను అని భావించి, కోరికలకు బానిసనైతిని. వాటిని అనుభవించు నేను పెక్కుదుష్కర్మలను ఆచరించితిని. వాటి ఫలితమే ఈ బంధనము. ఇప్పుడు దీనిని ఛేదించి సకల ప్రాణులకును హితమొనర్తును. వాసనలను శాంతపరతును. అందరితోను మైత్రి సలిపెదను. దుఃఖితులపై దయచూపెదను. పూర్తిగా జితేంద్రియుడనై యుందును.

భగవంతుని మాయయే స్త్రీరూపమును ధరించి, అధముడనైన నన్ను వేశ్యగా వశపరచుకొనినది. నన్ను ఒక తోలు బొమ్మను జేసి ఆడించినది. ఇప్పుడు నేను ఆ మాయనుండి విముక్తుడనయ్యెదను.

నేను నిత్యసత్య స్వరూఫుడనై భగవంతుని గూర్చి తెలిసికొంటిని. కనుక, శరీరాదులందు అహంకార, మమకార భావములను త్యజించెదను. భగవంతుని నామ కీర్తనాదులచే నా మనస్సును పవిత్ర మొనర్చుకొని, దానిని ఆ పరమాత్మునియందే నిలుపుకొందును.

శ్రీ శుక ఉవాచ

శ్రీ శుకుడు పలికెను- పరీక్షిన్మహారాజా! అజామిళునకు మహర్షులైన శ్రీహరి పార్షదులుతోడి సాంగత్యము జరిగినది క్షణకాలము మాత్రమే. దాని ఫలితముగా అతనిలో వైరాగ్యము ఏర్పడినది. సమస్త బంధములను, మోహమును త్యజించి, అతడు హరిద్వారము చేరెను.

ఆ దివ్యస్థలమునందు భగవంతుని మందిరమున ఆసీనుడయ్యెను. యోగమార్గమును ఆశ్రయించి, ఇంద్రియములను విషయములనుండి మరల్చెను. ఏకాగ్ర చిత్తముతో మనస్సును ఆత్మయందు నిలిపెను.

అనంతరము ఆత్మచింతన ద్వారా బుద్ధిని విషయములనుండి వేరు చేసెను. అప్ఫుడు ఏకాగ్రమొనర్చిన బుద్ధిని జ్ఞానస్వరూపము, సచ్చిదానందాత్మకము అగు పరబ్రహ్మయందు నిలిపెను.

ఈ విధముగా అజామిళుని బుద్ధి త్రిగుణాత్మకమైన ప్రకృతిని అతిక్రమించి, భగవత్స్వరూపమునందు స్థితమయ్యెను. అప్పుడు ఇదివరలో అతడు చూచిన నలుగురు పార్షదులు తన యెదుట నిలిచియున్నట్లు గమనించెను. అంతట అతడు వారికి శిరసా ప్రణమిల్లెను.

పార్హదుల దర్శనము లభించిన పిదప , అజామిళుడు హరిద్వారమున గంగయందు తనదేహమును త్యజించెను. వెంటనే అతనికి పార్షదుల స్వరూపము ప్రాప్తించెను.

అజామిళుడు శ్రీహరి పార్షదులతో గూడి బంగారు విమానమందు ఆరూఢుడయ్యెను. ఆకాశమార్గముస లక్ష్మీపతికి స్థానమైన వైకుంఠమును జేరెను.

పరీక్షిన్మహారాజా! అజామిళుడు వేశ్యతోడి సాంగత్యము వలన సకల ధార్మిక కార్యక్రమములను విడిచిపెట్టెను. నింద్యమైన కర్మల కారణముగా పతితుడాయెను. నియమములను ఉల్లంఘించుటవలన నరకమునందు పడవలసిన దుస్థితి ఎదురయ్యెను. కాని, భగవన్నామమును ఉచ్చరించుటచే వెంటనే ముక్తిని పొందెను.

సంసారబంధములనుండి ముక్తులు కాగోరువారు తీర్థములను కూడా మరింత పవిత్రములను జేయునట్టి భగవంతుని పవిత్రపాదములను స్పృశించుటకంటెను, నామసంకీర్తన  చేయుటకంటెను మరియొక గొప్ప ఉపాయము ఏదియును లేదు. ఏలయన, భగవన్నామమును ఆశ్రయించుట వలన మానవుని మనస్సు మరల లౌకిక కర్మల యందు తగుల్కొనదు. భగవన్నామము కాక వేరొక ప్రాయశ్చిత్త సాధనమును ఆశ్రయించినచో, మనస్సు, రజస్తమోగుణములకు వశమగును. అప్పుడు అతని పాపములు పూర్థిగా నశింపవు.

పరీక్షిన్మహారాజా! ఈ ఇతిహాసము అత్యంత గోప్యమైనది. సమస్త పాపములను హరించునది. భక్తిశ్రద్ధలతో దీనిని వినువాడు, కీర్తించినవాడు నరకమునకు ఎన్నడును పోడు. యమదూతలు అతనివైపు కన్నత్తియైనను చూడజాలరు. ఆ మనుజుని జీవనము ఎంత పాపమయమైనను, అతడు వైకుంఠమున సమ్మానింపబడును.

మహారాజా! అజామిళుని వంటి పాపాత్ముడుగూడ మరణ సమయమున పుత్రుని పిలిచెడి నెపముతో భగవన్నామమును ఉచ్చరించెను. అందువలన అతనికి గూడ పరమపదప్రాప్తి గలిగినది. ఇంక, భక్తి శ్రద్ధలతో పరమాత్ముని నామమును ఉచ్చరించిన వాని సంగతి చెప్పనేల?

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే ద్వితీయోఽధ్యాయః (2)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు రెండవ అధ్యాయము (2)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏
--(())--


21.5.2020    ప్రాత:కాల భాగవతం  

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - రెండవ అధ్యాయము

విష్ణుదూతలు భాగవతధర్మములను తెలుపుట - అజామిలుడు పరంధామమునకు చేరుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

శ్రీ శుకుడు వచించెను

2.1 (ప్రథమ శ్లోకము)

ఏవం తే భగవద్దూతా యమదూతాభిభాషితమ్|

ఉపధార్యాథ తాన్ రాజన్ ప్రత్యాహుర్నయ కోవిదాః॥4793॥

శ్రీ శుకుడు ఉవాచ- పరీక్షిన్మహారాజా! నీతికోవిదులైన శ్రీహరి పార్షదులు ధర్మరహస్యములను బాగుగా ఎరిగినవారు. వారు యమదూతలయొక్క వచనములను ఆలకించి ఇట్లు పలికిరి.

విష్ణుదూతా ఊచుః

2.2 (రెండవ శ్లోకము)

అహో కష్టం ధర్మదృశామధర్మః స్పృశతే సభామ్|

యత్రాదండ్యేష్వపాపేషు దండో యైర్ధ్రియతే వృథా॥4794॥

విష్ణుదూతలు పలికిరి- యమదూతలారా! ధర్మజ్ఞుల సభయందు అధర్మము ప్రవేశించుచున్నది. అచట నిరపరాధులు, శిక్షింపదగని వారుగూడ దండింపబడుచున్నారు. ఇది మిక్కిలి ఆశ్చర్యకరము, శోచనీయము.

2.3 (మూడవ శ్లోకము)

ప్రజానాం పితరో యే చ శాస్తారః సాధనః సమాః|

యది సాక్త్యేషు వైషమ్యం కం యాంతి శరణం ప్రజాః॥4795॥

ప్రజలను రక్షించువారు, శాసించువారు, సమదర్శనులు, పరోపకారులు ఐన వారే ప్రజలయెడ విపరీతముగా ప్రవర్తించినచో, ఇంక ఆ ప్రజలకు దిక్కెవ్వరు?

2.4 (నాలుగవ శ్లోకము)

యద్యదాచరతి శ్రేయోనితరస్తత్తదీహతే|

స యత్ప్రమాణం కురుతే లోకస్తదనువర్తతే॥4796॥

సత్పురుషుల ఆచరణమునే సామాన్య ప్రజలుగూడ అనుసరింతురు. తమ ఆచరణము ద్వారా వారు ధర్మానుకూలముగా వ్యవహరించినప్పుడు సామాన్యులు వాటినే ప్రమాణముగా స్వీకరింతురు.

2.5 (ఐదవ శ్లోకము)

యస్యాంకే శిర ఆధాయ లోకః స్వపితి నిర్వృతః|

స్వయం ధర్మమధర్మం వా న హి వేద యథా పశుః॥4797॥

సామాన్యజనులు పశువులవలె ధర్మాధర్మ స్వరూపములను ఎరుగరు. కాని, వారు సత్పురుషులను విశ్వసించి, వారి యొడిలో తలులుంచి, నిర్భయముగా నిశ్చింతగా ఉందురు.

2.6 (ఆరవ శ్లోకము)

స కథం న్యర్పితాత్మానం కృతమైత్రమచేతనమ్|

విస్రంభణీయో భూతానాం సఘృణో ద్రోగ్ధుమర్హతి॥4798॥

దయాళువులైన ఆ సత్పురుషులు ప్రాణులకు మిగుల విశ్వాసపాత్రులు. వారిని తమహితైషులుగా భావించిన జీవులు మిత్రభావముతో ఆత్మసమర్పణ చేయుదురు. కనుక, దయాళువులైన సత్పురుషులు అజ్ఞానులైన జీవుల విశ్వాసమును ఏల వమ్ము చేయుదురు?

2.7 (ఏడవ శ్లోకము)

అయం హి కృతనిర్వేశో జన్మకోట్యంహసామపి|

యద్వ్యాజహార వివశో నామ స్వస్త్యయనం హరేః॥4799॥

2.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

ఏతేనైవ హ్యఘోనోఽస్య కృతం స్యాదఘనిష్కృతమ్|

యదా నారాయణాయేతి జగాద చతురక్షరమ్॥4800॥ 

యమదూతలారా! ఈ అజామిళుడు బుద్ధి పూర్వకముగా కాకున్నను, పరమశుభప్రదమైన (మోక్షదాయకమైన) శ్రీహరి నామమును ఉచ్చరించినాడు. అందువలన ఇతడు కోటిజన్మల పాపములకు పూర్తిగా ప్రాయశ్చిత్తమును చేసికొనినట్లే, నారాయణ అను నాలుగు అక్షరములను ఉచ్చరించినంతనే, ఇతని సమస్త పాపములకును ప్రాయశ్చిత్తము చేసికొనినట్లైనది.

2.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

స్తేనః సురాపో మిత్రధ్రుగ్బ్రహ్మహా గురుతల్పగః|

స్త్రీరాజపితృగోహంతా యే చ పాతకినోఽపరే॥4801॥

2.10 (పదియవ శ్లోకము)

సర్వేషామప్యఘవతామిదమేవసునిష్కృతమ్|

నామవ్యాహరణం విష్ణోర్యతస్తద్విషయా మతిః॥4802॥

దొంగతనము చేసినవాడు, మద్యపాన మొనర్చినవాడు, మిత్ర ద్రోహి, బ్రాహ్మణహంతకుడు, గురుపత్నిని గోరినవాడు. ఇట్టివారితో జత కట్టినవాడు, స్త్రీని, రాజును, తండ్రిని, గోవును చంపినవాడు ఇంకను తదితరములైన ఎంతటి ఘోరపాపములకు ఒడి గట్టినవాడైనను సరే! అట్టి వానికి భగవంతుని నామమును ఉచ్చరించుటయే చక్కటి ప్రాయశ్చిత్తమగును. తద్ద్వారా, అతని సకల పాపములును ప్రక్షాళితములగును. భగవంతుని నామోచ్ఛారణ ప్రభావమున మనుజుని బుద్ధి పునీతమగును. తద్ద్వారా గుణములయందు, పరమాత్ముని. లీలలయందు, స్వరూపమునందు తల్లీనుడు అగును. అతనియెడ పరమాత్మకుగూడ ఆత్మీయత కల్గును.

2.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

న నిష్కృతైరుదితైర్బ్రహ్మవాదిభిః తథా విశుధ్యత్యఘవాన్ వ్రతాదిభిః|

యథా హరేర్నామపదైరుదాహృతైః తదుత్తమశ్లోకగుణోపలంభకమ్॥4803॥

బ్రహ్మజ్ఞానులైన ఋషులు క్రచ్ఛ్ర, చాంద్రాయణాది వ్రతముల ద్వారా పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తము కలుగునని, తెలిపియుండిరి. కాని, ఇట్టి వ్రతాదులను ఆచరించుటవలన మనుజులకు పూర్తిగా పాపవిమోచనము కలుగదు. భగవంతుని నామోచ్చారణము వలన పూర్తిగా పాపములనుండి విముక్తి కలుగును. పవిత్రకీర్తిగల ఆ దేవదేవుని గుణముల జ్ఞానము కలుగును.

2.12 (పండ్రెండవ శ్లోకము)

నైకాంతికం తద్ధి కృతేఽపి నిష్కృతే మనః పునర్ధావతి చేదసత్పథే|

తత్కర్మనిర్హారమభీప్సతాం హరేః గుణానువాదః ఖలు సత్త్వభావనః॥4804॥

మానవులు తమ పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తమును చేసికొనిన తరువాత గూడ వారి మనస్సు మరల చెడుమార్గములవైపు పరుగెత్తినచో, అది సంపూర్ణమైన ప్రాయశ్చిత్తము కానేరదు. ప్రాయశ్చిత్తములో వారి పాపకర్మలేగాక, వాటికి మూలములైన వాసనలుగూడ తొలగిపోవలెను. కనుక భగవంతుని గుణగానము చేసినచో వారి చిత్తములు అన్ని విధములుగా పరిశుద్ధములగును.

2.13 (పదమూడవ శ్లోకము)

అథైనం మాపనయత కృతాశేషాఘనిష్కృతమ్|

యదసౌ భగవన్నామ మ్రియమాణః సమగ్రహీత్॥4805॥

కావున, యమదూతలారా! మీరు ఇతనిని నరకమునకు తీసికొనిపోవలదు. ఇతడు చనిపోవు సమయమున మంగళకరమైన భగవన్నామమును ఉచ్చరించినాడు. అందువలన ఈతని సకల పాపములకును ప్రాయశ్చిత్తము జరిగినట్లే.

2.14 (పదునాలుగవ శ్లోకము)

సాంకేత్యం పారిహాస్యం వా స్తోభం హేళనమేవ వా|

వైకుంఠ నామగ్రహణ  మశేషాఘహరం విదుః॥4806॥

ఇతరులను ఉద్దేశించిగాని, పరిహాసమునకుగాని, గీతాలాపమునందుగాని, లేక ఎవరినైనను అవహేళన చేయు సందర్భమునగాని ఎవ్వరైనను భగవన్నామమును ఉచ్చరించినచో అతని పాపములన్నియు తొలగిపోవునని మహాత్ములు ఎఱుగుదురు.

2.15 (పదునైదవ శ్లోకము)

పతితః స్ఖలితో భగ్నుః సందష్టస్తప్త ఆహతః|

హరిరిత్యవశేనాహ పుమాన్ నార్హతి యాతనామ్॥4807॥

మనుజుడు క్రిందపడినప్పుడు గాని, జాఱిపడిపోయినప్పుడుగాని, అవయవములు విరిగినప్పుడుగాని, సర్పాదులు కాటు వేసినప్పుడుగాని, మంటలలో చిక్కుపడినప్పుడుగాని, దెబ్బ తగిలినప్పుడుగాని, అవశుడై హరిహరీ అని భగవన్నామమును ఉచ్చరించినచో అతడు యమయాతనలకు గురికాడు.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని రెండవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)


🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

--(())--


22.5.2020    ప్రాత: కాల మహాభాగవతం

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - రెండవ అధ్యాయము

విష్ణుదూతలు భాగవతధర్మములను తెలుపుట - అజామిలుడు పరంధామమునకు చేరుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

2.16 (పదునారవ శ్లోకము)

గురూణాం చ లఘూనా చ గురూణి చ లఘూని చ|

ప్రాయశ్చిత్తాని పాపానాం జ్ఞాత్వోక్తాని మహర్షిభిః॥4808॥

మానవులు తాము చేసిన పాపకర్మలను బట్టి ప్రాయశ్చిత్తమును చేసికొనవలెనని మహర్షులు చక్కగా ఆలోచించి తెలిపిరి.

2.17 (పదునేడవ శ్లోకము)

తైస్తాన్యఘాని పూయంతే తపోదానజపాదిభిః|

నాధర్మజం తద్ధృదయం తదపీశాంఘ్రిసేవయా॥4809॥

తపస్సు, దానము, జపము మొదలగు ప్రాయశ్చిత్తముల ద్వారా పాపములు తొలగిపోవును. అందులకు సందేహములేదు. కాని ఆ పాపముచే మలినమైన వాని హృదయము మాత్రము పరిశుద్ధముగాదు. భగవంతుని పాదములను సేవించుట వలన అంతఃకరణము పవిత్రమగును.

2.18 (పదునెనిమిదవ శ్లోకము)

అజ్ఞానాదథవా జ్ఞానాదుత్తమశ్లోకనామ యత్|

సంకీర్తతమఘం పుంసో దహేదేధో యథానలం॥4810॥

యమదూతలారా! తెలిసిగాని, తెలియకగాని పవిత్రకీర్తియగు భగవంతుని నామమును సంకీర్తనము చేసినచో, అతని పాపములు అన్నియును నిప్ఫు, కట్టెలను కాల్చి బూడిద చేసినట్లుగా, భస్మీపటలము అగుట నిశ్చయము.

2.19 (పందొమ్మిదవ శ్లోకము)

యథాగదం వీర్యతమముపయుక్తం యదృచ్ఛయా|

అజానతోఽప్యాత్మగుణం కుర్యాన్మంత్రోఽప్యుదాహృతః॥4811॥

శక్తిమంతమైన అమృతము యొక్క ప్రభావము తెలియకున్నను దానిని త్రాగినవాడు అవశ్యముగా అమరుడగును. అట్లే భగవన్నామ ప్రభావము తెలియకున్నను ఆ నామమును ఉచ్చరించుటవలన అది సత్ఫలమును ఇచ్చియే తీరును (వస్తుశక్తి శ్రద్ధను గూర్చి ఆలోచింపదు).

శ్రీ శుక ఉవాచ

2.20 (ఇరువదియవ శ్లోకము)

త ఏవం సువినిర్ణీయ ధర్మం భాగవతం నృప|

తం యామ్యపాశాన్నిర్ముచ్య విప్రం మృత్యోరమూముచన్॥4812॥

శ్రీ శుకుడు వచించెను- పరీక్షిన్మహారాజా! శ్రీహరి పార్షదులు ఈ విధముగా భాగవత ధర్మములను పూర్తిగా వివరింపగా యమదూతలు అజామిళుని పాశవిముక్తుని గావంచిరి. అంతేగాక, అతనిని మృత్యుముఖమునుండియు కాపాడిరి.

2.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)

ఇతి ప్రత్యుదితా యామ్యా దూశా యాశ్వా యమాంతికే|

యమరాజ్ఞే యథా సర్వమాచచక్షురరిందమ॥4813॥

శత్రుసూధనా! శ్రీహరిపార్షదుల యొక్క మాటలను విన్నపిదప యమదూతలును ధర్మరాజు కడకు వెళ్ళిరి. జరిగిన వృత్తాంతమును అంతయు యమునకు వివరించిరి.

2.22 (ఇరువది రెండవ శ్లోకము)

ద్విజః పాశాద్వినిర్ముక్తో గతభీః ప్రకృతిం గతః|

వవందే శిరసా విష్ణోః కింకరాన్ దర్శనోత్సవః॥4814॥

అజామిళుడు యమదూతల పాశములనుండి విముక్తుడై, భయరహితుడయ్యెను, అతనికి స్వస్థత చేకూరెను. శ్రీహరి పార్షదులను దర్శించి. అతడు ఆనంద మగ్నుడాయెను. వారికి శిరసా ప్రణమిల్లెను.

2.23 (ఇరువది మూడవ శ్లోకము)

తం వివక్షుమభిప్రేత్య మహాపురుషకింకరాః|

సహసా పశ్యతస్తస్య తత్రాంతర్థధిరేఽనఘ॥4815॥

పుణ్యాత్మా! పరీక్షిన్మహారాజా! అజామిళుడు ఏదో చెప్పదలచు కొన్నాడని పార్షదులు గ్రహించిరి. వెంటనే వారు అచటినుండి అంతర్ధానమైరి.

2.24 (ఇరువది నాలుగవ శ్లోకము)

అజామిళోఽప్యథాకర్ణ్య దూతానాం యమకృష్ణయోః|

ధర్మం భాగవతం శుద్ధం త్రైవిద్యం చ గుణాశ్రయమ్॥4816॥

అజామిళుడు శ్రీహరి పార్షదుల వలన పవిత్రమైన భాగవతధర్మములను, యమదూతలద్వారా వేదోక్తములైన సగుణ (ప్రవృతి విషయకములైన) ధర్మములను వినియుండెను.

2.25 (ఇరువది ఐదవ శ్లోకము)

భక్తిమాన్ భగవత్యాశు మహాత్మ్యశ్రవణాద్ధరేః|

అనుతాపో మహానాసీత్ స్మరతోఽశుభమాత్మనః॥4817॥

సర్వపాపములను హరించునట్టి  భగవన్మహిమలను వినుటవలన అజామిళుని హృదయమున శీఘ్రముగా భక్తిభావము ఉదయించెను. అతడు చేసిన పాపకృత్యములను స్మరించుకొని, పశ్చాత్తాపపడసాగెను.

2.26 (ఇరువదియారవ శ్లోకము)

అహో మే పరమం కష్టమభుదవిజితాత్మనః|

యేన విప్లావితం బ్రహ్మ వృషళ్యాం జాయతాఽఽత్మనా॥4818॥

అజామిళుడు తన మనస్సులో ఇట్లు అనుకొనసాగెను - 'అరెరే! నేను ఇంద్రియములకు దాసుడనైతిని కదా! ఒక వేశ్య గర్భమున పుత్రులను పుట్టించి, నా బ్రాహ్మణత్వమును మంట గలిపితిని. ఇది మిక్కిలి శోచనీయము'.

2.27 (ఇరువది ఏడవ శ్లోకము)

ధిఙ్మాం విగర్హితం సద్భిర్దుష్కృతం  కులకజ్జలమ్|

హిత్వా బాలాం సతీం యోఽహం సురాపామసతీమగామ్॥4819॥

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'అయ్యోయ్యో! నా ప్రవర్తన గర్హణియము. పాపాత్ముడనైన నన్ను సత్ఫురుషులు నిందించెదరు. నా వంశమునకు కళంకమును దెచ్చితిని. పరమసాధ్వియు, అమాయకురాలు ఐన నాధర్మపత్నిని పరిత్యజించితిని. మద్యపానము చేయు కులటతో సంసారము చేసితిని'.

2.28 (ఇరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

వృద్ధావనాథౌ పితరౌ నాన్యబంధూ తపస్వినౌ|

అహో మయాధునా త్యక్తావకృతజ్ఞేన నీచవత్॥4820॥

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'నా తల్లిదండ్రులు వృద్ధులు, తపస్సంపన్నులు. వారికి సేవలొనర్చుటకు బంధువులు ఎవ్వరును లేరు. అట్టి దిక్కులేనివారిని త్యజించిన కృతఘ్నుడను, నీచుడను'.

2.29 (ఇరువది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

సోఽహం వ్యక్తం పతిష్యామి నరకే భృశదారుణే|

ధర్మఘ్నాః కామినో యత్ర విందంతి యమయాతనాః॥4821॥

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'ఇప్ఫుడు నాకు భయంకరమైన (దుర్భరమైన) నరకము తప్పదు. విషయలోలురై, ధర్మము తప్పిన పాపాత్ములు నరకము నుండి పెక్కు విధములైన యమయాతనలను అనుభవింతురు'.

2.30 (ముప్పదియవ శ్లోకము)

కిమిదం స్వప్న ఆహోస్విత్ సాక్షాద్దృష్టమిహాద్భుతమ్|

క్వ యాతా అద్య తే యే మాం వ్యకర్షన్ పాశపాణయః॥4822॥

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'నేను ఇప్పుడు చూచిన ఈ అద్భుత దృశ్యము స్వప్నమా? లేక జాగ్రదవస్థలోనే ప్రత్యక్షముగా అనుభవించితినా! చేతులలో పాశములను ధరించి, నన్ను లాగికొనిపోవుచుండెడివారు ఎక్కడికి వెళ్ళినట్లు?'

2.31 (ముప్పది ఒకటవ శ్లోకము)

అథ తే క్వ గతాః సిద్ధాశ్చత్వారశ్చారుదర్శనాః|

వ్యమోచయన్నీయమానం బధ్వా పాశైరధో భువః॥4823॥

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'ఇప్పటికి ఇప్పుడే వారు నన్ను పాశములచే బంధించి, అధోలోకమునకు తీసుకొనిపోవుచుండిరి. కాని, అత్యంత సుందరులై నలుగురు సిద్ధులు వచ్చి, నన్ను విడిపించిరి. వారెక్కడికి పోయిరి'.

2.32 (ముప్పది రెండవ శ్లోకము)

అథాపి మే దుర్భగస్య విబుధోత్తమదర్శనే|

భవితవ్యం మంగళేన యేనాత్మ మే   ప్రసీదతి॥4824॥

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'ఈ జన్మలో నేను మహాపాపిని. ఐనను, పూర్వజన్మలో తప్పక సత్కర్మలను ఆచరించి యుంటినేమో? అందువలననే కాబోలు, నాకు ఉత్తమదేవతల దర్శనమైనది. వారు జ్ఞప్తికి వచ్చినంతనే నా హృదయము ఆనందముతో పొంగిపోవుచున్నది'

2.33 (ముప్పది మూడవ శ్లోకము)

అన్యథా మ్రియమాణస్య నాశుచేర్వృషలీపతేః|

వైకుంఠనామగ్రహణం జిహ్వా వక్తుమిహార్హతి॥4825॥

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను

'నేను వేశ్యతో జీవితమును గడపితిని. అత్యంతపాపిని. పూర్వజన్మలో నేను ఏదైనను సుకృతమును చేసియుండనిచో, మరణసమయమున నా నోట ఆ భగవంతుని నామము ఎట్లు వచ్చియుండెడిది?'

2.34 (ముప్పది నాలుగవ శ్లోకము)

క్వ చాహం కితవః పాపో బ్రహ్మఘ్నో నిరపత్రపః|

క్వ చ నారాయణేత్యేతద్భగవన్నామ మంగళమ్॥4826॥

అజామిళుని స్వగతము ఇంకను ఇట్లు కొనసాగెను


'మహాకపటిని, పాపిని, లజ్జాహీనుడను, బ్రాహ్మణత్వమును మంటగల్పిన వాడను అయిన నేనెక్కడ? పరమశ్రేయస్కరమైన భగవంతుని నారాయణ నామమెక్కడ?'

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని రెండవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏



23.5.2020    ప్రాతఃకాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - రెండవ అధ్యాయము

విష్ణుదూతలు భాగవతధర్మములను తెలుపుట - అజామిలుడు పరంధామమునకు చేరుట

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

2.35 (ముప్పది ఐదవ శ్లోకము)

సోఽహం తథా యతిష్యామి యతచిత్తేంద్రియయానిలః|

యథా న భూయ ఆత్మానమంధే తమసి మజ్జయే॥4827॥

ఇప్పుడు నేను నా మనస్సును, ఇంద్రియములను, ప్రాణములను నియంత్రించుటకు ప్రయత్నించెదను. దాని వలన అంధకారమయమైన ఘోర నరకమునందు పడవలసిన స్థితి మరల సంభవింపదు.

2.36 (ముప్పది ఆరవ శ్లోకము)

విముచ్య తమిమం బంధమవిద్యాకామకర్మజమ్|

సర్వభూతసుహృచ్ఛాంతో మైత్రః కరుణ ఆత్మవాన్॥4828॥

అజ్ఞానవశమున శరీరమే నేను అని భావించి, కోరికలకు బానిసనైతిని. వాటిని అనుభవించు నేను పెక్కుదుష్కర్మలను ఆచరించితిని. వాటి ఫలితమే ఈ బంధనము. ఇప్పుడు దీనిని ఛేదించి సకల ప్రాణులకును హితమొనర్తును. వాసనలను శాంతపరతును. అందరితోను మైత్రి సలిపెదను. దుఃఖితులపై దయచూపెదను. పూర్తిగా జితేంద్రియుడనై యుందును.

2.37 (ముప్పది ఏడవ శ్లోకము)

మోచయే గ్రస్తమాత్మానం యోషిన్మయ్యాఽఽత్మ మాయయా|

విక్రీడితో యయైవాహం క్రీడామృగ ఇవాధమః॥4829॥

భగవంతుని మాయయే స్త్రీరూపమును ధరించి, అధముడనైన నన్ను వేశ్యగా వశపరచుకొనినది. నన్ను ఒక తోలు బొమ్మను జేసి ఆడించినది. ఇప్పుడు నేను ఆ మాయనుండి విముక్తుడనయ్యెదను.

2.38 (ముప్పది ఎనీమిదవ శ్లోకము)

మమాహమితి దేహిదౌ హిత్వా మిథ్యార్థధీర్మతిమ్|

ధాస్యే మనో భగవతి శుద్ధం తత్కీర్తనాదిభిః॥4830॥

నేను నిత్యసత్య స్వరూఫుడనై భగవంతుని గూర్చి తెలిసికొంటిని. కనుక, శరీరాదులందు అహంకార, మమకార భావములను త్యజించెదను. భగవంతుని నామ కీర్తనాదులచే నా మనస్సును పవిత్ర మొనర్చుకొని, దానిని ఆ పరమాత్మునియందే నిలుపుకొందును.

శ్రీ శుక ఉవాచ

2.39 (ముప్పది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

ఇతి జాతసునిర్వేదః క్షణసంగేన సాధుషు|

గంగాద్వారముపేయాయ ముక్తాసర్వానుబంధనః॥4831॥

శ్రీ శుకుడు పలికెను- పరీక్షిన్మహారాజా! అజామిళునకు మహర్షులైన శ్రీహరి పార్షదులుతోడి సాంగత్యము జరిగినది క్షణకాలము మాత్రమే. దాని ఫలితముగా అతనిలో వైరాగ్యము ఏర్పడినది. సమస్త బంధములను, మోహమును త్యజించి, అతడు హరిద్వారము చేరెను.

2.40 (నలుబదియవ శ్లోకము)

స తస్మిన్ దేవసదనే ఆసీనో యోగమాశ్రితః|

ప్రత్యాహృతేంద్రియగ్రామో యుయోజ మన ఆత్మని॥4832॥

ఆ దివ్యస్థలమునందు భగవంతుని మందిరమున ఆసీనుడయ్యెను. యోగమార్గమును ఆశ్రయించి, ఇంద్రియములను విషయములనుండి మరల్చెను. ఏకాగ్ర చిత్తముతో మనస్సును ఆత్మయందు నిలిపెను.

2.41 (నలుబది  యొకటవ శ్లోకము)

తతో గుణేభ్య ఆత్మానం వియుజ్యాత్మసమాధినా|

యుయుజే భగవద్ధామ్ని బ్రహ్మణ్యనుభవాత్మని॥4833॥

అనంతరము ఆత్మచింతన ద్వారా బుద్ధిని విషయములనుండి వేరు చేసెను. అప్ఫుడు ఏకాగ్రమొనర్చిన బుద్ధిని జ్ఞానస్వరూపము, సచ్చిదానందాత్మకము అగు పరబ్రహ్మయందు నిలిపెను.

2.42 (నలుబది రెండవ శ్లోకము)

యర్హ్యుపారతధీస్తస్మిన్నద్రాక్షీత్పురుషాన్ పురః|

ఉపలభ్యోపలబ్ధాన్ ప్రాగ్వవందే శిరసా ద్విజః॥4834॥

ఈ విధముగా అజామిళుని బుద్ధి త్రిగుణాత్మకమైన ప్రకృతిని అతిక్రమించి, భగవత్స్వరూపమునందు స్థితమయ్యెను. అప్పుడు ఇదివరలో అతడు చూచిన నలుగురు పార్షదులు తన యెదుట నిలిచియున్నట్లు గమనించెను. అంతట అతడు వారికి శిరసా ప్రణమిల్లెను.

2.43 (నలుబది మూడవ శ్లోకము)

హిత్వా కళేబరం తీర్థే గంగాయాం దర్శనాదను|

సద్యః స్వరూపం జగృహే భగవత్పార్శ్వవర్తినామ్॥4835॥

పార్హదుల దర్శనము లభించిన పిదప , అజామిళుడు హరిద్వారమున గంగయందు తనదేహమును త్యజించెను. వెంటనే అతనికి పార్షదుల స్వరూపము ప్రాప్తించెను.

2.44 (నలుబది నాలుగవ శ్లోకము)

సాకం విహాయసా విప్రో మహాపురుషకింకరైః|

హైమం విమానమారుహ్య యయౌ  యత్ర శ్రియః పతిః॥4836॥

అజామిళుడు శ్రీహరి పార్షదులతో గూడి బంగారు విమానమందు ఆరూఢుడయ్యెను. ఆకాశమార్గముస లక్ష్మీపతికి స్థానమైన వైకుంఠమును జేరెను.

2.45 (నలుబది ఐదవ శ్లోకము)

ఏవం స విప్లావితసర్వధర్మా దాస్యాః పతిః పతితో గర్హ్యకర్మణా|

నిపాత్యమానో నిరయే హతవ్రతః సద్యో విముక్తో భగవన్నామ గృహ్ణన్॥4837॥

పరీక్షిన్మహారాజా! అజామిళుడు వేశ్యతోడి సాంగత్యము వలన సకల ధార్మిక కార్యక్రమములను విడిచిపెట్టెను. నింద్యమైన కర్మల కారణముగా పతితుడాయెను. నియమములను ఉల్లంఘించుటవలన నరకమునందు పడవలసిన దుస్థితి ఎదురయ్యెను. కాని, భగవన్నామమును ఉచ్చరించుటచే వెంటనే ముక్తిని పొందెను.

2.46 (నలుబదియారవ శ్లోకము)

నాతః పరం కర్మనిబంధకృంతనం ముముక్షతాం తీర్థపదానుకీర్తనాత్|

న యత్పునః కర్మసు సజ్జతే మనో రజస్తమోభ్యాం కలిలం తతోఽన్యథా॥4838॥

సంసారబంధములనుండి ముక్తులు కాగోరువారు తీర్థములను కూడా మరింత పవిత్రములను జేయునట్టి భగవంతుని పవిత్రపాదములను స్పృశించుటకంటెను, నామసంకీర్తన  చేయుటకంటెను మరియొక గొప్ప ఉపాయము ఏదియును లేదు. ఏలయన, భగవన్నామమును ఆశ్రయించుట వలన మానవుని మనస్సు మరల లౌకిక కర్మల యందు తగుల్కొనదు. భగవన్నామము కాక వేరొక ప్రాయశ్చిత్త సాధనమును ఆశ్రయించినచో, మనస్సు, రజస్తమోగుణములకు వశమగును. అప్పుడు అతని పాపములు పూర్థిగా నశింపవు.

2.47 (నలుబది ఏడవ శ్లోకము)

య ఏవం పరమం గుహ్యమితిహాసమఘాపహమ్|

శృణుయాచ్ఛ్రద్ధయా యుక్తో యశ్చ భక్త్యానుకీర్తయేత్॥4839॥

2.48 (నలుబది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

న వై స నరకం యాతి నేక్షితో యమకింకరైః|

యద్యప్యమంగళో మర్త్యో విష్ణులోకే మహీయతే॥4840॥

పరీక్షిన్మహారాజా! ఈ ఇతిహాసము అత్యంత గోప్యమైనది. సమస్త పాపములను హరించునది. భక్తిశ్రద్ధలతో దీనిని వినువాడు, కీర్తించినవాడు నరకమునకు ఎన్నడును పోడు. యమదూతలు అతనివైపు కన్నత్తియైనను చూడజాలరు. ఆ మనుజుని జీవనము ఎంత పాపమయమైనను, అతడు వైకుంఠమున సమ్మానింపబడును.

2.49 (నలుబది తొమ్మిదవ శ్లోకము)

మ్రియమాణో హరేర్నామ గృణన్ పుత్రోపచారితమ్|

అజామిళోఽప్యగాద్ధామ కిముత శ్రద్ధయా గృణన్॥4841॥

మహారాజా! అజామిళుని వంటి పాపాత్ముడుగూడ మరణ సమయమున పుత్రుని పిలిచెడి నెపముతో భగవన్నామమును ఉచ్చరించెను. అందువలన అతనికి గూడ పరమపదప్రాప్తి గలిగినది. ఇంక, భక్తి శ్రద్ధలతో పరమాత్ముని నామమును ఉచ్చరించిన వాని సంగతి చెప్పనేల?

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే ద్వితీయోఽధ్యాయః (2)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు రెండవ అధ్యాయము (2)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏
--(())--




10-04,05-గీతా మకరందము 
      విభూతియోగము
🕉🌞🌎🌙🌟🚩

బుద్ధిర్జ్ఞాన మసమ్మోహః 
క్షమా సత్యం దమశ్శమః | 
సుఖం దుఃఖం భవోఽభావో 
భయం చాభయమేవ చ || 

అహింసా సమతా తుష్టిః
తపో దానం యశోఽయశః | 
భవన్తి భావా భూతానాం 
మత్తఏవ పృథగ్విధాః || 

తా:- బుద్ధి, జ్ఞానము, మోహరాహిత్యము, ఓర్పు, సత్యము, బాహ్యేంద్రియనిగ్రహము, అంతరింద్రియనిగ్రహము, సుఖము, దుఃఖము, పుట్టుక (ఉత్పత్తి), నాశము, భయము, భయములేకుండుట, అహింస, సమత్వము, సంతుష్టి, తపస్సు, దానము, కీర్తి, అపకీర్తి, ప్రాణులయొక్క ఈ ప్రకారములైన నానావిధములగు గుణములు నావలననే కలుగుచున్నవి. 


వ్యాఖ్య:- ఈ రెండుశ్లోకములందును బుద్ధి, జ్ఞానము మున్నగు 16 అనుకూలగుణములున్ను; దుఃఖము, నాశము, భయము, అపకీర్తియను 4 ప్రతికూల గుణములున్ను చెప్పబడినవి. ఇవియన్నియు భగవంతుని వలననే కలుగుచున్నవని పేర్కొనబడినది. దీని భావమేమి?భగవానుడు వాస్తవముగ ప్రతికూలభావములను జీవులకు కలుగజేయుటలేదు. జీవుల ఆ యా కర్మములకు ఫలమొసంగువాడే ఈశ్వరుడు.


 ఈశ్వరుడు కర్మఫల ప్రదాత. జీవులు కర్మకర్తలు. కొందఱికి కీర్తి, మఱికొందఱికి అపకీర్తి, కొందఱికి సుఖము, మఱికొందఱికి దుఃఖము వారివారి పూర్వకృత కర్మలవలననే కలుగుచున్నవి. ఏ విత్తనము వారు నాటిన ఆ ఫలితము వారికి కలుగుచుండును. ఈశ్వరుడు నిమిత్తమాత్రుడు. దుష్కర్మలు చేసినవారికి దుఃఖము, సత్కర్మలు చేసినవారికి సుఖము భగవన్నియతివలననే కలుగుచుండును. ఈ దృష్టితోనే ఆ సుఖదుఃఖాదులన్నియు భగవంతునివలన కలుగుచున్నవని చెప్పబడినది. 


    మఱియు  ఇప్పుడు చెప్పబడిన వికారములన్నియు మనస్సునందు ఉద్భవమగుచుండును.  మనస్సు స్వతః జడమైనది. దానికి ఆధారముగ చైతన్యమగు ఆత్మవస్తువు కలదు.


 సూదంటురాయిసమీపమున సూది కదలునట్లు చైతన్యాత్మయొక్క సన్నిధానమున మనస్సు క్రియాత్మకమగుచున్నది. ఈ ప్రకారముగ మనస్సునకును తద్గతవికారములకును పరమాత్మయే ఆధారముగనుక ఇట్టి దృష్టితోనే - అవి యన్నియును పరమాత్మవలననే కలిగినవని ఇచట చెప్పబడినది. అంతియేకాని వాని సంబంధమైన కర్తృత్వముగాని, ప్రేరకత్వముగాని ఆత్మకు (భగవంతునకు) లేదు. (సూర్యునకు జగత్క్రియలందుగాని, నాటకదీపమునకు నాటకమందుగాని కర్తృత్వములేనట్లు).

🕉🌞🌎🌙🌟🚩

Friday, 22 May 2020

శ్రీలలితా సహస్రనామ తత్త్వ 0




🙏🙏🙏🌹🌹🌹🙏🙏🙏శ్రీమాత్రేనమః 🙏 🙏🙏 🙏🙏🙏 శ్రీలలితా సహస్రనామ తత్త్వ విచారణ🌹🌹🌹 557వ నామమంత్రము🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉 ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కాలహంత్ర్యై నమః🙏🙏🙏 కాలమును అనగా మృత్యువును హరించునదైన జగజ్జననికి నమస్కారము🌹🌹🌹సమస్తాన్ని హరించే కాలాన్ని ప్రళయము నందు జగన్మాత తన లోనికి లీనం కావించుకునే తల్లికి నమస్కారము🌻🌻🌻శ్రీలలితా సహస్రనామావళి యందలి కాలహంత్రీ అను నాలుగక్షరముల (చతురక్షరీ) నామ మంత్రమును ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కాలహంత్ర్యై నమః అని ఉచ్చరిస్తూ అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో ఆ పరమేశ్వరిని ఉపాసించు భక్తులకు అకాల మృత్యుభయం లేకుండా కాపాడి రక్షించును; మరియు తన భక్తజనులకభీష్ట సిద్ధికలుగ జేయును; ఇంకను బ్రహ్మజ్ఞాన సందలనొసంగి అత్యంత దుర్లభమైన తన చిదానందస్వరూపము అనుభవైక వేద్యముజేసి తరింపజేయును🌺🌺🌺 మృత్యుమృత్యుర్మమామ్యహమ్ మృత్యువును చంపునది, మహాప్రళయమునకు తర్వాత నుండి సదా యుండునది; అందుచే శ్రీమాత కాలహంత్రి అని నామ ప్రసిద్ధమైనది; మృత్యువుకే మృత్యువైన (కాలహంత్రి) కారణం చేత కాలహంత్రి అనే నామంతో కీర్తింపబడుతున్నది🌹🌹🌹 కాలోహిదురతిక్రమో మృత్యుః మన మధ్య జరుగు సంభాషణలో వాగ్దేవతగా ఉండి, మాటలలో మరపుగలిగించి కాలాన్ని హరింపజేయునది కావున అమ్మను కాలహంత్రీ అని స్తుతిస్తాము; నిరాకార, నిర్గుణ పరబ్రహ్మమును తాను ఆరాధించుటకు, ఏవిధంగా రామ, కృష్ణ, శివ, దేవి నామ రూపములతో తెలియుచున్నామో, వ్యవహారార్థము విజాతీయమైన పశువులు, పక్షులు అని పలుకుచున్నాము; సజాతీయ భేదముగా రంగనాథం, వేణునాదం అని పిలుచుచున్నామో ఆవిధంగానే నిర్గుణ బ్రహ్మమును కాలస్వరూప పరమేశ్వరుని కలయని, కాష్టయని, ముహూర్తమని, ఘడియయని, దినమని, వారమని, పక్షమని, మాసమని, సంవత్సరమని, యుగమని, కల్పమని చెప్పుచున్నాము🌻🌻🌻శ్రీలలితా పరాత్పరి పరిచ్ఛేద రసితమైనది🌺🌺🌺కాలప్రమాణములు లేనిది; అందుచేతనే ఆ జగదీశ్వరి కాలహంత్రి అనబడుచున్నది🌹🌹🌹అటువంటి కాలహంత్రీ స్వరూపిణికి నమస్కరించునప్ఫుడు ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కాలహంత్ర్యై నమః అని అనవలెను


🙏🙏🙏🌹🌹🌹🙏🙏🙏శ్రీమాత్రేనమః 🙏 🙏🙏 🙏🙏🙏 శ్రీలలితా సహస్రనామ తత్త్వ విచారణ🌹🌹🌹 558వ నామమంత్రము🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉 ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కమలాక్ష నిషేవితాయై నమః🙏🙏🙏కమలాక్షుని (శ్రీమహావిష్ణుమూర్తి) చేత సేవింపబడు తల్లికి నమస్కారము🌹🌹🌹శ్రీలలితా త్రిపురసుందరీ నామావళి యందలి కమలాక్షనిషేవితా యను ఎనిమిదక్షరముల (అష్టాక్షరీ) నామ మంత్రమును ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కమలాక్ష నిషేవితాయై నమః అని యెనలేని భక్తిప్రపత్తులతో ఆ జగదీశ్వరిని ఉపాసించు భక్తులకు సకల వేద శాస్త్రసారమైన ముక్తి రూపిణియైన జగన్మాత తన దివ్యమంగళస్వరూపముతో స్పష్టంగా సాక్షాత్కరించిన భావం కలుగుతుంది🌻🌻🌻 ఆ పరమేశ్వరి కమలాక్షునిచే సేవింపబడుతున్నది🌺🌺🌺 ఇంద్రనీలమయాందేవీం విష్ణురర్చయితే సదా  విష్ణుత్వం ప్రాప్తివాన్ దేవదానవులు క్షీరసాగరమున మధించి అమృతమును పొందినారు🌹🌹🌹కాని ఆ అమృతమును పంచుకొనుటలో సమస్య వచ్చినపుడు విష్ణు భగవానుడు మోహినీ అవతారము దాల్చుతాడు🌻🌻🌻అప్పుడు అమ్మ అనుగ్రహం కొరకై హ్రీం అను మంత్రమును జపించి, ధ్యానించి హ్రీం అయిపోయి అమ్మవారి రూపం ఆయనకు ఆవిర్భవించినది🌺🌺🌺 శ్రీలలితాసహస్రనావళి యందలి నామమంత్రములతో విష్ణుమూర్తి శ్రీమాతను స్తోత్రము చేసినట్లు చెప్పబడినది🌻🌻🌻కమలం అనగా పద్మము, అక్షం అంటే ఇరుసు; వెన్నెముక మధ్యనుండి స్రవించు సుషుమ్నా మార్గము మూలాధారమునుండి సహస్రారము వరఖు షట్చక్రములను అధిగమించి ఉన్న సహస్రారమందు బిందు రూపమును సేవించునది కావున కమలాక్ష  నిషేవితా యని భావము🌹🌹🌹విష్ణు భగవానునిచే సేవింపబడునది; వెన్నెముక ననుసరించి షట్చక్రముల ఇరుసును తెలుపునది; సుషుమ్నా మార్గము ద్వారా ధ్యానింపబడునది;

🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️

నేటి ఈ 558వ నామమంత్రము సందర్భములో ఈ క్రింది నామ మంత్రములను స్మరించుకుందాము:-

1) 80వ నామ మంత్రము - ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కరాంగుళి నఖోత్పన్న నారాయణ దశాకృత్యై నమః

(తన చేతుల పది వ్రేళ్ళ గోళ్ళ సందుల నుండి నారాయణుని దశావతారములు ప్రభవింపజేసిన తల్లికి నమస్కారము - భండాసురుడు దైత్యులను ఉద్భవింపజేసే సర్వాసురాస్త్రం ప్రయోగించగా, హిరణ్యకశిప రావణాది దైత్యులు ఆవిర్భవించి యుద్ధం చేయనారంభించిరి, అందుకు ప్రతిగా జగజ్జనని నారాయణుని దశావతారములను తనచేతి పది వ్రేళ్ళ గోళ్ళ సందుల నుండి ఉద్భవింపజేసి ఆ రాక్షస సంహారము కావింపజేసినది)

శ్రీమాత బ్రహ్మ,విష్ణు, మహేశ్వరుల (త్రిమూర్తులు) మరియు ఇంద్రాది దేవతలచేతను, సనకాది మహర్షులచేతను, లోపాముద్ర, పులోముని కూతురు అయిన ఇంద్రుని భార్య సచీదేవి మొదలైన వారిచే సేవింప బడుచున్నది

ఈ క్రింది నామములు పరిశీలించగలరు

2) 83వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం బ్రహ్మోపేంద్ర మహేంద్రాది దేవ సంస్తుత వైభవాయై నమః

 (భండాసుర వధ సమయంలో లలితాంబిక పరాక్రమమునకు బ్రహ్మ,విష్ణు, ఇంద్రాది దేవతలచే జగజ్జనని స్తుతింపబడినది. అట్టి తల్లికి నమస్కారము)

3) 230వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం మహాయాగ క్రమారాధ్యాయై నమః  (మహాయాగం - అనేక యోగినీ పూజలతో కూడినది మహాయాగం చేత ఆరాధింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

4) 231వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం మహాభైరవ పూజితాయై నమః  (మహాభైరవుని చేత - పరమ శివునిచేత పూజింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

5) 297వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం హరిబ్రహ్మేంద్ర సేవితాయై నమః (హరి, బ్రహ్మ, ఇంద్రాది దేవతలచే సేవింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

6) 345వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం క్షేత్రపాల సమర్చితాయై నమః (క్షేత్రమును అనగా శరీరమును పాలించి జీవుని చేత అర్చించబడు తల్లికి నమస్కారము)

7) 375వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కామపూజితాయై నమః (మన్మథునిచే పూజింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

8) 545వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం పులోమజార్చితాయై నమః (పులోముని పుత్రికయైన ఇంద్రాణి - ఇంద్రుని భార్య చేత అర్చింపబడిన తల్లికి నమస్కారము)

9) 586వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కామసేవితాయై నమః (మహా కామేశునిచే - శివునిచే లేదా మన్మథునిచే పూజింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

10) 590వ నామ మంత్రము  ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కటాక్ష కింకరీ భూత కమలా కోటి సేవితాయై నమః (కేవలం వీక్షణ మాత్రంచే కోటి లక్ష్ములచే సేవింపబడు తల్లికి నమస్కారము. జగన్మాత కటాక్షానికి నోచుకున్న భక్తుడు అనంతకోటి లక్ష్ముల అనుగ్రహానికి పాత్రుడవుతాడని భావము)

11) 614వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం సచామర రమావాణీ సవ్య దక్షిణ సేవితాయై నమః  (ఎడమ, కుడి భాగములలో వింజామరలతో కూడిన లక్ష్మి, సరస్వతులచే సేవింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

12) 636వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం గంధర్వ సేవితాయై నమః (గంధర్వులచే సేవింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

13) 647వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం లోపాముద్రార్చి తాయై నమః (అగస్త్యుని భార్యయైన లోపాముద్రచే - శ్రీవిద్యా మంత్రంచే పూజింపబడిన తల్లికి నమస్కారము)

14) 726వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం సనకాది సమారాధ్యాయై నమః (సనకాది మహర్షులచే పూజింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

15) 785వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం మార్తాండ భైరవారాధ్యాయై నమః (మార్తాండభైరవునిచే - శివునిచే ఆరాధింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

16) 825వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం బుధార్చితాయై నమః (బుధజనులచే - జ్ఞానులచే పూజింపబడు తల్లికి నమస్కారము)

అంతటి అఖిలాండేశ్వరికి శతకోటి పాదాభివందనములు

🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️


🙏🙏🙏🌹🌹🌹🙏🙏🙏శ్రీమాత్రేనమః 🙏 🙏🙏 🙏🙏🙏 శ్రీలలితా సహస్రనామ తత్త్వ విచారణ🌹🌹🌹 559వ నామమంత్రము🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉 ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం తాంబూల   పూరిత ముఖ్యై నమః🙏🙏🙏తాంబూలముతో పూరింపబడడం వలన ఎర్రబడిన నోరు గల తల్లికి నమస్కారము🌹🌹🌹శ్రీ లలితా సహస్ర నామావళి యందలి తాంబూలపూరిత మూఖీ అను ఎనిమిదక్షరముల (అష్టాక్షరీ) నామ మంత్రమును ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం తాంబూల పూరిత ముఖ్యై నమః అని ఉచ్చరిస్తూ అత్యంత భక్తి శ్రద్ధలతో ఆ పరాశక్తిని ఉపాసించు సాధకుడు నిశ్చయముగా ఆ తల్లి అనుగ్రహపాత్రుడై తన కఠోర సాధన వలన బ్రహ్మజ్ఞాన సంపన్నుడై, పరిపూర్ణమైన ఆత్మానందము ననుభవించుచు శాశ్వతమైన పరమపదముపై ధ్యాసయుంచి తల్లి కరుణతో దివ్యత్వమునంది తరించును🌻🌻🌻తాంబూల పూరిత మూఖీ అనగా తాంబూలసేవనము చేత పూరితమైన ముఖముతో అమ్మ నోరుమాత్రమే కాక  ముఖమంతయు ఆ ఎర్రనికాంతులతో నిండి ఆ తల్లిని చూడగానే విశ్వమంతయు తన బిడ్డలవలె అనురాగము చూపు పరిపూర్ణమైన మాతృ స్వరూపము కనబరచు చున్నదని భావము🙏🙏🙏 ఈ నామము నుండి నిఖిలేశ్వరీ అను నామ మంత్రము వరకు శ్రీమాతయొక్క కొన్ని లక్షణములు వివరించడమైసది🌺🌺🌺అమ్మను ధ్యానములోనే భావనచేసేందుకు అవసరమైయుండును🌹🌹🌹త్రిభువన సుందరియైన మన అమ్మ తాంబూలపూరితముఖియై ఉండడం మరింత అందం కోసం కాదు..తాంబూల చర్వణంతో ఎన్నో రకాల అన్నములు తన బిడ్డలు (మనం) గుడాన్నం, దధ్యన్నం, చిత్రాన్నం, స్నిగ్ధౌదనము ఇంకా ఇంకా సర్వౌదనప్రీతచిత్తా అన్నట్లు అన్ని రకాల అన్నములు నివేదన చేస్తే జీర్ణశక్తి కోసం (మనభావన) తాంబూలం వేసుకుందేమో?! తాంబూలపూరితముఖంతో అమ్మ ముఖంలో తనబిడ్డలయెడ ప్రేమపూరితమైన అరుణకాంతులతో ప్రకాశిస్తోంది అనికూడా భావిద్దాం🌹🌹🌹అటువంటి శ్రీమాతకు నమస్కరించునపుడు ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం తాంబూల పూరిత ముఖ్యై నమః అని అనవలెను🌻🌻🌻🌹🌹ఈ వ్యాఖ్యానము శ్రీవిద్యోపాసకులు, కుండలినీ యోగ సిద్ధులు, లలితాంబిక తపోవన సంస్థాపకులు, శ్రీమళయాళస్వామి మఠాధిపతులు పూజ్యపాద శ్రీశ్రీశ్రీ రామేశ్వరానందగిరి స్వాములవారి అనుగ్రహముతో, వారి విరచితమైన శ్రీలలితా సహస్రనామ తత్త్వ విచారణ  అను గ్రంథమునుండి, వారికి పాదాభివందనమాచరించుచూ సహకారముగా స్వీకరించడమైనది🙏🙏🕉🕉🕉నేడు సోమ వారము🌻🌻🌻ఇందు వారము అని కూడా అంటాము🔱🔱🔱నీలకంఠుని ఆరాధించు పవిత్రమైన దినము🙏🙏🙏 ఓం నమశ్శివాయ అనే ఈ ప పంచాక్షరిని పదిసార్లు మననం చేసుకుందాము.🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉 🌺🌻🌹🌻🌸  🙏🙏🙏
🌹🌹🌹🌹🌹మీకు, మీకుటుంబ సభ్యులకు శుభోదయ శుభాభి వందనములు🌹🌹🌹🌹🌹🌻🌻🌻🌻🌸🌸🌸🌸💐💐💐


🙏🙏🙏🌹🌹🌹🙏🙏🙏శ్రీమాత్రేనమః 🙏 🙏🙏 🙏🙏🙏 శ్రీలలితా సహస్రనామ తత్త్వ విచారణ🌹🌹🌹 560వ నామమంత్రము🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉 ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం దాడిమీ కుసుమ ప్రభాయై నమః🙏🙏🙏దానిమ్మ పుష్పం వంటి కాంతితో ప్రకాశించు తల్లికి నమస్కారము🌹🌹🌹శ్రీలలితాసహస్రనామావళి యందలి దాడిమీ కుసుమ ప్రభా అను ఎనిమిదక్షరముల (అష్టాక్షరీ) నామ మంత్రమును ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం దాడిమీ కుసుమ ప్రభాయై నమః అని ఉచ్చరించుచూ ఆ జగజ్జననిని ఉపాసన చేయు సాధకులు దేవి కరూణచే మాయా బంధ విముక్తులై బ్రహ్మజ్ఞాన సంపన్నులై తరించుచూ ఇతరులను కూడా తరింపజేయుదురు🌻🌻🌻దానిమ్మ పూవు యొక్క చక్కని అరుణవర్ణ వికాసముతో జగదీశ్వరి విరాజిల్లుతున్నదని భావము🌺🌺🌺సౌందర్యమునకు, సుకుమారమునకు, సౌమ్యగుణమలకు, పరిమళానికి, ఆరాధనకు, అర్చనకు, మాధుర్యవికాసమునకు పుష్పములకు స్త్రీలకు చక్కని సమన్వయమున్నది🌸🌸🌸పుష్పములలో దాడీమీ (దానిమ్మ)) కుసుమము చాలా రమణీయముగా, ఆకర్షణీయముగా, అరుణారుణ వర్ణముతో ప్రకాశమయమై ఉంటుంది🌹🌹🌹శ్రీదేవి తేజః, ప్రభ, అరుణారుణమయమై ఉటుంది🌻🌻🌻పూర్ణ వికాసమును వెదజల్లుతుందని భావము🌹🌹🌹జగన్మాత విమర్శరూపిణి అగుటచే శరీరకాంతి కలిగియుండుట సహజము🌺🌺🌺జగన్మాతను దాడిమీ కుసుమ ప్రభా అని కీర్తించాము.  జగజ్జనని సౌందర్యాన్ని కొన్ని పూలతోను, కొన్ని పుష్పములనిన ఆ తల్లికి ప్రీతి అనియు, అలాగే కదంబ కుసుమ వృక్ష వన వాసిని అనియు, కదంబ కుసుమ ప్రియా అంటూ ఎన్నోరకాల  పుష్పసముదాయంతో అమ్మకు గల అనుబంధాన్ని చెప్పుకున్నాము. అన్ని పుష్పముల వర్ణము ఇంచుమించుగా అన్నియు అరుణ వర్ణమే అందుకే అమ్మను ఇలా కూడా కీర్తించాము:-

సర్వారుణాఽనవద్యాంగీ సర్వాభరణ భూషితా అనగా జగన్మాత తాను ధరించిన వస్త్రములు, భూషణములు, పుష్పములు, శరీర కాంతి అన్నియు  అరుణ వర్ణమే కదా, అటువంటి అరుణ వర్ణంతో తేజరిల్లు తల్లికి శత సహస్ర వందనములు🙏🙏🙏🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
శ్రీలలితా త్రిపురసుందరి సహస్ర నామావళిలో ఈ దిగువ నామ మంత్రములు పరిశీలించుదాము. అమ్మకు, కుసుమములకు గల బంధాన్ని స్మరించుకుని ఆనందంలో తన్మయమై పోదాము.

1) 12వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం నిజారుణ ప్రభాపూర మజ్జద్బ్రహ్మాండ మండలాయై నమః తన అరుణ (ఎర్రని) శరీర కాంతితో సమస్త బ్రహ్మాండ మండలాలను ప్రకాశింపజేస్తున్న తల్లికి నమస్కారము

2) 13వ నామ మంత్రము 1) 12వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం నిజారుణ ప్రభాపూర మజ్జద్బ్రహ్మాండ మండలాయై నమః తన అరుణ (ఎర్రని) శరీర కాంతితో సమస్త బ్రహ్మాండ మండలాలను ప్రకాశింపజేస్తున్న తల్లికి నమస్కారము

2) 13వ నామ మంత్రము1) 12వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం నిజారుణ ప్రభాపూర మజ్జద్బ్రహ్మాండ మండలాయై నమః తన అరుణ (ఎర్రని) శరీర కాంతితో సమస్త బ్రహ్మాండ మండలాలను ప్రకాశింపజేస్తున్న తల్లికి నమస్కారము

2) 13వ నామ మంత్రము1) 12వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం నిజారుణ ప్రభాపూర మజ్జద్బ్రహ్మాండ మండలాయై నమః తన అరుణ (ఎర్రని) శరీర కాంతితో సమస్త బ్రహ్మాండ మండలాలను ప్రకాశింపజేస్తున్న తల్లికి నమస్కారము

2) 13వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం చంపకాశోక పున్నాగ సౌగంధిక లసత్కచాయై నమః చంపక, అశోక, పున్నాగ మొదలైన పుష్పములకు సుగంధాన్ని అందజేసిన తల్లికి నమస్కారము (జగన్మాత శిరోజములు సహజ సుగంధం కలిగినవి. అందుచేత ఆ కేశముల సువాసన అమ్మ ధరించిన చంపకాశోక పున్నాగ మొదలైన పుష్పములకు ఆ తల్లి అందజేస్తున్నది)

3) 21వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కదంబ మంజరీ క్లుప్త కర్ణపూర మనోహరాయై నమః - చెవుల పైభాగంలో కడిమి వృక్షపు పూలగుత్తిని ధరించడంచే రమణీయంగా భాసించు తల్లికి నమస్కారము

4) 60వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కదంబ వనవాసిన్యై నమః - కడిమి వృక్షముల వనమందు వసించు తల్లికి నమస్కారము. పరమేశ్వరి వసించు   స్థానం - కడిమి (కదంబ) వృక్షముల నడుమ, మణి మండప ప్రాకార మధ్యలో చింతామణి గృహము.

5)  323వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం కదంబ కుసుమ ప్రియాయై నమః - కడిమి పువ్వుల పట్ల ప్రీతి గల తల్లికి నమస్కారము

6) 435వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం చాంపేయ కుసుమ ప్రియాయై నమః - చంపక (సంపెంగ) పుష్పంపై ప్రీతిగల తల్లికి నమస్కారము.

7) 560వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం దాడిమీ కుసుమ ప్రభాయై నమః -  దానిమ్మ పుష్పం వంటి కాంతితో ప్రకాశించు తల్లికి నమస్కారము.

8) 766వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం జపాపుష్ప నిభాకృత్యై నమః - దాసాని పూవును బోలిన రంగుతో (అరుణ వర్ణముతో)  ప్రకాశించు తల్లికి నమస్కారము.

9) 773వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం పాటలీ కుసుమ ప్రియాయై నమః - తెలుపు, ఎఱుపు మిశ్రమ వర్ణపు పాటలీపుష్పంపై మక్కువ గల తల్లికి నమస్కారము.

10) 776వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం మందార కుసుమ ప్రియాయై నమః - దేవ పుష్పమైన  మందారము నందు ప్రీతిగల తల్లికి నమస్కారము.

11) 919వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం చైతన్య కుసుమ ప్రియాయై నమః - చైతన్య మనే పుష్పం (హృదయ పద్మం) పట్ల ప్రీతి గల తల్లికి నమస్కారము.

12) 964వ నామ మంత్రము ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం బంధూక కుసుమ ప్రఖ్యాయై నమః - బంధు జీవక పుష్పం యొక్క కాంతి (రక్తవర్ణం) వంటి కాంతితో ప్రకాశించు తల్లికి నమస్కారము.🌻🌻🌻అటువంటి దాడిమీకుసుమవికాసముతో తేజరిల్లు తల్లకి నమస్కరించునపుడు ఓం ఐం హ్రీం  శ్రీం దాడిమీ కుసుమప్రభాయై నమః అని అనవలెను🌹🌹🌹🌹🌹


🌹🙏🙏🙏శ్రీమాత్రేనమః 🙏 🙏🙏 🙏🙏🙏 శ్రీలలితా సహస్రనామ తత్త్వ విచారణ🌹🌹🌹 561వ నామమంత్రము🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉 ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం మృగాక్ష్యై నమః🙏🙏🙏లేడి కన్నులవంటి కన్నులు గల తల్లికి నమస్కారము🌹🌹🌹శ్రీ లలితా సహస్రనామావళి యందలి మూడక్షరముల (త్ర్యక్షరీ) నామ మంత్రమును ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం మృగాక్ష్యై నమః అని ఉచ్చరిస్తూ అత్యంత భక్తి శ్రద్ధలతో  ఆ పరాశక్తిని  ఉపాసించు సాధకులకు ఆ కరుణామయి దయతో సర్వశుభములు చేకూరును, ఆత్మానందము ఏర్పడి తరించుదురు🌻🌻🌻మృగమన లేడి అనే జంతువు; ఆ లేడి కనులు అందముగను, విశాలముగను, చంచలమై, చైతన్యవంతమై ఆకర్షవంతముగా, ఔదార్యముగా, జాగృతి కలిగి ఉండును; ఈ విధమైన చిహ్నములు పరమేశ్వరి కన్నులకు మాత్రమే ఉండును, అందుకనే ఆ జగదీశ్వరి మృగాక్షి అను నామ ప్రసిద్ధ మైనది🌹🌹🌹మృగ అను పదం గమ్యమును సూచించును అంటే ఆ తల్లి కనులు తన భక్తులకు జ్ఞానగమ్యమును నిర్దేశించును అని కూఢా భావించదగును. మృగ అనగా వెదుకుట అనికూడా అర్థము గలదు అంటే మనము అమ్మ కనులలో జ్ఞానసముపార్జనా, మోక్షసిద్ధి మొదలైన ఆధ్యాత్మిక చింతనా మార్గములను వెదుకగలమని భావము🌻🌻🌻భక్త మానవులలో చేయవలసిన పద్ధతులను, మార్గములను ధ్యేయమగు లక్ష్యములను సూచించే కనులు జగజ్జనని కలిగియుందని భావించి అమ్మను మృగాక్షీ అనే నామముతో కీర్తించుచున్నాము🌺🌺🌺వెదుకుట అనగా 1) ఆపదలో తన బిడ్డలగు భక్తులను కాపాడుట కొరకు వెదికే కన్నులుగాను,2) సంపూర్ణముగా తన ఆలన, పాలన, మాతృత్వ మధురిమలు కోరే భక్తులను అమ్మ వెదకుచున్నట్వలు ఏర్పడే భావన కలిగే కన్నులుగాను, 3) సృష్టిలో సర్వజీవుల జీవిత లక్ష్యములను మాతృహృదయంతో వీక్షించు కన్నులు గాను మనకు భావన ఏర్పడుటచే ఆ పరాశక్తి మృగాక్షి అని నామ ప్రసిద్ధ అయినది🌸🌸🌸అటువంటి అఖిలాండేశ్వరికి నమస్కరించునపుడు ఓం ఐం హ్రీం  శ్రీం మృగాక్ష్యై నమః అని అనవలెను🕉

🙏🙏🙏🌹🌹🌹🙏🙏🙏శ్రీమాత్రేనమః 🙏 🙏🙏 🙏🙏🙏 శ్రీలలితా సహస్రనామ తత్త్వ విచారణ🌹🌹🌹 563వ నామమంత్రము🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉 ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం ముఖ్యాయై నమః🙏🙏🙏హిరణ్యగర్భరూపంలో  (నాలుగు ముఖాల బ్రహ్మరూపంలో)  ఈ సృష్టికి ముఖ్యప్రాణంగా ఉన్న తల్లికి నమస్కారము🌹🌹🌹శ్రీలలితా సహస్ర నామావళి యందలి ముఖ్యా అను రెండక్షరముల (ద్వ్యక్షరీ) నామ మంత్రమును ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం ముఖ్యాయై నమః అని ఉచ్చరిస్తూ అత్యంత భక్తి శ్రద్ధలతో ఉపాసిస్తే సర్వ సృష్టియును దేవీరూపంగా భాసిస్తుంది మరియు రాగద్వేషములు అంతరించి తరిస్తారు🌻🌻🌻ముఖ్యా అంటే ముఖ్యమైనది, అమ్మ వాగ్దేవతగా విరాజిల్లుతున్నది🌺🌺🌺దేవతలందరిలో అతి ముఖ్యమైన దేవతయగుటచే ముఖ్యా అని నామప్రసిద్ధ అయినది🌹🌹🌹శ్రీమాత ముఖము నుండియే వాక్కు వచ్చినది అందుకే శ్రీమాత వాగ్దేవత అని అనవచ్చును🌻🌻🌻ఈ వాక్ప్రపంచమునకు, భౌతిక ప్రపంచమునకు, ప్రకాశమయ లోకమునకు, దీనికంతటికీ ముందుగా నాదలోకం - ఈ బ్రహ్మమునుండియే సకల జగత్తు ఆవిర్భవించినది🌸🌸🌸శబ్దము ముఖము నుండియే వచ్చుచున్నది🌹🌹🌹పరమేశ్వరి వాగ్దేవత కావున ముఖ్యా అనే నామం బిరుదుగా వచ్చినదని భావము🌻🌻🌻 అహమస్మి ప్రథమజా ఋతస్య అని శ్రుతి వాక్యం🌺🌺🌺సృష్టికి మూల కారణము🌻🌻🌻సర్వకార్య నిర్వాహకురాలు🌸🌸🌸కావున శ్రీమాత ముఖ్యా అని నామప్రసిద్ధమైనది🙏🙏🙏సృష్టి,స్థితి,లయములకును, మువురమ్మలకును మూలపుటమ్మయైన శ్రీమాతకు నమస్కరించునపుడు ఓం ఐం హ్రీం శ్రీం ముఖ్యాయై నమః అని అనవలెను🌹🌹🌹🌹🌹ఈ 




శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు మూడవ అధ్యాయము (3)

షష్ఠ స్కంధము - మూడవ అధ్యాయము
యమునికిని, యమదూతలకును మధ్య జరిగిన సంవాదము
ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
రాజోవాచ

పరీక్షిన్మహారాజు పలికెను- మహాత్మా! సకలజీవులు యమధర్మరాజు వశములో నుందురు. శ్రీహరిపార్షదులు అతని ఆజ్ఞను కాదని యమ భటులను అవమానించిరి. వారు యమపురికి పోయి యమునకు నివేదించిరి. దానిని విన్న పిమ్మట అతడు దూతలతో ఏమని పలికెను?

ఋషీశ్వరా! యమధర్మరాజు యొక్క శాసనమును ఎవ్వరును, ఏకారణము చేతనైనను ఉల్లంఘించినట్లు నేను ఇంతవఱకును వినియుండలేదు. ఈ విషయమున జనులకు సందేహము కలుగవచ్చును. ఆ సంశయమును నీవు తప్ప మరి యెవ్వరును తీర్చజాలరు. ఇది మా నిశ్చితాభిప్రాయము.

శ్రీ శుక ఉవాచ

శ్రీశుకుడు వచించెను- మహారాజా! శ్రీహరి పార్షదులు యమదూతల ప్రయత్నమును విఫలమొనర్చిరి. పిమ్మట యమభటులు సంయమనీ పురమునకు చేరి తమ ప్రభువైన యమధర్మరాజునకు ఇట్లు నివేదించిరి.

యమదూతా ఊచుః

యమదూతలిట్లనిరి - ప్రభూ! లోకమున జీవులు పాపకర్మలను, పుణ్యకార్యములను, పాపపుణ్యమిశ్రిత కృత్యములు అని  మూడువిధముల కర్మలను చేయుచుందురు. ఈ జీవులయొక్క కర్మలకు దగిన ఫలములను ఇచ్చెడి శాసకులు ఎందరు గలరు?

లోకమున శిక్షలను విధించు శాసకులు పెక్కుమంది యున్నచో ఎవరికి సుఖము లభించును? ఎవరికి దుఃఖము ప్రాప్తించును? ఈ వ్యవస్థ ఒక్కరీతిగా ఉండదుగదా?

ఈ లోకమునందు కర్మలను ఆచరించువారు పలువురు ఉండుటవలన శాసకులుగూడ పెక్కుమంది యున్నచో, ఒక చక్రవర్తి ఆధీనములో పెక్కుమంది సామంత రాజులు ఉన్నట్లు వారి శాసనాధికారము గూడ నామమాత్రమే యగునుకదా!

నీవు ఒక్కడవే సకల ప్రాణులకును, వారి ప్రభువులకును అధీశ్వరుడవని మేము భావించుచుంటిమి. మానవులపాపపుణ్యములను నిర్ణయించువాడవు, దండించువాడవు, శాసించువాడవు నీ వొక్కడవే యని మా అభిప్రాయము.

ప్రభూ! ఇంతవరకును నీవు విధించిన శిక్షలను ఎవ్వరును ఉల్లంఘింపలేదు. కానీ, ఇప్పుడు అద్భుతాకారములుగల నలుగురు సిద్ధులు నీ యాజ్ఞను త్రోసిపుచ్చిరి.

స్వామీ! నీ యాజ్ఞ ప్రకారము మేము ఒక పాపాత్ముని యాతనాగృహమునకు తీసుకొని వెళ్ళుచుంటిమి. కాని ఈ సిద్ధులు బలవంతముగా మా పాశములను ఛేదించి, అతనిని బంధవిముక్తుని గావించిరి.

స్వామీ! అజామిళుని నోట నారాయణ అను మాట రాగానే ఆ సిద్ధులు భయపడకుము, భయపడకుము అని పలుకుచు వెంటనే అచటికి వచ్చిరి. ఇది చాల ఆశ్చర్యకరమైన విషయము. ఈ రహస్యమును మేము తెలిసికొన గోరుచున్నాము. మేము వినుటకు అర్హులమైనచో దయచేసి, తెలుపుము.

శ్రీ శుక ఉవాచ

శ్రీ శుకమహర్షి ఇట్లు వచించెను- 

దూతలు ఈ విధముగాప్రశ్నించినంతనే ఆ దేవతాశ్రేష్ఠుడు, ప్రజాశాసకుడు ఐన యమధర్మరాజు ప్రసన్నుడయ్యెను. పిమ్మట శ్రీహరి పాదములను స్మరించుచు వారితో ఇట్ణనెను'

యమ ఉవాచ

యముడు ఇట్లు పలికెను- దూతలారా! ఈ చరాచర జగత్తునకు నేను గాక మరియొక ప్రభువు గలడు. ఆయనయందే ఈ జగత్తు దారములలో వస్త్రమువలె ఓతప్రోతమైయున్నది. ఆ ప్రభువు యొక్క అంశలైన బ్రహ్మ విష్ణు మహేశ్వరులు, ఈ జగత్తు యొక్క ఉత్పత్తి, స్థితి, లయములను గావింతురు. ఆ స్వామి ఈ జగత్తును ముక్కుత్రాడును వేసిన యెద్దువలె తన అధీనములో ఉంచుకొని అందరిని శాసించును.

ప్రియమైన దూతలారా! రైతు ముందుగా ఎద్దులను చిన్న చిన్న త్రాళ్ళతో బంధించును. పిమ్మట ఆ త్రాళ్ళను ఒక పెద్దత్రాడుతో ముడి వేయును. అట్లే జగదీశ్వరుడైన పరమాత్మకూడా బ్రాహ్మణాది వర్ణములు, బ్రహ్మచర్యము మొదలగు ఆశ్రమములు, వాటి నియమములు అనెడి త్రాళ్ళచే లోకమును బంధించును. పిదప అన్నింటిని వేదవాణి అనెడి పెద్ద త్రాళ్ళచే బంధించును. ఈ విధముగా జీవులందరును నామ, కర్మ, రూప బంధనములలో కట్టబడి, భయపడుచు తమసర్వస్వమును అతనికే సమర్పించెదరు.

దూతలారా! నేను (యముడు), ఇంద్రుడు, నిరృతి, వరుణుడు, చంద్రుడు, అగ్ని, శంకరుడు, వాయువు, సూర్యుడు, బ్రహ్మ, ద్వాదశాదిత్యులు, విశ్వేదేవతలు, అష్టవసువులు, సాధ్యులు, నలుబది తొమ్మిదిమంది మరుత్తులు, సిద్ధులు, ఏకాదశ రుద్రులు, రజస్తమోగుణరహితులైన భృగువు మొదలగు ప్రజాపతులు, ముఖ్యులైన దేవతలు అందరును సత్త్వగుణప్రధానులైనను ఆ పరమాత్మమాయకు అధీనులై యున్నారు. ఆ భగవంతుడు ఎప్పుడు, ఏరూపములో, ఏమి చేయదలచునో, ఎవ్వరును ఎరుంగరు. ఇంక ఇతరుల విషయము చెప్పనేల?

దూతలారా! ఘట పటాది రూపములుగల పదార్థములు తమను ప్రకాశింపజేయు నేత్రములను చూడలేవు. అట్లే అంతఃకరణమునందు సాక్షి రూపముగానున్న పరమాత్మను ఏ ప్రాణియు, ఇంద్రియములు, మనస్సు, ప్రాణములు, హృదయము, వాక్కు, మొదలగు ఏ సాధనముల ద్వారాను తెలిసికొనజాలరు.

ఆ ప్రభువు అందరికిని స్వామి, తాను పరమస్వతంత్రుడు. మాయాపతియైన ఆ పురుషోత్తముని దూతలును ఆయనవలె మనోహర రూపములను, గుణస్వభావములను కలిగియుండి, ఈ లోకమునందు సంచరించుచుందురు.

శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క పార్షదులు దేవతలకు గూడ పూజ్యులు, వారి దివ్యరూపముల దర్శనము మిగుల దుర్లభము. వారు శత్రువులవలనను, నా వలనను, అగ్ని మొదలగువాటి వలనను కలుగు ఆపదలనుండి భగవద్భక్తులను రక్షించుదురు.

భగవంతుడే స్వయముగా ధర్మ మర్యాదలను నెలకొల్పెను. వాటిని ఋషులుగాని, దేవతలుగాని, సిద్ధులుగాని ఎరుగరు. అట్టిస్థితిలో మానవులు, విద్యాధరులు, చారణులు, అసురులు మొదలగువారు ఎట్లు తెలిసికొనగలరు?

భగవన్నిర్మితమైన భాగవత ధర్మములు, పరమపవిత్రములు, మిక్కిలి గోప్యములు. వాటిని తెలిసికొనుట చాలా కష్టము. తెలిసికొనిన వారికి భగవత్స్వరూపము ప్రాప్తించును. ఆ భాగవత ధర్మ రహస్యమును బ్రహ్మదేవుడు, దేవర్షియైన నారదుడు, శంకరభగవానుడు, సనత్కుమారుడు, కపిలదేవుడు, స్వాయంభువమనువు, ప్రహ్లాదుడు, జనకుడు, భీష్మపితామహుడు, బలిచక్రవర్తి, శ్రీశుకుడును, నేను (యమధర్మరాజు) అను పండ్రెండు మంది మాత్రమే ఎరుగుదుము.

ఈ లోకమున భగవన్నామ సంకీర్తనాదులే జీవులకు పరమధర్మమనియు, భక్తిభావముతో భగవంతుని పాదారవిందములను పొందుటకు అదియే తగిన ఉపాయము అనియు మహర్షులు పేర్కొనిరి.

ప్రియదూతలారా! భగవంతుని నామోచ్చారణ మహిమ ఎంత గొప్పదో, పరికించి చూడుడు. అజామిళునివంటి పాపాత్ముడు కూడా నామోచ్చారణ చేయుటచే మృత్యుపాశము నుండి విముక్తుడయ్యెను.

భగవంతుని లీలలను, గుణములను, కర్మలను, నామములను చక్కగా కీర్తించుట వలన మానవుల పాపములన్నియును నిర్మూల మగునని పలుకుట అతిశయోక్తిగాదు. మిక్కిలి పాపాత్ముడైన అజామిళుడు మరణసమయమున వివశుడై నారాయణా యని తన పుత్రుని నామమును ఉచ్చరించెను. కేవలము ఈ నామోచ్చారణము చేతనే అతని పాపములన్నియును నశించుటయే గాక, అతడు పరమపదమును గూడ పొందెను.

గొప్ప గొప్ప విద్వాంసుల బుద్ధియు అప్పుడప్పుడు భగవంతుని మాయచే మోహితమగుచుండును. ఆకర్షణీయ ఫలములను వర్ణించు కర్మలను పేర్కొను నట్టి వేదవాక్యముల యందే వారు మోహితులగుచుందురు. యజ్ఞయాగాది గొప్ప కర్మలయందే మునిగి యుందురు. అతి సులభమైన భగవన్నామోచ్చారణమహిమను  వారెరుగరు ఇది ఎంతయో శోచింపదగిన విషయము సుమా!

ప్రియదూతలారా! వివేకము గలవారు చక్కగా ఆలోచించి అనంతమహిమాన్వితుడైన  తమ అంతఃకరణమందు భక్తి భావముతో నిలుపుకొందురు. అందువలన, వీరు దండనార్హులు గారు. వీరు పాపములనే చేయరు. కాని, ఒకవేళ ఎప్పుడైనను యాదృచ్చికముగా (తలవని తలంపుగా) ఏదైనను వారిచే పాపకార్యము జరిగినను, భగవంతుని గుణగానముచే అది వెంటనే నశించును.

సమదృష్టిని గలిగి, భగవంతుని శరణుజొచ్చినట్టి సాధుపురుషుల పవిత్రగాథలను దేవతలు, సిద్ధులు కూడా గానము చేయుచుందురు. పరమాత్ముని గదయే వారిని సర్వదా రక్షించుచుండును. కనుక, మీరు ఎన్నడును, పొరపాటుననైనను వారికడకు చేరవలదు. వారిని దండించు సామర్థ్యము మనకు గాని, సాక్షాత్తు మృత్యుదేవతకు గాని లేదు.

పరమహంసలు, దేవదేవుడైన ముకుందుని పాదారవింద మకరందమును గ్రోలు కోరికతో జగత్తునందును, శరీరాదుల యందును అహంకారమమకారములను వీడి, అకించనులై నిరంతరము ఆ పరమపురుషునే ధ్యానించుచుందురు. అట్టి మహాత్ములవద్దకు వెళ్ళవద్దు. కాని, దుష్టులు ఆ దివ్యామృతమునకు విముఖులై నరకమునకు ద్వారమైన, గృహసంబంధమైన కార్యములయందే తృష్ణగలవారై ఆ భారములను వహించుచుందురు. అట్టి వారినే నా యొద్దకు తీసుకొనిరండు.

భగవత్సేవలకు విముఖులగు వారి నాలుకలు భగవంతుని గుణనామములను ఎన్నడును ఉచ్చరింపవు. వారి చిత్తములు ఆ ముకుందుని చరణారవిందములను ధ్యానింపవు. వారి శిరములు శ్రీహరియొక్క పాదములకు మోకరిల్లవు. అట్టి పాపాత్ములనే నా యొద్దకు తీసికొనిరండు.

నేడు నా దూతలు శ్రీహరి పార్షదులయెడ అపరాధమొనర్చి, స్వయముగా భగవంతుని యెడనే అపరాధమొనర్చిరి. అది నా దోషమేయగును. పురాణపురుషుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు మా అపరాధములను క్షమించుగాక! మేము అజ్ఞానులమైనను ఆ ప్రభువు యొక్క ఆజ్ఞను, భగవద్భక్తుల ఆజ్ఞలను శిరసావహించుటకు ఉత్సాహముతో అంజలి ఘటించియుందుము. కనుక, మహామహిమాన్వితుడైన ఆ భగవంతుడు మమ్ములను క్షమించుగాక! సర్వాంతర్యామియు, జగత్తునకు ఏకైక ప్రభువైన ఆ భగవంతునకు నమస్కరించుచున్నాము అని ఇట్లు యమధర్మరాజు పలికెను.

శ్రీశుకయోగిపలికెను) పరీక్షిన్మహారాజా! కేవలము భగవంతుని గుణములను. లీలలను, నామములను కీర్తించుటవలన గొప్పగొప్ప పాపములు, వాటివాసనలు నిర్మూలమగుననియు, అదియే పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తమనియు తెలిసికొనుము. శ్రీహరి నామసంకీర్తనయే లోక కల్యాణకారకము.

భగవంతుని చరితములు ఉదారములైనవి, కృపాపూర్ణములైనవి. వాటిని విని, కీర్తన చేయువారి హృదయముల యందు అనన్య భక్తి పెంపొందును. అట్టి భక్తివలన కలుగు అంతఃకరణశుద్ధి కృచ్ఛ్రచాంద్రాయణాది వ్రతముల వలన గూడ కలుగదు. 

విషయసుఖములు సహజముగనే భగవన్మాయచే రమ్యముగా కనబడును. పరిణామమున అవి దుఃఖహేతువులే యగును. అట్టి విషయములకు విముఖుడై శ్రీకృష్ణ పరమాత్ముని పాదారవింద మకరందమును గ్రోలు నట్టి మనుజుడు మరల వాటి జోలికేపోడు. కాని, భగవన్నామ రసామృత పానమునకు విముఖుడైన వాని వివేకబుద్ధి కోరికలకు వశమైపోవును. అట్టి వారుతమ పాపములను కడిగివేసికొనుటకై మరల ప్రాయశ్చిత్తరూప కర్మలను ఆచరించుచుందురు. కాని వీరి కర్మవాసనలు తొలగిపోవు. కనుక వారు కర్మ పరంపరలోనే మునిగిపోయి దోషములనే చేయుచుందురు.

మహారాజా! యమదూతలు తమ ప్రభువైన యమధర్మరాజు ఈ విధముగా వర్ణించిన భగవన్మహిమను విని, దానినే స్మరించుచు ఆశ్చర్యమగ్నులైరి. అప్ఫటి నుండి యమధర్మరాజు యొక్క పలుకులపై విశ్వాసము ఉంచి, భగవంతుని ఆశ్రయించిన భక్తుల జోలికి వెళ్ళుట ప్రమాదకరముగా భావించిరి. అంతేగాదు, వారివైపు కన్నెత్తి చూచుటకైనను వారు భయపడుచుండిరి.

రాజా! అజామిళోపాఖ్యానము, యమునకును ఆయన దూతలకును మధ్య జరిగిన సంవాదము అత్యంత గోప్యమైనది. మలయపర్వతముపై విరాజమానుడై యున్న అగస్త్య మహర్షి శ్రీహరిని ఆరాధించు సమయమున నాకు ఈ కథను వినిపించియుండెను.

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే తృతీయోఽధ్యాయః (3)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు మూడవ అధ్యాయము (3)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏


22.5.2020    సాయంకాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - మూడవ అధ్యాయము

యమునికిని, యమదూతలకును మధ్య జరిగిన సంవాదము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

రాజోవాచ

3.1 (ప్రథమ శ్లోకము)

నిశమ్య దేవః స్వభటోపవర్ణితం ప్రత్యాహ కిం తాన్ ప్రతి ధర్మరాజః|

ఏవం హతాజ్ఞో విహతాన్ మురారేః నైదేశికైర్యస్య వశే జనోఽయమ్॥4842॥

పరీక్షిన్మహారాజు పలికెను- మహాత్మా! సకలజీవులు యమధర్మరాజు వశములో నుందురు. శ్రీహరిపార్షదులు అతని ఆజ్ఞను కాదని యమ భటులను అవమానించిరి. వారు యమపురికి పోయి యమునకు నివేదించిరి. దానిని విన్న పిమ్మట అతడు దూతలతో ఏమని పలికెను?

3.2 (రెండవ శ్లోకము)

యమస్య దేవస్య న దండభంగః కుతశ్చనర్షే శ్రుతపూర్వ ఆసీత్|

ఏతన్మునే వృశ్చతి లోకసంశయః న హి త్వదస్య ఇతి మే వినిశ్చితమ్॥4843॥

ఋషీశ్వరా! యమధర్మరాజు యొక్క శాసనమును ఎవ్వరును, ఏకారణము చేతనైనను ఉల్లంఘించినట్లు నేను ఇంతవఱకును వినియుండలేదు. ఈ విషయమున జనులకు సందేహము కలుగవచ్చును. ఆ సంశయమును నీవు తప్ప మరి యెవ్వరును తీర్చజాలరు. ఇది మా నిశ్చితాభిప్రాయము.

శ్రీ శుక ఉవాచ

3.3 (మూడవ శ్లోకము)

భగవత్పరుషై రాజన్ యామ్యాః ప్రతిహతోద్యమాః|

పతిం విజ్ఞాపయామాసుర్యమం సంయమనీపతిమ్॥4844॥

శ్రీశుకుడు వచించెను- మహారాజా! శ్రీహరి పార్షదులు యమదూతల ప్రయత్నమును విఫలమొనర్చిరి. పిమ్మట యమభటులు సంయమనీ పురమునకు చేరి తమ ప్రభువైన యమధర్మరాజునకు ఇట్లు నివేదించిరి.

యమదూతా ఊచుః

3.4 (నాలుగవ శ్లోకము)

కతి సంతీహ శాస్తారో జీవలోకస్య వై ప్రభో|

త్రైవిధ్యం కుర్వతః కర్మ ఫలాభివ్యక్తి హేతవః॥4845॥

యమదూతలిట్లనిరి - ప్రభూ! లోకమున జీవులు పాపకర్మలను, పుణ్యకార్యములను, పాపపుణ్యమిశ్రిత కృత్యములు అని  మూడువిధముల కర్మలను చేయుచుందురు. ఈ జీవులయొక్క కర్మలకు దగిన ఫలములను ఇచ్చెడి శాసకులు ఎందరు గలరు?

3.5 (ఐదవ శ్లోకము)

యది స్యుర్బహవో లోకే శాస్తారో దండధారిణః|

కస్య స్యాతాం న వా కస్య మృత్యుశ్చామృతమేవ వా॥4846॥

లోకమున శిక్షలను విధించు శాసకులు పెక్కుమంది యున్నచో ఎవరికి సుఖము లభించును? ఎవరికి దుఃఖము ప్రాప్తించును? ఈ వ్యవస్థ ఒక్కరీతిగా ఉండదుగదా?

3.6 (ఆరవ శ్లోకము)

కింతు శాస్తృ బహుత్వే స్యాద్బహూనామిహ కర్మిణామ్|

శాస్తృత్వముపచారో హి యథా మండలవర్తినామ్॥4847॥

ఈ లోకమునందు కర్మలను ఆచరించువారు పలువురు ఉండుటవలన శాసకులుగూడ పెక్కుమంది యున్నచో, ఒక చక్రవర్తి ఆధీనములో పెక్కుమంది సామంత రాజులు ఉన్నట్లు వారి శాసనాధికారము గూడ నామమాత్రమే యగునుకదా!

3.7 (ఏడవ శ్లోకము)

అతస్త్వమేకో భూతానాం సేశ్వరాణామధీశ్వరః|

శాస్తా దండధరో నౄణాం శుభాశుభవివేచనః॥4848॥

నీవు ఒక్కడవే సకల ప్రాణులకును, వారి ప్రభువులకును అధీశ్వరుడవని మేము భావించుచుంటిమి. మానవులపాపపుణ్యములను నిర్ణయించువాడవు, దండించువాడవు, శాసించువాడవు నీ వొక్కడవే యని మా అభిప్రాయము.

3.8 (ఎనిమిదవ శ్లోకము)

తస్య తే విహతో దండో న లోకే వర్తతేఽధునా|

చతుర్భిరద్భుతైః సిద్ధైరాజ్ఞా తే విప్రలమ్బితా॥4849॥

ప్రభూ! ఇంతవరకును నీవు విధించిన శిక్షలను ఎవ్వరును ఉల్లంఘింపలేదు. కానీ, ఇప్పుడు అద్భుతాకారములుగల నలుగురు సిద్ధులు నీ యాజ్ఞను త్రోసిపుచ్చిరి.

3.9 (తొమ్మిదవ శ్లోకము)

నీయమానం తవాదేశాదస్మాభిర్యాతనాగృహాన్|

వ్యమోచయన్ పాతకినం ఛిత్వా పాశాన్ ప్రసహ్య తే॥4850॥

స్వామీ! నీ యాజ్ఞ ప్రకారము మేము ఒక పాపాత్ముని యాతనాగృహమునకు తీసుకొని వెళ్ళుచుంటిమి. కాని ఈ సిద్ధులు బలవంతముగా మా పాశములను ఛేదించి, అతనిని బంధవిముక్తుని గావించిరి.

3.10 (పదియవ శ్లోకము)

తాం స్తే వేదితుమిచ్ఛామో యది నో మన్య సే క్షమమ్|

నారాయణేత్యభిహితే మా భైరిత్యాయయుర్ద్రుతమ్॥4851॥

స్వామీ! అజామిళుని నోట నారాయణ అను మాట రాగానే ఆ సిద్ధులు భయపడకుము, భయపడకుము అని పలుకుచు వెంటనే అచటికి వచ్చిరి. ఇది చాల ఆశ్చర్యకరమైన విషయము. ఈ రహస్యమును మేము తెలిసికొన గోరుచున్నాము. మేము వినుటకు అర్హులమైనచో దయచేసి, తెలుపుము.

శ్రీ శుక ఉవాచ

3.11 (పదకొండవ శ్లోకము)

ఇతి దేవః స ఆపృష్టః ప్రజాసంయమనో యమః|

ప్రీతః స్వదూతాన్ ప్రత్యాహ స్మరన్ పాదాంబుజం హరేః॥4852॥

శ్రీ శుకమహర్షి ఇట్లు వచించెను- 

దూతలు ఈ విధముగాప్రశ్నించినంతనే ఆ దేవతాశ్రేష్ఠుడు, ప్రజాశాసకుడు ఐన యమధర్మరాజు ప్రసన్నుడయ్యెను. పిమ్మట శ్రీహరి పాదములను స్మరించుచు వారితో ఇట్ణనెను'

యమ ఉవాచ

3.12 (పండ్రెండవ శ్లోకము)

పరో మదన్యో జగతస్తస్థుషశ్చ ఓతం ప్రోతం పటవద్యత్ర విశ్వమ్|

యదంశతోఽస్య స్థితిజన్మనాశా నస్యోతవద్యస్య వశే చ లోకః॥4853॥

యముడు ఇట్లు పలికెను- దూతలారా! ఈ చరాచర జగత్తునకు నేను గాక మరియొక ప్రభువు గలడు. ఆయనయందే ఈ జగత్తు దారములలో వస్త్రమువలె ఓతప్రోతమైయున్నది. ఆ ప్రభువు యొక్క అంశలైన బ్రహ్మ విష్ణు మహేశ్వరులు, ఈ జగత్తు యొక్క ఉత్పత్తి, స్థితి, లయములను గావింతురు. ఆ స్వామి ఈ జగత్తును ముక్కుత్రాడును వేసిన యెద్దువలె తన అధీనములో ఉంచుకొని అందరిని శాసించును.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని మూడవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

--(())--

    ప్రాతః కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - మూడవ అధ్యాయము

యమునికిని, యమదూతలకును మధ్య జరిగిన సంవాదము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

3.13 (పదమూడవ శ్లోకము)

యో నామభిర్వాచి జనాన్నిజాయాం బధ్నాతి తంత్యామివ దామభిర్గాః॥4854॥

ప్రియమైన దూతలారా! రైతు ముందుగా ఎద్దులను చిన్న చిన్న త్రాళ్ళతో బంధించును. పిమ్మట ఆ త్రాళ్ళను ఒక పెద్దత్రాడుతో ముడి వేయును. అట్లే జగదీశ్వరుడైన పరమాత్మకూడా బ్రాహ్మణాది వర్ణములు, బ్రహ్మచర్యము మొదలగు ఆశ్రమములు, వాటి నియమములు అనెడి త్రాళ్ళచే లోకమును బంధించును. పిదప అన్నింటిని వేదవాణి అనెడి పెద్ద త్రాళ్ళచే బంధించును. ఈ విధముగా జీవులందరును నామ, కర్మ, రూప బంధనములలో కట్టబడి, భయపడుచు తమసర్వస్వమును అతనికే సమర్పించెదరు.

3.14 (పదు నాలుగవ శ్లోకము)

అహం మహేంద్రో నిరృతిః ప్రచేతాః సోమోఽగ్రిరీశః పవనోఽర్కో విరించః|

ఆదిత్యవిశ్వేవసవోఽథసాధ్యా మరుద్గణా రుద్రగణాః ససిద్ధాః॥4855॥

3.15 (పదునైదవ శ్లోకము)

అన్యే చ యే విశ్వసృజోఽమరేశాః భృగ్వాదయోఽస్పృష్టరజస్తమస్కాః|

య స్యేహితం న విదుః స్పృష్టమాయాః సత్త్వప్రధానా అపి కిం తతోఽన్యే॥4856॥

దూతలారా! నేను (యముడు), ఇంద్రుడు, నిరృతి, వరుణుడు, చంద్రుడు, అగ్ని, శంకరుడు, వాయువు, సూర్యుడు, బ్రహ్మ, ద్వాదశాదిత్యులు, విశ్వేదేవతలు, అష్టవసువులు, సాధ్యులు, నలుబది తొమ్మిదిమంది మరుత్తులు, సిద్ధులు, ఏకాదశ రుద్రులు, రజస్తమోగుణరహితులైన భృగువు మొదలగు ప్రజాపతులు, ముఖ్యులైన దేవతలు అందరును సత్త్వగుణప్రధానులైనను ఆ పరమాత్మమాయకు అధీనులై యున్నారు. ఆ భగవంతుడు ఎప్పుడు, ఏరూపములో, ఏమి చేయదలచునో, ఎవ్వరును ఎరుంగరు. ఇంక ఇతరుల విషయము చెప్పనేల?

3.16 (పదునారవ శ్లోకము)

యం వైాన గోభిర్మనసాఽసుభిర్వా హృదా గిరా వాఽసుభృతో విచక్షతే|

ఆత్మానమంతర్హృది సంతమాత్మానాం చక్షుర్యథైవాకృతయస్తతః పరమ్॥4857॥|

దూతలారా! ఘట పటాది రూపములుగల పదార్థములు తమను ప్రకాశింపజేయు నేత్రములను చూడలేవు. అట్లే అంతఃకరణమునందు సాక్షి రూపముగానున్న పరమాత్మను ఏ ప్రాణియు, ఇంద్రియములు, మనస్సు, ప్రాణములు, హృదయము, వాక్కు, మొదలగు ఏ సాధనముల ద్వారాను తెలిసికొనజాలరు.

3.17 (పదునేడవ శ్లోకము)

తస్యాత్మతంత్ర్యస్య హరేరధీశితుః పరస్య మాయాధిపతేర్మహాత్మనః|

ప్రాయేణ దూతా ఇహ వై మనోహరాః చరంతి తద్రూపగుణస్వభావాః॥4858॥

ఆ ప్రభువు అందరికిని స్వామి, తాను పరమస్వతంత్రుడు. మాయాపతియైన ఆ పురుషోత్తముని దూతలును ఆయనవలె మనోహర రూపములను, గుణస్వభావములను కలిగియుండి, ఈ లోకమునందు సంచరించుచుందురు.

3.18 (పదునెనిమిదవ శ్లోకము)

భూతాని విష్ణోః సురపూజితాని దుర్దర్శలింగాని మహాద్భుతాని|

రక్షంతి తద్భక్తి మతః పరేభ్యో మత్తశ్చ మర్త్యాసథ సర్వతశ్చ॥4859॥

శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క పార్షదులు దేవతలకు గూడ పూజ్యులు, వారి దివ్యరూపముల దర్శనము మిగుల దుర్లభము. వారు శత్రువులవలనను, నా వలనను, అగ్ని మొదలగువాటి వలనను కలుగు ఆపదలనుండి భగవద్భక్తులను రక్షించుదురు.

3.19 (పందొమ్మిదవ శ్లోకము)

ధర్మం తు సాక్షాద్భగత్ప్రణీతం న వై విదురృషయో నాపి దేవాః|

న సిద్ధముఖ్యా అసురా మనుష్యాః కుతో ను విద్యాధరచారణాదయః॥4860॥

భగవంతుడే స్వయముగా ధర్మ మర్యాదలను నెలకొల్పెను. వాటిని ఋషులుగాని, దేవతలుగాని, సిద్ధులుగాని ఎరుగరు. అట్టిస్థితిలో మానవులు, విద్యాధరులు, చారణులు, అసురులు మొదలగువారు ఎట్లు తెలిసికొనగలరు?

3.20 (ఇరువదియవ శ్లోకము)

స్వయంభూర్నారదః శంభుః కుమారః కపిలో మనుః|

ప్రహ్లాదో జనతో భీష్మో బలిర్వైయాసకిర్వయమ్॥4861॥

3.21 (ఇరువది ఒకటవ శ్లోకము)

ద్వాదశైతే విజానీమో ధర్మం భాగవతం భటాః|

గుహ్యం విశుద్ధం దుర్బోధం యం జ్ఞిత్వాఽమృత మశ్నుతే॥4862॥

భగవన్నిర్మితమైన భాగవత ధర్మములు, పరమపవిత్రములు, మిక్కిలి గోప్యములు. వాటిని తెలిసికొనుట చాలా కష్టము. తెలిసికొనిన వారికి భగవత్స్వరూపము ప్రాప్తించును. ఆ భాగవత ధర్మ రహస్యమును బ్రహ్మదేవుడు, దేవర్షియైన నారదుడు, శంకరభగవానుడు, సనత్కుమారుడు, కపిలదేవుడు, స్వాయంభువమనువు, ప్రహ్లాదుడు, జనకుడు, భీష్మపితామహుడు, బలిచక్రవర్తి, శ్రీశుకుడును, నేను (యమధర్మరాజు) అను పండ్రెండు మంది మాత్రమే ఎరుగుదుము.

3.22 (ఇరువది రెండవ శ్లోకము)

ఏతావానేవ లోకేఽస్మిన్ పుంసాం ధర్మః పరః స్మృతః|

భక్తియోగో భగవతి తన్నామగ్రహణాదిభిః॥4863॥

ఈ లోకమున భగవన్నామ సంకీర్తనాదులే జీవులకు పరమధర్మమనియు, భక్తిభావముతో భగవంతుని పాదారవిందములను పొందుటకు అదియే తగిన ఉపాయము అనియు మహర్షులు పేర్కొనిరి.

(శ్రీ వేదవ్యాసప్రణీత శ్రీమద్భాగవతమందలి షష్ఠస్కంధములోని మూడవ అధ్యాయము ఇంకను కొనసాగును)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

--(())--

[21:59, 23/05/2020] +91 95058 13235: 23.5.2020    సాయం కాల సందేశము

వేదవ్యాసుల వారి సంస్కృత మహాభాగవతం

షష్ఠ స్కంధము - మూడవ అధ్యాయము

యమునికిని, యమదూతలకును మధ్య జరిగిన సంవాదము

ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ
🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

3.23 (ఇరువది మూడవ శ్లోకము)

నామోచ్చారణమాహాత్మ్యం హరేః పశ్యత పుత్రకాః|

అజామిళోఽపి యేనైవ మృత్యుపాశాదముచ్యత॥4864॥

ప్రియదూతలారా! భగవంతుని నామోచ్చారణ మహిమ ఎంత గొప్పదో, పరికించి చూడుడు. అజామిళునివంటి పాపాత్ముడు కూడా నామోచ్చారణ చేయుటచే మృత్యుపాశము నుండి విముక్తుడయ్యెను.

3.24 (ఇరువది నాలుగవ శ్లోకము)

ఏతావతాలమఘనిర్హరణాయ పుంసాం సంకీర్తనం భగవతో గుణకర్మనామ్నామ్|

విక్రుశ్య పుత్రమఘవాన్ యదజామళోఽపి నారాయణేతి మ్రియమాణ ఇయాయ ముక్తిమ్॥4865॥

భగవంతుని లీలలను, గుణములను, కర్మలను, నామములను చక్కగా కీర్తించుట వలన మానవుల పాపములన్నియును నిర్మూల మగునని పలుకుట అతిశయోక్తిగాదు. మిక్కిలి పాపాత్ముడైన అజామిళుడు మరణసమయమున వివశుడై నారాయణా యని తన పుత్రుని నామమును ఉచ్చరించెను. కేవలము ఈ నామోచ్చారణము చేతనే అతని పాపములన్నియును నశించుటయే గాక, అతడు పరమపదమును గూడ పొందెను.

3.25 (ఇరువది ఐదవ శ్లోకము)

ప్రాయేణ వేద తదిదం న మహాజనోఽయం దేవ్యా విమోహితమతిర్బత మాయయాలమ్|

త్రయ్యాం జడీకృతమతిర్మధుపుష్పితాయాం వైతానికే మహతి కర్మణి యుజ్యమానః॥4866॥

గొప్ప గొప్ప విద్వాంసుల బుద్ధియు అప్పుడప్పుడు భగవంతుని మాయచే మోహితమగుచుండును. ఆకర్షణీయ ఫలములను వర్ణించు కర్మలను పేర్కొను నట్టి వేదవాక్యముల యందే వారు మోహితులగుచుందురు. యజ్ఞయాగాది గొప్ప కర్మలయందే మునిగి యుందురు. అతి సులభమైన భగవన్నామోచ్చారణమహిమను  వారెరుగరు ఇది ఎంతయో శోచింపదగిన విషయము సుమా!

3.26 (ఇరువది ఆరవ శ్లోకము)

ఏవం విమృశ్య సుధియో భగవత్యనంతే సర్వాత్మనా విదధతే ఖలు భావయోగమ్|

తే మే న దండమర్హంత్యథ యద్యమీషాం స్యాత్పాతకం తదపి హంత్యురుగాయవాదః॥4867॥

ప్రియదూతలారా! వివేకము గలవారు చక్కగా ఆలోచించి అనంతమహిమాన్వితుడైన  తమ అంతఃకరణమందు భక్తి భావముతో నిలుపుకొందురు. అందువలన, వీరు దండనార్హులు గారు. వీరు పాపములనే చేయరు. కాని, ఒకవేళ ఎప్పుడైనను యాదృచ్చికముగా (తలవని తలంపుగా) ఏదైనను వారిచే పాపకార్యము జరిగినను, భగవంతుని గుణగానముచే అది వెంటనే నశించును.

3.27 (ఇరువది ఏడవ శ్లోకము)

తే దేవసిద్ధపరిగీతపవిత్రగాథాః యే  సాధనః సమదృశో భగవత్ప్రపన్నాః|

తాన్ నోపసీదత హరేర్గదయాభిగుప్తాన్ నైషాం వయం న చ వయః ప్రభవామ దండే॥4868॥

సమదృష్టిని గలిగి, భగవంతుని శరణుజొచ్చినట్టి సాధుపురుషుల పవిత్రగాథలను దేవతలు, సిద్ధులు కూడా గానము చేయుచుందురు. పరమాత్ముని గదయే వారిని సర్వదా రక్షించుచుండును. కనుక, మీరు ఎన్నడును, పొరపాటుననైనను వారికడకు చేరవలదు. వారిని దండించు సామర్థ్యము మనకు గాని, సాక్షాత్తు మృత్యుదేవతకు గాని లేదు.

3.28 (ఇరువది ఎనిమిదవ శ్లోకము)

తానానయధ్వమసతో విముఖాన్ ముకుందపాదారవిందమకరందసాదజస్రమ్|

నిష్కించనైః పరమహంసకులై రసజ్ఞైః జుష్టాద్గృ హే నిరయవర్త్మని బద్ధతృష్ణాన్॥4869॥

పరమహంసలు, దేవదేవుడైన ముకుందుని పాదారవింద మకరందమును గ్రోలు కోరికతో జగత్తునందును, శరీరాదుల యందును అహంకారమమకారములను వీడి, అకించనులై నిరంతరము ఆ పరమపురుషునే ధ్యానించుచుందురు. అట్టి మహాత్ములవద్దకు వెళ్ళవద్దు. కాని, దుష్టులు ఆ దివ్యామృతమునకు విముఖులై నరకమునకు ద్వారమైన, గృహసంబంధమైన కార్యములయందే తృష్ణగలవారై ఆ భారములను వహించుచుందురు. అట్టి వారినే నా యొద్దకు తీసుకొనిరండు.

3.29 (ఇరువది తొమ్ళిదవ శ్లోకము)

జిహ్వా న వక్తి భగవద్గుణనామధేయం చేతశ్చ న స్మరతి తచ్చరణారవిందమ్|

కృష్ణాయ నో నమతి యచ్చిర ఏకదాపి తానానయ- ధ్వమసతోఽకృతవిష్ణుకృత్యాన్॥4870॥

భగవత్సేవలకు విముఖులగు వారి నాలుకలు భగవంతుని గుణనామములను ఎన్నడును ఉచ్చరింపవు. వారి చిత్తములు ఆ ముకుందుని చరణారవిందములను ధ్యానింపవు. వారి శిరములు శ్రీహరియొక్క పాదములకు మోకరిల్లవు. అట్టి పాపాత్ములనే నా యొద్దకు తీసికొనిరండు.

3.30 (ముప్పదియవ శ్లోకము)

తత్ క్షమ్యతాం స భగవాన్ పురుషః పురాణో నారాయణః స్వపురుషైర్యదసత్కృతం నః|

స్వానామహో న విదుషాం రచితాంజలీనాం క్షాంతిర్గరీయసి నమః పురుషాయ భూమ్నే॥4871॥

నేడు నా దూతలు శ్రీహరి పార్షదులయెడ అపరాధమొనర్చి, స్వయముగా భగవంతుని యెడనే అపరాధమొనర్చిరి. అది నా దోషమేయగును. పురాణపురుషుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు మా అపరాధములను క్షమించుగాక! మేము అజ్ఞానులమైనను ఆ ప్రభువు యొక్క ఆజ్ఞను, భగవద్భక్తుల ఆజ్ఞలను శిరసావహించుటకు ఉత్సాహముతో అంజలి ఘటించియుందుము. కనుక, మహామహిమాన్వితుడైన ఆ భగవంతుడు మమ్ములను క్షమించుగాక! సర్వాంతర్యామియు, జగత్తునకు ఏకైక ప్రభువైన ఆ భగవంతునకు నమస్కరించుచున్నాము అని ఇట్లు యమధర్మరాజు పలికెను.

3.31 (ముప్పది ఒకటవ శ్లోకము)

తస్మాత్సంకీర్తనం విష్ణోర్జగన్మంగళమంహసామ్|

మహతామపి కౌరవ్య విద్ద్యైకాంతికనిష్కృతిమ్॥4872॥

శ్రీశుకయోగిపలికెను) పరీక్షిన్మహారాజా! కేవలము భగవంతుని గుణములను. లీలలను, నామములను కీర్తించుటవలన గొప్పగొప్ప పాపములు, వాటివాసనలు నిర్మూలమగుననియు, అదియే పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తమనియు తెలిసికొనుము. శ్రీహరి నామసంకీర్తనయే లోక కల్యాణకారకము.

3.32 (ముప్పది రెండవ శ్లోకము)

శృణ్వతాం గృణతాం వీర్యాణ్యుద్దామాని హరేర్ముహుః |

యథా సుజాతయా భక్త్యా శుద్ధ్యేన్నాత్మా వ్రతాదిభిః॥4873॥

భగవంతుని చరితములు ఉదారములైనవి, కృపాపూర్ణములైనవి. వాటిని విని, కీర్తన చేయువారి హృదయముల యందు అనన్య భక్తి పెంపొందును. అట్టి భక్తివలన కలుగు అంతఃకరణశుద్ధి కృచ్ఛ్రచాంద్రాయణాది వ్రతముల వలన గూడ కలుగదు. 

3.33 (ముప్పది నాలుగవ శ్లోకము)

కృష్ణాంఘ్రిపద్మమధులిణ్ న పునర్విసృష్టమాయాగుణేషు రమతే వృజినావహేషు|

అన్యస్తు కామహత ఆత్మరజః ప్రమార్-ష్టుం ఈహేత కర్మ యత ఏవ రజః పునః స్యాత్॥4874॥

విషయసుఖములు సహజముగనే భగవన్మాయచే రమ్యముగా కనబడును. పరిణామమున అవి దుఃఖహేతువులే యగును. అట్టి విషయములకు విముఖుడై శ్రీకృష్ణ పరమాత్ముని పాదారవింద మకరందమును గ్రోలు నట్టి మనుజుడు మరల వాటి జోలికేపోడు. కాని, భగవన్నామ రసామృత పానమునకు విముఖుడైన వాని వివేకబుద్ధి కోరికలకు వశమైపోవును. అట్టి వారుతమ పాపములను కడిగివేసికొనుటకై మరల ప్రాయశ్చిత్తరూప కర్మలను ఆచరించుచుందురు. కాని వీరి కర్మవాసనలు తొలగిపోవు. కనుక వారు కర్మ పరంపరలోనే మునిగిపోయి దోషములనే చేయుచుందురు.

3.34 (ముప్పది నాలుగవ శ్లోకము)

ఇత్థం స్వభర్తృగదితం భగవన్మిహిత్వం సంస్మృత్య విస్మితధియో యమకింకరాస్తే|

నైనాచ్యుతాశ్రయజనం ప్రతి శంకమానాః ద్రష్టుం చ బిభ్యతి తతః ప్రభృతి స్మ రాజన్॥4875॥

మహారాజా! యమదూతలు తమ ప్రభువైన యమధర్మరాజు ఈ విధముగా వర్ణించిన భగవన్మహిమను విని, దానినే స్మరించుచు ఆశ్చర్యమగ్నులైరి. అప్ఫటి నుండి యమధర్మరాజు యొక్క పలుకులపై విశ్వాసము ఉంచి, భగవంతుని ఆశ్రయించిన భక్తుల జోలికి వెళ్ళుట ప్రమాదకరముగా భావించిరి. అంతేగాదు, వారివైపు కన్నెత్తి చూచుటకైనను వారు భయపడుచుండిరి.

3.35 (ముప్పది ఐదవ శ్లోకము)

ఇతిహాసమిమం గుహ్యం భగవాన్ కుంభసంభవః|

కథయామాస మలయే ఆసీనో హరిమర్చయన్॥4876॥

రాజా! అజామిళోపాఖ్యానము, యమునకును ఆయన దూతలకును మధ్య జరిగిన సంవాదము అత్యంత గోప్యమైనది. మలయపర్వతముపై విరాజమానుడై యున్న అగస్త్య మహర్షి శ్రీహరిని ఆరాధించు సమయమున నాకు ఈ కథను వినిపించియుండెను.

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం షష్ఠస్కంధే తృతీయోఽధ్యాయః (3)

ఇది శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణమునందలి షష్ఠ స్కంధమునందు మూడవ అధ్యాయము (3)

🙏🙏సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు🙏🙏

--(())--



శ్రీవేదవ్యాస విరచిత శ్రీమద్భాగవతంలోని షష్ఠ స్కంధం ప్రథమ,ద్వితీయ,తృతీయ అధ్యాయముల సారాంశము (అజామిళుని కథ, అవసానకాలంలో భగవన్నామ స్మరణ ఫలితము) - ఈ కథాసంగ్రహము మరొకసారి మీకోసం

🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️


అజామిళోపాఖ్యానం ఈ కథ చదవండి. భగవన్నామస్మరణ, అదికూడా అవసానకాలంలో చేస్తే పరమపదం లభించడం నిశ్చయమని తెలుస్తుంది. కాని అంతవరకు వద్దు రోజూ శ్రీమద్భాగవతం మీవద్దకు కొంచం కొంచం వస్తోంది. 5 నిమిషాలు కేటాయించండి. అంతే పరమేశ్వరుని అనుగ్రహం పొందండి. మనలోని కలిదోషములను పోగొట్టుకోవడానికి  ఇదే అవకాశం. ఇదిసత్యం. 

ఇది శ్రీ మహాభాగవతంలోని కధ. భగవద్గీతలో శ్రీ కృష్ణుడు చెప్పిన ఒక శ్లోకం యొక్క అంతరార్ధం ఈ కధలో ఇమిడి ఉంది.ఆ శ్లోకం ఏమిటంటే–

  యం యం వాపి స్మరన్భావం త్యజత్యంతే కళేబరం, తం తమే వైతి కౌంతేయ సదా తద్భావభావితః 

అంటే ,జీవుడు దేనిని గూర్చి స్మ‌రించుచు శ‌రీర‌మును చాలించునో అద్దానిని గూర్చియే పున‌ర్జ‌న్మ‌మును పొందుచున్నాడ‌ని అర్ధం! ఈశ్వర స్మరణతో దేహాన్ని వదిలినట్లయితే ఈశ్వర స్వరూపంలో ఐక్యమవుతాము.జడభరతుని కధ దీనికి చక్కని ఉదాహరణ.
జ‌డ‌భ‌ర‌తుడు యోగియైన‌ప్ప‌టికిని మ‌ర‌ణ స‌మ‌య‌మున ప్ర‌గాఢ‌ముగ‌నున్న మ‌మ‌కార‌ము వ‌ల‌న జింక‌నుగూర్చి యోచించుచు ప్రాణ‌ముల‌ను చాలించినందువ‌ల‌న మ‌రుజ‌న్మ‌మున జింక‌యై జ‌న్మించెను. దాదాపుగా అటువంటిదే ఈ అజామిళుడి కధ కూడా! కేవలం మరణ సమయంలో మాత్రమే నారాయణ నామ స్మరణ చేయటంవలన అజామిళుడు మోక్షాన్ని పొందాడు.ఇక అజామిళుడి కథను గురించి తెలుసుకుందాం!

​కన్యాకుబ్జం అనే పట్టణంలో అజామిళుడు అనే బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతడు పాపాత్ముడు, సదాచారాలను విడిచిపెట్టిన దౌర్భాగ్యుడు.జూదరి,దొంగతనాలను చేసేవాడు .యౌవనపు మదంతో ఒక దాసిని భార్యగా చేసికొని ఆమె వలన పదిమంది కొడుకులను కన్నాడు. సంసార వ్యామోహంలో పడి చాలాకాలం సుఖాలు అనుభవించి వృద్ధుడయ్యాడు. అజామిళుని నల్లని వెండ్రుకలు తెల్లబడ్డాయి. అవయవాలు పట్టుదప్పాయి . ఇంద్రియ వాంఛలు ఇక వద్దు అన్నట్లుగా తల అడ్డంగా వణకసాగింది. కంటిచూపు తగ్గిపోయింది. నోటికి రుచితెలియటం లేదు . దంతాలు ఊడిపోయాయి. అజామిళుడికి ఎనబై ఎనిమిదేండ్లు నిండాయి. కాని భ్రాంతి వదలలేదు . అతని చిన్న కొడుకు పేరు నారాయణ. చిన్నకొడుకంటే అతనికి ప్రాణం .ఎక్కువగా అతనితోనే త్రాగుతూ, తింటూ జీవితాన్ని గడుపుతున్న అజామిళుడు దరిచేరుతున్న మృత్యువును గురించి తెలుసుకోలేకపోయాడు. ఆ వయసులో అతను ముగ్గురు యమకింకరులను గుండెలు అదిరిపోగా దూరంగా చూశాడు. వాళ్ళు కోపాన్ని ప్రదర్శిస్తున్నారు. చేతుల్లో భయంకరంగా ఉన్న పాశాలను పట్టుకొని ప్రాణాలు తీయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు.దూరంగా ఆడుకుంటున్న కుమారుడు అతని హృదయసీమలో గోచరించగా “ నారాయణా! నారాయణా! నారాయణా!” అంటూ కొడుకును పిలిచాడు.

​అజామిళుడు మరణ సమయంలో నారాయణ నామస్మరణ చేస్తుండగా ఆ పరిసరాలలో తిరుగుతున్న విష్ణుదూతలు తమ ప్రభువు నామాన్ని విని అక్కడికి వచ్చారు. వెంటనే యమకింకరులను వారించారు .ఆ బ్రాహ్మణుని శరీరం నుండి ప్రాణాలను బయటికి గుంజుతున్న యమభటులను విష్ణుదూతలు బలవంతంగా త్రోసి అవతల పడవేశారు.తమ ప్రయత్నం విఫలం కాగా యమదూతలు ఇలా అన్నారు.“మీరెవరు? ఇలా మా చేతికి చిక్కినవాణ్ణి ఎందుకు బలవంతంగా విడిపించారు? యముని శాసనాలను నవ్వులపాలు చేస్తారా? శాంతంతో కూడిన మీ శరీర కాంతులు చీకట్లను పారద్రోలుతూ సంతోషాన్ని కలిగిస్తున్నాయి. మీరు మమ్మల్ని అడ్డగించడానికి కారణమేమిటి?” అని యమదూతలు పలుకగా ఆ విష్ణుదూతలు,“మీరు యమదూతలైతే పుణ్య లక్షణాన్ని, పాప స్వరూపాన్ని, దండనీతిని వివరించండి. ఇతడు ఉండవలసిన స్థానాన్ని వెల్లడించండి. దండింపదగినవారెవరు? లోకంలోని సర్వ ప్రాణులా? లేక పాపకర్ములైన కొందరా?”అనగా, యమభటులు ,”వేదాలలో ఏది చెప్పబడిందో అదే అందరికీ ఆమోదకరమైన ధర్మం. దానికంటే భిన్నమైనది అధర్మం. వేదాలన్నీ విష్ణుస్వరూపాలని విన్నాము కదా! నారాయణుడు అంతర్యామియై సర్వప్రాణులలో నిండి ఉన్నాడు. అంతటా నిండి ఉన్నాడు. అంటే సూర్యుడు, అగ్ని, ఆకాశం, గాలి, గోవులు, చంద్రుడు, సంధ్యలు, పగళ్ళు, రాత్రులు, కాలాలు, భూమి మొదలైనవి. కర్మబద్ధులైన జీవులందరూ దండింపదగినవారే. కావాలని కర్మలను చేసేవారికి ఆ కర్మల ననుసరించి శుభాలు, అశుభాలు కలుగుతూ ఉంటాయి.”

​“ఈ లోకంలో ప్రాణులు గుణత్రయ సంబంధం చేత శాంత స్వభావులు, ఘోర స్వభావులు, మూఢ స్వభావులు అని మూడు విధాలుగా విభజించబడ్డారు . వీరిలో శాంతస్వభావులు ధర్మమార్గంలో ప్రవర్తిస్తూ సుఖపడతారు. ఘోరస్వభావులు చెడు మార్గాలలో నడచి నానా కష్టాల పాలవుతారు. మూఢస్వభావులు కొంత మంచిగా కొంత చెడుగా ప్రవర్తిస్తూ సుఖ దుఃఖాలను అనుభవిస్తారు . వారి ప్రవర్తనలకు అనుగుణంగానే వారికి రాబోయే జన్మలు లభిస్తాయి. ధర్మస్వరూపుడైన యముడు సమస్త జీవులలో అంతర్యామిగా ఉంటాడు. అలా ఉండి ఆయా జీవుల ధర్మాధర్మాల స్వరూపాలను విశేష దృష్టితో గమనిస్తూ వాటికి అనురూపమైన మార్గాలను కల్పిస్తుంటాడు. అజ్ఞానం, తమోగుణంతో కూడినవాడైన జీవుడు పూర్వకర్మల చేత ఏర్పడిన ఇప్పటి ఈ దేహమే తానని భావిస్తాడు. అందువల్ల పూర్వజన్మ స్మృతిని కోల్పోతాడు. సంసార బంధాలలో చిక్కుకొని ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతూ ఉంటాడు.కామ క్రోధ లోభ మోహ మద మాత్సర్యాలనే అరిషడ్వర్గాన్ని జయించలేక సంసార బద్ధుడైన జీవుడు కర్మలు బంధహేతువులని తెలిసి కూడా పూర్వజన్మ సంస్కార ప్రాబల్యం వల్ల ఇష్టం లేకపోయినా బలవంతంగా కర్మలు చేస్తున్నాడు. “

​“పట్టుపురుగు తన నోటిలో నుండి వచ్చిన దారాలతోనే తనచుట్టూ ఒక గూడు అల్లుకొని దానిలోనుండి బయటపడే మార్గంలేక నశించినట్లే జీవుడు స్వయంగా తనచుట్టూ ఏర్పరచుకొన్న కర్మబంధాలలో చిక్కి నలిగిపోతున్నాడు. జీవుని వర్తమాన జీవితంలోని నడవడిని బట్టి అతడు పూర్వ జన్మంలో ఎట్లా ఉండేవాడో రాబోయే జన్మలో ఎలా ఉంటాడో నిర్ణయింపవచ్చు. ఏ జీవి అయినా ఒక్క క్షణకాలం కూడా కర్మ చేయకుండా ఉండలేడు. పూర్వజన్మ సంస్కారానికి అనుగుణంగానే పురుషుని గుణాలు ఉంటాయి.అవ్యక్తమైన ఆ పూర్వజన్మ సంస్కారం నుండి జీవుని స్థూల సూక్ష్మ శరీరాలు ఏర్పడుతుంటాయి. అవి అప్పటి తల్లిదండ్రుల పోలికలను సంతరించుకుంటాయి.”

​“ఈ అజామిళుడు పూర్వజన్మంలో చేసిన సత్కర్మల వలన బ్రాహ్మణ కులంలో జన్మించాడు. ఎల్లప్పుడు సదాచారాన్ని పాటించే బుద్ధి కలవాడై ఉత్తమమైన జ్ఞానమార్గాన్ని అవలంబించే సమయంలో మదనోన్మాదాన్ని కలిగించే నవయౌవనం అతని హృదయంలో జొరబడింది. ఆ సమయంలో అజామిళుడు తన తండ్రి ఆజ్ఞానుసారం దర్భలు, సమిధలు, పుష్పాలు, పండ్లు తీసుకొని రావటం కోసం తోటలోనికి వెళ్ళి తిరిగి వస్తూ ఒక దట్టమైన పొదరింట్లో… రతిక్రీడలో చతురురాలైన తన ప్రియురాలైన స్వైరిణి వృషలితో ఆనందిస్తున్న ఒక కాముకుణ్ణి చూశాడు. దిగంబరంగా ఉన్న కటిప్రదేశం కల విటుణ్ణి చూశాడు. కాముకత్వం మూర్తీభవించిన ప్రియురాలితో శృంగారకేళిలో తేలియాడుచున్నవాణ్ణి అజామిళుడు చూశాడు. అతని పులకించిన రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి.”

​“ఆ వెలయాలిని చూచి అజామిళుడు కామోద్రేకంతో ఉవ్విళ్ళూరాడు.మాటిమాటికి ఏపు మీరిన ఆమె చూపులనే మోహపాశాలలో చిక్కుకొన్న ఆ బ్రాహ్మణ కుమారుడు నిత్యకృత్యాలైన వైదిక కర్మలను, శాస్త్ర పాఠాలను, జపతపాలను మరిచిపోయాడు. అతని మనస్సనే అరణ్యంలో కామేద్రేకమనే కార్చిచ్చు చెలరేగ సాగింది. అప్పటినుండి అతని మనస్సులో ఆమెను పొందాలనే కోరిక చెలరేగింది. దిగులుతో క్రుంగిపోయాడు. విచారించాడు. కామావేశానికి లోనయ్యాడు.అజామిళుడు కులాచార మర్యాదలను కూలద్రోశాడు. తండ్రి సంపాదించిన ఆస్తినంతటినీ దాని పాలు చేశాడు. సద్గుణాలను విడనాడాడు. బాగా రుచి మరిగి ఆ వాలుగన్నుల వెలయాలి అందచందాలకు లొంగిపోయాడు. సుగుణవతి, సౌందర్యవతి అయిన తన భార్యను ఇష్టపడక, నీచుడై తెలివితక్కువతనంతో ఆ వెలయాలి ఇంటికి వెళ్ళసాగాడు. బంధువులను తిట్టి, సజ్జనులను బాధించి, దిక్కులేని దీనులను చిక్కులపాలు చేసి, దారులు కొట్టి దోచుకొనడంలో దిట్టయై, నిందలను లెక్క చేయకుండా జీవింపసాగాడు. ఈ విధంగా చాలాకాలం అజామిళుడు భ్రష్టాచారుడై ఆ వేశ్య కుటుంబాన్ని పోషిస్తూ ఆమెనే భార్యగా భావిస్తూ చెడుమార్గంలో ప్రవర్తింపసాగాడు. అందువల్ల ఈ పాపాత్ముడు, కుటిల చిత్తుడు, సజ్జన కంటకుడు, ధూర్తుడు అయిన ఈ క్రూరుణ్ణి బలవంతంగా తీసుకొని పోతున్నాము. తరువాత ఇతడు తగిన దండనం పొంది ధన్యుడౌతాడు ”.

​ఈ విధంగా మాట్లాడుతున్న యమదూతలతో విష్ణుదూతలు ఇలా అన్నారు.“ఔరా! మీ ధర్మాధర్మ విచక్షణా సామర్థ్యం తెలిసిపోయింది. అజ్ఞానంతో మీరు పుణ్యాత్ములను, దండింపరాని వారిని దండిస్తారన్న విషయం వెల్లడి అయింది. యమదూతలారా! ఇతడు మరణ సమయంలో అమృతమయమైన అక్షరాలతో కూడిన భగవంతుని పుణ్యనామాన్ని స్వీకరించడం వలన కోటి కంటే ఎక్కువ జన్మాలలో చేసిన పాపాల నన్నింటినీ పోగొట్టుకున్నాడు. హరినామ కీర్తనలు ముక్తికాంత ఏకాంత మోహన విహారాలు, సత్యలోక నివాసాన్ని ప్రసాదించే ఆనంద సౌభాగ్య విలాసాలు.ఇతడు “నారాయణా!” అని పిలిచినప్పుడు ఇతని మనస్సు కుమారుని మీద ఆసక్తమై ఉన్నదని మీరు అనుకోవద్దు. భగవంతుని పేరును ఏ విధంగా పలికినా శ్రీహరి రక్షకుడై అందులోనే ఉంటాడు. కుమారుని పేరు పెట్టి పిలిచినా, విశ్రాంతి వేళలోనైనా, ఆటలోనైనా, పరిహాసంగానైనా, పద్య వచన గీత భావార్థాలతోనైనా కమలాక్షుణ్ణి స్మరిస్తే పాపాలు తొలగిపోతాయి. ఆ ప్రాయశ్చిత్తాల వల్ల ఆ పాపాలు తాత్కాలికంగా ఉపశమిస్తాయి తప్ప పూర్తిగా పరిహారం కావు.”

​“అంత్యకాలంలో ధైర్యం సన్నగిల్లినప్పుడు పూర్వజన్మ పుణ్య విశేషం ఉంటేనే కాని కేశవుడు మనస్సుకు తోచడు.శ్రీహరి నామమనే అమృతాన్ని ఈ అజామిళుడు ప్రత్యక్షంగా సేవించాడు. ఈ హరినామ స్మరణమనే ధర్మం ఈ సత్పురుషుని మరణానంతరం ఎందుకు వృథా అవుతుంది?”అని ఈ విధంగా విష్ణుదూతలు భాగవత ధర్మాన్ని నిరూపించి “ఈ విషయంలో మీకు సందేహం ఉంటే మీ యమధర్మరాజును అడగండి. పొండి” అని చెప్పి, బ్రాహ్మణుడైన అజామిళుని భయంకరమైన యమపాశాల నుండి విడిపించి యమభటుల వల్ల కలిగిన భయాన్ని పోగొట్టారు. అప్పుడు ఆ యమదూతలు శాంతించి, చేసేది లేక యమలోకానికి వెళ్ళి, యమునికి జరిగినదంతా తెలియజేశారు.

​అప్పుడు,ఆ అజామిళుడు యమపాశాలనుండి బయటపడి ధైర్యాన్ని పొంది ఎదుట ఉన్న విష్ణుదూతలకు ఎంతో ఆనందంతో నమస్కరించాడు.ఆ అజామిళుడు నిలబడి చేతులెత్తి నమస్కరించి ఏదో చెప్పడానికి ప్రయత్నించాడు. విష్ణుభటులు అతని మనస్సులోని భావాన్ని తెలుసుకొని అంతర్ధానం చెంది ఆ దేవదేవుని సన్నిధికి వెళ్ళిపోయారు.మూడు వేదాల సారమూ, విష్ణుదూతల యమభటుల సంవాదాన్ని అజామిళుడు సమగ్రంగా వింటూ… అతని మనస్సులో అణిచిపెట్టబడినవి అయిన పాపాలు మాటిమాటికి తలంపుకు వచ్చి, పశ్చాత్తాపంతో క్రుంగిపోయి, ఆ బ్రాహ్మణుడు పరమేశ్వరుడైన శ్రీహరిని ఆశ్రయించి తనలో ఇలా అనుకున్నాడు.వేశ్య మీద మోహం పెంచుకొని సంతానాన్ని కన్నాను. కులగౌరవాన్ని గోదావరిలో కలిపాను. నా బ్రతుకును రచ్చ కెక్కించాను. సిగ్గుమాలిన పనులు చేసి సాటివారిలో తలవంపులు తెచ్చుకున్నాను. వార్ధక్యం పైబడినా సంసార బంధాలనుండి బయట పడలేక, లోకనిందలను లెక్కచేయక, నా జీవితాన్ని భస్మం చేసుకున్నాను. చదువు చట్టుబండలైపోయింది. శాస్త్రజ్ఞానం మట్టిపాలయింది. పుణ్యం నశించింది. తెలివి నశించింది. స్వచ్ఛమైన జ్ఞానం మొత్తానికే లేకుండా పోయింది.చక్కని సౌందర్యంతో నన్ను ఇష్టపడే ఇల్లాలిని విడిచి మద్యం త్రాగే ఈ డొక్కు మాయలాడికి విటుణ్ణై చెడిపోయాను.నా భయంకర పాపాగ్ని జ్వాలలు నన్ను చుట్టుముట్టి కాల్చి భస్మం చెయ్యకుండా ఎందుకు విడిచి పెట్టాయో కదా! నేను తప్ప మరో దిక్కు లేని వృద్ధులైన నా తల్లి దండ్రులను ఎన్నెన్నో బాధలు పెట్టి ఇంటినుండి వెళ్ళగొట్టాను.

​ఎన్నెన్నో పాపాలకు ఒడిగట్టి అత్యంత భయంకరమైన నరకంలో పడి కొట్టుకొని పోతున్న నన్ను దయతలచి అడ్డుకొని ఆపదలు బాపి రక్షించిన ఆ పుణ్యపురుషు లెవరో? ఎక్కడివారో? భయంకరమైన పాశబంధాలతో నరక సముద్రంలో పడుతున్న నన్ను నాశనం కాకుండా రక్షించిన పుణ్యమూర్తులు, అయిన ఆ నలుగురు ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయారో?పాపాత్ముడనైన నాకు ఆ దేవతా శ్రేష్ఠుల సందర్శనం పూర్వ జన్మలో చేసిన పుణ్యవిశేషం వల్లనే కాని లభించదు. వాళ్ళ దర్శనం నా ఆత్మకు ఎంతో ఆనందాన్ని చేకూర్చింది.మరణిస్తున్న సమయంలో నా నాలుకకు భగవంతుని నామాన్ని ఉచ్చరించే భాగ్యం ఎలా అబ్బుతుంది?నేను పాపాత్ముణ్ణి.నిందలకు నిలయమైనవాణ్ణి, గుణహీనుణ్ణి, దురదృష్టవంతుణ్ణి నే నెక్కడ? భగవంతుని పవిత్ర నామాన్ని ఆలపించడం ఎక్కడ? ఇదంతా పూర్వపుణ్యం లేనిదే ఎలా సాధ్యం? భవబంధాలను విడిచివేశాను. మాయతో కూడిన అజ్ఞానాంధకారాన్ని అణచివేశాను. కామ క్రోధ లోభ మోహ మద మాత్సర్యాలు అనే ఆరుగురు శత్రువులను జయించాను. జనన మరణాలనే సముద్రాన్ని తరించాను.అని ఈ విధంగా హృదయంలో ఆత్మజ్ఞానమనే తైలంతో బ్రహ్మజ్ఞానమనే దీపం ప్రకాశించిగా ఆ బ్రాహ్మణుడు…గొప్ప తత్త్వజ్ఞానియై, సంసార బంధాలన్నిటినీ పారద్రోలి గంగా ద్వారానికి వెళ్ళిపోయాడు. అక్కడ ఉన్న ఒక దేవాలయంలో కూర్చొని యోగమార్గాన్ని ఆశ్రయించాడు. దేహం ఇంద్రియాలు మొదలైన వాని మార్గం నుండి విడివడి తన యోగ సమాధి ద్వారా పరతత్త్వంతో జోడించాడు. త్రిగుణాతీతుడై తన ఆత్మను పరమాత్మలో లీనం చేశాడు. అప్పుడు అతనికి మొదట తనను రక్షించిన ఆ దివ్యపురుషులు కనిపించారు. అతడు వారికి నమస్కరించాడు.ఈ విధంగా అజామిళుడు యోగమార్గం ద్వారా తన శరీరాన్ని విడిచి దివ్యమైన పుణ్యశరీరం ధరించినవాడై తన ఎదుట పూర్వం తనను రక్షించిన విష్ణుకింకరులను చూశాడు. అతని దేహం ఆనందంతో పులకించింది. అజామిళుడు విష్ణుదూతలకు చేతులు మోడ్చుతూ గంగాతీరంలో శరీరం విడిచాడు. వెనువెంటనే అతనికి నారాయణ పార్శ్వచరులైన మహాభక్తుల స్వరూపం ప్రాప్తించింది. అనంతరం అతడు విష్ణుదూతలతో కలిసి వైకుంఠ నగరంలో ప్రవేశించి శ్రీమన్నారాయణుని పాదపద్మాలను సేవించే పరిణత దశకు చేరుకున్నాడు.

​యం యం వాపిస్మ‌ర‌న్ భావం త్య‌జ‌త్య‌న్తే క‌ళేబ‌ర‌మ్‌

తం తేమ‌వైతి కొన్తేయ స‌దా త‌ద్భావ భావితః


Sunday, 19 April 2020

పరమ శివుని శత నామాలు

పరమ శివుని శత నామాలు - నిత్యమూ స్మరించవలసినవి 🙏🌹
📚. ప్రసాద్ భరద్వాజ

1 స్థిరః = సర్వకాలములందు నిలకడగా నుండువాడు,
2 స్థాణుః = ప్రళయకాలమునందును ఉండువాడు,
3 ప్రభుః = సమస్తమునకు అధిపతి,
4 భీమః = ప్రళయకాల భయమును కలుగజేయువాడు,
5 ప్రవరః = సర్వశ్రేష్టుడు,
6 వరదః = వరములనిచ్చువాడు,
7 సర్వాత్మా = సమస్తమైన ఆత్మలుతానే అయినవాడు,
8 సర్వవిఖ్యాతః = సర్వత్రా ప్రసిద్ధుడైనవాడు,
9 సర్వః = సమస్తము తానేఅయినవాడు,
10 సర్వకరః = సమస్తజగత్తులను చేయువాడు,
11 భవః = శివుని రూపంలో పుట్టినవాడు,
12 జటీ = జడలు ధరించినవాడు,
13 చర్మీ = వ్యాఘ్ర చర్మనును ధరించినవాడు,
14 శిఖండీ = శిఖలు ధరించినవాడు, నెమలి పింఛములను ధరించినవాడు,
15 సర్వాంగః = సమస్తమైన అవయవములతో పూర్ణమైనవాడు,
16 సర్వభావనః = సమస్త భావనల రూపమును తానే అయినవాడు.
17 హరః = సమస్త పాపములను హరించువాడు,
18 హరిణాక్షః = లేడికన్నులు వంటి కన్నులు కలవాడు,
19 సర్వభూతహరః = సమస్తప్రాణికోటిని హరించువాడు,
20 ప్రభుః = అధిపతి,
21 ప్రవృత్తిః = జీవనవిధానము తానే అయినవాడు,
22 నివృత్తిః = జీవనవిధాన నివారణము తానే అయినవాడు,
23 నియతః = నియమము యొక్క రూపము తానే అయినవాడు,
24 శాశ్వతః = నిత్యమైనవాడు
25 ధ్రువః = నిశ్వయ రూపము తానే అయినవాడు.
26 శ్మశానవాసీ = శ్మశానమునందు నివసించువాడు,
27 భగవాన్ = షడ్గుణ ఐశ్వర్యములు కలవాడు,
28 ఖచరః = ఆకాశమునందు సంచరించువాడు,
29 అగోచరః = కంటికి కనిపించనివాడు,
30 అర్దనః = తనలోనికి తీసుకొనువాడు,
31 అభివాద్యః = నమస్కరింప తగినవాడు,
32 మహాకర్మా = గొప్పదైన కర్మానుభవం తానేఅయినవాడు,
33 తపస్వీ = తపస్సుచేయువాడు,
34 భూతభావనః = ప్రాణికోటి భావన తానే అయినవాడు.
35 ఉన్మత్తవేష ప్రచ్ఛన్నః= పిచ్చివాని వేషంలో దాగియున్నవాడు,
36 సర్వలోక ప్రజాపతిః= సమస్తలోకములందలి ప్రజలను పాలించువాడు,
37 మహారూపః = గొప్పదైన ఆకారము కలవాడు,
38 మహాకాయః = గొప్పదైన శరీరము కలవాడు,
39 వృష రూపః = పుణ్య స్వరూపుడు,
40 మహాయశాః = గొప్ప కీర్తి కలవాడు.
41 మహాత్మా = గొప్పదైన ఆత్మయే తానైయున్నవాడు,
42 సర్వభూతాత్మా = సమస్త ప్రాణికోటి యొక్క ఆత్మల రూపం ధరించినవాడు,
43 శ్వరూపః = సమస్త విశ్వము యొక్క రూపము తానే అయినవాడు,
44 మహాహనుః = గొప్ప దవడలు గలవాడు,
45 లోకపాలః = లోకములను పరిపాలించువాడు,
46 అంతర్హితాత్మా = అదృశ్యమైన ఆత్మలు తానే అయినవాడు,
47 ప్రసాదః = అనుగ్రహించువాడు,
48 నీల లోహితః = నీలమైన కంఠము, ఎరుపు వర్ణము జటలు కలవాడు.
49 పవిత్రం = పరిశుద్ధమైన,
50 మహాన్ = గొప్పవాడు,
51 నియమః = నియమం తన స్వరూపమైనవాడు,
52 నియమాశ్రితః = నియమములను ఆశ్రయించియుండువాడు,
53 సర్వకర్మా = సమస్తమైన కర్మములు తానే అయినవాడు,
54 స్వయం భూతః = తనంతట తానుగా పుట్టినవాడు,
55 ఆదిః = సృష్టికి అంతటికీ మొదటివాడు,
56 నిధిః = అన్నిటికి మూలస్థానమైనవాడు.
57 సహస్రాక్షః = అనేకమైన కన్నులు కలవాడు,
58 విశాలాక్షః = విశాలమైన కన్నులు కలవాడు,
59 సోమః = చంద్రుని వంటివాడు,
60 నక్షత్రసాధకః = నక్షత్రాలకు వెలుగును కలుగజేయువాడు,
61 చంద్రః = చంద్రుని వంటివాడు,
62 సూర్యః = సుర్యుని వంటివాడు,
63 శనిః = సూర్యుని కుమారుడైన శని వంటివాడు,
64 కేతుః = కేతుగ్రహరూపం తానేఅయినవాడు,
65 గ్రహపతిః = గ్రహములను పాలించువాడు,
66 వరః = శ్రేష్టుడు.
67 ఆది = మొదలు,
68 అంతః = చివర,
69 లయకర్తః = ప్రళయములను సృష్టించువాడు,
70 మృగబాణార్పణః = మృగమువంటి ఇంద్రియములపై బాణము ప్రయోగించినవాడు,
71 అనఘః = పాపరహితుడు,
72 మహాపాతః = గొప్ప తపస్సు చేసినవాడు,
73 ఘోరతపాః = భయంకరమైన తపస్సు చేసినవాడు,
74 అదీనః = ప్రాధేయపడు స్వభావము లేనివాడు,
75 దీన సాధకః = బాధలలో ఉన్నవారిని రక్షించువాడు.
76 సంవత్సర కరః = సంవత్సర కాలమును సృష్టించినవాడు,
77 మంత్రః = మంత్ర స్వరూపము తానే అయినవాడు,
78 ప్రమాణం = ప్రమాణ స్వరూపుడు,
79 పరమంతపః = మహా ఉత్కృష్టమైన తపస్సు తానే అయినవాడు,
80 యోగీ = యోగనిష్ఠ యందున్నవాడు,
81 యోజ్యః = సంయోజనము చేయుటకు తగినవాడు,
82 మహాబీజః = గొప్ప ఉత్పత్తి కారకమైనవాడు,
83 మహారేతః = గొప్ప వీర్యము కలవాడు,
84 మహాబలః = గొప్పశక్తి కలవాడు.
85 సువర్ణరేతాః = అగ్నిరూపమై యున్నవాడు,
86 సర్వజ్ఞః = సమస్తము తెలిసినవాడు,
87 సుబీజః = ఉత్తమమైన ఉత్పత్తి కారకుడు,
88 బీజవాహనః = సమస్త సృష్టి ఉత్పత్తి కారకములను తెచ్చి ఇచ్చువాడు,
89 దశబాహుః = పది భుజాలు కలవాడు,
90 అనిమిషః = రెప్పపాటు లేనివాడు,
91 నీలకంఠః = నల్లని కంఠము కలిగియున్నవాదు,
92 ఉమాపతిః = పార్వతి భర్త
93 విశ్వరూప = ప్రపంచ స్వరూపము తానే అయినవాడు
94 స్వయంశ్రేష్ఠః = తనంతట తానుగా ఉత్తముడైనవాడు
95 బలవీరః = బలము చేత పరాక్రమం కలవాడు
96 బలః = బలము కలవాడు
97 గణః = సమూహ స్వరూపమైనవాడు
98 గణకర్తా = ప్రమధాది గణములను సృష్టించువాడు
99 గణపతిః = ప్రమ
ధాతి గణములకు అధిపతియైనవాడు
100 దిగ్వాసాః = దిక్కులు వస్త్రములుగా కలవాడు
🌹 🌹 🌹 🌹 🌹